ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਰਤਾ ਯੇ ਚ ਭਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ। ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
'ਜੋ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਕਤਿ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—'
ਨਾਸ਼ੁਭਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤੇषਾਂ ਯੇषਾਂ ਸਾਮ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਮਤਿਃ। ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤੂष੍ਣੀਂ ਭੂਤਸ੍ਤੁ ਸੋऽਭਵਤ੍
'ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਸਮਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।'
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਰਂ ਸਪ੍ਰਸਾਦਂ ਦੇਵਦੇਵਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍। ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਸਹਿਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਃਪਿਤਾਮਹਃ
ਸਾਰੇ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਦੇਵ ਪਿਤਾਮਾ ਸੀ।
ਵਿਰਿਞ੍ਚਿਂ ਸਂਹਿਤਾਜਾਪ੍ਯੈਸ੍ਤੋषਯਂਤੋऽਗ੍ਰਤਃਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਾਨਬ੍ਰਵੀਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਤ੍ਤੋਪਿ ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਰਿੰਚੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਜਪ ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ, 'ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗੋ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੇਨਵਾਕ੍ਯੇਨ ਹृष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਕੋ ਵਰੋ ਯਾਚ੍ਯਤਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪਰਿਤੁष੍ਟੇ ਪਿਤਾਮਹੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। 'ਪਿਤਾਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਤੇ, ਕਿਹੜਾ ਵਰ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ?'
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਣਿ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਸਾਨ੍ਤਾਨਿਕਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਲੋਕਾ ਵਰਦਾਨਾਦ੍ਭਵਂਤੁ ਨਃ
ਅਗਨੀ ਹੋਤਰ, ਵੇਦ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਜਲ੍ਪਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਕੋਪਮਾਵਿਸ਼ਤ੍। ਕੇ ਯੂਯਂ ਕੇਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਰਾ ਵਯਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤਥਾਪਰੇ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਹੀ ਸਰਵੋਤਮ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ।'
ਨੇਤਿਨੇਤਿ ਤਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦ੍ਵਿਜਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਨ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚਾਭਿਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਕ੍ਰੋਧਪੂਰਿਤਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ 'ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ' ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਯੂਯਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਭਾਗੈਃ ਸਭਾਯਾਂ ਬਾਹ੍ਯਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਾਮੂਲਿਕੋ ਗੁਲ੍ਮੋ ਹ੍ਯੇਕੋ ਭਵਤੁ ਵੋਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਿਨਾ ਜੜ੍ਹਾ ਬੂਟਾ ਹੋਵੇ।
ਉਦਾਸੀਨਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੇ ਤੁ ਉਦਾਸੀਨਾ ਭਵਂਤੁ ਤੇ। ਸਾਯੁਧਾਬਦ੍ਧਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾ ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਬੇਪਰਵਾਹ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੀ ਰਹਿਣ। ਜੋ ਹਥਿਆਰਬੰਦ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਰਹਿਣ।
ਕੌਸ਼ਿਕੀਤਿ ਗਣੋ ਨਾਮ ਤृਤੀਯੋ ਭਵਤੁ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਤ੍ਰਿਧਾਬਦ੍ਧਮਿਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯੁष੍ਮਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤਿੰਨਵੇਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜਾ ਭਾਗ 'ਕੌਸ਼ਿਕੀ' ਨਾਮ ਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਬਾਹ੍ਯਤੋ ਲੋਕਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤ੍ਵਿਹ। ਅਵਿਜ੍ਞੇਯਮਿਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਾਲਯਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਬਾਹਰੋਂ 'ਲੋਕ' ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਜਾ ਹਨ। ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਵਿਸ਼ਨੁ ਇਸ ਦੀ ਪੱਕੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ।
ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਚਿਰਸ੍ਥਾਯਿ ਅਭਂਗਂ ਚਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮਾਪ੍ਤਿਂਤਾਮਵੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਿਰਕਾਲ ਲਈ ਟਿਕੇਗਾ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਮਾਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਕ੍ਰੋਧਾਮਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਅਤਿਥਿਂ ਭੋਜਯਾਨਾਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਭ੍ਯਾਸਰਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਰੰਜ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।
ਏਤਚ੍ਚ ਪਰਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾ ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼ਾਂਤਾ ਵਸਂਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਾਸਿਨਃ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੈ, ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਂਤ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਲੋਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਨ।
ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਕੋਕਾਮੁਖੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨੈਮਿषੇ ऋषਿਸਂਗਮੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਨਹੀਂ। ਕੋਕਾਮੁਖ, ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਜਾਂ ਨੈਮੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਤੇ —
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਚ ਤਥਾ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮੇ। ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਚ ਗਂਗਾਸਾਗਰਸਂਗਮੇ
ਵਾਰਾਣਸੀ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੇ ਬਦਰੀਕਾਸ਼ਰਮ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਗੰਗਾ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ —
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟ੍ਯਾਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ੇ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਤਥਾ ਵਨੇ। ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਿਕਾ
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ, ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਦਵਾਦਸ਼ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਹੈ —
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮਾਨਵੈਰ੍ਲੋਕੇ षਣ੍ਮਾਸਾਦ੍ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਮਨਾ ਯਦਿ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ! ਪਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਮਨ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਦਾ ਤੁ ਪੂਜਿਤਂ ਪੂਜ੍ਯੈਰ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪਿਤਾਮਹੇ
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਸਭ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ; ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਪੂਜਣਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ। ਵਾਦੋ ਯਥਾਨੁਭੂਤਸ੍ਤੁ ਪਰਿਹਾਸਕृਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਜ਼ਾਕ-ਮਸਖਰੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀ ਸੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਗਮਨੇ ਸਰ੍ਵਾ-ਆਗਤਾ ਦੇਵਯੋषਿਤਃ। ਭृਗੋਃਖ੍ਯਾਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਵਿष੍ਣੁਪਤ੍ਨੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਜਦੋਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਚਲੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਧੂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ ਸਦਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਤ੍ਰਾਯਾਤਾ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾ। ਮਦਿਰਾਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਵਿਭੂਤਿਦਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਈ; ਮਦੀਰਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਯੋਗਨਿਦਰਾ, ਜੋ ਵਧਿਆਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਵੀ ਆਈਆਂ।
ਸ਼੍ਰੀਃ ਕਮਲਾਲਯਾਭੂਤਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ। ਪੁष੍ਟਿਤੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾ ਯਾ ਤੁ ਦੇਵ੍ਯਾ ਏਤਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਸ਼੍ਰੀ, ਜੋ ਕਮਲਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਭੂਤੀ, ਕੀਰਤੀ, ਬੁਧਵਾਨ ਸ਼ਰਧਾ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਤੇ ਤੁਸ਼ਟੀ, ਜੋ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਸਤੀ ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਤਨਯਾ ਉਮੇਤਿ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰੀ ਦੇਵੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਨੀ
ਸਤੀ, ਦੱਖ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਮਾ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਭਾਗੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਸੀਬ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਚੈਵ ਮਧੁਚ੍ਛਨ੍ਦਾਮਰਾਵਤੀ। ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਜਨਕਾਨ੍ਤਾ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਮਂਦਿਰੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ, ਮਧੁਚੰਦਾ, ਅਮਰਾਵਤੀ, ਸੁਪ੍ਰਿਆ, ਜਨਕਾਂਤਾ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਆ ਗਈਆਂ।
ਗੌਰ੍ਯਾ ਸਹ ਸਮਾਯਾਤਾਸ੍ਸੁਵੇषਾ ਭਰਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਪੁਲੋਮਦੁਹਿਤਾ ਚੈਵ ਸ਼ਕ੍ਰਾਣੀ ਚ ਸਹਾਪ੍ਸਰਾਃ
ਗੌਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ ਸਜ-ਧਜ ਵਾਲੀਆਂ, ਪੁਲੋਮਾ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਸ਼ਕਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਆ ਗਈਆਂ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਧਾऽऽਯਾਤਾ ਧੂਮੋਰ੍ਣਾ ਚ ਵਰਾਨਨਾ। ਯਕ੍ਸ਼ੀ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਚੈਵ ਗੌਰੀ ਚੈਵ ਮਹਾਧਨਾ
ਸਵਾਹਾ ਤੇ ਸਵਧਾ ਵੀ ਆਈਆਂ, ਧੂਮੋਰਨਾ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਯਕਸ਼ੀ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ੀ, ਤੇ ਗੌਰੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਵੱਡਾ ਧਨ ਹੈ।
ਮਨੋਜਵਾ ਵਾਯੁਪਤ੍ਨੀ ऋਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਧਨਦਪ੍ਰਿਯਾ। ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾऽऽਯਾਤਾ ਦਾਨਵ੍ਯੋ ਦਨੁਵਲ੍ਲਭਾਃ
ਮਨੋਜਵਾ, ਵਾਯੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਿੱਧੀ ਜੋ ਧਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਦੇਵਕਨਿਆਵਾਂ, ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀਆਂ ਵਧੂਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਵੀ ਆਈਆਂ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਮਹਾਪਤ੍ਨ੍ਯ ऋषੀਣਾਂ ਚ ਵਰਾਂਗਨਾਃ। ਏਵਂ ਭਗਿਨ੍ਯੋ ਦੁਹਿਤਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀਗਣਾਸ੍ਤਥਾ
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਧੀਆਂ, ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵੀ ਆ ਗਏ।