ਸਮਾਨਭਾਵਤਾਂ ਯਾਤਿ ਪਂਕਜਂ ਨਾਸ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰਯੋਃ। ਕੋਪਮਾ ਜਲਸ਼ਂਖੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰਵਣਸ਼ਂਙ੍ਖਯੋਃ
ਕਮਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਾਂਖ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਦੀ ਸਾਂਖ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਰੁਮੋਪ੍ਯਧਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਲਭਤੇ ਨੋਪਮਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਆਤ੍ਮਸ੍ਥਮਮृਤਂ ਹ੍ਯੇष ਸਂਸ੍ਰਵਂਸ਼੍ਚੇष੍ਟਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਲਾਲ ਮੋਤੀ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹੋਠ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੀ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸ਼ਤੈਃ ਕृਤਮ੍। ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪੁਨਰ੍ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਤ੍ਵੇष ਮਮੇਪ੍ਸਿਤਃ
ਜੇਕਰ ਪਿਛਲੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਵੇ।
ਏਵਂ ਚਿਂਤਾਪਰਾਧੀਨਾ ਯਾਵਤ੍ਸਾ ਗੋਪਕਨ੍ਯਕਾ। ਤਾਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹਰਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਸਤ੍ਵਰਂ ਵਚਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੋਪ ਕੁੜੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਸੀ, ਓਦੋਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਯਜਨ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦੇਵੀ ਚੈषਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਨਾਮਤਃ ਪ੍ਰਭੋ। ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਨਿਦਮ੍
ਇਹ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਤਦੇਨਾਮੁਦ੍ਵਹਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੋ। ਗਾਂਧਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਵਿਕਲ੍ਪਂ ਮਾ ਕृਥਾਸ਼੍ਚਿਰਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਗਾਂਧਰਵ ਰੀਤ ਨਾਲ ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲੈ, ਤੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ।
ਅਮੁਂ ਗृਹਾਣ ਦੇਵਾਦ੍ਯ ਅਸ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਮਨਾਕੁਲਮ੍। ਗਾਂਧੇਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਉਪਯੇਮੇ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਹੇ ਦੇਵ, ਅੱਜ ਇਸ ਦਾ ਹੱਥ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਫੜ ਲੈ। ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਗਾਂਧਰਵ ਰੀਤ ਨਾਲ ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਾਮਵਾਪ੍ਯ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਜਗਾਦਾਦ੍ਧ੍ਵਰ੍ਯੁਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਕृਤਾ ਪਤ੍ਨੀ ਮਯਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਸਦਨੇ ਮੇ ਨਿਵੇਸ਼ਯ
ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੁੱਖ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਸਾ ਦੇ।'
ਮृਗਸ਼ृਂਗਧਰਾ ਬਾਲਾ ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਸ੍ਤ੍ਰਾਵਗੁਂਠਿਤਾ। ਪਤ੍ਨੀਸ਼ਾਲਾਂ ਤਦਾ ਨੀਤਾ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ
ਹਿਰਣ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਾਲੀ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਫਿਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਪੰਡਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਾਲੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ।
ਔਦੁਂਬੇਰਣ ਦਂਡੇਨ ਪ੍ਰਾਵृਤੋ ਮृਗਚਰ੍ਮਣਾ। ਮਹਾਧ੍ਵਰੇ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਧਾਮ੍ਨਾ ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਸ਼ੋਭਤੇ
ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਲਾਠੀ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਂ ਚ ਤਤੋ ਹੋਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ। ਭृਗੁਣਾ ਸਹਿਤੈਃ ਕਰ੍ਮ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਤੈਃ ਕृਤਂ ਤਦਾ। ਤਥਾ ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸ ਯਜ੍ਞਃ ਪੁष੍ਕਰੇऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਸਮੇਤ ਹੋ ਕੇ ਹੋਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਉਹ ਯਜਨ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ।
"ਭੀष੍ਮ-ਉਵਾਚ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਕਿਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਤਦਾਸੀਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਕਥਂ ਰੁਦ੍ਰਃਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ? ਰੁਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਉਥੇ ਕਿਵੇਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ?'
ਆਭੀਰ:ਪੁਤ੍ਰੀ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪਤ੍ਨੀਤ੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤਯਾ ਤਯਾ। ਆਭੀਰਾ: ਕਿਂ ਸੁਵृਤ੍ਤਜ੍ਞੈਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੈਸ਼੍ਚ ਕृਤਂ ਮੁਨੇ
'ਆਭੀਰ ਦੀ ਧੀ ਗਾਇਤਰੀ ਨੇ ਉਥੇ ਪਤਨੀ ਬਣ ਕੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਤੇ ਚੰਗੇ ਚਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ?'
ਏਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਯਥਾਕृਤਮ੍। ਆਭੀਰੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਚਾਪਿ ਮਮੈਤਤ੍ਕੌਤੁਕਂ ਮਹਤ੍
'ਇਹ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਆਭੀਰਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਜਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।'
"ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਯਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਵृਤ੍ਤਮਾਸੀਨ੍ਨਰਾਧਿਪ। ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾ ਨृਪ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।'
ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਵੈ ਸਦੋ ਗਤਃ। ਨਿਨ੍ਦ੍ਯਰੂਪਧਰੋ ਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰਾਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਰੁਦਰ ਨੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਨ ਕृਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇ ਸ ਯਤਃਸ੍ਥਿਤਃ। ਨਾਸ਼ਂ ਤੁ ਗੋਪਕਨ੍ਯਾਯਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਗੋਪਕੁਮਾਰਕਾਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੂਜੇ ਦਰਜੇ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਪਰ ਗੋਪ ਲੜਕਿਆਂ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਗੋਪ ਕੁੜੀ ਦੀ ਘਾਟ ਜਾਣੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਾ ਕੀਤਾ।
ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਾਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾ ਆਗਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਨ੍ਤਿਕਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਮੇਖਲਾਬਦ੍ਧਾਂ ਯਜ੍ਞਸੀਮਵ੍ਯਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪਣਾਂ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਆ ਗਈਆਂ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਮਰਬੰਧ ਪਾ ਕੇ ਯਜਨ ਦੀ ਸੀਮਾ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਵੇਖਿਆ—
ਹਾ ਪੁਤ੍ਰੀਤਿ ਤਦਾ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਹਾ ਪੁਤ੍ਰਿਕੇਤਿ ਚ। ਸ੍ਵਸੇਤਿ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਖ੍ਯਃ ਸਖ੍ਯੇਨ ਹਾਸਖਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹਾਏ ਪੁੱਤ!', ਪਿਉ ਨੇ, 'ਹਾਏ ਧੀਏ!'; ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ, 'ਹਾਏ ਭੈਣ!', ਤੇ ਸਖੀਆਂ ਨੇ, 'ਹਾਏ ਸਖੀ!' ਆਖਿਆ।
ਕੇਨ ਤ੍ਵਮਿਹ ਚਾਨੀਤਾ ਅਲਕ੍ਤਾਂਕਾ ਤੁ ਸੁਨ੍ਦਰੀ। ਸ਼ਾਟੀਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਂਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੇਨ ਯੁਕ੍ਤਾ ਚ ਕਮ੍ਬਲੀ
'ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਲੈ ਆਇਆ, ਹੇ ਲਾਲ ਲੱਕੜ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣੀਏ? ਤੇਰਾ ਕੱਪੜਾ ਕੌਣ ਲਾਹ ਗਿਆ, ਤੇ ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਕੰਬਲ ਪਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ?'
ਕੇਨ ਚੇਯਂ ਜਟਾ ਪੁਤ੍ਰਿ ਰਕ੍ਤਸੂਤ੍ਰਾਵਕਲ੍ਪਿਤਾ। ਏਵਂਵਿਧਾਨਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੋਵਾਚ ਸ੍ਵਯਂਹਰਿਃ
ਕੌਣ ਹੈ, ਪੁਤਰੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਜਟਾ ਲਾਲ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੈ? ਐਸੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਇਹ ਚਾਸ੍ਮਾਭਿਰਾਨੀਤਾ ਪਤ੍ਨ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਿਨਿਯੋਜਿਤਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਲਮ੍ਬਿਤਾ ਬਾਲਾ ਪ੍ਰਲਾਪਂ ਮਾਕृਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਹ
ਇਹ ਕੁੜੀ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਕੇ, ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਰੱਖੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਹੈ—ਇੱਥੇ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ।
ਪੁਣ੍ਯਾ ਚੈषਾ ਸੁਭਾਗ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕੁਲਨਨ੍ਦਿਨੀ। ਪੁਣ੍ਯਾ ਚੇਨ੍ਨ ਭਵਤ੍ਯੇषਾ ਕਥਮਾਗਚ੍ਛਤੇ ਸਦਃ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਾਗਣ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਕੁਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦੀ?
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗਨ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੋਚਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਕਨ੍ਯੈषਾ ਤੇ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵਂ ਵਿਰਿਂਚਨਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ; ਤੇਰੀ ਇਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ।
ਯੋਗਿਨੋ ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਾ ਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਨ ਲਭਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤਸ੍ਤਾਂ ਗਤਿਂ ਦੁਹਿਤਾ ਗਤਾ
ਯੋਗੀ ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਹ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ ਜੋ ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
*ਧਰ੍ਮਵਨ੍ਤਂ ਸਦਾਚਾਰਂ ਭਵਨ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਮ੍। ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਕਨ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤਾਚੈषਾ ਵਿਰਞ੍ਚਯੇ
ਤੈਨੂੰ ਧਰਮਵਾਨ, ਚੰਗੀ ਆਚਰਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਵਿਰਿੰਚੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਨਯਾ-ਆਭੀਰਕਨ੍ਯਾਯਾ ਤਾਰਿਤੋ ਗਚ੍ਛ! *ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਲੋਕਾਨ੍ਮਹੋਦਯਾਨ੍। ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਚ ਕੁਲੇ ਚਾਪਿ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਸ ਆਭੀਰ ਕੁੜੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਤੇ ਤੇਰੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ।
*ਅਵਤਾਰਂ ਕਰਿष੍ਯੇਹਂ ਸਾ ਕ੍ਰੀਡਾ ਤੁ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਯਦਾ ਨਨ੍ਦਪ੍ਰਭृਤਯੋ ਹ੍ਯਵਤਾਰਂ ਧਰਾਤਲੇ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਅਵਤਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂਗਾ; ਉਹ ਮੇਰੀ ਲੀਲਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਦ ਨੰਦ ਤੇ ਹੋਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਉਣਗੇ।
ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਚਾਹਂ ਵਸਿष੍ਯੇ ਤੇषੁ ਮਧ੍ਯਤਃ। ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਕਨ੍ਯਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਸਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਯਾ ਸਹ
ਜਦ ਉਹ ਆਉਣਗੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਾਂਗਾ; ਤੇਰੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣਗੀਆਂ।
ਤਤ੍ਰ ਦੋषੋ ਨ ਭਵਿਤਾ ਨ ਦ੍ਵੇषੋ ਨ ਚ ਮਤ੍ਸਰਃ। ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਗੋਪਾ ਭਯਂ ਚ ਨ ਮਨੁष੍ਯਕਾਃ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼, ਨਫ਼ਰਤ ਜਾਂ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ; ਗੋਪ ਕਰਤਬ ਕਰਣਗੇ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।