ਕਾ ਹਿ ਨਾਭਿਲषੇਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਭਰ੍ਤਾਂਰਂ ਭਕ੍ਤਿਵਤ੍ਸਲਮ੍। ਨਾਦੇਯਮਪਿ ਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪਿਤੁਰ੍ਮੇ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲ
ਕਿਹੜੀ ਕੁੜੀ ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ? ਮੇਰਾ ਪਿਓ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੋਕੇਗਾ।
ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ ਤਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਮਾਂ ਸ ਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ। ਪਿਤੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮਵਿਜ੍ਞਾਯ ਯਦ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦਦਾਮਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕਰਾਂਗੀ; ਜੇ ਉਹ ਰਾਜੀ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ। ਪਿਓ ਦੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਧਰ੍ਮੋ ਹਿ ਵਿਪੁਲੋ ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ। ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਵਸ਼ੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਯਦਿ ਤਾਤਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਧਰਮ ਵੱਡਾ ਹੈ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਜੇ ਮੇਰਾ ਪਿਓ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਇਤ੍ਥਮਾਭਾष੍ਯਮਾਣਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਨਯਚ੍ਚ ਤਾਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਾਹਾਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮਯਾऽਬਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਖੜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਖਾਤਰ ਬੋਲਿਆ, ਹੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ।
ਆਨੀਤਾਸਿ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਮਾ ਸ਼ੁਚੋ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ਗੋਪਕਨ੍ਯਾਮਸੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੌਰਵਰ੍ਣਾਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀਏ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਗੋਪ ਕਨਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਗਾਂ ਵਾਂਗੂ ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ—
ਕਮਲਾਮੇਵ ਤਾਂ ਮੇਨੇ ਪੁਂਡਰੀਕਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍। ਤਪ੍ਤਕਾਂਚਨਸਦ੍ਭਿਤ੍ਤਿ ਸਦृਸ਼ਾ ਪੀਨਵਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਛਾਤੀ ਸੁੱਚੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੰਧ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਕਮਲਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਰਾਬਰੀ ਵਾਲੀ ਮੰਨਿਆ।
ਮਤ੍ਤੇਭਹਸ੍ਤਵृਤ੍ਤੋਰੁਂ ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਤੁਂਗ ਨਖਤ੍ਵਿषਂ। ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਮਨ੍ਯਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਾਪਿ ਮਨ੍ਮਨਥਚਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੂੰਡ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਨਖ ਲਾਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਹੇਤੁ ਕ ਧਿਯਾ ਗਤਚਿਤ੍ਤੇਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ। ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨੋ ਦਾਨੇ ਗੋਪਕਨ੍ਯਾਪ੍ਯਮਨ੍ਯਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਉਹ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ; ਗੋਪ ਕਨਿਆ ਨੇ ਵੀ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ।
ਯਦ੍ਯੇष ਮਾਂ ਸੁਰੂਪਤ੍ਵਾਦਿਚ੍ਛਤ੍ਯਾਦਾਤੁਮਾਗ੍ਰਹਾਤ੍। ਨਾਸ੍ਤਿ ਸੀਮਂਤਿਨੀ ਕਾਚਿਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਧਨ੍ਯਤਰਾ ਭੁਵਿ
ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਰੂਪ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਔਰਤ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ।
ਅਨੇਨਾਹਂ ਸਮਾਨੀਤਾ ਯਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਗੋਚਰਂ ਗਤਾ। ਅਸ੍ਯ ਤ੍ਯਾਗੇ ਭਵੇਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਰਤ੍ਯਾਗੇ ਜੀਵਿਤਂ ਸੁਖਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਲਿਆਇਆ ਹੈ ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹਾਂ; ਜੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖ ਲਵੇ ਤਾਂ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਭਵੇਯਮਪਮਾਨਾਚ੍ਚ ਧਿਗ੍ਰੂਪਾ ਦੁਃਖਦਾਯਿਨੀ। ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾਨੇਨ ਯਾਪਿ ਯੋषਿਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਦਨਾਮ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ; ਪਰ ਜਿਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਕਈ ਧਨਵੰਤ ਹੈ।
ਸਾਪਿ ਧਨ੍ਯਾ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਯਾਂ ਪਰਿष੍ਵਜੇਤ੍। ਜਗਦ੍ਰੂਪਮਸ਼ੇषਂ ਹਿ ਪृਥਕ੍ਸਂਚਾਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਧਨਵੰਤ ਹੈ; ਪਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਗਲੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਰਾਜਦਾ ਹੈ।
ਲਾਵਣ੍ਯਂ ਤਦਿਹੈਕਸ੍ਥਂ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਿਨਾ। ਅਸ੍ਯੋਪਮਾ ਸ੍ਮਰਃ ਸਾਧ੍ਵੀ ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਯ ਤ੍ਵਿषੋਪਮਾ
ਇਹ ਸੋਹਣਾਪਨ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮੂਲ ਨੇ ਵਿਖਾਇਆ; ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਤਵਾਨੀ ਸਵੈਯਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਨਮਥ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ।
ਤਿਰਸ੍ਕृਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ੋਕੋਯਂ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਨ ਕਾਰਣਮ੍। ਯਦਿ ਮਾਂ ਨੈष ਆਦਤ੍ਤੇ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਮਯਿ ਨ ਭਾषਤੇ
ਇਹ ਦੁੱਖ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਨਕਾਰ ਦੇਣ ਕਰਕੇ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ—
ਅਸ੍ਯਾਨੁਸ੍ਮਰਣਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ੋਕਜਃ। ਅਨਾਗਸਿ ਚ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਯਾਤੇਯਮੀਦृਸ਼ੀ
ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਮੌਤ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲਵੇਗੀ; ਤੇ ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਾਂ, ਐਸੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਕੁਚਯੋਰ੍ਮਣਿਸ਼ੋਭਾਯੈ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਮ੍ਬੁਜ ਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਮੁਖਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤ੍ਯਾ ਮਨੋ ਮੇ ਧ੍ਯਾਨਮਾਗਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਮਣੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਸੁੱਚੇ ਕਮਲ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਦੀ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਂਗਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸਂਯੋਗਾਨ੍ਨ ਚੇਤ੍ਤ੍ਵਂ ਬਹੁ ਮਨ੍ਯਸੇ। ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਨਟਸਿ ਤਰ੍ਹਿ ਨ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਵਿਤਥਂ ਪਰਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਸਪর্শ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਤਾਂ ਫਿਰ, ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਛੂਹਦੀ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹੀ, ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਵਾਸਤੇ ਹੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਅਥਵਾਸ੍ਯ ਨ ਦੋषੋਸ੍ਤਿ ਯਦृਚ੍ਛਾਚਾਰਕੋ ਹ੍ਯਸਿ। ਮੁषਿਤਃ ਸ੍ਮਰ ਨੂਨਂ ਤ੍ਵਂ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਰਤਿਮ੍
ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੌਕੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਵਲੋਂ ਲੁੱਟੀ ਗਈ ਹੈਂ—ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ।
ਤ੍ਵਤ੍ਤੋਪਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਯੇਨ ਰੂਪੇਣਾਯਂ ਸ੍ਮਰਾਧਿਕਃ। ਮਮਾਨੇਨ ਮਨੋਰਤ੍ਨ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਚ ਹृਤਂ ਦृਢਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਮਨ, ਮੇਰਾ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਪੱਕਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ਼ੋਭਾ ਯਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਸਾ ਕੁਤਃ ਸ਼ਸ਼ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਿ। ਨੋਪਮਾ ਸਕਲਂ ਕਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕਲਂਕੇਨ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੋਭਾ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਚੰਦ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਖਰਗੋਸ਼ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ, ਐਸੇ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਲਈ, ਕਦੇ ਵਧਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਸਮਾਨਭਾਵਤਾਂ ਯਾਤਿ ਪਂਕਜਂ ਨਾਸ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰਯੋਃ। ਕੋਪਮਾ ਜਲਸ਼ਂਖੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰਵਣਸ਼ਂਙ੍ਖਯੋਃ
ਕਮਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਾਂਖ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਦੀ ਸਾਂਖ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਰੁਮੋਪ੍ਯਧਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਲਭਤੇ ਨੋਪਮਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਆਤ੍ਮਸ੍ਥਮਮृਤਂ ਹ੍ਯੇष ਸਂਸ੍ਰਵਂਸ਼੍ਚੇष੍ਟਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਲਾਲ ਮੋਤੀ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹੋਠ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੀ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸ਼ਤੈਃ ਕृਤਮ੍। ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪੁਨਰ੍ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਤ੍ਵੇष ਮਮੇਪ੍ਸਿਤਃ
ਜੇਕਰ ਪਿਛਲੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਵੇ।
ਏਵਂ ਚਿਂਤਾਪਰਾਧੀਨਾ ਯਾਵਤ੍ਸਾ ਗੋਪਕਨ੍ਯਕਾ। ਤਾਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹਰਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਸਤ੍ਵਰਂ ਵਚਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੋਪ ਕੁੜੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਸੀ, ਓਦੋਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਯਜਨ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦੇਵੀ ਚੈषਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਨਾਮਤਃ ਪ੍ਰਭੋ। ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਨਿਦਮ੍
ਇਹ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਤਦੇਨਾਮੁਦ੍ਵਹਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੋ। ਗਾਂਧਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਵਿਕਲ੍ਪਂ ਮਾ ਕृਥਾਸ਼੍ਚਿਰਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਗਾਂਧਰਵ ਰੀਤ ਨਾਲ ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲੈ, ਤੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ।
ਅਮੁਂ ਗृਹਾਣ ਦੇਵਾਦ੍ਯ ਅਸ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਮਨਾਕੁਲਮ੍। ਗਾਂਧੇਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਉਪਯੇਮੇ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਹੇ ਦੇਵ, ਅੱਜ ਇਸ ਦਾ ਹੱਥ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਫੜ ਲੈ। ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਗਾਂਧਰਵ ਰੀਤ ਨਾਲ ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਾਮਵਾਪ੍ਯ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਜਗਾਦਾਦ੍ਧ੍ਵਰ੍ਯੁਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਕृਤਾ ਪਤ੍ਨੀ ਮਯਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਸਦਨੇ ਮੇ ਨਿਵੇਸ਼ਯ
ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੁੱਖ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਸਾ ਦੇ।'
ਮृਗਸ਼ृਂਗਧਰਾ ਬਾਲਾ ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਸ੍ਤ੍ਰਾਵਗੁਂਠਿਤਾ। ਪਤ੍ਨੀਸ਼ਾਲਾਂ ਤਦਾ ਨੀਤਾ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ
ਹਿਰਣ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਾਲੀ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਫਿਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਪੰਡਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਾਲੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ।
ਔਦੁਂਬੇਰਣ ਦਂਡੇਨ ਪ੍ਰਾਵृਤੋ ਮृਗਚਰ੍ਮਣਾ। ਮਹਾਧ੍ਵਰੇ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਧਾਮ੍ਨਾ ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਸ਼ੋਭਤੇ
ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਲਾਠੀ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।