ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਕृਤਾ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਵਿਕਲ੍ਪਨਾ। ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਭਰਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕृਤਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਤੇ੧੦੦ 1.16.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪੰਡਤਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ ਸਜਾਇਆ।
ਅਂਗੁਲੀਯੈਃ ਸਕਟਕੈਰ੍ਮਕੁਟੈਰ੍ਭੂषਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਦ੍ਵੌ ਦਸ਼ਾਨ੍ਯੇ ਚ ਤ षੋਡਸ਼ਰ੍ਤ੍ਵਿਜਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲੇ, ਕੜੇ ਤੇ ਮਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ; ਚਾਰ, ਫਿਰ ਦੋ, ਤੇ ਦਸ ਹੋਰ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪੰਡਤ ਬਣੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਪੁਰਃਸਰਮ੍। ਅਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਭਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੈਰਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਰਤਾਵਿਹ
ਸਭ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇਥੇ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿਓ।
ਪਤ੍ਨੀ ਮਮੈषਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਯੂਯਂ ਮੇ ਸ਼ਰਣਂਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮਾਹੂਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ੀਰ੍षਮੁਂਡਨਂ
ਇਹ ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾਇਆ ਗਿਆ।
ਯਜ੍ਞੇ ਤੁ ਵਿਹਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਰਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੈਃ। ਆਤਸੇਯਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਂਪਤ੍ਯਰ੍ਥੇ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਯਜਨ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਸੀ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਰਵਾਇਆ; ਦੰਪਤੀ ਲਈ ਕਪੜੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਬਣਾਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषੇਣ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਾਦਯਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍। ਪਾਲਯਂਤੋ ਜਗਚ੍ਚੇਦਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸਾਯੁਧਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੇਦ-ਪਾਠ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੀਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਸ਼ਸਤਰਧਾਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਇਸ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਕਾਰਾਨ੍ਵਿਵਿਧਿਨ੍ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ। ਰਸਬਾਹੁਲ੍ਯਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਤਤਃ
ਉਥੇ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਬਣਾਏ; ਰਸ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਸ਼੍ਰੁਤਂ ਪ੍ਰਾਗਦृष੍ਟਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਾਟੇਤਿ ਦਦੌ ਨਾਮ ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਸृष੍ਟਿਕृਦ੍ਵਿਭੁਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ ਨੇ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ 'ਪ੍ਰਾਗਵਾਟ' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਪਾਦਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਦਾ ਤ੍ਵਿਹ। ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਭੋਜ੍ਯਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜਨਂ
ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਸਦਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪੈਰ ਧੋਣੇ, ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਤੇ ਉਚਿਸ਼ਟਾ ਸਾਫ ਕਰਨਾ।
ਤੇਪਿ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਤੇਭ੍ਯੋ ਭੂਯਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਸ਼ੂਸ਼੍ਰੂषਾਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਯੂਯਂ ਤੁਰੀਯੇ ਤੁ ਪਦੇ ਕृਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਇਹ ਸਭ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਸੇਵਾ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੌਥੇ ਪਦ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।'
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਚ ਭਵਦ੍ਵਿਧੈਃ। ਤ੍ਰਿਭ੍ਯਸ਼੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਾ ਕਾਰ੍ਯੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਥਾऽਕਰੋਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾਇਆ।
ਦ੍ਵਾਰਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਵਰੁਣਂ ਰਸਦਾਯਕਮ੍। ਵਿਤ੍ਤਪ੍ਰਦਂ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਂ ਪਵਨਂ ਗਂਧਦਾਯਿਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਉਦ੍ਯੋਤਕਾਰਿਣਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵੇ ਮਾਧਵਃ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਸੋਮਃ ਸੋਮਪ੍ਰਦਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਾਮਪਕ੍ਸ਼ ਪਥਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਚਾਨਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਮਾਧਵ ਨੇ ਅਧਿਕਾਰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਸੋਮ, ਜੋ ਸੋਮ ਪਦਾਰਥ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਸੁਸਤ੍ਕृਤਾ ਚ ਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਸਵਿਤ੍ਰੀ ਚ ਵਰਾਂਗਨਾ। ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਣਾ ਸਮਾਹੂਤਾ ਏਹਿ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਆਦਰਯੋਗ ਪਤਨੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਸਤਰੀ ਸੀ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ: 'ਆਓ, ਦੇਵੀ, ਜਲਦੀ ਆਓ।'
ਉਤ੍ਥਿਤਾਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਕਾਲ ਉਪਾਗਤਃ। ਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਸਾ ਕਾਰ੍ਯਕਰਣੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ੍ਵਭਾਵੇਨ ਨਾਗਤਾ
ਦੀਕਸ਼ਾ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਅੱਗਾਂ ਜਲ ਗਈਆਂ। ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਸਤ ਰਹੀ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਭਾਵ ਕਰਕੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਇਹਵੈ ਨ ਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦ੍ਵਾਰੇ ਵੈ ਮਂਡਨਂ ਮਯਾ। ਭਿਤ੍ਤ੍ਯਾਂ ਵੈਚਿਤ੍ਰਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਂ ਪ੍ਰਾਂਗਣੇਨ ਤੁ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸਜਾਵਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੰਧ 'ਤੇ ਕੋਈ ਖਾਸ ਨਕਸ਼ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅੰਗਣੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾਇਆ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਚ ਭਾਂਡਾਨਾਂ ਨ ਕृਤਂ ਕਿਮਪਿ ਤ੍ਵਿਹ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਦ੍ਯਾਪਿ ਨਾਯਾਤਾ ਪਤ੍ਨੀਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਯਾ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਭਾਂਡਿਆਂ ਦੀ ਧੋਤਾਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਅਜੇ ਤਕ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਅਗ੍ਨੇਃ ਪਤ੍ਨੀ ਤਥਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਧੂਮ੍ਰੋਰ੍ਣਾ ਤੁ ਯਮਸ੍ਯ ਤੁ। ਵਾਰੁਣੀ ਵੈ ਤਥਾ ਗੌਰੀ ਵਾਯੋਰ੍ਵੈ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਤਥਾ
ਅਗਨਿ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਵਾਹਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੀ ਧੂਮਰੋਣਾ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਵਾਰੁਣੀ, ਵਾਯੂ ਦੀ ਗੌਰੀ, ਤੇ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਵੀ।
ऋਦ੍ਧਿਰ੍ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ਮ੍ਭੋਰ੍ਗੌਰੀ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ। ਮੇਧਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਵਿਭੂਤਿਸ਼੍ਚ ਅਨਸੂਯਾ ਧृਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਿੱਧਿ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਗੌਰੀ ਹੈ; ਮੇਧਾ, ਸ਼ਰਧਾ, ਵਿਭੂਤੀ, ਅਨਸੂਯਾ, ਧ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਖ਼ਮਾ ਵੀ ਹਨ।
ਗਂਗਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚੈਵ ਨਾਦ੍ਯਾ ਯਾਤਾਸ਼੍ਚ ਕਨ੍ਯਕਾਃ। ਇਂਦ੍ਰਾਣੀ ਚਂਦ੍ਰਪਤ੍ਨੀ ਤੁ ਰੋਹਿਣੀ ਸ਼ਸ਼ਿਨਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ, ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ। ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੇ ਰੋਹਿਨੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਨਹੀਂ।
ਅਰੁਂਧਤੀ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਚ ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਅਨਸੂਯਾਤ੍ਰਿਪਤ੍ਨੀ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਮਦਾ ਇਹ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਰੁੰਧਤੀ, ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਅਨਸੂਯਾ ਜੋ ਅਤ੍ਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਤਰੀਆਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਵਧ੍ਵੋ ਦੁਹਿਤਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸਖ੍ਯੋ ਭਗਿਨਿਕਾਸ੍ਤਥਾ। ਨਾਦ੍ਯਾਗਤਾਸ੍ਤੁ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਅਹਂ ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਥਿਤਾ ਚਿਰਂ
ਨਵਾਂ ਵਿਆਹ ਹੋਈਆਂ, ਧੀਆਂ, ਸਖੀਆਂ ਤੇ ਭੈਣਾਂ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਾਫੀ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਨਾਹਮੇਕਾਕਿਨੀ ਯਾਸ੍ਯੇ ਯਾਵਨ੍ਨਾਯਾਂਤਿ ਤਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਬ੍ਰੂਹਿ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਰਂਚਿਂ ਤੁ ਤਿष੍ਠ ਤਾਵਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਕਮ੍
ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਸਤਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕੋ।
ਸਰ੍ਵਾਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਚਾਹਮਾਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾ। ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼ੋਭਾਂ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਮਹਾਮਤੇ
ਮੈਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਵਾਂਗੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਭਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਾਂ ਤਥਾਹਂ ਤੁ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਵਦਮਾਨਾਂ ਤਥਾਧ੍ਵਰ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਗਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਓਗੇ, ਮੈਂ ਵੀ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵ੍ਯਾਕੁਲਾ ਦੇਵ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾ ਗृਹਕਰ੍ਮਾਣਿ। ਸਖ੍ਯੋ ਨਾਭ੍ਯਾਗਤਾ ਯਾਵਤ੍ਤਾਵਨ੍ਨਾਗਮਨਂ ਮਮ
ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਆਖੀ: 'ਜਦ ਤਕ ਮੇਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਵੈ ਦੇਵ ਕਾਲਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਤਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ। ਯਤ੍ਤੇਦ੍ਯ ਰੁਚਿਤਂ ਤਾਵਤ੍ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਪਿਤਾਮਹ
ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੇ ਸਮਾਂ ਵੀ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੋ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਕਰੋ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੋਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਪਤ੍ਨੀਂ ਚਾਨ੍ਯਾਂ ਮਦਰ੍ਥੇ ਵੈ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਇਹਾਨਯ
ਇੰਝ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਇੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਪਤਨੀ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ।'
ਯਥਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ਯਜ੍ਞਃ ਕਾਲਹੀਨੋ ਨ ਜਾਯਤੇ। ਤਥਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਿਧਿਤ੍ਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਨਾਰੀਂ ਕਾਂਚਿਦੁਪਾਨਯ
ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਕੇ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ ਆ।
ਯਾਵਦ੍ਯਜ੍ਞਸਮਾਪ੍ਤਿਰ੍ਮੇ ਵਰ੍ਣੇ ਤ੍ਵਾਂ ਮਾ ਕृਥਾ ਮਨਃ। ਭੂਯੋਪਿ ਤਾਂ ਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮਾਪ੍ਤੌ ਤੁ ਕ੍ਰਤੋਰਿਹ
ਜਦ ਤਕ ਯਜਨ ਮੁਕੰਮਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਾ ਲਾ; ਯਜਨ ਖਤਮ ਹੋਣ 'ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।