ਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਕੂਪਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜਲਾਸ਼ਯਾਃ। ਪਲ੍ਵਲਾਨਿ ਤਟਾਕਾਨਿ ਕੁਂਡਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ, ਕੂਆਂ, ਜਲਾਸ਼ਯ, ਡੱਬ, ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਾਣਿ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਦੇਵਖਾਤਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ। ਜਲਾਸ਼ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਮੁਦ੍ਰਾਃ ਸਪ੍ਤਸਂਖ੍ਯਕਾਃ
ਮੁੱਖ ਚਸ਼ਮੇ, ਅਨੇਕਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਖੋਹ, ਸਾਰੇ ਜਲਾਸ਼ਯ ਤੇ ਸੱਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਲਵਣੇਕ੍ਸ਼ੁਸੁਰਾਸਰ੍ਪਿਰ੍ਦਧਿਦੁਗ੍ਧਜਲੈਃ ਸਮਮ੍। ਸਪ੍ਤਲੋਕਾਃ ਸਪਾਤਾਲਾਃ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਃ ਸਪਤ੍ਤਨਾਃ
ਲੂਣ, ਗੰਨੇ, ਸ਼ਰਾਬ, ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਪਾਣੀ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੱਤ ਲੋਕ, ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ, ਸੱਤ ਟਾਪੂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਵਲ੍ਲ੍ਯਃ ਸਤृਣਾਨਿ ਸ਼ਾਕਾਨਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਪृਥਿਵੀਵਾਯੁਰਾਕਾਸ਼ਮਾਪੋਜ੍ਯੋਤਿਸ਼੍ਚ ਪਂਚਮਮ੍
ਰੁੱਖ, ਬੇਲਾਂ, ਘਾਹ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਤੇ ਫਲ; ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਅਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਅੱਗ — ਇਹ ਸਭ ਬਣੇ।
ਸਵਿਗ੍ਰਹਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਾਨਿ ਚ। ਵੇਦਭਾष੍ਯਾਣਿ ਸੂਤ੍ਰਾਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਚ ਯਤ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਧਰਮ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਸੂਤਰ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ — ਇਹ ਸਭ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।
ਅਮੂਰ੍ਤਂ ਮੂਰ੍ਤਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਮੂਰ੍ਤਦृਸ਼੍ਯਂ ਤਥਾਖਿਲਮ੍। ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤਥਾਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਯਜ੍ਞੇ ਪੈਤਾਮਹੇ ਤਦਾ
ਅਸਾਰ, ਸਰੂਪ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿਸਦਾ ਹੈ — ਇਹ ਸਭ ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਂਨਿਧੌ ਤਤ੍ਰ ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਮੇ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਖੜਾ ਸੀ।
ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਪਿਨਾਕੀ ਵਰਦਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ऋਤ੍ਵਿਜਾਂ ਚਾਪਿ ਵਰਣਂ ਕृਤਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਦਇਆਲੁ ਪ੍ਰਭੂ ਰੁਦਰ ਖੜਾ ਸੀ; ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਪੰਡਤ ਚੁਣੇ।
ਭृਗੁਰ੍ਹੋਤਾਵृਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋਧ੍ਵਰ੍ਯ੍ਯੁਸਤ੍ਤਮਃ। ਤਤ੍ਰੋਦ੍ਗਾਤਾ ਮਰੀਚਿਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵੈ ਨਾਰਦਃ ਕृਤਃ
ਉਥੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਹੋਤ੍ਰ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਧਵਰਯੁ, ਮਰੀਚਿ ਉਦਗਾਤਾ ਤੇ ਨਾਰਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੰਡਤ ਬਣੇ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਾਦਯੋ ਯੇ ਸਦਸ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਭਵਨ੍। ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਾ ਵਰ੍ਣਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੂਰ੍ਵਕਾਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਦੱਸ ਬਣੇ; ਦਕ੍ਸ਼ ਆਦਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਤੇ ਵਰਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਥੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਕृਤਾ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਵਿਕਲ੍ਪਨਾ। ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਭਰਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕृਤਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਤੇ੧੦੦ 1.16.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪੰਡਤਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ ਸਜਾਇਆ।
ਅਂਗੁਲੀਯੈਃ ਸਕਟਕੈਰ੍ਮਕੁਟੈਰ੍ਭੂषਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਦ੍ਵੌ ਦਸ਼ਾਨ੍ਯੇ ਚ ਤ षੋਡਸ਼ਰ੍ਤ੍ਵਿਜਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲੇ, ਕੜੇ ਤੇ ਮਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ; ਚਾਰ, ਫਿਰ ਦੋ, ਤੇ ਦਸ ਹੋਰ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪੰਡਤ ਬਣੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਪੁਰਃਸਰਮ੍। ਅਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਭਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੈਰਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਰਤਾਵਿਹ
ਸਭ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇਥੇ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿਓ।
ਪਤ੍ਨੀ ਮਮੈषਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਯੂਯਂ ਮੇ ਸ਼ਰਣਂਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮਾਹੂਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ੀਰ੍षਮੁਂਡਨਂ
ਇਹ ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾਇਆ ਗਿਆ।
ਯਜ੍ਞੇ ਤੁ ਵਿਹਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਰਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੈਃ। ਆਤਸੇਯਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਂਪਤ੍ਯਰ੍ਥੇ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਯਜਨ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਸੀ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਰਵਾਇਆ; ਦੰਪਤੀ ਲਈ ਕਪੜੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਬਣਾਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषੇਣ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਾਦਯਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍। ਪਾਲਯਂਤੋ ਜਗਚ੍ਚੇਦਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸਾਯੁਧਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੇਦ-ਪਾਠ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੀਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਸ਼ਸਤਰਧਾਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਇਸ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਕਾਰਾਨ੍ਵਿਵਿਧਿਨ੍ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ। ਰਸਬਾਹੁਲ੍ਯਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਤਤਃ
ਉਥੇ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਬਣਾਏ; ਰਸ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਸ਼੍ਰੁਤਂ ਪ੍ਰਾਗਦृष੍ਟਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਾਟੇਤਿ ਦਦੌ ਨਾਮ ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਸृष੍ਟਿਕृਦ੍ਵਿਭੁਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ ਨੇ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ 'ਪ੍ਰਾਗਵਾਟ' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਪਾਦਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਦਾ ਤ੍ਵਿਹ। ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਭੋਜ੍ਯਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜਨਂ
ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਸਦਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪੈਰ ਧੋਣੇ, ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਤੇ ਉਚਿਸ਼ਟਾ ਸਾਫ ਕਰਨਾ।
ਤੇਪਿ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਤੇਭ੍ਯੋ ਭੂਯਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਸ਼ੂਸ਼੍ਰੂषਾਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਯੂਯਂ ਤੁਰੀਯੇ ਤੁ ਪਦੇ ਕृਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਇਹ ਸਭ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਸੇਵਾ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੌਥੇ ਪਦ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।'
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਚ ਭਵਦ੍ਵਿਧੈਃ। ਤ੍ਰਿਭ੍ਯਸ਼੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਾ ਕਾਰ੍ਯੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਥਾऽਕਰੋਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾਇਆ।
ਦ੍ਵਾਰਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਵਰੁਣਂ ਰਸਦਾਯਕਮ੍। ਵਿਤ੍ਤਪ੍ਰਦਂ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਂ ਪਵਨਂ ਗਂਧਦਾਯਿਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਉਦ੍ਯੋਤਕਾਰਿਣਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵੇ ਮਾਧਵਃ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਸੋਮਃ ਸੋਮਪ੍ਰਦਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਾਮਪਕ੍ਸ਼ ਪਥਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਚਾਨਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਮਾਧਵ ਨੇ ਅਧਿਕਾਰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਸੋਮ, ਜੋ ਸੋਮ ਪਦਾਰਥ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਸੁਸਤ੍ਕृਤਾ ਚ ਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਸਵਿਤ੍ਰੀ ਚ ਵਰਾਂਗਨਾ। ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਣਾ ਸਮਾਹੂਤਾ ਏਹਿ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਆਦਰਯੋਗ ਪਤਨੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਸਤਰੀ ਸੀ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ: 'ਆਓ, ਦੇਵੀ, ਜਲਦੀ ਆਓ।'
ਉਤ੍ਥਿਤਾਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਕਾਲ ਉਪਾਗਤਃ। ਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਸਾ ਕਾਰ੍ਯਕਰਣੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ੍ਵਭਾਵੇਨ ਨਾਗਤਾ
ਦੀਕਸ਼ਾ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਅੱਗਾਂ ਜਲ ਗਈਆਂ। ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਸਤ ਰਹੀ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਭਾਵ ਕਰਕੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਇਹਵੈ ਨ ਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦ੍ਵਾਰੇ ਵੈ ਮਂਡਨਂ ਮਯਾ। ਭਿਤ੍ਤ੍ਯਾਂ ਵੈਚਿਤ੍ਰਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਂ ਪ੍ਰਾਂਗਣੇਨ ਤੁ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸਜਾਵਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੰਧ 'ਤੇ ਕੋਈ ਖਾਸ ਨਕਸ਼ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅੰਗਣੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾਇਆ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਚ ਭਾਂਡਾਨਾਂ ਨ ਕृਤਂ ਕਿਮਪਿ ਤ੍ਵਿਹ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਦ੍ਯਾਪਿ ਨਾਯਾਤਾ ਪਤ੍ਨੀਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਯਾ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਭਾਂਡਿਆਂ ਦੀ ਧੋਤਾਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਅਜੇ ਤਕ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਅਗ੍ਨੇਃ ਪਤ੍ਨੀ ਤਥਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਧੂਮ੍ਰੋਰ੍ਣਾ ਤੁ ਯਮਸ੍ਯ ਤੁ। ਵਾਰੁਣੀ ਵੈ ਤਥਾ ਗੌਰੀ ਵਾਯੋਰ੍ਵੈ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਤਥਾ
ਅਗਨਿ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਵਾਹਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੀ ਧੂਮਰੋਣਾ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਵਾਰੁਣੀ, ਵਾਯੂ ਦੀ ਗੌਰੀ, ਤੇ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਵੀ।
ऋਦ੍ਧਿਰ੍ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ਮ੍ਭੋਰ੍ਗੌਰੀ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ। ਮੇਧਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਵਿਭੂਤਿਸ਼੍ਚ ਅਨਸੂਯਾ ਧृਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਿੱਧਿ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਗੌਰੀ ਹੈ; ਮੇਧਾ, ਸ਼ਰਧਾ, ਵਿਭੂਤੀ, ਅਨਸੂਯਾ, ਧ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਖ਼ਮਾ ਵੀ ਹਨ।
ਗਂਗਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚੈਵ ਨਾਦ੍ਯਾ ਯਾਤਾਸ਼੍ਚ ਕਨ੍ਯਕਾਃ। ਇਂਦ੍ਰਾਣੀ ਚਂਦ੍ਰਪਤ੍ਨੀ ਤੁ ਰੋਹਿਣੀ ਸ਼ਸ਼ਿਨਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ, ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ। ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੇ ਰੋਹਿਨੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਨਹੀਂ।