ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚੌषਧਯੋ ਯਚ੍ਚੇਹੇਦ੍ਯਚ੍ਚ ਨੇਹਤਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਾਰੁਤੇਨ ਆਨੀਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਃ
ਰੁੱਖ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉੱਗਦਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਉੱਗਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹਵਾ ਰਾਹੀਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।
ਯਜ੍ਞਪਰ੍ਵਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਭਿਤੋਦਿਸ਼ਮ੍। ਸੁਰਾ ਉਤ੍ਤਰਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਰ੍ਯਾਦਾਪਰ੍ਵਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਯੱਗ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਹੱਦ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਮੁਨਯੋ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਕ੍ਰਤੌ
ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ ਤੇ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਨਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚਾਸੁਰਾਗਣਾਃ। ਅਮਰ੍षਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਅਸੁਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਰੁੱਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ऋषੀਨ੍ਪਰ੍ਯਚਰਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤਥਾ। ऋषਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਾ ਦੇਵਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਦੁਜਾਤੀ ਤੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਰਾਜਰ੍षਯੋ ਮੁਖ੍ਯਤਮਾਸ੍ਸਮਾਯਾਤਾਃ ਸਮਂਤਤਃ। ਕਤਮਸ਼੍ਚ ਸੁਰੋਪ੍ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਰਤੌ ਯਾਜ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਏ, ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇਗੀ।
ਪਸ਼ਵਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਰ ਯਾਤਾ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਵਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਭੋਕ੍ਤੁਕਾਮਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਵੇਖਣ ਆ ਗਏ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਵਰੁਣੋ ਰਤ੍ਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਂ ਸ੍ਵਯਂ ਦਦੌ। ਆਗਤ੍ਯਵਰੁਣੋਲੋਕਾਤ੍ਪਕ੍ਵਂਚਾਨ੍ਨਂਸ੍ਵਤੋਪਚਤ੍
ਵਰੁਣ ਆਪ ਹੀ ਰਤਨ ਲੈ ਆਇਆ, ਦਕਸ਼ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਪੱਕਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਪਰੋਸਿਆ।
ਵਾਯੁਰ੍ਭਕ੍ਸ਼ਵਿਕਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਰਸਪਾਚੀ ਦਿਵਾਕਰਃ। ਅਨ੍ਨਪਾਚਨਕृਤ੍ਸੋਮੋ ਮਤਿਦਾਤਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਹਵਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਆਦ ਲਿਆਈ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਰਸ ਪਕਾਇਆ, ਸੋਮ ਨੇ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਬੁੱਧੀ ਦਿੱਤੀ।
ਧਨਦਾਨਂ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਨਦਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਗਂਗਾਦੇਵੀ ਸਨਰ੍ਮਦਾ
ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਧਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ, ਸਰਸਵਤੀ, ਨਦੀ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਨਰਮਦਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਕੂਪਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜਲਾਸ਼ਯਾਃ। ਪਲ੍ਵਲਾਨਿ ਤਟਾਕਾਨਿ ਕੁਂਡਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ, ਕੂਆਂ, ਜਲਾਸ਼ਯ, ਡੱਬ, ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਾਣਿ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਦੇਵਖਾਤਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ। ਜਲਾਸ਼ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਮੁਦ੍ਰਾਃ ਸਪ੍ਤਸਂਖ੍ਯਕਾਃ
ਮੁੱਖ ਚਸ਼ਮੇ, ਅਨੇਕਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਖੋਹ, ਸਾਰੇ ਜਲਾਸ਼ਯ ਤੇ ਸੱਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਲਵਣੇਕ੍ਸ਼ੁਸੁਰਾਸਰ੍ਪਿਰ੍ਦਧਿਦੁਗ੍ਧਜਲੈਃ ਸਮਮ੍। ਸਪ੍ਤਲੋਕਾਃ ਸਪਾਤਾਲਾਃ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਃ ਸਪਤ੍ਤਨਾਃ
ਲੂਣ, ਗੰਨੇ, ਸ਼ਰਾਬ, ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਪਾਣੀ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੱਤ ਲੋਕ, ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ, ਸੱਤ ਟਾਪੂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਵਲ੍ਲ੍ਯਃ ਸਤृਣਾਨਿ ਸ਼ਾਕਾਨਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਪृਥਿਵੀਵਾਯੁਰਾਕਾਸ਼ਮਾਪੋਜ੍ਯੋਤਿਸ਼੍ਚ ਪਂਚਮਮ੍
ਰੁੱਖ, ਬੇਲਾਂ, ਘਾਹ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਤੇ ਫਲ; ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਅਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਅੱਗ — ਇਹ ਸਭ ਬਣੇ।
ਸਵਿਗ੍ਰਹਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਾਨਿ ਚ। ਵੇਦਭਾष੍ਯਾਣਿ ਸੂਤ੍ਰਾਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਚ ਯਤ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਧਰਮ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਸੂਤਰ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ — ਇਹ ਸਭ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।
ਅਮੂਰ੍ਤਂ ਮੂਰ੍ਤਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਮੂਰ੍ਤਦृਸ਼੍ਯਂ ਤਥਾਖਿਲਮ੍। ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤਥਾਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਯਜ੍ਞੇ ਪੈਤਾਮਹੇ ਤਦਾ
ਅਸਾਰ, ਸਰੂਪ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿਸਦਾ ਹੈ — ਇਹ ਸਭ ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਂਨਿਧੌ ਤਤ੍ਰ ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਮੇ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਖੜਾ ਸੀ।
ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਪਿਨਾਕੀ ਵਰਦਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ऋਤ੍ਵਿਜਾਂ ਚਾਪਿ ਵਰਣਂ ਕृਤਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਦਇਆਲੁ ਪ੍ਰਭੂ ਰੁਦਰ ਖੜਾ ਸੀ; ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਪੰਡਤ ਚੁਣੇ।
ਭृਗੁਰ੍ਹੋਤਾਵृਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋਧ੍ਵਰ੍ਯ੍ਯੁਸਤ੍ਤਮਃ। ਤਤ੍ਰੋਦ੍ਗਾਤਾ ਮਰੀਚਿਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵੈ ਨਾਰਦਃ ਕृਤਃ
ਉਥੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਹੋਤ੍ਰ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਧਵਰਯੁ, ਮਰੀਚਿ ਉਦਗਾਤਾ ਤੇ ਨਾਰਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੰਡਤ ਬਣੇ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਾਦਯੋ ਯੇ ਸਦਸ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਭਵਨ੍। ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਾ ਵਰ੍ਣਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੂਰ੍ਵਕਾਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਦੱਸ ਬਣੇ; ਦਕ੍ਸ਼ ਆਦਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਤੇ ਵਰਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਥੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਕृਤਾ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਵਿਕਲ੍ਪਨਾ। ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਭਰਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕृਤਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਤੇ੧੦੦ 1.16.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪੰਡਤਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ ਸਜਾਇਆ।
ਅਂਗੁਲੀਯੈਃ ਸਕਟਕੈਰ੍ਮਕੁਟੈਰ੍ਭੂषਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਦ੍ਵੌ ਦਸ਼ਾਨ੍ਯੇ ਚ ਤ षੋਡਸ਼ਰ੍ਤ੍ਵਿਜਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲੇ, ਕੜੇ ਤੇ ਮਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ; ਚਾਰ, ਫਿਰ ਦੋ, ਤੇ ਦਸ ਹੋਰ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪੰਡਤ ਬਣੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਪੁਰਃਸਰਮ੍। ਅਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਭਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੈਰਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਰਤਾਵਿਹ
ਸਭ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇਥੇ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿਓ।
ਪਤ੍ਨੀ ਮਮੈषਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਯੂਯਂ ਮੇ ਸ਼ਰਣਂਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮਾਹੂਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ੀਰ੍षਮੁਂਡਨਂ
ਇਹ ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾਇਆ ਗਿਆ।
ਯਜ੍ਞੇ ਤੁ ਵਿਹਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਰਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੈਃ। ਆਤਸੇਯਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਂਪਤ੍ਯਰ੍ਥੇ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਯਜਨ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਸੀ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਰਵਾਇਆ; ਦੰਪਤੀ ਲਈ ਕਪੜੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਬਣਾਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषੇਣ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਾਦਯਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍। ਪਾਲਯਂਤੋ ਜਗਚ੍ਚੇਦਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸਾਯੁਧਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੇਦ-ਪਾਠ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੀਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਸ਼ਸਤਰਧਾਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਇਸ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਕਾਰਾਨ੍ਵਿਵਿਧਿਨ੍ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ। ਰਸਬਾਹੁਲ੍ਯਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਤਤਃ
ਉਥੇ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਬਣਾਏ; ਰਸ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਸ਼੍ਰੁਤਂ ਪ੍ਰਾਗਦृष੍ਟਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਾਟੇਤਿ ਦਦੌ ਨਾਮ ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਸृष੍ਟਿਕृਦ੍ਵਿਭੁਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ ਨੇ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ 'ਪ੍ਰਾਗਵਾਟ' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਪਾਦਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਦਾ ਤ੍ਵਿਹ। ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਭੋਜ੍ਯਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜਨਂ
ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਸਦਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪੈਰ ਧੋਣੇ, ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਤੇ ਉਚਿਸ਼ਟਾ ਸਾਫ ਕਰਨਾ।
ਤੇਪਿ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਤੇਭ੍ਯੋ ਭੂਯਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਸ਼ੂਸ਼੍ਰੂषਾਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਯੂਯਂ ਤੁਰੀਯੇ ਤੁ ਪਦੇ ਕृਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਇਹ ਸਭ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਸੇਵਾ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੌਥੇ ਪਦ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।'