ਗृਹਸ੍ਥਵृਤ੍ਤਯਸ੍ਤਿਸ੍ਰਸ੍ਤਾਸਾਂ ਨਿਸ਼੍ਰੇਯਸਂ ਪਰਂ। ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਤਥੈਵਾਹੁਸ਼੍ਚਾਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਘਰਵਾਸੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੇ ਚੋਕ੍ਤਾਨਿ ਯਮਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਬੁਭੂषੁਣਾ। ਕੁਂਭਧਾਨ੍ਯੈਰੁਂਚ੍ਛਸ਼ਿਲੈਃ ਕਾਪੋਤੀਂ ਵृਤ੍ਤਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤੈਃ
ਜੋ ਵੀ ਨਿਯਮ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਪਾਲਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਟਕਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਣਾ ਚੁਗਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਕਬੂਤਰ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜੀਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਯਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚੈਤੇ ਵਸਂਤ੍ਯਰ੍ਥਾਸ੍ਤਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਭਿਵਰ੍ਧਤੇ। ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਾਨ੍ਦਸ਼ਪਰਾਨ੍ਪੁਨਾਤਿ ਚ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਥਾਂ ਫਲਦੀ-ਫੂਲਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਦਸ ਪੀੜੀਆਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥਵृਤ੍ਤਿਮਪ੍ਯੇਤਾਂ ਵਰ੍ਤਯੇਦ੍ਯੋ ਗਤਵ੍ਯਥਃ। ਸ ਚਕ੍ਰਧਰਲੋਕਾਨਾਂ ਸਮਾਨਾਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਦੁੱਖ-ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਘਰਵਾਸੀ ਜੀਵਨ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਕਰਧਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਣਾਮਥਵਾ ਗਤਿਰੇषਾ ਵਿਧੀਯਤੇ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੋ ਗृਹਸ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਨਾਂ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਰਾਹ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਘਰਵਾਸੀ ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਹੀ ਸਥਿਰ ਥਾਂ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਭਿਹਤਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਯਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਂ ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਇਹ ਆਰਡਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਦੂਜੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਾਮਪਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ृਣੁ। ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਤੁ ਯਦਾ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਵਲੀਪਲਿਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੀਸਰੇ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਸੁਣੋ: ਜਦ ਘਰਵਾਸੀ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਝੁਰੀਆਂ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—
ਅਪਤ੍ਯਸ੍ਯੈਵ ਚਾਪਤ੍ਯਂ ਵਨਮੇਵ ਤਦਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍। ਗृਹਸ੍ਥਵ੍ਰਤਖਿਨ੍ਨਾਨਾਂ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮੌਕਸਾਂ
ਅਤੇ ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵੀ ਬੱਚੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰ ਲਵੇ; ਘਰਵਾਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਤੋਂ ਥੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਭੀष੍ਮ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ਮਨਾਂ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ਨਿਵਾਸਿਨਾਂ
ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਸੁਣੋ: ਉਹ ਜੋ initiation ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਬਲਯੁਜਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਸਤ੍ਯਸ਼ੌਚਕ੍ਸ਼ਮਾਵਤਾਂ। ਤृਤੀਯਮਾਯੁषੋ ਭਾਗਂ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮੇ ਵਸਨ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਚ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦਾ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਨੇਵਾਗ੍ਨੀਨ੍ਪਰਿਚਰੇਦ੍ਯਜਮਾਨੋ ਦਿਵੌਕਸਃ। ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਹਾਰੋ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਸਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹੀ ਅੱਗ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਿਯਮਤ, ਘੱਟ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਯਜ੍ਞਾਂਗਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਅਕृष੍ਟਂ ਵੈ ਵ੍ਰੀਹਿਯਵਂ ਨੀਵਾਰਂ ਵਿਘਸਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੇਵਲ ਅੱਗ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਣ-ਜੋਤੀ ਹੋਈ ਚੌਲ, ਜੌ, ਜੰਗਲੀ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਚੁਗਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਹਵਿष੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛੇਤ੍ਸ ਮਾਘੇष੍ਵਪਿ ਪਂਚਸੁ। ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮੇਪ੍ਯੇਤਾਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਤਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਹਵਿਸ਼ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰਦੀ ਦੇ ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ; ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚਾਰ ਤਰੀਕੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਭਕ੍ਸ਼ਕਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਨ੍ਮਾਸਿਕਸਂਚਯਾਨ੍। ਵਾਰ੍षਿਕਾਨ੍ਸਂਚਯਾਨ੍ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਾਨ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਜੋ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਸਾਲ ਲਈ; ਤੇ ਕੁਝ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਤਿਥਿਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਯਜ੍ਞਤਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮੇਵ ਚ। ਅਭ੍ਰਾਵਕਾਸ਼ਾ ਵਰ੍षਾਸੁ ਹੇਮਂਤੇ ਜਲਸਂਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਅਤਿਥੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਪਂਚਾਗ੍ਨਿਤਪਸਃ ਸ਼ਰਦ੍ਯਮृਤਭੋਜਨਾਃ। ਭੂਮੌ ਵਿਪਰਿਵਰ੍ਤਂਤੇ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਪ੍ਰਪਦੈਰਪਿ
ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੰਜ ਅੱਗ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉੰਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਾਨਾਸਨੇ ਚ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਵਸਨੇष੍ਵਪਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੇ। ਦਂਤੋਲੂਖਲਿਨਃ ਕੇਚਿਦਸ਼੍ਮਕੁਟ੍ਟਾਸ੍ਤਥਾ ਪਰੇ
ਉਹ ਖੜੇ ਜਾਂ ਬੈਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੰਟਾ ਤੇ ਓਖਲੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਕੁਟਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯੇਕੇ ਯਵਾਗੂਂ ਕ੍ਵਥਿਤਾਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਿਬਂਤ੍ਯੇਕੇ ਭੁਂਜਤੇ ਚ ਯਥਾਗਮਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਉਬਲੀ ਹੋਈ ਜੌ ਦੀ ਖੀਰ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਕੁਝ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੂਲੈਰੇਕੇ ਫਲੈਰੇਕੇ ਜਲੈਰੇਕੇ ਦृਢਵ੍ਰਤਾਃ। ਵਰ੍ਤ੍ਤਯਂਤਿ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵੈਖਾਨਸ ਧृਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਜੜਾਂ ਖਾ ਕੇ, ਕੁਝ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ-ਰਾਹ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵੈਖਾਨਸਾ ਤਪਸੀ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਡਿੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨਾਂ। ਚਤੁਰ੍ਥਸ਼੍ਚੌਪਨਿषਦੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸਾਧਾਰਣੋ ਮਤਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਉਹ ਮਨ ਦੇ ਪੱਕੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਚੌਥਾ, ਉਪਨਿਸ਼ਦਕ ਧਰਮ, ਸਭ ਲਈ ਸਾਂਝਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋ ਗृਹਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਸਤਤੋਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਯੁਗੇ ਤਾਤ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਵਨ-ਵਾਸੀ ਤੇ ਘਰ-ਵਾਸੀ ਦੋਵੇਂ, ਪਿਆਰੇ, ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਰ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯੋ ਮਧੁਚ੍ਛਂਦੋ ਗਵੇषਣਃ। ਸਾਂਕृਤਿਃ ਸਦਿਵੋ ਭਾਂਡਿਰ੍ਯਵਪ੍ਰੋਥੋ ਹ੍ਯਥਰ੍ਵਣਃ
ਅਗਸਤ, ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਧੁਚੰਦਸ, ਗਵੇਸ਼ਣ, ਸਾਂਕ੍ਰਿਤੀ, ਸਦੀਵਾ, ਭਾਂਡਿਰਯਵਪ੍ਰ, ਤੇ ਅਥਰਵਣ—
ਅਹੋਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਕਾਮ੍ਯਃ ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ਮੇਧਾਤਿਥਿਰ੍ਬੁਧਃ। ਮਨੋਵਾਕਃ ਸ਼ਿਨੀਵਾਕਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਪਾਲੋ ਕृਤਵ੍ਰਣਃ
ਅਹੋਵੀਰਯ, ਕਾਮਯ, ਸਥਾਣੁ, ਮੇਧਾਤਿਥਿ, ਬੁਧ, ਮਨੋਵਾਕ, ਸ਼ਿਨੀਵਾਕ, ਸ਼ੂਨਯਪਾਲ, ਤੇ ਕ੍ਰਤਵ੍ਰਣ—
ਏਤੇ ਕਰ੍ਮਸੁ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੁਪਾਗਮਨ੍। ਏਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਧਰ੍ਮਾਣਸ੍ਤਥਾ ਯਾਯਾਵਰਾਗਣਾਃ
ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਪਣੇ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ ਤੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ। ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਧਰਮ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਯਾਤਰੀ ਸੰਨਿਆਸੀ ਸਮੂਹ ਵੀ।
ऋषੀਣਾਮੁਗ੍ਰਤਪਸਾਂ ਧਰ੍ਮਨੈਪੁਣ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾਮ੍। ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦੇ,
ਅਪਾਸ੍ਯੋਪਰਤਾ ਮਾਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ। ਅਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਧृष੍ਯਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੋषਿਤਾ ਗਣਾਃ
ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਨ-ਵਾਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਤਾਰੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਨਿਰਭੀਕ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਛੜੇ ਹੋਏ ਸਮੂਹ ਵਜੋਂ ਦਿੱਖਦੇ ਹਨ।
ਜਰਯਾ ਤੁ ਪਰਿਦ੍ਯੂਨਾ ਵ੍ਯਾਧਿਨਾ ਪਰਿਪੀਡਿਤਾਃ। ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ੇषਂ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮਾਦ੍ਯਯੁਃ
ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਚੌਥੇ ਬਚੇ ਆਸ਼ਰਮ, ਵਨ-ਵਾਸੀ ਆਸ਼ਰਮ, ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਦ੍ਯਸ੍ਕਾਰੀ ਸੁਨਿਰ੍ਵਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਵੇਦਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍। ਆਤ੍ਮਯਾਜੀ ਸੌਮ੍ਯਮਤਿਰਾਤ੍ਮਕ੍ਰੀਡਾਤ੍ਮਸਂਸ਼੍ਰਯਃ
ਜੋ ਸਦਯਸਕ ਕਰਮ ਕਰਦਾ, ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਯਥਾ-ਯੋਗ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਦਾ, ਨਰਮ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਨ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਸਮਾਧਾਯ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਸਰ੍ਵਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍। ਸਦ੍ਯਸ੍ਕਸ਼੍ਚ ਯਜੇਦ੍ਯਜ੍ਞਾਨਿष੍ਟਿਂ ਚੈਵੇਹ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਅਪਣੇ ਅੰਦਰ ਅੱਗ ਲਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੰਪਤੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਦਯਸਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਯਜਨ ਤੇ ਨਿਸ਼ਟ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਸਦੈਵ ਯਾਜਿਨਾਂ ਯਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਨੀਜ੍ਯਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ। ਤ੍ਰੀਨੇਵਾਗ੍ਨੀਂਸ੍ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਸਮ੍ਯਗਾਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵਾਤ੍ਮਨਾ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍੩੫੦ 1.15.
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਤਮ-ਪੂਜਾ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮ ਵਿਚ ਆਤਮ ਦੁਆਰਾ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।