षਟ੍ਕਰ੍ਮਵਰ੍ਤ੍ਤਕਸ੍ਤ੍ਵੇਕਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਤੇ। ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਥਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਃ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇੱਕ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਛੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਤਿੰਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੋ। ਪਰ ਚੌਥਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਮੇਧਿਵ੍ਰਤਾਦਨ੍ਯਨ੍ਮਹਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਨਾਤ੍ਮਾਰ੍ਥੇ ਪਾਚਯੇਦਨ੍ਨਂ ਨ ਵृਥਾ ਘਾਤਯੇਤ੍ਪਸ਼ੁਮ੍
ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਦੀ ਮਨੋਤਿ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਖਾਣਾ ਨਾ ਪਕਾਏ, ਨਾ ਵਿਅਰਥ ਪਸ਼ੂ ਮਾਰੇ।
ਪ੍ਰਾਣੀ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾਪ੍ਰਾਣੀ ਸਂਸ੍ਕਾਰਾਦ੍ਯਜ੍ਞਮਰ੍ਹਤਿ। ਨ ਦਿਵਾ ਪ੍ਰਸ੍ਵਪੇਜ੍ਜਾਤੁ ਨ ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਰਾਤ੍ਰਯੋਃ
ਜੀਵ ਜਾਂ ਅਜੀਵ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਰਾਤ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਭੁਂਜੀਤਾਂਤਰਾਕਾਲੇ ਨਾਨृਤਂ ਤੁ ਵਦੇਦਿਹ। ਨ ਚਾਪ੍ਯਸ਼੍ਨਨ੍ਵਸੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਗृਹੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦਪੂਜਿਤਃ
ਅਣਸਮੇਂ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਣਾ। ਕੋਈ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਥਾਸ੍ਯਾਤਿਥਯਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਵਹਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਵ੍ਰਤਸ੍ਨਾਤਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੇਟਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ; ਜੋ ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਹਨ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਜੀਵਿਨੋਦਾਂਤਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਵਂਤਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ। ਤੇषਾਂ ਹਵ੍ਯਂ ਚ ਕਵ੍ਯਂ ਚਾਪ੍ਯਰ੍ਹਣਾਰ੍ਥਂ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ, ਕਰਮਾਂ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਜੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਸ਼੍ਵਰੈਸ੍ਸਂਪ੍ਰਯਾਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਪਗਤਸ੍ਯ ਚ। ਅਪਵਿਦ੍ਧਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਗੁਰੋਰ੍ਵਾਲੀਕਕਾਰਿਣਃ
ਜੋ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਉਲਟ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਸਤ੍ਯਾਭਿਨਿਵੇਸ਼ਸ੍ਯ ਨਾਧਿਕਾਰੋਸ੍ਤਿ ਕਰ੍ਮਣੋਃ। ਸਂਵਿਭਾਗੋਤ੍ਰ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਜੋ ਝੂਠ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਾਂਝ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਥੈਵਾਪਚਮਾਨੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਗृਹਮੇਧਿਨਾ। ਵਿਘਸਾਸ਼ੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚਾਮृਤਭੋਜਨਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਘਰਵਾਲਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਘਸਾਸ਼ੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮृਤਂ ਯਜ੍ਞਸ਼ੇषਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੋਜਨਂ ਹਵਿषਾ ਸਮਮ੍। ਸਂਭੁਕ੍ਤਸ਼ੇषਂ ਯੋਸ਼੍ਨਾਤਿ ਤਮਾਹੁਰ੍ਵਿਘਸਾਸ਼ਿਨਮ੍
ਯਜਨ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਹਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਜੋ ਸਾਂਝ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਘਸਾਸ਼ੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਦਾਰਨਿਰਤੋ ਦਾਂਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ। ऋਤ੍ਵਿਕ੍ਪੁਰੋਹਿਤਾਚਾਰ੍ਯਮਾਤੁਲਾਤਿਥਿਸਂਹਤੈਃ
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਸੰਜਮ ਵਾਲਾ, ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ; ਰਿਤਵਿਕ, ਪੁਰੋਹਿਤ, ਆਚਾਰਯ, ਮਾਮਾ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ—
ਵृਦ੍ਧਬਾਲਾਤੁਰੈਰ੍ਵੈਦ੍ਯੈਰ੍ਜ੍ਞਾਤਿਸਂਬਂਧਿ ਬਾਂਧਵੈਃ। ਮਾਤ੍ਰਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਚ ਜਾਮਾਤ੍ਰਾ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਭਾਰ੍ਯਯਾ
ਵੱਡੇ, ਬੱਚੇ, ਬਿਮਾਰ, ਵੈਦ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਮਿੱਤਰ, ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਜਾਮਾਤਾ, ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ—
ਦੁਹਿਤ੍ਰਾ ਦਾਸਵਰ੍ਗੇਣ ਵਿਵਾਦਂ ਨ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਏਤਾਨ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਸਂਵਾਦਾਨ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਧੀ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਵਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤੈਰ੍ਜਿਤੈਸ੍ਤੁ ਜਯਤਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਆਚਾਰ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯ ਪ੍ਰਭੁਃ ਪਿਤਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਆਚਾਰਯ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲੋਕ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਅਤਿਥਿਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਵੇਦਾਸ਼੍ਰਯਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਜਾਮਾਤਾਪ੍ਸਰਸਾਂਲੋਕੇ ਜ੍ਞਾਤਯੋ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਿਕਾਃ
ਅਤਿਥੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਰਿਤਵਿਕ ਵੇਦ ਲੋਕ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਜਾਮਾਤਾ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਲੋਕ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ।
ਸਂਬਂਧਿ ਬਾਂਧਵਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਮਾਤृਮਾਤੁਲੌ। ਵृਦ੍ਧਬਾਲਾਤੁਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਆਕਾਸ਼ੇ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣਵਃ
ਸੰਬੰਧੀ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ; ਮਾਂ ਤੇ ਮਾਮਾ, ਵੱਡੇ, ਬੱਚੇ, ਤੇ ਬਿਮਾਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।
ਪੁਰੋਧਾ ऋषਿਲੋਕੇਸ਼ਃ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾਸ੍ਸਾਧ੍ਯਲੋਕਪਾਃ। ਅਸ਼੍ਵਿਲੋਕਪਤਿਰ੍ਵੈਦ੍ਯੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੁ ਵਸੁਲੋਕਪਃ
ਪੁਰੋਹਿਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਾਧਿਆ ਲੋਕ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ; ਵੈਦ ਅਸ਼ਵ ਲੋਕ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਭਰਾ ਵਸੁ ਲੋਕ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦੁਹਿਤਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗृਹੇ। ਭ੍ਰਾਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸਮਃ ਪਿਤ੍ਰਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਸ੍ਵਕਾਤਨੁਃ
ਪਤਨੀ ਚੰਦ੍ਰ ਲੋਕ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ, ਧੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਹਨ।
ਕਾਯਸ੍ਥਾ ਦਾਸਵਰ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਦੁਹਿਤਾ ਕृਪਣਂ ਪਰਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦੇਤੈਰਧਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਃ ਸਹੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਸਂਜ੍ਵਰਃ
ਕਾਇਸਥ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਧੀ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਕੁਝ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਧਰ੍ਮਰਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠੋ ਜਿਤਕ੍ਲਮਃ। ਨਾਰਭੇਦ੍ਬਹੁਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਧਰ੍ਮਵਾਨ੍ਕਿਂਚਿਦਾਰਭੇਤ੍
ਘਰ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ, ਥਕਾਵਟ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਥੋੜ੍ਹੇ ਕੰਮ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ।
ਗृਹਸ੍ਥਵृਤ੍ਤਯਸ੍ਤਿਸ੍ਰਸ੍ਤਾਸਾਂ ਨਿਸ਼੍ਰੇਯਸਂ ਪਰਂ। ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਤਥੈਵਾਹੁਸ਼੍ਚਾਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਘਰਵਾਸੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੇ ਚੋਕ੍ਤਾਨਿ ਯਮਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਬੁਭੂषੁਣਾ। ਕੁਂਭਧਾਨ੍ਯੈਰੁਂਚ੍ਛਸ਼ਿਲੈਃ ਕਾਪੋਤੀਂ ਵृਤ੍ਤਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤੈਃ
ਜੋ ਵੀ ਨਿਯਮ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਪਾਲਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਟਕਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਣਾ ਚੁਗਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਕਬੂਤਰ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜੀਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਯਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚੈਤੇ ਵਸਂਤ੍ਯਰ੍ਥਾਸ੍ਤਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਭਿਵਰ੍ਧਤੇ। ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਾਨ੍ਦਸ਼ਪਰਾਨ੍ਪੁਨਾਤਿ ਚ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਥਾਂ ਫਲਦੀ-ਫੂਲਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਦਸ ਪੀੜੀਆਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥਵृਤ੍ਤਿਮਪ੍ਯੇਤਾਂ ਵਰ੍ਤਯੇਦ੍ਯੋ ਗਤਵ੍ਯਥਃ। ਸ ਚਕ੍ਰਧਰਲੋਕਾਨਾਂ ਸਮਾਨਾਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਦੁੱਖ-ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਘਰਵਾਸੀ ਜੀਵਨ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਕਰਧਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਣਾਮਥਵਾ ਗਤਿਰੇषਾ ਵਿਧੀਯਤੇ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੋ ਗृਹਸ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਨਾਂ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਰਾਹ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਘਰਵਾਸੀ ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਹੀ ਸਥਿਰ ਥਾਂ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਭਿਹਤਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਯਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਂ ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਇਹ ਆਰਡਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਦੂਜੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਾਮਪਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ृਣੁ। ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਤੁ ਯਦਾ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਵਲੀਪਲਿਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੀਸਰੇ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਸੁਣੋ: ਜਦ ਘਰਵਾਸੀ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਝੁਰੀਆਂ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—
ਅਪਤ੍ਯਸ੍ਯੈਵ ਚਾਪਤ੍ਯਂ ਵਨਮੇਵ ਤਦਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍। ਗृਹਸ੍ਥਵ੍ਰਤਖਿਨ੍ਨਾਨਾਂ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮੌਕਸਾਂ
ਅਤੇ ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵੀ ਬੱਚੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰ ਲਵੇ; ਘਰਵਾਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਤੋਂ ਥੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਭੀष੍ਮ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ਮਨਾਂ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ਨਿਵਾਸਿਨਾਂ
ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਸੁਣੋ: ਉਹ ਜੋ initiation ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਬਲਯੁਜਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਸਤ੍ਯਸ਼ੌਚਕ੍ਸ਼ਮਾਵਤਾਂ। ਤृਤੀਯਮਾਯੁषੋ ਭਾਗਂ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮੇ ਵਸਨ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਚ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦਾ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ।