ਕੀਟਕਂਟਕਪਾषਾਣਭੂਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਯਨਂ ਤਥਾ। ਸ੍ਥਾਨਵੀਰਾਸਨਰਤਃ ਸਂਵਿਭਾਗੀ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਕਿਰਮੀਆਂ, ਕੰਡਿਆਂ ਤੇ ਪਥਰਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੌਂਦਾ; ਖੜਾ ਰਹਿਣ, ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੀ ਅਸਨ, ਵੰਡਣ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਰਣ੍ਯੌषਧਿਭੋਕ੍ਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਭਯਪ੍ਰਦਃ। ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਜਨਰਤੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਖਾਂਦਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਕਮਾਉਣ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਾਸੀ ਪੁष੍ਕਰੇ ਵਸਤੇ ਮੁਨਿਃ। ਸਰ੍ਵਸਂਗਪਰਿਤ੍ਯਾਗੀ ਸ੍ਵਾਰਾਮੋ ਵਿਗਤਸ੍ਪृਹਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਭਗਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ, ਮੁਨੀ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ; ਸਾਰੇ ਲਗਾਵਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਰੱਜਿਆ, ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਯਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਵਸਤੇ ਭੀष੍ਮ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਯਾ ਗਤਿਃ। ਤਰੁਣਾਰ੍ਕਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਵੇਦਿਕਾਸ੍ਤਂਭਸ਼ੋਭਿਨਾ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਭੀਸ਼ਮ, ਉਸ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਸੁਣ: ਵੇਦੀਆਂ ਤੇ ਸਤੰਭ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਕ੍ਤੋ ਵਿਮਾਨੇਨ ਯਾਤਿ ਕਾਮਪ੍ਰਚਾਰਿਣਾਮ੍। ਵਿਰਾਜਮਾਨੋ ਨਭਸਿ ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਇਵ ਚਂਦ੍ਰਮਾਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਭਗਤ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਦੂਜੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਨृਤ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂਗਣੈਃ। ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਵਰ੍षਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨ੍ਯਸੌ
ਗਾਂਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਜੋ ਗੀਤ, ਵਾਦਨ ਤੇ ਨਾਚ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਦੇਵਸ੍ਯ ਲੋਕਂ ਯਾਤ੍ਯਨਿਵਾਰਿਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਨੁਗ੍ਰਹੇਣੈਵ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ। ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਪਿ ਚ੍ਯੁਤਃ ਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸ ਹਿ ਜਾਯਤੇ। ਸ੍ਵਰ੍ਗੇषੁ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੇषੁ ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਸਵਰਗਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤਤਸ੍ਤੇषੁ ਪੁਨਰ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਜਾਯਤੇ। ਰਾਜਾ ਵਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਵਾ ਜਾਯਤੇ ਧਨਵਾਨ੍ਸੁਖੀ
ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜ ਭੋਗ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੁਖੀ।
ਸੁਰੂਪਃ ਸੁਭਗਃ ਕਾਂਤਃ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਿਤਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਾਸਿਨਃ
ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ—ਜੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਨਸੀਬ ਵਾਲੇ, ਪਿਆਰੇ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ—
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਰਾਜਨ੍ਸੁਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚਿਰਜੀਵਿਨਃ। ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਕ੍ਤਾ ਭੂਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਿਣਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯੇ ਵਸਂਤਿ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ਵਃ। ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਵਨਂ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਯਾਂਤਿ ਸ਼ੋਭਨੈਃ
ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਜਦੋਂ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਵਾਈ ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਘੁष੍ਟੈਃ ਕਾਮਗੈਃ ਕਾਮਰੂਪਿਭਿਃ। ਅਥਵਾ ਸਰ੍ਵਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨੌ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰਂ ਜੁਹੋਤਿ ਯਃ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ—ਜਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਧ੍ਯਾਯੀ ਮਹਾਸਤ੍ਵਸ੍ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਵਨਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੋऽਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਵਿਭਵੈਃ ਸਹ
ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਨਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਮਪਤੀ ਸਮੇਤ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕੋਤ੍ਤਮੋ ਰਮ੍ਯੋ ਭਵਤੀष੍ਟਾਰ੍ਥਸਾਧਕਃ। ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਯੇ ਸਲਿਲੇ ਤ੍ਯਜਨ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਲੋਕ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜੇ ਕੋਈ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਤੇषਾਮਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭੀष੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤੇ ਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਨਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਮਰਯੁਤਂ ਦੇਵਂ ਰੁਦ੍ਰਵਿष੍ਣੁਗਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍। ਅਨਾਸ਼ਕੇ ਮृਤਾਸ਼੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਵਨੇ ਨਰਾਃ
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬੇਅੰਤ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰੁਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ—even ਜੇ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਣ—ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਹਂਸਯੁਕ੍ਤੈਸ੍ਤਤੋ ਯਾਂਤਿ ਵਿਮਾਨੈਰਰ੍ਕਸਪ੍ਰਭੈਃ। ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਸੁਵਰ੍ਣਾਢ੍ਯੈਰ੍ਦृਢੈਰ੍ਗਂਧਾਧਿਵਾਸਿਤੈਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਹਵਾਈ ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨੌਪਮ੍ਯਗੁਣੈਰਨ੍ਯੈਰਪ੍ਸਰੋਗੀਤਨਾਦਿਤੈਃ। ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤੈਰ੍ਨਾਨਾਘਣ੍ਟਾਨਿਨਾਦਿਤੈਃ
ਉਹ ਰਥ ਬੇਮਿਸਾਲ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਚੰਨੀਆਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਤੇ ਕਈ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਬਹ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮੋਪੇਤੈਃ ਕ੍ਰੀਡਾਵਿਜ੍ਞਾਨਸ਼ਾਲਿਭਿਃ। ਸੁਪ੍ਰਭੈਰ੍ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨੈਰ੍ਮਯੂਰਵਰਵਾਹਿਭਿਃ
ਕਈ ਅਜੋਕੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਖੇਡ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਮਯੂਰਾਂ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਨਰਾ ਧੀਰਾ ਰਮਂਤੇ ਨਾਸ਼ਕੇ ਮृਤਾਃ। ਤਤ੍ਰੋषਿਤ੍ਵਾ ਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਧੀਰ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉੱਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ-ਸਮਪਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਧਨੀ ਵਿਪ੍ਨਕੁਲੇ ਭੋਗੀ ਜਾਯਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮਾਗਤਃ। ਕਾਰੀषੀਂ ਸਾਧਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੁ ਵਨੇ ਨਰਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੜ ਮਰਤਭੂਮੀ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨਵੰਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸੁਖ-ਸਮਪਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕਾਰੀਸ਼ੀ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਤ੍ਕਲ੍ਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਕਲਪ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ।
ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਹਿ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਂ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ। ਗਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾऽਪ੍ਰਤਿਹਤਾ ਤਿਰ੍ਯਗੂਰ੍ਧ੍ਵਮਧਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਮਰਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਉਸ ਦੀ ਰਾਹ ਅਟਕਦੀ ਨਹੀਂ—ਚਾਹੇ ਪਾਸੇ, ਉੱਪਰ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ।
ਸ ਪੂਜ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਯਸ਼ੋ ਵਿਸ੍ਤਾਰਯਨ੍ਵਸ਼ੀ। ਸਦਾਚਾਰਵਿਧਿਪ੍ਰਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯ ਮਨੋਹਰਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਆਚਰਣ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ।
ਨृਤ੍ਯਵਾਦਿਤ੍ਰਗੀਤਜ੍ਞਃ ਸੁਭਗਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਨਿਤ੍ਯਮਮ੍ਲਾਨਕੁਸੁਮੋ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ
ਨੱਚਣ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਤੇ ਗੀਤ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ, ਸੁਭਾਗਾ ਤੇ ਪਿਆਰਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾ ਮੁਰਝਣ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਸ਼੍ਯਾਮੋ ਨੀਲਕੁਂਚਿਤਮੂਰ੍ਦ੍ਧਜਃ। ਅਜਘਨ੍ਯਾਃ ਸੁਮਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਪੂਰਿਤਾਃ
ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਰਗਾ ਸ਼ਾਮਾ ਰੰਗ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਘੁੰਮਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ; ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੋਹਣੇ, ਪਤਲੇ ਕਮਰ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਗੁਣੋਪੇਤਾ ਯੌਵਨੇਨਾਤਿਗਰ੍ਵਿਤਾਃ। ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸੇਵਂਤਿ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਃ ਸ਼ਯਨੇ ਰਮਯਂਤਿ ਚ
ਉਹ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦਾ ਘਮੰਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਔਰਤਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵੀਣਾਵੇਣੁਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਸੁਪ੍ਤਃ ਸਂਪ੍ਰਤਿਬੁਧ੍ਯਤੇ। ਮਹੋਤ੍ਸਵਸੁਖਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਦੁਃਪ੍ਰਾਪ੍ਯਮਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ੨੫੦ 1.15.
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਵੀਂਨਾ ਅਤੇ ਬਾਂਸਰੀ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੰਭਾਲਦੇ।