ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਮਨੁष੍ਯੋਰਗਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸਮੋਸ੍ਮਿ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਃ
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ, ਸੱਪ, ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਸਭ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀਆਂ।
ਯੁष੍ਮਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥਂ ਪਾਪੋऽਸੌ ਮਯਾ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਘਾਤਿਤਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾਨ੍ਲੋਕਾਨ੍ਕਮਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਮੈਂ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਇਸ ਕਮਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਯਨ੍ਮਯਾ ਪਦ੍ਮਮੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਤੇਨੇਦਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਭੁਵਿ। ਖ੍ਯਾਤਂ ਭਵਿष੍ਯਤੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਾਵਨਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਮਹਤ੍
ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਕਮਲ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਥਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਜਂਤੂਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਪਰਿਪਠ੍ਯਤੇ। ਕृਤੋ ਹ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹੋ ਦੇਵਾ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਵਡਾ ਉਪਕਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਨੇਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਤ੍ਯਵਾਸੇਨ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤੇਨ ਚ। ਮਹਾਕਾਲੋ ਵਨੇऽਤ੍ਰਾਗਾਦਾਗਤਸ੍ਯ ਮਮਾਨਘਾਃ
ਇਸ ਜੰਗਲ 'ਚ ਸਦਾ ਵੱਸਣ ਨਾਲ, ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਮੰਗ 'ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਕਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਥੇ ਆਏ।
ਤਪਸ੍ਯਤਾਂ ਚ ਭਵਤਾਂ ਮਹਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਹृਦਯੇ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਚੈਵ ਪਰਾਰ੍ਥਕਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਰੱਖੋ।
ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਂ ਤੁ ਨਾਨਾਰੂਪਧਰੈਰ੍ਭੁਵਿ। ਦ੍ਵਿषਨ੍ਵੈ ਜ੍ਞਾਨਿਨਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਪਾਪੇਨੈਵਾਰ੍ਦਿਤੋ ਨਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ 'ਚ ਦਰਸ਼ਨਯੋਗ ਹੋਵੋ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੈਰ ਕਰਕੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਵਿਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪਾਪੇਨ ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ। ਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਨ ਹਨ੍ਯਾਨ੍ਨ ਚ ਦੂषਯੇਤ੍
ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ 'ਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੁਟ ਸਕਦਾ; ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੇ, ਨਾ ਬੁਰਾ ਕਹੇ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਹਤੇ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਘਾਤਿਤਾ। ਏਕਂ ਵੇਦਾਂਤਗਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜਦ ਇੱਕ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਸਮਝੋ; ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਜਾਣਦਾ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਤਸ੍ਯ ਭੁਕ੍ਤਾ ਭਵੇਤ੍ਕੋਟਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਯਃ ਪਾਤ੍ਰਪੂਰਣੀਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਯਤੀਨਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਤੇ ਜੋ ਯਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਟੋਰੇ ਭਰ ਕੇ ਭਿਖਿਆ ਦਿੰਦਾ,
ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਨਾऽਸੌ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਯਥਾਹਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਹਾਂ।
ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਨੀ ਸਦਾ ਪੂਜ੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਮਮੋ ਨਿਃ ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ। ਸਂਸਾਰਬਂਧਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗੁਪ੍ਤਮਿਦਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਮਮਤਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਵਰਤ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੈ।
ਮਯਾ ਪ੍ਰਣੀਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਪੁਨਰ੍ਭਵਕਾਰਣਮ੍। ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮੁਪਾਦਾਯ ਯਸ੍ਤ੍ਯਜੇਦਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਹ ਵਰਤ ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੜ ਆਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਤੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਰੌਰਵਂ ਸ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਣੀਤੋ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ। ਲੋਕਯਾਤ੍ਰਾਵਿਤਂਡਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਂ ਕਰ੍ਮ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਰੋਟੀ ਲਈ ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸ ਰਾਗਚਿਤ੍ਤਃ ਸ਼ृਂਗਾਰੀ ਨਾਰੀਜਨ ਧਨਪ੍ਰਿਯਃ। ਏਕਭੋਜੀ ਸੁਮਿष੍ਟਾਸ਼ੀ ਕृषਿਵਾਣਿਜ੍ਯਸੇਵਕਃ
ਉਹ ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਰਾਗ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਲਾਸੀ ਹੈ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਖੁਰਾਕ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਵੇਦੋ ਵੇਦਨਿਂਦੀ ਚ ਪਰਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਸੇਵਤੇ। ਇਤ੍ਯਾਦਿਦੋषਦੁष੍ਟੋ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਂਭਾषਣਾਦਪਿ
ਜੋ ਵੇਦ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੈ, ਵੇਦ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਿਹੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਨਰੋ ਨਰਕਗਾਮੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਦ੍ਵ੍ਰਤਦੂषਕਃ। ਅਸਂਤੁष੍ਟਂ ਭਿਨ੍ਨਚਿਤ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਪਾਪਕਾਰਿਣਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਟੁੱਟੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਮਾੜਾ ਅਤੇ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦਂਗਸਂਗੇਨ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੈਰਮਰੈਃ ਸਹ
ਉਸਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੂਹਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਛੂਹ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਉਹਨਾਂ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਯਥਾਵਤ੍ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ। ਉਤ੍ਤਰੇ ਚਂਦ੍ਰਨਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਚੀ ਯਾਵਤ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚੰਦਰਨਦੀ ਹੈ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਰਸਵਤੀ ਤੱਕ,
ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਨਂਦਨਾਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਯਾਵਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਸਪੁष੍ਕਰਮ੍। ਵੇਦੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਕृਤਾ ਯਜ੍ਞੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਲੋਕਕਾਰਿਣਾ੧੫੦ 1.15.
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਨੰਦਨ ਤੋਂ ਪੂਰਾ, ਕਲਪ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੱਕ। ਇਹ ਵੇਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਯਜਨ ਲਈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪਾਵਨਮ੍। ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੈਵਤ੍ਯਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਤਥਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ ਪਹਿਲਾ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਤੀਰਥ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਮੱਧਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਹੈ,
ਕਨਿष੍ਠਂ ਰੁਦ੍ਰਦੈਵਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੂਰ੍ਵਮਕਾਰਯਤ੍। ਆਦ੍ਯਮੇਤਤ੍ਪਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਵੇਦੇषੁ ਪਠ੍ਯਤੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਰੁਦਰ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਅਰਣ੍ਯਂ ਪੁष੍ਕਰਾਖ੍ਯਂ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਅਨੁਗ੍ਰਹੋ ਭੂਮਿਭਾਗੇ ਕृਤੋ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਾਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅਨੁਗ੍ਰਹਿ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭੂਮਿਚਾਰਿਣਾਮ੍। ਸੁਵਰ੍ਣਵਜ੍ਰਪਰ੍ਯਂਤਾ ਵੇਦਿਕਾਂਕਾ ਮਹੀ ਕृਤਾ
ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਹੀਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਦੀ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਕੁਟ੍ਟਿਮਾਰਤ੍ਨੈਃ ਕਾਰਿਤਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਨਾ। ਰਮਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ। ਉਥੇ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰੌ ਤਥਾ ਦੇਵੌ ਵਸਵੋਪ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾਵਪਿ ?। ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਮਹੇਂਦ੍ਰੇਣ ਰਮਂਤੇ ਚ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਰੁਦਰ, ਵਸੁ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਮਹਾ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਵਾਸੀ ਵੀ ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਤਥ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਣਮ੍। ਸਂਹਿਤਾਨੁਕ੍ਰਮੇਣਾਤ੍ਰ ਮਂਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਅਨੁਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਠੀਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ।
ਵੇਦਾਨ੍ਪਠਂਤਿ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਾਃ। ਵਸਂਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਮੀਪ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇਨਾਨੁਭਾਵਿਤਾਃ
ਜੋ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਭਗਵਨ੍ਕੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਅਰਣ੍ਯੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਨਰੈਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਭੀਪ੍ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਾਸਿਭਿਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੇ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਚ ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੀਵੇ?
ਕਿਂ ਮਨੁष੍ਯੈਰੁਤਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰੁਤ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਵਿਤੈਃ। ਵਸਦ੍ਭਿਃ ਕਿਮਨੁष੍ਠੇਯਮੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ
ਕੀ ਇਹ ਕਰਮ ਮਰਦਾਂ, ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ, ਜਾਂ ਵਰਨ ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ? ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਰਸਤਾ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।