ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਧਿਨਾ ਪਰਮੇਣ ਚ। ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਧ੍ਯਾਨਾਦ੍ਦੇਵਜ੍ਞਾਨਮਨੋਗਤਾਃ
ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਧ੍ਯਾਨਾਗ੍ਨਿਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾ ਯਦਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਕਮਾਨਸਾਃ। ਅਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਭਗਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦृष੍ਟਿਗੋਚਰਃ
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬ੍ਰਹਮ ਧਿਆਨ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਗਏ, ਤਦ ਭਗਵਾਨ ਸਭ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇਜਸਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਭੂਵੁਰ੍ਭ੍ਰਾਂਤਚੇਤਸਃ। ਤਤੋਵਲਂਬ੍ਯ ਤੇ ਧੈਰ੍ਯਮਿष੍ਟਂ ਦੇਵਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਉਸ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
षਡਂਗਵੇਦਯੋਗੇਨ ਹृष੍ਟਚਿਤ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਪਰਾਃ। ਸ਼ਿਰੋਗਤੈਰਂਜਲਿਭਿਃ ਸ਼ਿਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹੀਂ ਗਤਾਃ
ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਵੇਦ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਅਤੇ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਜੋੜ ਕੇ ਅਤੇ ਸਿਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਸ੍ਥਿਤਿਕਰ੍ਤਾਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੇਹਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਾਯਾऽਜਿਤਾਯ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ। ਦੇਵਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਬ੍ਰਹਮ ਦੇਹ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅਜਿੱਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ।
ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਮਃ ਸੁਨਿਯਤਾਃ ਕ੍ਰਤੁਵੇਦਪ੍ਰਦਾਯਿਨੇ। ਲੋਕਾਨੁਕਂਪਿਨੇ ਦੇਵ ਸृष੍ਟਿਰੂਪਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਅਸੀਂ ਪੂਰੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਯਜਨ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਸਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਭਕ੍ਤਾਨੁਕਂਪਿਨੇਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵੇਦਜਾਪ੍ਯਸ੍ਤੁਤਾਯ ਚ। ਬਹੁਰੂਪਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਰੂਪਾਣਾਂ ਸ਼ਤਧਾਰਿਣੇ
ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੇਦ ਜਾਪ ਅਤੇ ਸਤਿ ਨਾਲ ਸਤਿ ਹੋਏ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਪਤਯੇ ਦੇਵ ਗਾਯਤ੍ਰੀਪਤਯੇ ਨਮਃ। ਪਦ੍ਮਾਸਨਾਯ ਪਦ੍ਮਾਯ ਪਦ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਾਯਤਰੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਪਦਮ 'ਤੇ ਬੈਠੇ, ਪਦਮਾ ਨੂੰ, ਪਦਮ-ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਰਦਾਯ ਵਰਾਰ੍ਹਾਯ ਕੂਰ੍ਮਾਯ ਚ ਮृਗਾਯ ਚ। ਜਟਾਮਕੁਟਯੁਕ੍ਤਾਯ ਸ੍ਰੁਵਸ੍ਰੁਚਨਿਧਾਰਿਣੇ
ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਵਰ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ, ਕੂਰਮਾ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗ ਨੂੰ; ਜਟਾ ਅਤੇ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸ੍ਰੁਵ ਅਤੇ ਸ੍ਰੁਚ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਮृਗਾਂਕਮृਗਧਰ੍ਮਾਯ ਧਰ੍ਮਨੇਤ੍ਰਾਯ ਤੇ ਨਮਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਮ੍ਨੇऽਥ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਮ੍ਰਿਗ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗ ਵਰਗੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਅੱਖ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਧਰ੍ਮਨੇਤ੍ਰਤ੍ਰਾਣਮਸ੍ਮਾਦਧਿਕਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਵਾਙ੍ਮਨਃਕਾਯਭਾਵੈਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਸ੍ਸ੍ਮਃ ਪਿਤਾਮਹ
ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੋਲ, ਮਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ। ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਮृਤੋ ਬਾਢਮਮੋਘਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਹਿ ਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪੱਕਾ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਬ੍ਰੁਵਂਤੁ ਵਾਂਛਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਰਾਨ੍ਵਰਾਨ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਭਗਵਤਾ ਦੇਵਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੋ, ਬੇਟਿਆਂ, ਉਹ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਭਗਵਾਨ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਏष ਏਵਾਦ੍ਯ ਭਗਵਨ੍ਸੁਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਮਹਾਨ੍ਵਰਃ। ਜਨਿਤੋ ਨਃ ਸੁਸ਼ਬ੍ਦੋਯਂ ਕਮਲਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਤਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਇਹੀ ਵਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਤੇ ਕਾਫੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਮਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਚੰਗਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਕਂਪਿਤਾ ਭੂਮਿਰ੍ਲੋਕਾਸ਼੍ਚਾਕੁਲਿਤਾਃ ਕृਤਾਃ। ਨੈਤਨ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਂ ਦੇਵ ਉਚ੍ਯਤਾਮਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਕਿਸ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹਨ? ਇਹ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਦੇਵਤੇ; ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਯੁष੍ਮਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥਮੇਤਦ੍ਵੈ ਪਦ੍ਮਂ ਵਿਨਿਹਿਤਂ ਮਯਾ। ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਕਮਲ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵੀ। ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ।
ਅਸੁਰੋ ਵਜ੍ਰਨਾਭੋऽਯਂ ਬਾਲਜੀਵਾਪਹਾਰਕਃ। ਅਵਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤ੍ਵਵष੍ਟਭ੍ਯ ਰਸਾਤਲਤਲਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਇਹ ਅਸੁਰ ਵਜ੍ਰਨਾਭ, ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਸਾਤਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਆ ਕੇ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੁष੍ਮਦਾਗਮਨਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਥਾਨ੍ਨਿਹਿਤਾਯੁਧਾਨ੍। ਹਂਤੁਕਾਮੋ ਦੁਰਾਚਾਰਃ ਸੇਂਦ੍ਰਾਨਪਿ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੰਦਕਰਮੀ, ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਘਾਤਃ ਕਮਲਪਾਤੇਨ ਮਯਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ। ਸ ਰਾਜ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਦਰ੍ਪਿष੍ਟਸ੍ਤੇਨਾਸੌ ਨਿਹਤੋ ਮਯਾ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਮੈਂ ਕਮਲ ਸੁੱਟ ਕੇ ਕੀਤਾ; ਆਪਣੀ ਰਾਜ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਗਰੂਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਯੇ ਭਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਮੈਵ ਤੇ ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਯਾਂਤੁ ਲਭਂਤਾਂ ਸੁਗਤਿਂ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੁਨੀਆਂ 'ਚ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁਰੇ ਹਾਲਾਂ 'ਚ ਨਾ ਪੈਣ, ਤੇ ਮੁੜ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਪਾਵਣ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਮਨੁष੍ਯੋਰਗਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸਮੋਸ੍ਮਿ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਃ
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ, ਸੱਪ, ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਸਭ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀਆਂ।
ਯੁष੍ਮਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥਂ ਪਾਪੋऽਸੌ ਮਯਾ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਘਾਤਿਤਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾਨ੍ਲੋਕਾਨ੍ਕਮਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਮੈਂ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਇਸ ਕਮਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਯਨ੍ਮਯਾ ਪਦ੍ਮਮੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਤੇਨੇਦਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਭੁਵਿ। ਖ੍ਯਾਤਂ ਭਵਿष੍ਯਤੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਾਵਨਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਮਹਤ੍
ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਕਮਲ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਥਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਜਂਤੂਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਪਰਿਪਠ੍ਯਤੇ। ਕृਤੋ ਹ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹੋ ਦੇਵਾ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਵਡਾ ਉਪਕਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਨੇਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਤ੍ਯਵਾਸੇਨ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤੇਨ ਚ। ਮਹਾਕਾਲੋ ਵਨੇऽਤ੍ਰਾਗਾਦਾਗਤਸ੍ਯ ਮਮਾਨਘਾਃ
ਇਸ ਜੰਗਲ 'ਚ ਸਦਾ ਵੱਸਣ ਨਾਲ, ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਮੰਗ 'ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਕਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਥੇ ਆਏ।
ਤਪਸ੍ਯਤਾਂ ਚ ਭਵਤਾਂ ਮਹਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਹृਦਯੇ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਚੈਵ ਪਰਾਰ੍ਥਕਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਰੱਖੋ।
ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਂ ਤੁ ਨਾਨਾਰੂਪਧਰੈਰ੍ਭੁਵਿ। ਦ੍ਵਿषਨ੍ਵੈ ਜ੍ਞਾਨਿਨਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਪਾਪੇਨੈਵਾਰ੍ਦਿਤੋ ਨਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ 'ਚ ਦਰਸ਼ਨਯੋਗ ਹੋਵੋ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੈਰ ਕਰਕੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਵਿਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪਾਪੇਨ ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ। ਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਨ ਹਨ੍ਯਾਨ੍ਨ ਚ ਦੂषਯੇਤ੍
ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ 'ਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੁਟ ਸਕਦਾ; ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੇ, ਨਾ ਬੁਰਾ ਕਹੇ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਹਤੇ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਘਾਤਿਤਾ। ਏਕਂ ਵੇਦਾਂਤਗਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜਦ ਇੱਕ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਸਮਝੋ; ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਜਾਣਦਾ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਤਸ੍ਯ ਭੁਕ੍ਤਾ ਭਵੇਤ੍ਕੋਟਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਯਃ ਪਾਤ੍ਰਪੂਰਣੀਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਯਤੀਨਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਤੇ ਜੋ ਯਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਟੋਰੇ ਭਰ ਕੇ ਭਿਖਿਆ ਦਿੰਦਾ,