ਯਜ੍ਞਂ ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਨਾ ਧਿषਣੋਧ੍ਵਰ੍ਯੁਸਤ੍ਤਮਃ। ਪਦ੍ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮृਣਾਲਾਢ੍ਯਂ ਪਦ੍ਮਦੀਕ੍ਸ਼ਾਪ੍ਰਯੋਗਤਃ
ਧਿਸ਼ਣ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਯਾਜਕ ਸੀ, ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਮਲ ਦਾ ਚੌਕ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਦੀ ਦਿਖਸ਼ਾ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਜਗ੍ਰਾਹ ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਸੁਰੇਚ੍ਛਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਮੁਨਿਃ। ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਵਿਵੇਕਿਭ੍ਯਃ ਸ ਵੇਦੋਕ੍ਤਾਵਧਾਨਵਿਤ੍
ਮੁਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੈਦਿਕ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵੈ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ। ਏਕਮਗ੍ਨਿਂ ਚ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਦਿਖਸ਼ਾ ਦੀ ਹੈਰਾਨੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਕ ਅੱਗ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸੁਰਗਵਾਸੀਆਂ ਲਈ,
ਪ੍ਰਾਦਾਦਾਂਗਿਰਸਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਜਾਪ੍ਯਂ ਵੇਦੋਦਿਤਂ ਤੁ ਯਤ੍। ਤ੍ਰਿਸੁਪਰ੍ਣਂ ਤ੍ਰਿਮਧੁ ਚ ਪਾਵਮਾਨੀਂ ਚ ਪਾਵਨੀਮ੍
ਅੰਗਿਰਸ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੈਦਿਕ ਉਚਾਰਣ ਦਿੱਤੀ: ਤ੍ਰਿਸੁਪਰਨ, ਤ੍ਰਿਮਧੂ ਅਤੇ ਪਾਵਮਾਨੀ — ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ।
ਸ ਹਿ ਜਾਪ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਮਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਦੁਦਾਰਧੀਃ। ਆਪੋ ਹਿष੍ਠੇਤਿ ਯਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਤਤ੍ਪਰਿਪਠ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਜਾਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਸਿਖਾ ਗਿਆ। 'ਆਪੋ ਹਿਸ਼ਠ' ਜਾਪ ਨਾਲ ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਘ੍ਨਂ ਦੁष੍ਟਸ਼ਮਨਂ ਪੁष੍ਟਿਸ਼੍ਰੀਬਲਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍। ਸਿਦ੍ਧਿਦਂ ਕੀਰ੍ਤਿਦਂ ਚੈਵ ਕਲਿਕਲ੍ਮषਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਫਲਤਾ, ਇਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਮੈਲ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਕੁਰ੍ਵਂਤੋ ਮੌਨਿਨੋ ਦਾਂਤਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਪਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ, ਦীক্ষਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਕਮਂਡਲੁਯੁਤਾ ਮੁਕ੍ਤਕਕ੍ਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਿਨਃ। ਦਂਡਿਨਸ਼੍ਚੀਰਵਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਜਟਾਭਿਰਤਿਸ਼ੋਭਿਤਾਃ
ਸਭ ਲੋਕ ਕਮੰਡਲ ਲੈ ਕੇ, ਢਿੱਲੇ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਦੰਡ ਲੈ ਕੇ, ਛਾਲ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਅਤੇ ਜਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਨਾਚਾਰਾਸਨਰਤਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਧ੍ਯਾਨਧਾਰਿਣਃ। ਮਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਿ ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਨਿਯਤਾਹਾਰਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਠੀਕ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਅਤਿष੍ਠਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਲਾਪਸਂਗਧ੍ਯਾਨਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਏਵਂ ਵ੍ਰਤਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਸ੍ਨਾਨਕਾਰਿਣਃ
ਦੇਖਣ, ਗੱਲ ਕਰਨ, ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਧਿਨਾ ਪਰਮੇਣ ਚ। ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਧ੍ਯਾਨਾਦ੍ਦੇਵਜ੍ਞਾਨਮਨੋਗਤਾਃ
ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਧ੍ਯਾਨਾਗ੍ਨਿਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾ ਯਦਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਕਮਾਨਸਾਃ। ਅਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਭਗਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦृष੍ਟਿਗੋਚਰਃ
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬ੍ਰਹਮ ਧਿਆਨ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਗਏ, ਤਦ ਭਗਵਾਨ ਸਭ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇਜਸਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਭੂਵੁਰ੍ਭ੍ਰਾਂਤਚੇਤਸਃ। ਤਤੋਵਲਂਬ੍ਯ ਤੇ ਧੈਰ੍ਯਮਿष੍ਟਂ ਦੇਵਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਉਸ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
षਡਂਗਵੇਦਯੋਗੇਨ ਹृष੍ਟਚਿਤ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਪਰਾਃ। ਸ਼ਿਰੋਗਤੈਰਂਜਲਿਭਿਃ ਸ਼ਿਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹੀਂ ਗਤਾਃ
ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਵੇਦ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਅਤੇ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਜੋੜ ਕੇ ਅਤੇ ਸਿਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਸ੍ਥਿਤਿਕਰ੍ਤਾਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੇਹਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਾਯਾऽਜਿਤਾਯ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ। ਦੇਵਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਬ੍ਰਹਮ ਦੇਹ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅਜਿੱਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ।
ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਮਃ ਸੁਨਿਯਤਾਃ ਕ੍ਰਤੁਵੇਦਪ੍ਰਦਾਯਿਨੇ। ਲੋਕਾਨੁਕਂਪਿਨੇ ਦੇਵ ਸृष੍ਟਿਰੂਪਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਅਸੀਂ ਪੂਰੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਯਜਨ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਸਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਭਕ੍ਤਾਨੁਕਂਪਿਨੇਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵੇਦਜਾਪ੍ਯਸ੍ਤੁਤਾਯ ਚ। ਬਹੁਰੂਪਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਰੂਪਾਣਾਂ ਸ਼ਤਧਾਰਿਣੇ
ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੇਦ ਜਾਪ ਅਤੇ ਸਤਿ ਨਾਲ ਸਤਿ ਹੋਏ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਪਤਯੇ ਦੇਵ ਗਾਯਤ੍ਰੀਪਤਯੇ ਨਮਃ। ਪਦ੍ਮਾਸਨਾਯ ਪਦ੍ਮਾਯ ਪਦ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਾਯਤਰੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਪਦਮ 'ਤੇ ਬੈਠੇ, ਪਦਮਾ ਨੂੰ, ਪਦਮ-ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਰਦਾਯ ਵਰਾਰ੍ਹਾਯ ਕੂਰ੍ਮਾਯ ਚ ਮृਗਾਯ ਚ। ਜਟਾਮਕੁਟਯੁਕ੍ਤਾਯ ਸ੍ਰੁਵਸ੍ਰੁਚਨਿਧਾਰਿਣੇ
ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਵਰ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ, ਕੂਰਮਾ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗ ਨੂੰ; ਜਟਾ ਅਤੇ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸ੍ਰੁਵ ਅਤੇ ਸ੍ਰੁਚ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਮृਗਾਂਕਮृਗਧਰ੍ਮਾਯ ਧਰ੍ਮਨੇਤ੍ਰਾਯ ਤੇ ਨਮਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਮ੍ਨੇऽਥ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਮ੍ਰਿਗ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗ ਵਰਗੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਅੱਖ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਧਰ੍ਮਨੇਤ੍ਰਤ੍ਰਾਣਮਸ੍ਮਾਦਧਿਕਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਵਾਙ੍ਮਨਃਕਾਯਭਾਵੈਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਸ੍ਸ੍ਮਃ ਪਿਤਾਮਹ
ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੋਲ, ਮਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ। ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਮृਤੋ ਬਾਢਮਮੋਘਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਹਿ ਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪੱਕਾ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਬ੍ਰੁਵਂਤੁ ਵਾਂਛਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਰਾਨ੍ਵਰਾਨ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਭਗਵਤਾ ਦੇਵਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੋ, ਬੇਟਿਆਂ, ਉਹ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਭਗਵਾਨ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਏष ਏਵਾਦ੍ਯ ਭਗਵਨ੍ਸੁਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਮਹਾਨ੍ਵਰਃ। ਜਨਿਤੋ ਨਃ ਸੁਸ਼ਬ੍ਦੋਯਂ ਕਮਲਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਤਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਇਹੀ ਵਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਤੇ ਕਾਫੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਮਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਚੰਗਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਕਂਪਿਤਾ ਭੂਮਿਰ੍ਲੋਕਾਸ਼੍ਚਾਕੁਲਿਤਾਃ ਕृਤਾਃ। ਨੈਤਨ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਂ ਦੇਵ ਉਚ੍ਯਤਾਮਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਕਿਸ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹਨ? ਇਹ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਦੇਵਤੇ; ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਯੁष੍ਮਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥਮੇਤਦ੍ਵੈ ਪਦ੍ਮਂ ਵਿਨਿਹਿਤਂ ਮਯਾ। ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਕਮਲ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵੀ। ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ।
ਅਸੁਰੋ ਵਜ੍ਰਨਾਭੋऽਯਂ ਬਾਲਜੀਵਾਪਹਾਰਕਃ। ਅਵਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤ੍ਵਵष੍ਟਭ੍ਯ ਰਸਾਤਲਤਲਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਇਹ ਅਸੁਰ ਵਜ੍ਰਨਾਭ, ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਸਾਤਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਆ ਕੇ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੁष੍ਮਦਾਗਮਨਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਥਾਨ੍ਨਿਹਿਤਾਯੁਧਾਨ੍। ਹਂਤੁਕਾਮੋ ਦੁਰਾਚਾਰਃ ਸੇਂਦ੍ਰਾਨਪਿ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੰਦਕਰਮੀ, ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਘਾਤਃ ਕਮਲਪਾਤੇਨ ਮਯਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ। ਸ ਰਾਜ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਦਰ੍ਪਿष੍ਟਸ੍ਤੇਨਾਸੌ ਨਿਹਤੋ ਮਯਾ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਮੈਂ ਕਮਲ ਸੁੱਟ ਕੇ ਕੀਤਾ; ਆਪਣੀ ਰਾਜ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਗਰੂਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਯੇ ਭਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਮੈਵ ਤੇ ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਯਾਂਤੁ ਲਭਂਤਾਂ ਸੁਗਤਿਂ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੁਨੀਆਂ 'ਚ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁਰੇ ਹਾਲਾਂ 'ਚ ਨਾ ਪੈਣ, ਤੇ ਮੁੜ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਪਾਵਣ।