ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ। ਮਤਿਰੇषਾ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯੇष ਧਰਾਤਲੇ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪ੍ਰਜਾ ਪਤੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ: 'ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਵਾਂਗਾ.'
ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਤਦ੍ਵਨੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਲਤਾਕੀਰ੍ਣਂ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਪੂਰਬੀ ਰਸਤਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਬੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਰਵਾਕੀਰ੍ਣਂ ਨਾਨਾਮृਗਗਣਾਕੁਲਮ੍। ਦ੍ਰੁਮਪੁष੍ਪਭਰਾਮੋਦੈਰ੍ਵਾਸਯਦ੍ਯਤ੍ਸੁਰਾਸੁਰਾਨ੍
ਉਹ ਜੰਗਲ ਕਈ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਮਿਵ ਨ੍ਯਸ੍ਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਭੂषਿਤਭੂਤਲਮ੍। ਨਾਨਾਗਂਧਰਸੈਃ ਪਕ੍ਵਾਪਕ੍ਵੈਸ਼੍ਚ षਡृਤੂਦ੍ਭਵੈਃ
ਭੂਮੀ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧਾਂ ਤੇ ਸਵਾਦ ਵਾਲੇ ਪੱਕੇ-ਕੱਚੇ ਫਲ, ਛੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਪਏ ਹੋਏ।
ਫਲੈਃ ਸੁਵਰ੍ਣਰੂਪਾਢ੍ਯੈਰ੍ਘ੍ਰਾਣਦृष੍ਟਿਮਨੋਹਰੈਃ। ਜੀਰ੍ਣਂ ਪਤ੍ਰਂ ਤृਣਂ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ੁष੍ਕਕਾष੍ਠਫਲਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਫਲ ਸਨ, ਜੋ ਸੁੰਘਣ ਤੇ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਮਨਮੋਹਣੇ ਸਨ; ਉਥੇ ਪਏ ਹੋਏ ਪੱਤੇ, ਘਾਹ, ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਤੇ ਫਲ ਵੀ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਬਹਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪਤਿ ਜਾਤਾਨਿ ਮਾਰੁਤੋਨੁਗ੍ਰਹਾਦਿਵ। ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਸਮੂਹਾਨਾਂ ਗਂਧਮਾਦਾਯ ਮਾਰੁਤਃ
ਹਵਾ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਬਾਹਰ ਪਏ ਹੋਏ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਲੈ ਕੇ, ਹਵਾ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਘੁੰਮਦੀ ਸੀ।
ਸ਼ੀਤਲੋ ਵਾਤਿ ਖਂ ਭੂਮਿਂ ਦਿਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰਾਭਿਵਾਸਯਨ੍। ਹਰਿਤਸ੍ਨਿਗ੍ਧ ਨਿਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰੈਰਕੀਟਕਵਨੋਤ੍ਕਟੈਃ
ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਚਲਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਕਰਦੀ ਸੀ; ਹਰੇ-ਭਰੇ, ਚਮਕਦੇ, ਨਿਸ਼ਚਿੱਤ ਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ।
ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰਨੇਕਸਂਜ੍ਞੈਰ੍ਯਦ੍ਭੂषਿਤਂ ਸ਼ਿਖਰਾਨ੍ਵਿਤੈਃ। ਅਰੋਗੈਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯੈਸ਼੍ਚ ਸੁਵृਤ੍ਤੈਃ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦੁਜ੍ਜ੍ਵਲੈਃ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਨਾਂਵ, ਉੱਚੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਿਹਤਮੰਦ, ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ, ਚੰਗੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਕੁਝ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ।
ਕੁਟੁਂਬਮਿਵ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮृਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਭਾਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਸ਼ੋਭਂਤੇ ਧਾਤੁਸਂਕਾਸ਼ੈਰਂਕੁਰੈਃ ਪ੍ਰਾਵृਤਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਐਸਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ, ਰਿਤਵਿਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਦਰੱਖਤ ਧਾਤਾਂ ਵਰਗੇ ਅੰਕੁਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕੁਲੀਨੈਰਿਵ ਨਿਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰੈਃ ਸ੍ਵਗੁਣੈਃ ਪ੍ਰਾਵृਤਾ ਨਰਾਃ। ਪਵਨਾਵਿਦ੍ਧਸ਼ਿਖਰੈਃ ਸ੍ਪृਸ਼ਂਤੀਵ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ, ਨਿਸ਼ਚਿੱਤ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ, ਉਹਨਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿਲਦੀਆਂ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀਆਂ ਜਾਪਦੀਆਂ।
ਆਜਿਘ੍ਰਂਤੀ ਵਚਾऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਪੁष੍ਪਸ਼ਾਖਾਵਤਂਸਕਾਃ। ਨਾਗਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਦ੍ਰੁਮਵਾਨੀਰਕੇਸਰੈਃ
ਨਾਗ ਦਰੱਖਤ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਮਹਿਕ ਲੈਣ ਜਾਪਦੇ; ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਵਾਨੀਰ ਦੇ ਪੀਲੇ ਕੇਸਰ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਨਯਨੈਰਿਵ ਸ਼ੋਭਂਤੇ ਚਂਚਲੈਃ ਕृष੍ਣਤਾਰਕੈਃ। ਪੁष੍ਪਸਂਪਨ੍ਨਸ਼ਿਖਰਾਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਦ੍ਰੁਮਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕਰਨਿਕਾਰ ਦਰੱਖਤ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਕਲੀਆਂ, ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਪੂਪਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਜਾਪਦੀਆਂ।
ਯੁਗ੍ਮਯੁਗ੍ਮਾਦ੍ਵਿਧਾ ਚੇਹ ਸ਼ੋਭਨ੍ਤ ਇਵ ਦਂਪਤੀ। ਸੁਪੁष੍ਪਪ੍ਰਭਵਾਟੋਪੈਸ੍ਸਿਂਦੁਵਾਰ ਦ੍ਰੁਪਂਕ੍ਤਯਃ
ਨਦੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਜੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਜੋੜੇ ਹੋਣ, ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਮੂਰ੍ਤਿਮਤ੍ਯ ਇਵਾਭਾਂਤਿ ਪੂਜਿਤਾ ਵਨਦੇਵਤਾਃ। ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕੁਂਦਲਤਾਃ ਸਪੁष੍ਪਾਭਰਣੋਜ੍ਵਲਾਃ
ਵਨ ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਮੂਰਤ ਵਾਲੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਲਤਾਵਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਸ਼ੋਭਂਤੇ ਬਾਲਚਂਦ੍ਰਾ ਇਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾਃ। ਸਰ੍ਜਾਰ੍ਜੁਨਾਃ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਭਾਨ੍ਤਿ ਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ੇषੁ ਪੁष੍ਪਿਤਾਃ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦਰੱਖਤ ਉੱਚੇ-ਉੱਚੇ, ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੜੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸਰਜ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਫੁੱਲਦਾਰ ਦਰੱਖਤ ਵਣ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਧੌਤਕੌਸ਼ੇਯਵਾਸੋਭਿਃ ਪ੍ਰਾਵृਤਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਇਵ। ਅਤਿਮੁਕ੍ਤਕਵਲ੍ਲੀਭਿਃ ਪੁष੍ਪਿਤਾਭਿਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਧੋਏ ਹੋਏ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਵੀ ਅਤਿਮੁਕਤ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਦਾਰ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਉਪਗੂਢਾ ਵਿਰਾਜਂਤੇ ਸ੍ਵਨਾਰੀਭਿਰਿਵ ਪ੍ਰਿਯਾਃ। ਅਪਰਸ੍ਪਰਸਂਸਕ੍ਤੈਃ ਸਾਲਾਸ਼ੋਕਾਸ਼੍ਚ ਪਲ੍ਲਵੈਃ
ਆਪਣੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਸਾਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਹਸ੍ਤੈਰ੍ਹਸ੍ਤਾਨ੍ਸ੍ਪृਸ਼ਂਤੀਵ ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚਿਰਸਂਗਤਾਃ। ਫਲਪੁष੍ਪਭਰਾਨਮ੍ਰਾਃ ਪਨਸਾਃ ਸਰਲਾਰ੍ਜੁਨਾਃ
ਆਪਣੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਦੋਸਤ ਮਿਲੇ ਹੋਣ, ਪਨਸਾ, ਸਾਲ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਫਲ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠਾਂ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਰ੍ਚਯਂਤੀਵ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚੈਵ ਫਲੈਸ੍ਤਥਾ। ਮਾਰੁਤਾਵੇਗਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਟੈਃ ਪਾਦਪਾਸ੍ਸਾਲਬਾਹੁਭਿਃ
ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਵਾ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੁੰਝੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤ ਇਕਠੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਅਭ੍ਯਾਸ਼ਮਾਗਤਂ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵੈਰਿਵੋਤ੍ਥਿਤਾਃ। ਪੁष੍ਪਾਣਾਮਵਰੋਧੇਨ ਸੁਸ਼ੋਭਾਰ੍ਥਂ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਉੱਠੇ ਹੋਣ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਦਰੱਖਤ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਸਂਤਮਹਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਯਂਤਿ ਹਿ। ਪੁष੍ਪਸ਼ੋਭਾਭਰਨਤੈਃ ਸ਼ਿਖਰੈਰ੍ਵਾਯੁਕਂਪਿਤੈਃ
ਵਸੰਤ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਝੂਮਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੋਟੀਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਟੱਕਰ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।
ਨृਤ੍ਯਂਤੀਵ ਨਰਾਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸ੍ਰਗਲਂਕृਤਸ਼ੇਖਰਾਃ। ਸ਼ृਂਗਾਗ੍ਰਪਵਨਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਃ ਪੁष੍ਪਾਵਲਿਯੁਤਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਝੂਮਦੀਆਂ, ਦਰੱਖਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਰਤਨ ਕਰਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਸਵਲ੍ਲੀਕਾਃ ਪ੍ਰਨृਤ੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾ ਇਵ ਸਪ੍ਰਿਯਾਃ। ਸ੍ਵਪੁष੍ਪਨਤਵਲ੍ਲੀਭਿਃ ਪਾਦਪਾਃ ਕ੍ਵਚਿਦਾਵृਤਾਃ
ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨਾਲ ਨੱਚਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਆਪਣੇ ਫੁੱਲਦਾਰ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਭਾਂਤਿ ਤਾਰਾਗਣੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਰਦੀਵ ਨਭਸ੍ਤਲਮ੍। ਦ੍ਰੁਮਾਣਾਮਥਵਾਗ੍ਰੇषੁ ਪੁष੍ਪਿਤਾ ਮਾਲਤੀ ਲਤਾਃ
ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਆਸਮਾਨ; ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਦਾਰ ਲਤਾਵਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ੇਖਰਾਇਵ ਸ਼ੋਭਂਤੇ ਰਚਿਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍। ਹਰਿਤਾਃ ਕਾਂਚਨਚ੍ਛਾਯਾਃ ਫਲਿਤਾਃ ਪੁष੍ਪਿਤਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਬਣਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਹ ਤਾਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਹਰੇ ਦਰੱਖਤ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛਾਂ ਨਾਲ, ਫਲ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਲਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸੌਹृਦਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਂਤੀਵ ਨਰਾਃ ਸਾਧੁਸਮਾਗਮੇ। ਪੁष੍ਪਕਿਂਜਲ੍ਕਕਪਿਲਾ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵਦਿਸ਼ਾਸੁ ਚ
ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੇਸ਼ਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਦਂਬਪੁष੍ਪਸ੍ਯ ਜਯਂ ਘੋषਯਂਤੀਵ षਟ੍ਪਦਾਃ। ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਪੁष੍ਪਾਸਵਕ੍ਸ਼ੀਬਾਃ ਸਂਪਤਂਤਿ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਕਦੰਬ ਦੇ ਫੁੱਲ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਧੁਰਸ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋਏ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਉੱਡ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਗਣਾਵृਕ੍ਸ਼ ਗਹਨੇष੍ਵਿਵ ਸਪ੍ਰਿਯਾਃ। ਸ਼ਿਰੀषਪੁष੍ਪਸਂਕਾਸ਼ਾਃ ਸ਼ੁਕਾ ਮਿਥੁਨਸ਼ਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਰ ਕੋਕਿਲ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨਾਲ ਹਨ; ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਿਰੀਸ਼ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ, ਤੋਤੇ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕੀਰ੍ਤਯਂਤਿ ਗਿਰਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾਃ ਪੂਜਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯਥਾ। ਸਹਚਾਰਿਸੁਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਮਯੂਰਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਬਰ੍ਹਿਣਃ
ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰੰਗੀਲੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਮੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਜਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧਾਈਆਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਵਨਾਂਤੇष੍ਵਪਿ ਨृਤ੍ਯਂਤਿ ਸ਼ੋਭਂਤ ਇਵ ਨਰ੍ਤ੍ਤਕਾਃ। ਕੂਜਂਤਃਪਕ੍ਸ਼ਿਸਂਘਾਤਾ ਨਾਨਾਰੁਤਵਿਰਾਵਿਣਃ੫੦ 1.15.
ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵੀ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਨਰਤਕਾਂ ਵਾਂਗ ਨੱਚਦੇ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।