ਨਕ੍ਤਂ ਚ ਤਦ੍ਵਿਜਾਨੀਯਾਨ੍ਨ ਨਕ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਿਭੋਜਨਮ੍ । ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਨਕ੍ਤਂ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ, ਇਹ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ; ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਲਈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤਾਰੇ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪੈਂ।
ਯਤੇਰ੍ਦਿਨਾष੍ਟਮੇ ਭਾਗੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਤਸ੍ਯ ਨਿषੇਧਨਮ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਨਿਯਮਂ ਵ੍ਰਤੀ
ਯਤੀ ਲਈ, ਦਿਨ ਦੇ ਅਠਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ, ਉਪਵਾਸੀ ਨਿਯਮ ਪੂਰੇ ਕਰੇ।
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਚ ਤਥਾ ਪਾਰ੍ਥ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਅਧਮਂ ਕੂਪਕੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਾਪ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਮਧ੍ਯਮਮ੍
ਮੱਧਿਆਨ ਵੇਲੇ, ਪਾਰਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ; ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਘੱਟ, ਪੋਖਰ ਵਿੱਚ ਮੱਧਮ, ਤੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਡਾਗੇ ਚੋਤ੍ਤਮਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਪੀਡ੍ਯਂਤੇ ਜਂਤਵੋ ਯਤ੍ਰ ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੇ
ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇ ਕृਤੇ ਪਾਰ੍ਥ ਪਾਪਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਂ ਭਵੇਤ੍ । ਗृਹੇ ਚੈਵੋਤ੍ਤਮਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਜਲਂ ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਾਰਥ, ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦੋਵੇਂ ਇਕਸਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਪਾਂਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗृਹੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਂਤੇ ਰਥਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਇਸ ਲਈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰ ਪਏ ਹੋਣ।
ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਸਂਚਿਤਮ੍ । ਕ੍ਰੋਧਲੋਭੌ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਚੈਕਚਿਤ੍ਤੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਮਿੱਟੀਏ, ਮੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ; ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਲੋਭ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਕ ਚਿੱਤ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਮਨ ਨਾਲ।
ਨਾਲਾਪੇਤਾਂਤ੍ਯਜਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਪਾਖਂਡਿਨੋ ਨਰਾਨ੍ । ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦਰਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਿਂਦਕਾਨ੍
ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਪਾਖੰਡੀਆਂ, ਝੂਠੀ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਰਾਚਾਰਾਨਗਮ੍ਯਾਗਮਨੇਰਤਾਨ੍ । ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਦਾਰਾਭਿਗਾਮਿਨਃ
ਮੰਦ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੁਚੀ ਅਣਉਚਿਤ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰਾਇਆ ਮਾਲ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਵਧੂਆਂ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਕੇਸ਼ਵਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਦੀਪਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗृਹੇ ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਕਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਦਿਓ।
ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਚੈਵ ਤੁ ਮੈਥੁਨਮ੍ । ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਨੋਦੇਨ ਦਿਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵਾਰਯੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ, ਪਾਰਥ, ਨੀਂਦ ਤੇ ਸਹਿ-ਭੋਗ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰੋ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਭਕਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿਓ, ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗੋ।
ਯਥਾ ਕृष੍ਣਾ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਵਿਧਿਨੈਵਂ ਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਂ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪਾਰ੍ਥ ਵਿਭੇਦਂ ਨੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਪੂਰੇ ਕਰੋ; ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਏਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਾ ਕਰੇ, ਪਾਰਥ।
ਏਵਂ ਹਿ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯ ਹਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਸ਼ਂਖੋਦ੍ਧਾਰੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਗਦਾਧਰਮ੍
ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੁਣੋ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: ਸ਼ੰਖ ਉਠਣ ਵੇਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ । ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿषੁ ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਸੋਲਾਂ ਹਿੱਸਾ ਪੁੰਨ ਵੀ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਸਮੇਂ ਚਾਰ ਲੱਖ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ । ਪ੍ਰਭਾਸਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਗ੍ਰਹਣੇ ਚਂਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਸੋਲਾਂ ਹਿੱਸਾ ਪੁੰਨ ਵੀ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੇਤਰ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰ-ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਤੁਲ ਸਕਦਾ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਜਾਯਤੇ ਨੂਨਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਕੇਦਾਰੇ ਚੋਦਕਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਖੇਤ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਥਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀ ਪਾਰ੍ਥ ਗਰ੍ਭਵਾਸਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰੀ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਰਥ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪૃਥਵੀ ਉੱਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਤਪਸ੍ਵਿਨੋ ਗृਹੇ ਯਸ੍ਯ ਭੁਂਜਤੇ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸੀ ਦਾ ਪੂਨਿਆ ਉਸ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਜਾਯਤੇ ਨੂਨਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਗੋਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵੇਦਾਂਤਪਾਰਗੇ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪੂਨਿਆ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਯੇषਾਂ ਦੇਹੇ ਤ੍ਰਯੋ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸੀ ਦਾ ਪੂਨਿਆ ਉਸ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦੇਵ — ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ — ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵਸਂਤਿ ਤੇषਾਂ ਤੇ ਤੁਲ੍ਯਾ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਤੇ ਨਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਾਣੋ ਯੇ ਭਕ੍ਤਾ ਹਰਿਪੂਜਕਾਃ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਤੇ ਪੂਜਕ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪੁਣ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਏਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਸੁਰੈਰਪਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਤ ਦਾ ਪੂਨਿਆ ਗਿਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਹ ਪੂਨਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਦਰ੍ਦ੍ਧਪੁਣ੍ਯਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਾਤ੍ । ਨਕ੍ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਭਵੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮੇਕਭਕ੍ਤੇਨ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਪੂਨਿਆ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਤ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪੂਨਿਆ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਗਰ੍ਜਂਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦਾਨਾਨਿ ਨਿਯਮਾਨਿ ਚ । ਯਾਵਨ੍ਨੋਪੋषਯੇਜ੍ਜਂਤੁਰ੍ਵਾਸਰਂ ਵਿष੍ਣੁਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਜਦ ਤਕ ਜੀਵ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਉਸ ਦਿਨ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਦ ਤਕ ਤੀਰਥ, ਦਾਨ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਂਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰ । ਪੁਣ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾਂ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਪਾਂਡਵ
ਇਸ ਲਈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਅਜਮਾਏ; ਮੈਂ ਪੂਨਿਆ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ।
ਏਤਦ੍ਧਿ ਕਥਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥ ਯਦ੍ਗੋਪ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਸਮਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਪਾਰਥ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਗੁਪਤ ਵਰਤ ਹੈ ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨ ਕਰ ਲਏ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸਾ ਕਥਂ ਦੇਵ ਪੁਣ੍ਯਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀ ਤਿਥਿਃ । ਕਥਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕਥਂ ਵੈ ਦੇਵਤਾਪ੍ਰਿਯਾ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਦੇਵ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਤिथि ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ? ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ - ਪੁਰਾ ਕृਤਯੁਗੇ ਪਾਰ੍ਥ ਮੁਰਨਾਮੇਤਿ ਦਾਨਵਃ । ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤੋ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦੇਵਭਯਂਕਰਃ 6.38.
ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਾਰਥ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਮੁਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਦਾਨਵ ਸੀ, ਜੋ ਬੜਾ ਅਜੋਬਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਯਾਨਕ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਇਂਦ੍ਰੋऽਪਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤਸ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਸ੍ਤਥਾ ਨृਪ । ਮਹਾਸੁਰੇਣ ਤੇਨੈਵ ਮृਤ੍ਯੁਨਾ ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਮਹਾ-ਅਸੁਰ, ਮੌਤ ਦੇ ਰੂਪ, ਦੁਸ਼ਟ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨੇ।