ਸਸਂਭ੍ਰਮਮੁਵਾਚੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਰਕ੍ਤਜੇਨਾਦ੍ਯ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸ੍ਵੇਦਜੋਯਂ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅੱਜ ਲਹੂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਦਾਕੁਲੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬਭਾषੇ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍। ਹਰੇ ਦ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਨਰੋ ਮਦੀਯੋ ਜੀਵਤਾਦਯਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ: 'ਹੇ ਹਰਿ, ਤੇਰੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਜੀਵਤ ਰਹੇਗਾ।'
ਤਥਾ ਤੁष੍ਟੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਗਤ੍ਵਾ ਤਯੋ ਰਣਮਪਿ ਨਿਵਾਰ੍ਯਾऽऽਹ ਚ ਤਾਵੁਭੌ
ਇੰਝ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇੰਝ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।' ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯੁੱਧ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਭਵਿਤਾ ਕਲਿਦ੍ਵਾਪਰਯੋਰ੍ਮਿਥਃ। ਸਂਧੌ ਮਹਾਰਣੇ ਜਾਤੇ ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਯੋਜਯਾਮਿ ਵਾਂ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਕਲਿਯੁਗ ਤੇ ਦਵਾਪਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ 'ਤੇ, ਜਦ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਵਾਂਗਾ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਤੁ ਸਮਾਹੂਯ ਗ੍ਰਹੇਸ਼੍ਵਰਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੌ। ਉਕ੍ਤਾਵਿਮੌ ਨਰੌ ਭਦ੍ਰੌ ਪਾਲਨੀਯੌ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਦੋ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।'
ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੋ ਸ੍ਵੇਦਜੋਯਂ ਸ੍ਵਕੀਯੋਂऽਸ਼ੋ ਧਰਾਤਲੇ। ਦ੍ਵਾਪਰਾਂਤੇਵਤਾਰ੍ਯੋਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਵੇਗਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ।
ਯਦੂਨਾਂ ਤੁ ਕੁਲੇ ਭਾਵੀ ਸ਼ੂਰੋਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ। ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਪृਥਾ ਨਾਮ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭੁਵਿ੫੦ 1.14.
ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੂਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਥਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ੍ਤੁ ਵਰਂ ਤਸ੍ਯੈ ਮਂਤ੍ਰਗ੍ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ। ਦੁਰਵਾਸਾ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਯਂ ਦੇਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਆਵਾਹਯਿष੍ਯਤਿ। ਦੇਵਿ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤੁ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੱਦੇਗੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਾ ਚ ਤ੍ਵਾਮੁਦਯੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਭਿਲਾषਾ ਰਜਸ੍ਵਲਾ। ਚਿਂਤਾਭਿਪਨ੍ਨਾ ਤਿष੍ਠਂਤੀ ਭਜਿਤਵ੍ਯਾ ਵਿਭਾਵਸੋ
ਉਹ, ਤੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਰਜੋ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਜੇਗੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ।
ਤਸ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭੇ ਤ੍ਵਯਂ ਭਾਵੀ ਕਾਨੀਨਃ ਕੁਂਤਿਨਂਦਨਃ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਤੋ ਦੇਵਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ।
ਤਥੇਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਰ੍ਦਿਵਾਕਰਃ। ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਨੀਨਂ ਬਲਗਰ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਹੀ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰੇਗਾ।'
ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣੇਤਿ ਵੈ ਨਾਮ ਲੋਕਃ ਸਰ੍ਵੋ ਵਦਿष੍ਯਤਿ। ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
'ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਰਣ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੇਗੀ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਅਦੇਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੈ ਲੋਕੇ ਵਸ੍ਤੁ ਕਿਂਚਿਚ੍ਚ ਕੇਸ਼ਵ। ਏਵਂ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਚੈਵੈਨਂ ਜਨਯੇ ਵਚਨਾਤ੍ਤਵ
'ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਅਣਪਾਈ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ। ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕੇ ਜਨਮ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਂ ਦਾਨਵਘਾਤਿਨਮ੍। ਨਾਰਾਯਣਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰ੍ਦਧੇ ਰਵਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਅਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗਤੇ ਦੇਵੇ ਭਾਸ੍ਕਰੇ ਵਾਰਿਤਸ੍ਕਰੇ। ਵृਦ੍ਧਸ਼੍ਰਵਸਮਪ੍ਯੇਵਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ
ਜਦੋਂ ਭਾਸਕਰ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਨਜ਼ਰੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਧਸ਼੍ਰਵਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ।
ਸਹਸ੍ਰਨੇਤ੍ਰਰਕ੍ਤੋਤ੍ਥੋ ਨਰੋऽਯਂ ਮਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍। ਸ੍ਵਾਂਸ਼ਭੂਤੋ ਦ੍ਵਾਪਰਾਂਤੇ ਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭੂਤਲੇ ਤ੍ਵਯਾ
'ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਮੇਰੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਯਦਾ ਪਾਂਡੁਰ੍ਮਹਾਭਾਗਃ ਪृਥਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ। ਮਾਦ੍ਰੀਂ ਚਾਪਿ ਮਹਾਭਾਗ ਤਦਾਰਣ੍ਯਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
'ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਭਾਗ ਪਾਂਡੂ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਤਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਰਣ੍ਯਸਂਸ੍ਥਸ੍ਯ ਮृਗਃ ਸ਼ਾਪਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ। ਤੇਨ ਚੋਤ੍ਪਨ੍ਨਵੈਰਾਗ੍ਯਃ ਸ਼ਤਸ਼ृਗਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
'ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ, ਇੱਕ ਹਿਰਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਸ ਕਰਕੇ, ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਪੁਤ੍ਰਾਨਭੀਪ੍ਸਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੋਤ੍ਥਾਨ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸ ਪ੍ਰਵਦਿष੍ਯਤਿ। ਅਨੀਪ੍ਸਂਤੀ ਤਦਾ ਕੁਂਤੀ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਸਾ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
'ਆਪਣੀ ਬੀਜ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖੇਗਾ। ਤਦ ਕੁੰਤੀ, ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖੇਗੀ।'
ਨਾਹਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਚ੍ਛੇ ਕਥਂਚਨ। ਦੈਵਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਚ੍ਛੇ ਨਰਾਧਿਪ
'ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਮਰਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।'
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਂਤ੍ਯੈ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰ ਕੁਂਤ੍ਯੈ ਦੇਯੋ ਨਰਸ੍ਤਤਃ। ਵਚਸਾ ਚ ਮਦੀਯੇਨ ਏਵਂ ਕੁਰੁ ਸ਼ਚੀਪਤੇ
'ਜਦ ਉਹ ਮੰਗੇ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਤੂੰ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ। ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਐਸਾ ਕਰ, ਹੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ।'
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਦੁਃਖਿਤੋ ਵਚਃ। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮਨ੍ਵਂਤਰੇऽਤੀਤੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਕੇ ਯੁਗੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ: ਇਸ ਪਿਛਲੇ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਚੌਵੀ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ—
ਅਵਤੀਰ੍ਯ ਰਘੁਕੁਲੇ ਗृਹੇ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਚ। ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਤੂੰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ ਸੀ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ।
ਰਾਮਰੂਪੇਣ ਭਵਤਾ ਸੀਤਾਰ੍ਥਮਟਤਾ ਵਨੇ। ਮਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਹਿਂਸਿਤੋ ਦੇਵ ਸੂਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਹਿਤਾਰ੍ਥਿਨਾ
ਰਾਮ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਿਆ; ਹੇ ਦੇਵ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ, ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ।
ਵਾਲਿਨਾਮ ਪ੍ਲਵਂਗੇਂਦ੍ਰਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਾਰ੍ਥੇ ਤ੍ਵਯਾ ਯਤਃ। ਦੁਃਖੇਨਾਨੇਨ ਤਪ੍ਤੋਹਂ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਨ ਸੁਤਂ ਨਰਮ੍
ਵਾਲੀ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਖਾਤਰ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਦੁਖ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤਣੀ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖੀ ਪੁੱਤ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਅਗृਹ੍ਣਮਾਨਂ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਂ ਕਾਰਣਾਂਤਰਵਾਦਿਨਮ੍। ਹਰਿਃ ਪ੍ਰੋਚੇ ਸ਼ੁਨਾਸੀਰਂ ਭੁਵੋ ਭਾਰਾਵਤਾਰਣੇ
ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਹੋਰ ਕਾਰਣ ਦੱਸ ਕੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪੁੱਤ ਲੈਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਹਰੀ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸ਼ੁਨਾਸੀਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਅਵਤਾਰਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਤ੍ਵਹਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਸੂਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਜਯਾਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਤੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਵਾਂਗਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਸਾਰਥ੍ਯਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨਾਸ਼ਂ ਕੁਰੁਕੁਲਸ੍ਯ ਚ। ਤਤੋ ਹृष੍ਟੋਭਵਚ੍ਛਕ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤੇਨ ਹ
ਮੈਂ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਵੀ ਬਣਾਂਗਾ ਤੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਕਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਨਰਂ ਹृष੍ਟਃ ਸਤ੍ਯਂ ਚਾਸ੍ਤੁ ਵਚਸ੍ਤਵ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰੇषਯਿਤ੍ਵਾऽਚ੍ਯੁਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੋਵੇ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵ ਨੇ ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਭੇਜ ਕੇ, ਆਪ ਚਲਾ ਗਿਆ।