ਕਪਾਲਸ੍ਥਃ ਸ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੁष੍ਟਾਵ ਹਰਕੇਸ਼ਵੌ। ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਂਜਲਿਮਾਧਾਯ ਤਦਾ ਵੀਰ ਉਦਾਰਧੀਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਖੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਹਰਾ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਉੱਚ ਸੋਚ ਵਾਲਾ।
ਕਿਂਕਰੋਮੀਤਿ ਤੌ ਪ੍ਰਾਹ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਤਮੁਵਾਚ ਹਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?' ਤੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਹਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸृष੍ਟੋ ਨਰੋ ਧਨੁष੍ਪਾਣਿਸ੍ਤ੍ਵਮੇਨਂ ਤੁ ਨਿषੂਦਯ। ਇਤ੍ਥਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂਜਲਿਧਰਂ ਸ੍ਤੁਵਂਤਂ ਸ਼ਂਕਰੋ ਨਰਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਕ ਧਨੁਸ਼ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ; ਇੰਝ ਕਹਿ ਕੇ, ਜੋ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਥੈਵਾਂਜਲਿਸਂਬਦ੍ਧਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰਦ੍ਵਯਮ੍। ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯਾਥ ਕਪਾਲਾਤ੍ਤਂ ਪੁਨਰ੍ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ, ਜੋ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਕੜ ਕੇ, ਤੇ ਖੋਪੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਖਿਆ।
ਸ ਏष ਪੁਰੁषੋ ਰੌਦ੍ਰੋ ਯੋ ਮਯਾ ਵੇਦਿਤਸ੍ਤਵ। ਵਿष੍ਣੁਹੁਂਕਾਰਰਚਿਤਮੋਹਨਿਦ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਗਰਜ ਤੋਂ ਬਣੀ ਮੋਹ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਬੋਧਯੈਨਂ ਤ੍ਵਰਿਤਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਹਰਃ। ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਨਰੇਣਾਨੇਨ ਵੈ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਗਾ ਦੇ—ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਰਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ—
ਵਾਮਪਾਦਹਤਃ ਸੋਪਿ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮਹਾਬਲਃ। ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਤ੍ਸ੍ਵੇਦਰਕ੍ਤਜਯੋਰ੍ਮਹਤ੍
ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਵੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤਧਨੁਃ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਨਾਦਿਤਾਸ਼ੇषਭੂਤਲਮ੍। ਕਵਚਂ ਸ੍ਵੇਦਜਸ੍ਯੈਕਂ ਰਕ੍ਤਜੇਨ ਤ੍ਵਪਾਕृਤਮ੍
ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੂੰਜੀ; ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਦਾ ਕਵਚ ਲਹੂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਸਮੇਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਦ੍ਵਯਂ ਤਯੋਃ। ਯੁਧ੍ਯਤੋਃ ਸਮਤੀਤਂ ਚ ਸ੍ਵੇਦਰਕ੍ਤਜਯੋਰ੍ਨृਪ
ਇੰਝ, ਜਦ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੋ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪਸੀਨੇ ਤੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਲੜਦੇ ਰਹੇ।
ਰਕ੍ਤਜਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵੇਦਜਂ ਚੈਵ ਸਂਗਤੌ। ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵੋਗਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਦਨਂ ਪਰਮ੍
ਲਹੂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੂੰ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੂੰ ਲੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਉੱਚ ਦਰ 'ਤੇ ਗਿਆ।
ਸਸਂਭ੍ਰਮਮੁਵਾਚੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਰਕ੍ਤਜੇਨਾਦ੍ਯ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸ੍ਵੇਦਜੋਯਂ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅੱਜ ਲਹੂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਦਾਕੁਲੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬਭਾषੇ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍। ਹਰੇ ਦ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਨਰੋ ਮਦੀਯੋ ਜੀਵਤਾਦਯਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ: 'ਹੇ ਹਰਿ, ਤੇਰੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਜੀਵਤ ਰਹੇਗਾ।'
ਤਥਾ ਤੁष੍ਟੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਗਤ੍ਵਾ ਤਯੋ ਰਣਮਪਿ ਨਿਵਾਰ੍ਯਾऽऽਹ ਚ ਤਾਵੁਭੌ
ਇੰਝ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇੰਝ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।' ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯੁੱਧ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਭਵਿਤਾ ਕਲਿਦ੍ਵਾਪਰਯੋਰ੍ਮਿਥਃ। ਸਂਧੌ ਮਹਾਰਣੇ ਜਾਤੇ ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਯੋਜਯਾਮਿ ਵਾਂ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਕਲਿਯੁਗ ਤੇ ਦਵਾਪਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ 'ਤੇ, ਜਦ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਵਾਂਗਾ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਤੁ ਸਮਾਹੂਯ ਗ੍ਰਹੇਸ਼੍ਵਰਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੌ। ਉਕ੍ਤਾਵਿਮੌ ਨਰੌ ਭਦ੍ਰੌ ਪਾਲਨੀਯੌ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਦੋ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।'
ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੋ ਸ੍ਵੇਦਜੋਯਂ ਸ੍ਵਕੀਯੋਂऽਸ਼ੋ ਧਰਾਤਲੇ। ਦ੍ਵਾਪਰਾਂਤੇਵਤਾਰ੍ਯੋਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਵੇਗਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ।
ਯਦੂਨਾਂ ਤੁ ਕੁਲੇ ਭਾਵੀ ਸ਼ੂਰੋਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ। ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਪृਥਾ ਨਾਮ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭੁਵਿ੫੦ 1.14.
ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੂਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਥਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ੍ਤੁ ਵਰਂ ਤਸ੍ਯੈ ਮਂਤ੍ਰਗ੍ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ। ਦੁਰਵਾਸਾ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਯਂ ਦੇਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਆਵਾਹਯਿष੍ਯਤਿ। ਦੇਵਿ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤੁ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੱਦੇਗੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਾ ਚ ਤ੍ਵਾਮੁਦਯੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਭਿਲਾषਾ ਰਜਸ੍ਵਲਾ। ਚਿਂਤਾਭਿਪਨ੍ਨਾ ਤਿष੍ਠਂਤੀ ਭਜਿਤਵ੍ਯਾ ਵਿਭਾਵਸੋ
ਉਹ, ਤੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਰਜੋ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਜੇਗੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ।
ਤਸ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭੇ ਤ੍ਵਯਂ ਭਾਵੀ ਕਾਨੀਨਃ ਕੁਂਤਿਨਂਦਨਃ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਤੋ ਦੇਵਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ।
ਤਥੇਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਰ੍ਦਿਵਾਕਰਃ। ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਨੀਨਂ ਬਲਗਰ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਹੀ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰੇਗਾ।'
ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣੇਤਿ ਵੈ ਨਾਮ ਲੋਕਃ ਸਰ੍ਵੋ ਵਦਿष੍ਯਤਿ। ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
'ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਰਣ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੇਗੀ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਅਦੇਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੈ ਲੋਕੇ ਵਸ੍ਤੁ ਕਿਂਚਿਚ੍ਚ ਕੇਸ਼ਵ। ਏਵਂ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਚੈਵੈਨਂ ਜਨਯੇ ਵਚਨਾਤ੍ਤਵ
'ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਅਣਪਾਈ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ। ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕੇ ਜਨਮ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਂ ਦਾਨਵਘਾਤਿਨਮ੍। ਨਾਰਾਯਣਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰ੍ਦਧੇ ਰਵਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਅਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗਤੇ ਦੇਵੇ ਭਾਸ੍ਕਰੇ ਵਾਰਿਤਸ੍ਕਰੇ। ਵृਦ੍ਧਸ਼੍ਰਵਸਮਪ੍ਯੇਵਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ
ਜਦੋਂ ਭਾਸਕਰ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਨਜ਼ਰੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਧਸ਼੍ਰਵਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ।
ਸਹਸ੍ਰਨੇਤ੍ਰਰਕ੍ਤੋਤ੍ਥੋ ਨਰੋऽਯਂ ਮਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍। ਸ੍ਵਾਂਸ਼ਭੂਤੋ ਦ੍ਵਾਪਰਾਂਤੇ ਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭੂਤਲੇ ਤ੍ਵਯਾ
'ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਮੇਰੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਯਦਾ ਪਾਂਡੁਰ੍ਮਹਾਭਾਗਃ ਪृਥਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ। ਮਾਦ੍ਰੀਂ ਚਾਪਿ ਮਹਾਭਾਗ ਤਦਾਰਣ੍ਯਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
'ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਭਾਗ ਪਾਂਡੂ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਤਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਰਣ੍ਯਸਂਸ੍ਥਸ੍ਯ ਮृਗਃ ਸ਼ਾਪਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ। ਤੇਨ ਚੋਤ੍ਪਨ੍ਨਵੈਰਾਗ੍ਯਃ ਸ਼ਤਸ਼ृਗਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
'ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ, ਇੱਕ ਹਿਰਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਸ ਕਰਕੇ, ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਪੁਤ੍ਰਾਨਭੀਪ੍ਸਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੋਤ੍ਥਾਨ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸ ਪ੍ਰਵਦਿष੍ਯਤਿ। ਅਨੀਪ੍ਸਂਤੀ ਤਦਾ ਕੁਂਤੀ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਸਾ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
'ਆਪਣੀ ਬੀਜ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖੇਗਾ। ਤਦ ਕੁੰਤੀ, ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖੇਗੀ।'