ਬਭੂਵ ਚ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕਿਰੀਟੀ ਸਸ਼ਰਾਸਨਃ। ਬਦ੍ਧਤੂਣੀਰਯੁਗਲੋ ਵृषਸ੍ਕਂਧੋਙ੍ਗੁਲਿਤ੍ਰਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਇਕ ਆਦਮੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ — ਮਕੁਟ ਪਹਿਨਿਆ, ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਨਾਲ, ਦੋ ਤੂਣੀ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਵੱਝ-ਕੰਧ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ।
ਪੁਰੁषੋ ਵਹ੍ਨਿਸਂਕਾਸ਼ਃ ਕਪਾਲੇ ਸਂਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਾਹ ਰੁਦ੍ਰਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਖੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਆਦਮੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ:
ਕਪਾਲੇ ਭਵ ਕੋ ਵਾऽਯਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੋऽਭਵਨ੍ਨਰਃ। ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰੇਰੀਸ਼ਸ੍ਤਮੁਵਾਚ ਵਿਭੋ ਸ਼ृਣੁ
'ਹੇ ਭਵ, ਇਹ ਆਦਮੀ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਖੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ?' ਹਰੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ।'
ਨਰੋ ਨਾਮੈष ਪੁਰੁषਃ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਾਂ ਵਰਃ। ਭਵਤੋਕ੍ਤੋ ਨਰ ਇਤਿ ਨਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
'ਇਹ ਆਦਮੀ ਨਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਉੱਚੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਰਾ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਨਰਾ ਹੀ ਕਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਨਰਨਾਰਾਯਣੌ ਚੋਭੌ ਯੁਗੇ ਖ੍ਯਾਤੌ ਭਵਿष੍ਯਤਃ। ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪਰਿਪਾਲਨੇ
'ਨਰਾ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ — ਦੋਵੇਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ।'
ਏष ਨਾਰਾਯਣਸਖੋ ਨਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਅਥਾਸੁਰਵਧੇ ਸਾਹ੍ਯਂ ਤਵ ਕਰ੍ਤਾ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
'ਇਹ ਨਰਾ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਫਿਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਤੇਰਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣੇਗਾ।'
ਮੁਨਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਜੇਤਾ ਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤੇਜੋਧਿਕਮਿਦਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਂਚਮਂ ਸ਼ਿਰਃ
ਇਕ ਰਿਸ਼ੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਸਿਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹੈ।
ਤੇਜਸੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦੀਪ੍ਤਾਦ੍ਭੁਜਸ੍ਯ ਤਵ ਸ਼ੋਣਿਤਾਤ੍। ਮਮ ਦृष੍ਟਿ ਨਿਪਾਤਾਚ੍ਚ ਤ੍ਰੀਣਿ ਤੇਜਾਂਸਿ ਯਾਨਿ ਤੁ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਤੇਜਸਵੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇਰੇ ਬਾਂਹ ਦੇ ਲਹੂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਝਲਕ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਾਕਤਾਂ—
ਤਤ੍ਸਂਯੋਗਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਿਜੇष੍ਯਤਿ। ਅਵਧ੍ਯਾ ਯੇ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਦੁਰ੍ਜਯਾ ਅਪਿ ਚਾਪਰੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ; ਜੋ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਮਰਾਣਾਂ ਚ ਤੇषਾਮੇष ਭਯਂਕਰਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਵਿਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚ ਹਰਿਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਹਰਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਪਾਲਸ੍ਥਃ ਸ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੁष੍ਟਾਵ ਹਰਕੇਸ਼ਵੌ। ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਂਜਲਿਮਾਧਾਯ ਤਦਾ ਵੀਰ ਉਦਾਰਧੀਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਖੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਹਰਾ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਉੱਚ ਸੋਚ ਵਾਲਾ।
ਕਿਂਕਰੋਮੀਤਿ ਤੌ ਪ੍ਰਾਹ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਤਮੁਵਾਚ ਹਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?' ਤੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਹਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸृष੍ਟੋ ਨਰੋ ਧਨੁष੍ਪਾਣਿਸ੍ਤ੍ਵਮੇਨਂ ਤੁ ਨਿषੂਦਯ। ਇਤ੍ਥਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂਜਲਿਧਰਂ ਸ੍ਤੁਵਂਤਂ ਸ਼ਂਕਰੋ ਨਰਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਕ ਧਨੁਸ਼ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ; ਇੰਝ ਕਹਿ ਕੇ, ਜੋ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਥੈਵਾਂਜਲਿਸਂਬਦ੍ਧਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰਦ੍ਵਯਮ੍। ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯਾਥ ਕਪਾਲਾਤ੍ਤਂ ਪੁਨਰ੍ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ, ਜੋ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਕੜ ਕੇ, ਤੇ ਖੋਪੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਖਿਆ।
ਸ ਏष ਪੁਰੁषੋ ਰੌਦ੍ਰੋ ਯੋ ਮਯਾ ਵੇਦਿਤਸ੍ਤਵ। ਵਿष੍ਣੁਹੁਂਕਾਰਰਚਿਤਮੋਹਨਿਦ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਗਰਜ ਤੋਂ ਬਣੀ ਮੋਹ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਬੋਧਯੈਨਂ ਤ੍ਵਰਿਤਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਹਰਃ। ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਨਰੇਣਾਨੇਨ ਵੈ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਗਾ ਦੇ—ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਰਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ—
ਵਾਮਪਾਦਹਤਃ ਸੋਪਿ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮਹਾਬਲਃ। ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਤ੍ਸ੍ਵੇਦਰਕ੍ਤਜਯੋਰ੍ਮਹਤ੍
ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਵੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤਧਨੁਃ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਨਾਦਿਤਾਸ਼ੇषਭੂਤਲਮ੍। ਕਵਚਂ ਸ੍ਵੇਦਜਸ੍ਯੈਕਂ ਰਕ੍ਤਜੇਨ ਤ੍ਵਪਾਕृਤਮ੍
ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੂੰਜੀ; ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਦਾ ਕਵਚ ਲਹੂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਸਮੇਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਦ੍ਵਯਂ ਤਯੋਃ। ਯੁਧ੍ਯਤੋਃ ਸਮਤੀਤਂ ਚ ਸ੍ਵੇਦਰਕ੍ਤਜਯੋਰ੍ਨृਪ
ਇੰਝ, ਜਦ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੋ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪਸੀਨੇ ਤੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਲੜਦੇ ਰਹੇ।
ਰਕ੍ਤਜਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵੇਦਜਂ ਚੈਵ ਸਂਗਤੌ। ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵੋਗਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਦਨਂ ਪਰਮ੍
ਲਹੂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੂੰ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੂੰ ਲੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਉੱਚ ਦਰ 'ਤੇ ਗਿਆ।
ਸਸਂਭ੍ਰਮਮੁਵਾਚੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਰਕ੍ਤਜੇਨਾਦ੍ਯ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸ੍ਵੇਦਜੋਯਂ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅੱਜ ਲਹੂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਦਾਕੁਲੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬਭਾषੇ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍। ਹਰੇ ਦ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਨਰੋ ਮਦੀਯੋ ਜੀਵਤਾਦਯਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ: 'ਹੇ ਹਰਿ, ਤੇਰੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਜੀਵਤ ਰਹੇਗਾ।'
ਤਥਾ ਤੁष੍ਟੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਗਤ੍ਵਾ ਤਯੋ ਰਣਮਪਿ ਨਿਵਾਰ੍ਯਾऽऽਹ ਚ ਤਾਵੁਭੌ
ਇੰਝ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇੰਝ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।' ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯੁੱਧ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਭਵਿਤਾ ਕਲਿਦ੍ਵਾਪਰਯੋਰ੍ਮਿਥਃ। ਸਂਧੌ ਮਹਾਰਣੇ ਜਾਤੇ ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਯੋਜਯਾਮਿ ਵਾਂ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਕਲਿਯੁਗ ਤੇ ਦਵਾਪਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ 'ਤੇ, ਜਦ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਵਾਂਗਾ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਤੁ ਸਮਾਹੂਯ ਗ੍ਰਹੇਸ਼੍ਵਰਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੌ। ਉਕ੍ਤਾਵਿਮੌ ਨਰੌ ਭਦ੍ਰੌ ਪਾਲਨੀਯੌ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਦੋ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।'
ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੋ ਸ੍ਵੇਦਜੋਯਂ ਸ੍ਵਕੀਯੋਂऽਸ਼ੋ ਧਰਾਤਲੇ। ਦ੍ਵਾਪਰਾਂਤੇਵਤਾਰ੍ਯੋਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਵੇਗਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ।
ਯਦੂਨਾਂ ਤੁ ਕੁਲੇ ਭਾਵੀ ਸ਼ੂਰੋਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ। ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਪृਥਾ ਨਾਮ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭੁਵਿ੫੦ 1.14.
ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੂਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਥਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ੍ਤੁ ਵਰਂ ਤਸ੍ਯੈ ਮਂਤ੍ਰਗ੍ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ। ਦੁਰਵਾਸਾ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਯਂ ਦੇਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਆਵਾਹਯਿष੍ਯਤਿ। ਦੇਵਿ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤੁ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੱਦੇਗੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਾ ਚ ਤ੍ਵਾਮੁਦਯੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਭਿਲਾषਾ ਰਜਸ੍ਵਲਾ। ਚਿਂਤਾਭਿਪਨ੍ਨਾ ਤਿष੍ਠਂਤੀ ਭਜਿਤਵ੍ਯਾ ਵਿਭਾਵਸੋ
ਉਹ, ਤੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਰਜੋ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਜੇਗੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ।