ਤਥਾ ਤਪਸ੍ਯਤਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਗਤਾਨਾਂ ਕਾਲਪਰ੍ਯਯਾਤ੍। ਪਾषਾਣੇਨ ਸ਼ਿਰੋਭਗ੍ਨਂ ਭਵਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਮੌਤ ਆਵੇ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਵੱਜਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਰਣ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਵਾਸਃਕਦਾ ਵੈ ਭਵਿਤਾ ਹਿ ਨਃ। ਕਰ੍ਣਜਪ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵਕਾਸ਼੍ਚ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੁੰਨ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਾਂਗੇ? ਸ੍ਰਾਵਕ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਜਪ ਕਰਨਗੇ।
ਭੋਭੋ ऋषੇ ਨ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗੀ ਯਤੋ ਭਵਾਨ੍। ਲਬ੍ਧਾਨਿ ਯਾਨਿ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਭੂਯੋਵृਤ੍ਤਿਕਰਾਣਿ ਚ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਾ ਜਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਹੋ ਜੋ ਦੁਨੀਆਵੀ ਫਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਨਿ ਤੇਨ ਚੈਤਾਨਿ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਵਚੋ ਹਿ ਨਃ। ਅਸ੍ਮਦੀਯੇਨ ਤਪਸਾ ਨਿਯਮੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਥਾਨ ਛੱਡਣੇ ਹੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਪ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਜਧ੍ਵਂ ਚੋਤ੍ਤਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਂ ਚ ਯਂ ਬੁਧਾਃ। ਵਿਂਦਂਤਿ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਤਪੋਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ, ਜਾਓ ਜਿਸਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਨਿਗ੍ਰਹੋ ਯਤ੍ਰ ਦਯਾਭੂਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ। ਤਤ੍ਤਪੋਧਰ੍ਮਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਯਾ ਵਿਡਂਬਨਾ
ਜਿੱਥੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਤਪ ਦਾ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ; ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਝੂਠ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਤਦ੍ਭਵਤਾ ਸਾਧ੍ਯਂ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍। ਯਾਂ ਵੈ ਤੀਰ੍ਥਂਕਰਾ ਯਾਤਾ ਯਾਂ ਗਤਿਂ ਯੋਗਿਨੋ ਗਤਾਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਤਕ ਤੀਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵੈ ਦੇਵਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਮਹੋਰਗਾਃ। ਮਨੋਰਥਾਭਿਲਾषਾਂਸ੍ਤੇ ਚਿਂਤਯਂਤੋ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਸਰਪ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਸੁਪਨੇ ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ।
ਯਦ੍ਯੇषਣਾ ਵੈ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸਂਸਾਰਵਿਰਤੌ ਕृਤਾ। ਪਰਿਤ੍ਯਜਧ੍ਵਂ ਦਾਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗਾਰ੍ਗਲਾਨਿ ਚ
ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਚਮੁਚ ਮੁਕ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਛੱਡ ਦੋ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਯੋਨੌ ਪਿਤਾ ਯਾਤਸ੍ਤਾਂ ਯੋਨਿਂ ਸੇਵਸੇ ਕਥਮ੍। ਆਤ੍ਮਮਾਂਸੋਪਮਂ ਮਾਂਸਂ ਕਥਂ ਖਾਦਂਤਿ ਜਂਤਵਃ
ਜਿਸ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਜਣਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਾਸ ਵਰਗਾ ਮਾਸ ਕਿਵੇਂ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਤਤਸ੍ਤੇ ਦਾਨਵਾ ਭੀष੍ਮਾ ਊਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗੁਰੁਂ ਵਚਃ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਨੋ ਮਹਾਭਾਗ ਭ੍ਰੂਣਕਾਨਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਭੀਮ ਦਾਨਵ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਦীক্ষਾ ਦੋ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭ੍ਰੂਣਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਹਾਂ।'
ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਤਾਨਾਹ ਸਮਯੇਨ ਪੁਰੋਹਿਤਃ। ਪ੍ਰਣਾਮੋ ਨਾਨ੍ਯਦੇਵੇषੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਃ ਕਦਾਚਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੋ।'
ਏਕਸ੍ਥਾਨੇ ਯਦਾ ਭਕ੍ਤਂ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਰਸਂਪੁਟੇ। ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤੋਯਂ ਕੇਸ਼ਕੀਟਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖਾਓ; ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਵੀ ਕੇਸ਼ ਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋਵੇ।
ਤੁਲ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਾਨ੍ਯਦृष੍ਟਿਹਤਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮੇਤੇਨ ਵਿਭੋ ਆਚਾਰੇਣ ਤਥਾ ਕੁਰੁ੪੦੦ 1.13.
ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਨਾਪਸੰਦ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝੋ, ਕਦੇ ਵੀ ਪੱਖਪਾਤ ਨਾਲ ਨਾ ਵਰਤੋ; ਭੋਜਨ ਵੀ ਇਸੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ।
ਭਵਧ੍ਵਂ ਸਹਿਤਾ ਯੂਯਂ ਤੇ ਤਥਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਭਾਗਿਨਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਨਿਯਮਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਦਨੁਪੁਂਗਵਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹੋ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੋਵੋਗੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਨਿਯਮ ਬਣਾਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ।
ਜਗਾਮ ਧਿषਣੋ ਰਾਜਨ੍ਦੇਵਲੋਕਂ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਕਾਰਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਧਿਸ਼ਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵ ਲੋਕ 'ਚ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤ੍ਵਸੁਰਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਰ੍ਮਦਾਮਭਿਤੋ ਵਸਨ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਦਾਨਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਨ ਵਿਨਾ ਕृਤਾਨ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਅਸੁਰ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ; ਉਥੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਤਤੋ ਹृष੍ਟੋ ਨਮੁਚਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵੈ ਵਚਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਂ ਯਜ੍ਞਹਨਂ ਧਰ੍ਮਘ੍ਨਂ ਵੇਦਨਿਂਦਕਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਨਮੁਚੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼, ਜੋ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਧਰਮ ਦਾ ਵਧੀ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—'
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਘਸਂ ਵਿਘਸਂ ਤਥਾ। ਮੁਚਿਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਬਾਣਂ ਵਿਰੋਚਨਮਥਾਪਿ ਵਾ
'ਕਰੂਣ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਖਾਣ-ਪੀਂਣ ਦਾ ਲਾਲਚੀ, ਮੁਚੀ, ਬਾਣਾ, ਤੇ ਵੀਰੋਚਨ ਵੀ—'
ਮਹਿषਾਕ੍ਸ਼ਂ ਬਾष੍ਕਲਂ ਚ ਪ੍ਰਚਂਡਂ ਚਂਡਕਂ ਤਥਾ। ਰੋਚਮਾਨਂ ਤਥਾਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਸੁषੇਣਂ ਦਾਨਵੋਤ੍ਤਮਮ੍
'ਮਹਿਸ਼ਾਕਸ਼, ਬਾਸ਼ਕਲ, ਪ੍ਰਚੰਡ, ਚੰਡਕ, ਰੋਚਮਾਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਗਰ, ਤੇ ਸੁਸ਼ੇਣ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।'
ਏਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਦਾਨਵੇਂਦ੍ਰਾਨਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਦਾਨਵੇਂਦ੍ਰਾਃ ਪੁਰਾ ਜਾਤਾਃ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ: ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਜਨਮ ਹੋ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਭਵਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹੋ।
ਇਦਾਨੀਂ ਕਥਮੇਵੇਦਂ ਵ੍ਰਤਂ ਵੇਦਵਿਲੋਪਕਮ੍। ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਕਰ੍ਤੁਮਾਰਬ੍ਧਂ ਨਗ੍ਨਮੁਂਡਿਕਮਂਡਲੁ
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਨੰਗੇ, ਮੂੰਡੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਜਲ ਦੇ ਘੜੇ ਲੈ ਕੇ?
ਮਯੂਰਧ੍ਵਜਧਾਰਿਤ੍ਵਂ ਕਥਂ ਚੈਵੇਹ ਤਿष੍ਠਥ। ਦਾਨਵਾ ਊਚੁਃ। ਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਾਸੁਰਭਾਵ ऋषਿਧਰ੍ਮੇ ਵਯਂ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਛਾਂ ਵਾਲੇ ਝੰਡੇ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਕੇ ਇੱਥੇ ਖੜੇ ਹੋ? ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਭਾਵ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਧਰ੍ਮਵृਦ੍ਧਿਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਚਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਜਂਤੁषੁ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਾਜ੍ਯਮਖਿਲਂ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ਼ਕ੍ਰ ਵ੍ਰਜਸ੍ਵ ਚ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਰਾਜ ਭੋਗ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਚਲਾ ਜਾ।
ਤਥੇਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਘਵਾ ਪੁਨਰ੍ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍। ਏਵਂ ਤੇ ਮੋਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭੀष੍ਮ ਦੇਵਪੁਰੋਧਸਾ
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ ਮਘਵਾਨ ਮੁੜ ਕੇ ਤ੍ਰਿਭਵਨ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਵਲੋਂ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਨਰ੍ਮਦਾ ਸਰਿਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾ ਦਾਨਵਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਮਨੁਬੋਧਿਤਾਃ
ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਇੱਥੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਕੇ ਸੂਚਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਹਰਣੇ ਚਕ੍ਰੁਃ ਕ੍ਰੂਰਾਂ ਪੁਨਰ੍ਮਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੁੜ ਕਰੂੜ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਕਥਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰੁषਾਜ੍ਜਾਤੋ ਹ੍ਯਰ੍ਜੁਨਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਕਥਂ ਕਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਕਾਨੀਨਃ ਸੂਤਜਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ? ਅਤੇ ਕਰਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਵੈਧ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ?
ਵਰਂ ਤਯੋਃ ਕਥਂ ਭੂਤਂ ਨਿਸਰ੍ਗਾਦੇਵ ਤਦ੍ਵਦ। ਬृਹਤ੍ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਹ੍ਯਂ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ, ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ? ਇਹ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਛਿਨ੍ਨੇ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ। ਲਲਾਟੇ ਸ੍ਵੇਦਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਾਡਯਦ੍ਭੁਵਿ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਪਸੀਨਾ ਨਿਕਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ।