ਭੋਭੋਸ੍ਤ੍ਯਜਤ ਵਾਸਾਂਸਿ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਾਰਯਿਤਾਸ੍ਮਿ ਵਃ। ਏਵਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾ ਭੀष੍ਮ ਭृਗੁਰੂਪੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਹੇ ਦੋਸਤੋ, ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਉਤਾਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦীক্ষਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਗੂ ਰੂਪ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਦীক্ষਾ ਦਿੱਤੀ।
ਆਂਗਿਰਸੇਨ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕृਤਾ ਦਿਗ੍ਵਾਸਸੋਸੁਰਾਃ। ਬਰ੍ਹਿਪਿਚ੍ਛਧ੍ਵਜਂ ਤੇषਾਂ ਗੁਂਜਿਕਾ ਚਾਰੁਮਾਲਿਕਾਂ
ਉਥੇ ਆੰਗਿਰਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਏ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਤੇ ਗੂੰਜੀ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਦਤ੍ਵਾ ਚਕਾਰ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਸ਼ਿਰਸੋ ਲੁਂਚਨਂ ਤਤਃ। ਕੇਸ਼ਸ੍ਯੋਤ੍ਪਾਟਨਂ ਚੈਵ ਪਰਮਂ ਧਰ੍ਮਸਾਧਨਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਵਾਲ ਲੁੰਚੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਧਨਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵੋ ਧਨਦਃ ਕੇਸ਼ਲੁਂਚਨਾਤ੍। ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਮਿਕਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਦਾ ਵੇषਸ੍ਯ ਧਾਰਣਾਤ੍
ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਾਲ ਲੁੰਚਣ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ।
ਨਿਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਲਭ੍ਯਤੇ ਹ੍ਯੇਵਂ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਾਹਾਰ੍ਹਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਵਾਲੋਤ੍ਪਾਟੇਨ ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਮਾਨੁषੈਰ੍ਲਭ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਿਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਮਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਰਹਤ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਾਲ ਲੁੰਚਣ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਬਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਤਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਯਤਃ। ਮਨੋਰਥੋ ਹਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਲੋਕੇ ਵੈ ਮਾਨੁषੇ ਕਦਾ
ਇਹ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਦ ਇਹ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਜਦ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਜਨ੍ਮਨਃ ਸ਼੍ਰਾਵਕੇ ਕੁਲੇ। ਤਪਸਾ ਯੁਞ੍ਜ੍ਮਹੇਸ੍ਮਾਨ੍ਵੈ ਕੇਸ਼ੋਤ੍ਪਾਟਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਸ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿਚ, ਜਦ ਕਿਸੇ ਸ੍ਰਾਵਕ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਤਪ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਾਲ ਲੁੰਚਣ ਨਾਲ ਕਰੀਏ।
ਤੀਰ੍ਥਂਕਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਤਥਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ। ਛਾਯਾਕृਤਂ ਫਣੀਂਦ੍ਰੇਣ ਧ੍ਯਾਨਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਚੌਵੀ ਤੀਰਥੰਕਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਣੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਛਾਂ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸਿਆ।
ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਂ ਮਂਤ੍ਰਵਾਦੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਹਸ੍ਤਗਤੋਰ੍ਹਤਂ। ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਵਾ ਭਵਿਤਾ ਨੂਨਂ ਵਿਚਾਰਃ ਕੋਤ੍ਰ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਰਹਤ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੀ ਸੰਦੇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕਦਾ ਸ੍ਯਾਮਰ੍षਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸਮਤੇਜਸਃ। ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਰਾਗਿਣਸ਼੍ਚੈਵਮਨੁਪਂਚਾਂਗਕਂ ਤਥਾ
ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣਾਂਗੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਵਿਰਾਗ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ।
ਤਥਾ ਤਪਸ੍ਯਤਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਗਤਾਨਾਂ ਕਾਲਪਰ੍ਯਯਾਤ੍। ਪਾषਾਣੇਨ ਸ਼ਿਰੋਭਗ੍ਨਂ ਭਵਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਮੌਤ ਆਵੇ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਵੱਜਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਰਣ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਵਾਸਃਕਦਾ ਵੈ ਭਵਿਤਾ ਹਿ ਨਃ। ਕਰ੍ਣਜਪ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵਕਾਸ਼੍ਚ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੁੰਨ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਾਂਗੇ? ਸ੍ਰਾਵਕ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਜਪ ਕਰਨਗੇ।
ਭੋਭੋ ऋषੇ ਨ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗੀ ਯਤੋ ਭਵਾਨ੍। ਲਬ੍ਧਾਨਿ ਯਾਨਿ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਭੂਯੋਵृਤ੍ਤਿਕਰਾਣਿ ਚ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਾ ਜਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਹੋ ਜੋ ਦੁਨੀਆਵੀ ਫਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਨਿ ਤੇਨ ਚੈਤਾਨਿ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਵਚੋ ਹਿ ਨਃ। ਅਸ੍ਮਦੀਯੇਨ ਤਪਸਾ ਨਿਯਮੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਥਾਨ ਛੱਡਣੇ ਹੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਪ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਜਧ੍ਵਂ ਚੋਤ੍ਤਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਂ ਚ ਯਂ ਬੁਧਾਃ। ਵਿਂਦਂਤਿ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਤਪੋਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ, ਜਾਓ ਜਿਸਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਨਿਗ੍ਰਹੋ ਯਤ੍ਰ ਦਯਾਭੂਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ। ਤਤ੍ਤਪੋਧਰ੍ਮਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਯਾ ਵਿਡਂਬਨਾ
ਜਿੱਥੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਤਪ ਦਾ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ; ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਝੂਠ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਤਦ੍ਭਵਤਾ ਸਾਧ੍ਯਂ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍। ਯਾਂ ਵੈ ਤੀਰ੍ਥਂਕਰਾ ਯਾਤਾ ਯਾਂ ਗਤਿਂ ਯੋਗਿਨੋ ਗਤਾਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਤਕ ਤੀਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵੈ ਦੇਵਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਮਹੋਰਗਾਃ। ਮਨੋਰਥਾਭਿਲਾषਾਂਸ੍ਤੇ ਚਿਂਤਯਂਤੋ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਸਰਪ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਸੁਪਨੇ ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ।
ਯਦ੍ਯੇषਣਾ ਵੈ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸਂਸਾਰਵਿਰਤੌ ਕृਤਾ। ਪਰਿਤ੍ਯਜਧ੍ਵਂ ਦਾਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗਾਰ੍ਗਲਾਨਿ ਚ
ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਚਮੁਚ ਮੁਕ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਛੱਡ ਦੋ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਯੋਨੌ ਪਿਤਾ ਯਾਤਸ੍ਤਾਂ ਯੋਨਿਂ ਸੇਵਸੇ ਕਥਮ੍। ਆਤ੍ਮਮਾਂਸੋਪਮਂ ਮਾਂਸਂ ਕਥਂ ਖਾਦਂਤਿ ਜਂਤਵਃ
ਜਿਸ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਜਣਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਾਸ ਵਰਗਾ ਮਾਸ ਕਿਵੇਂ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਤਤਸ੍ਤੇ ਦਾਨਵਾ ਭੀष੍ਮਾ ਊਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗੁਰੁਂ ਵਚਃ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਨੋ ਮਹਾਭਾਗ ਭ੍ਰੂਣਕਾਨਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਭੀਮ ਦਾਨਵ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਦীক্ষਾ ਦੋ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭ੍ਰੂਣਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਹਾਂ।'
ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਤਾਨਾਹ ਸਮਯੇਨ ਪੁਰੋਹਿਤਃ। ਪ੍ਰਣਾਮੋ ਨਾਨ੍ਯਦੇਵੇषੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਃ ਕਦਾਚਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰੋ।'
ਏਕਸ੍ਥਾਨੇ ਯਦਾ ਭਕ੍ਤਂ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਰਸਂਪੁਟੇ। ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤੋਯਂ ਕੇਸ਼ਕੀਟਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖਾਓ; ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਵੀ ਕੇਸ਼ ਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋਵੇ।
ਤੁਲ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਾਨ੍ਯਦृष੍ਟਿਹਤਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮੇਤੇਨ ਵਿਭੋ ਆਚਾਰੇਣ ਤਥਾ ਕੁਰੁ੪੦੦ 1.13.
ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਨਾਪਸੰਦ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝੋ, ਕਦੇ ਵੀ ਪੱਖਪਾਤ ਨਾਲ ਨਾ ਵਰਤੋ; ਭੋਜਨ ਵੀ ਇਸੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ।
ਭਵਧ੍ਵਂ ਸਹਿਤਾ ਯੂਯਂ ਤੇ ਤਥਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਭਾਗਿਨਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਨਿਯਮਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਦਨੁਪੁਂਗਵਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹੋ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੋਵੋਗੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਨਿਯਮ ਬਣਾਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ।
ਜਗਾਮ ਧਿषਣੋ ਰਾਜਨ੍ਦੇਵਲੋਕਂ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਕਾਰਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਧਿਸ਼ਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵ ਲੋਕ 'ਚ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤ੍ਵਸੁਰਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਰ੍ਮਦਾਮਭਿਤੋ ਵਸਨ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਦਾਨਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਨ ਵਿਨਾ ਕृਤਾਨ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਅਸੁਰ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ; ਉਥੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਤਤੋ ਹृष੍ਟੋ ਨਮੁਚਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵੈ ਵਚਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਂ ਯਜ੍ਞਹਨਂ ਧਰ੍ਮਘ੍ਨਂ ਵੇਦਨਿਂਦਕਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਨਮੁਚੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼, ਜੋ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਧਰਮ ਦਾ ਵਧੀ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—'
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਘਸਂ ਵਿਘਸਂ ਤਥਾ। ਮੁਚਿਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਬਾਣਂ ਵਿਰੋਚਨਮਥਾਪਿ ਵਾ
'ਕਰੂਣ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਖਾਣ-ਪੀਂਣ ਦਾ ਲਾਲਚੀ, ਮੁਚੀ, ਬਾਣਾ, ਤੇ ਵੀਰੋਚਨ ਵੀ—'
ਮਹਿषਾਕ੍ਸ਼ਂ ਬਾष੍ਕਲਂ ਚ ਪ੍ਰਚਂਡਂ ਚਂਡਕਂ ਤਥਾ। ਰੋਚਮਾਨਂ ਤਥਾਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਸੁषੇਣਂ ਦਾਨਵੋਤ੍ਤਮਮ੍
'ਮਹਿਸ਼ਾਕਸ਼, ਬਾਸ਼ਕਲ, ਪ੍ਰਚੰਡ, ਚੰਡਕ, ਰੋਚਮਾਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਗਰ, ਤੇ ਸੁਸ਼ੇਣ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।'