ਸ੍ਵਪਿਤਾ ਯਜਮਾਨੇਨ ਕਿਂ ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਨ ਹਨ੍ਯਤੇ। ਤृਪ੍ਤਯੇ ਜਾਯਤੇ ਪੁਂਸੋ ਭੁਕ੍ਤਮਨ੍ਯੇਨ ਚੇਦ੍ਯਦਿ
ਜੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ, ਤਾਂ ਫਾਇਦਾ ਕੀ? ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵਸਤੋ ਨ ਵਹੇਯੁਃ ਪ੍ਰਵਾਸਿਨਃ। ਯਜ੍ਞੈਰਨੇਕੈਰ੍ਦੇਵਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਯੇਂਦ੍ਰੇਣ ਭੁਜ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਪਰਦੇਸੀ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ, ਪਰਦੇਸੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ; ਕਈ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਭੋਗ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਮ੍ਯਾਦਿ ਯਦਿ ਚੇਤ੍ਕਾष੍ਠਂ ਤਦ੍ਵਰਂ ਪਤ੍ਰਭੁਕ੍ਪਸ਼ੁਃ। ਜਨਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਮਿਤ੍ਯੇਤਦਵਗਮ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ਵਚਃ
ਜੇ ਸ਼ਮੀ ਆਦਿ ਲੱਕੜ ਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਪਸ਼ੂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਮਝ ਕੇ, ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰੋਚਤਾਂ ਯਨ੍ਮਯੇਰਿਤਮ੍। ਨ ਹ੍ਯਾਪ੍ਤਵਾਦਾ ਨਭਸੋ ਨਿਪਤਂਤਿ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਛੱਡ ਦਿਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੱਚੇ ਬੋਲਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦੇ।
ਯੁਕ੍ਤਿਮਦ੍ਵਚਨਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਮਯਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਭਵਦ੍ਵਿਧੈਃ। ਦਾਨਵਾ ਊਚੁਃ। ਤਤ੍ਵਵਾਦੇ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤਵ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਗੱਲ ਸਮਝਦਾਰੀ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸੱਚੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਆ ਗਏ ਹਾਂ।
ਕੁਰੁष੍ਵਾਨੁਗ੍ਰਹਂ ਚਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਸਿ ਯਦਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਸਂਭਾਰਾਨਾਹਰਾਮੋਦ੍ਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਯੋਗ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾਓ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਮਾਨ ਤੇ ਦীক্ষਾ ਲਈ ਯੋਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆਵਾਂਗੇ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਯੇਨਾਸ਼ੁ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਹਸ੍ਤਗਤੋ ਭਵੇਤ੍। ਤਤਸ੍ਤਾਨਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਾਯਾਮੋਹੋਸੁਰਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਤੁਹਾਡੀ ਮੇਹਰ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਜਲਦੀ ਸਾਡੇ ਹੱਥ ਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਾਸਨਂ ਹ੍ਯੇष ਮਦੀਯੋ ਗੁਰੁਰਗ੍ਰ੍ਯਧੀਃ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਨਿਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਮ ਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗੁਰੂ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦীক্ষਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਏਤਾਨ੍ਦੀਕ੍ਸ਼ਯ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਕਾਨ੍। ਗਤੇ ਮੋਹੇ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤੇ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦীক্ষਾ ਦੇ। ਜਦੋਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਮੋਹ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਦੇਹਿ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵਸਂਸਾਰਮੋਚਨੀਮ੍। ਤਥੇਤ੍ਯਾਹੋਸ਼ਨਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਗਚ੍ਛਾਮੋ ਨਰ੍ਮਦਾਮਨੁ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦীক্ষਾ ਦੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ਼ਨਾਸ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਠੀਕ ਹੈ, ਚਲੋ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਨਾਲ।'
ਭੋਭੋਸ੍ਤ੍ਯਜਤ ਵਾਸਾਂਸਿ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਾਰਯਿਤਾਸ੍ਮਿ ਵਃ। ਏਵਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾ ਭੀष੍ਮ ਭृਗੁਰੂਪੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਹੇ ਦੋਸਤੋ, ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਉਤਾਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦীক্ষਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਗੂ ਰੂਪ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਦীক্ষਾ ਦਿੱਤੀ।
ਆਂਗਿਰਸੇਨ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕृਤਾ ਦਿਗ੍ਵਾਸਸੋਸੁਰਾਃ। ਬਰ੍ਹਿਪਿਚ੍ਛਧ੍ਵਜਂ ਤੇषਾਂ ਗੁਂਜਿਕਾ ਚਾਰੁਮਾਲਿਕਾਂ
ਉਥੇ ਆੰਗਿਰਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਏ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਤੇ ਗੂੰਜੀ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਦਤ੍ਵਾ ਚਕਾਰ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਸ਼ਿਰਸੋ ਲੁਂਚਨਂ ਤਤਃ। ਕੇਸ਼ਸ੍ਯੋਤ੍ਪਾਟਨਂ ਚੈਵ ਪਰਮਂ ਧਰ੍ਮਸਾਧਨਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਵਾਲ ਲੁੰਚੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਧਨਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵੋ ਧਨਦਃ ਕੇਸ਼ਲੁਂਚਨਾਤ੍। ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਮਿਕਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਦਾ ਵੇषਸ੍ਯ ਧਾਰਣਾਤ੍
ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਾਲ ਲੁੰਚਣ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ।
ਨਿਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਲਭ੍ਯਤੇ ਹ੍ਯੇਵਂ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਾਹਾਰ੍ਹਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਵਾਲੋਤ੍ਪਾਟੇਨ ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਮਾਨੁषੈਰ੍ਲਭ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਿਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਮਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਰਹਤ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਾਲ ਲੁੰਚਣ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਬਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਤਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਯਤਃ। ਮਨੋਰਥੋ ਹਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਲੋਕੇ ਵੈ ਮਾਨੁषੇ ਕਦਾ
ਇਹ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਦ ਇਹ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਜਦ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਜਨ੍ਮਨਃ ਸ਼੍ਰਾਵਕੇ ਕੁਲੇ। ਤਪਸਾ ਯੁਞ੍ਜ੍ਮਹੇਸ੍ਮਾਨ੍ਵੈ ਕੇਸ਼ੋਤ੍ਪਾਟਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਸ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿਚ, ਜਦ ਕਿਸੇ ਸ੍ਰਾਵਕ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਤਪ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਾਲ ਲੁੰਚਣ ਨਾਲ ਕਰੀਏ।
ਤੀਰ੍ਥਂਕਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਤਥਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ। ਛਾਯਾਕृਤਂ ਫਣੀਂਦ੍ਰੇਣ ਧ੍ਯਾਨਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਚੌਵੀ ਤੀਰਥੰਕਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਣੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਛਾਂ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸਿਆ।
ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਂ ਮਂਤ੍ਰਵਾਦੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਹਸ੍ਤਗਤੋਰ੍ਹਤਂ। ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਵਾ ਭਵਿਤਾ ਨੂਨਂ ਵਿਚਾਰਃ ਕੋਤ੍ਰ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਰਹਤ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੀ ਸੰਦੇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕਦਾ ਸ੍ਯਾਮਰ੍षਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸਮਤੇਜਸਃ। ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਰਾਗਿਣਸ਼੍ਚੈਵਮਨੁਪਂਚਾਂਗਕਂ ਤਥਾ
ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣਾਂਗੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਵਿਰਾਗ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ।
ਤਥਾ ਤਪਸ੍ਯਤਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਗਤਾਨਾਂ ਕਾਲਪਰ੍ਯਯਾਤ੍। ਪਾषਾਣੇਨ ਸ਼ਿਰੋਭਗ੍ਨਂ ਭਵਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਮੌਤ ਆਵੇ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਵੱਜਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਰਣ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਵਾਸਃਕਦਾ ਵੈ ਭਵਿਤਾ ਹਿ ਨਃ। ਕਰ੍ਣਜਪ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵਕਾਸ਼੍ਚ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੁੰਨ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਾਂਗੇ? ਸ੍ਰਾਵਕ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਜਪ ਕਰਨਗੇ।
ਭੋਭੋ ऋषੇ ਨ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗੀ ਯਤੋ ਭਵਾਨ੍। ਲਬ੍ਧਾਨਿ ਯਾਨਿ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਭੂਯੋਵृਤ੍ਤਿਕਰਾਣਿ ਚ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਾ ਜਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਹੋ ਜੋ ਦੁਨੀਆਵੀ ਫਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਨਿ ਤੇਨ ਚੈਤਾਨਿ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਵਚੋ ਹਿ ਨਃ। ਅਸ੍ਮਦੀਯੇਨ ਤਪਸਾ ਨਿਯਮੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਥਾਨ ਛੱਡਣੇ ਹੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਪ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਜਧ੍ਵਂ ਚੋਤ੍ਤਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਂ ਚ ਯਂ ਬੁਧਾਃ। ਵਿਂਦਂਤਿ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਤਪੋਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ, ਜਾਓ ਜਿਸਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਨਿਗ੍ਰਹੋ ਯਤ੍ਰ ਦਯਾਭੂਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ। ਤਤ੍ਤਪੋਧਰ੍ਮਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਯਾ ਵਿਡਂਬਨਾ
ਜਿੱਥੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਤਪ ਦਾ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ; ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਝੂਠ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਤਦ੍ਭਵਤਾ ਸਾਧ੍ਯਂ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍। ਯਾਂ ਵੈ ਤੀਰ੍ਥਂਕਰਾ ਯਾਤਾ ਯਾਂ ਗਤਿਂ ਯੋਗਿਨੋ ਗਤਾਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਤਕ ਤੀਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵੈ ਦੇਵਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਮਹੋਰਗਾਃ। ਮਨੋਰਥਾਭਿਲਾषਾਂਸ੍ਤੇ ਚਿਂਤਯਂਤੋ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਸਰਪ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਸੁਪਨੇ ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ।
ਯਦ੍ਯੇषਣਾ ਵੈ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸਂਸਾਰਵਿਰਤੌ ਕृਤਾ। ਪਰਿਤ੍ਯਜਧ੍ਵਂ ਦਾਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗਾਰ੍ਗਲਾਨਿ ਚ
ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਚਮੁਚ ਮੁਕ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਛੱਡ ਦੋ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਯੋਨੌ ਪਿਤਾ ਯਾਤਸ੍ਤਾਂ ਯੋਨਿਂ ਸੇਵਸੇ ਕਥਮ੍। ਆਤ੍ਮਮਾਂਸੋਪਮਂ ਮਾਂਸਂ ਕਥਂ ਖਾਦਂਤਿ ਜਂਤਵਃ
ਜਿਸ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਜਣਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਾਸ ਵਰਗਾ ਮਾਸ ਕਿਵੇਂ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ?