ਉਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਗੁਰੋ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੇਸ਼ਾਕਰ੍षੇਣ ਕੂਪਤਃ। ਕਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਰਣਂ ਗਚ੍ਛਾਮੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮ
'ਗੁਰੂ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਕੇਸਾਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਇਸ ਖੱਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੋ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਵਾਂ?'
ਦੈਵਤਂ ਚ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯ ਮਹਾਮਤੇ। ਸ੍ਮਰਣੇਨੋਪਵਾਸੇਨ ਧ੍ਯਾਨਧਾਰਣਯਾ ਤਥਾ
'ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਨ, ਉਪਵਾਸ, ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਧਾਰਨਾ ਰਾਹੀਂ ਹੋਵੇ।'
ਪੂਜੋਪਹਾਰੇ ਚ ਕृਤੇ ਅਪਵਰ੍ਗਸ੍ਤੁ ਲਭ੍ਯਤੇ। ਵਿਰਕ੍ਤਾਸ੍ਸ੍ਮ ਕੁਟੁਂਬੇ ਤੁ ਭੂਯੋ ਨਾਤ੍ਰ ਯਤਾਮਹੇ
'ਪੂਜਾ ਤੇ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਮੁੜ ਇਸ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ।'
ਏਵਂ ਚੈਵ ਗੁਰੁਸ਼੍ਛਨ੍ਨਸ੍ਤੈਰੁਕ੍ਤੋ ਦਨੁਪੁਂਗਵੈਃ। ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਥਮੇਤਤ੍ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁਰੂ ਵਜੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੁਕਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ।
ਕਥਮੇਤੇ ਮਯਾ ਪਾਪਾਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨਰਕੌਕਸਃ। ਵਿਡਂਬਨਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤੇਰ੍ਬਾਹ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਹਾਸ੍ਯਕਾਰਿਣਃ
'ਇਹ ਪਾਪੀ ਜੋ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਨਿਭਾਂ? ਇਹ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਸੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਿषਣੋ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕੇਸ਼ਵਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਤਚ੍ਚਿਂਤਿਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਾਯਾਮੋਹਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ; ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਜਾਣ ਕੇ ਭਟਕਾਵੇ ਦੀ ਮਾਇਆ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਹ ਚੇਦਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍। ਮਾਯਾਮੋਹੋਯਮਖਿਲਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਮੋਹਯਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਮਾਇਆ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਸਾਰੀ ਭਟਕਾਵੇ ਦੀ ਮਾਇਆ ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦੇਵੇਗੀ।'
ਭਵਤਾ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵੇਦਮਾਰ੍ਗਬਹਿष੍ਕृਤਾਨ੍। ਏਵਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਭਗਵਾਨਂਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਜਗਾਮ ਹ
'ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਦ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁਕਮ ਦੇ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਪਸ੍ਯਭਿਰਤਾਨ੍ਸੋਥ ਮਾਯਾਮੋਹੋ ਗਤੋऽਸੁਰਾਨ੍। ਤੇषਾਂ ਸਮੀਪਮਾਗਤ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਹ
ਉਹ ਅਸੁਰ ਜੋ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮਾਇਆ ਭਟਕਾਵੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਂ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤ੍ਵਿਹਾਗਤਃ। ਯੋਗੀ ਦਿਗਮ੍ਬਰੋ ਮੁਣ੍ਡੋ ਬਰ੍ਹਿਪਤ੍ਰਧਰੋ ਹ੍ਯਯਮ੍
'ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਹ ਯੋਗੀ ਨੰਗਾ ਹੈ, ਸਿਰ ਮੁੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਨੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਗੁਰੁਣਾ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮਾਯਾਮੋਹੋਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ। ਭੋ ਭੋ ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪਤਯਃ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਤ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਗੁਰੂ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਭਟਕਾਵਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਓ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਤਪस्या ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਦੱਸੋ।'
ਏਹਿਕਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਪਾਰਕ੍ਯਂ ਤਪਸਃ ਫਲਮਿਚ੍ਛਥ। ਦਾਨਵਾ ਊਚੁਃ। ਪਾਰਕ੍ਯਧਰ੍ਮਲਾਭਾਯ ਤਪਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾ ਹਿ ਨੋ ਮਤਾ
'ਤੁਸੀਂ ਤਪस्या ਦਾ ਫਲ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਲਈ?' ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਡੀ ਤਪस्या ਪਰਲੋਕ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਹੈ।'
ਅਸ੍ਮਾਭਿਰਿਯਮਾਰਬ੍ਧਾ ਕਿਂ ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਦਿਗਂਬਰ ਉਵਾਚ। ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਯਦਿ ਮੁਕ੍ਤਿਮਭੀਪ੍ਸਥ
'ਅਸੀਂ ਇਹ ਤਪस्या ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਲਈ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?' ਨੰਗੇ ਯੋਗੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ।'
ਆਰ੍ਹਤਂ ਸਰ੍ਵਮੇਤਚ੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਦ੍ਵਾਰਮਸਂਵृਤਮ੍। ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤੇਰਰ੍ਹੋਯਂ ਨੈਤਸ੍ਮਾਦਪਰਃ ਪਰਃ੩੫੦ 1.13.
'ਇਹ ਸਭ ਅਰਹਤਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਖੁੱਲਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ।'
ਅਤ੍ਰੈਵਾਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਚਾਪਿ ਗਮਿष੍ਯਥ। ਏਵਂਪ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਦਰ੍ਸ਼ਨਵਰ੍ਜਿਤੈਃ
'ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵੋਗੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ।'
ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਵੇਦਮਾਰ੍ਗਬਹਿष੍ਕृਤਾਃ। ਧਰ੍ਮਾਯੈਤਦਧਰ੍ਮਾਯ ਸਦੇਤਦਸਦਿਤ੍ਯਪਿ
ਮਾਇਆ ਭਟਕਾਵੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਵੇਦ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ; ਧਰਮ ਲਈ ਇਹ ਅਧਰਮ ਹੈ, ਤੇ ਸਚ ਲਈ ਇਹ ਝੂਠ ਹੈ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਯੇ ਤ੍ਵਿਦਂ ਨੈਤਦ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤਿਂ ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਪਰਮਾਰ੍ਥੋਯਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਰਮਾਰ੍ਥੋ ਨ ਚਾਪ੍ਯਯਮ੍
ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਚ ਨਹੀਂ।
ਕਾਰ੍ਯਮੇਤਦਕਾਰ੍ਯਂ ਹਿ ਨੈਤਦੇਤਤ੍ਸ੍ਫੁਟਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍। ਦਿਗ੍ਵਾਸਸਾਮਯਂ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮੋਯਂ ਬਹੁਵਾਸਸਾਮ੍
ਇਹ ਕਰਤਵ ਹੈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਰਤਵ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕੁਝ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ। ਇਕ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਕ ਧਰਮ ਹੈ, ਤੇ ਕਈ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੋਰ ਧਰਮ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਨੇਕਾਰ੍ਥਵਾਦਾਂਸ੍ਤੁ ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਤੇ ਯਤਃ। ਉਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤੋऽਖਿਲਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਂਸ੍ਤ੍ਯਾਜਿਤਾ ਨृਪ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਤਾਂ ਦੱਸੀਆਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਰ੍ਹਧ੍ਵਂ ਮਾਮਕਂ ਧਰ੍ਮਂ ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਤੇ ਯਤਃ। ਉਕ੍ਤਾਸ੍ਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਹਤਾਸ੍ਤੇਨ ਤੇਭਵਨ੍
ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਹੀ ਸਾਰਥਕ ਕਿਹਾ; ਜੋ ਉਸ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਏ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਯੋਗ ਬਣੇ।
ਤ੍ਰਯੀਮਾਰ੍ਗਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਤੇਸੁਰਾਃ। ਕਾਰਿਤਾਸ੍ਤਨ੍ਮਯਾ ਹ੍ਯਾਸਂਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਾਃ
ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਰਮ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਰਵਾਏ ਗਏ; ਹੋਰ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਏ।
ਤੈਰਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਪਰੇ ਤੈਸ਼੍ਚ ਤੈਰਨ੍ਯੋਨ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾਪਰੇ। ਨਮੋऽਰ੍ਹਤੇ ਚੇਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਗਮੇ ਸ੍ਥਿਰਵਾਦਿਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਤਾਂ ਵਿਚ ਡਟ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿਚ 'ਅਰਹਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਿਹਾ।
ਅਲ੍ਪੈਰਹੋਭਿਃ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਤੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਯੀ। ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਤਾਂਬਰਧृਨ੍ਮਾਯਾਮੋਹੋ ਜਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਦੈਤ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ; ਫਿਰ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਰਮ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਇਆ।
ਸੋਨ੍ਯਾਨਪ੍ਯਸੁਰਾਨ੍ਗਤ੍ਵਾ ਊਚੇਨ੍ਯਨ੍ਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍। ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰ੍ਥਂ ਯਦਿ ਵੋ ਵਾਞ੍ਛਾ ਨਿਰ੍ਵਾਣਾਰ੍ਥਾਯ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ: 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ—'
ਤਦਲਂ ਪਸ਼ੁਘਾਤਾਦਿ ਦੁष੍ਟਧਰ੍ਮੈਰ੍ਨਿਬੋਧਤ। ਵਿਜ੍ਞਾਨਮਯਮੇਤਦ੍ਵੈ ਤ੍ਵਸ਼ੇषਮਧਿਗਚ੍ਛਤ
ਹੁਣ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਕਤਲ ਵਗੈਰਾ ਜਿਹੇ ਮੰਦ ਕਰਤਵਾਂ ਬਸ ਕਰੋ; ਸਮਝੋ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।
ਬੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਮੇ ਵਚਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਬੁਧੈਰੇਵਮਿਹੋਦਿਤਮ੍। ਜਗਦੇਤਦਨਾਧਾਰਂ ਭ੍ਰਾਂਤਿਜ੍ਞਾਨਾਨੁਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਅਧਾਰ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਰਾਗਾਦਿਦੁष੍ਟਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਤੇ ਭਵਸਂਕਟੇ। ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਂ ਵਚਨਂ ਸ ਤੇषਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਯੋਜਿਤਮ੍
ਰਾਗ ਆਦਿ ਮੰਦ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਟਕ ਕੇ, ਜੀਵ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਤਥਾ ਤਥਾਵਦਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਤਤ੍ਯਜੁਸ੍ਤੇ ਯਥਾਯਥਾ। ਕੇਚਿਦ੍ਵਿਨਿਂਦਾਂ ਵੇਦਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਪਰੇ ਨृਪ
ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਧਰਮ ਬੋਲਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਕੁਝ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਕਲਾਪਸ੍ਯ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍। ਨੈਤਦ੍ਯੁਕ੍ਤਿਸਹਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਿਂਸਾ ਧਰ੍ਮਾਯ ਜਾਯਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਕਰਮ ਤੇ ਦੁਜਨਮੀਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ; ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝਦਾਰੀ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਧਰਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵੀਂष੍ਯਨਲਦਗ੍ਧਾਨਿ ਫਲਾਨ੍ਯਰ੍ਹਂਤਿ ਕੋਵਿਦਾਃ। ਨਿਹਤਸ੍ਯ ਪਸ਼ੋਰ੍ਯਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ਯਦੀष੍ਯਤੇ
ਗਿਆਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਾੜੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਪਸ਼ੂ ਮਾਰ ਕੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—