ਮਨ੍ਵਂਤਰਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਕਾਰਕੋ ਹਿ ਤਤ੍ । ਪ੍ਰਾਚੀ ਚ ਯਮੁਨਾ ਸ੍ਨਾਨੇ ਵਰ੍षੈਰ੍ਯਤ੍ਕੋਟਿਭਿਃ ਫਲਮ੍
—ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁਗ ਤਕ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਕਰਨ ਦਾ ਪੁੰਨ, ਜਾਂ ਪੂਰਬੀ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ—
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਵ੍ਰਤਕृਨ੍ਨਰਃ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹਣਕੋਟਿਭਿਃ
—ਇਹ ਫਲ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਹੇਮਭਾਰਸ਼ਤੈਰ੍ਦਾਨੈਸ੍ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਕਰਣੇਨ ਤਤ੍ । ਪਾਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਤ੍ਯਾਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸੈਂਕੜੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜ ਪਾਪ ਤੇ ਹਤਿਆ ਦੇ ਸੌ ਕਰੋੜ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕੇਨੈਵੋਪਵਾਸੇਨ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਭਸ੍ਮਸਾਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਯਾ ਵ੍ਰਤਂ ਯਤ੍ਤੁ ਅਗਤੀਨਾਂ ਗਤਿਪ੍ਰਦਮ੍
ਇੱਕ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਜਲਦੀ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਵ੍ਰਤ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।
ਗਤਿਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਮਹਤ੍ਪਾਪਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਵਯਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਕਥਿਤਂ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਰਾਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵਿੱਖੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ—ਇਹ ਸਵੈਮ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਤਿ ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਵੈष੍ਣਵਂ ਦ੍ਵਿਜੇ । ਪਾਪੋਘੈਰ੍ਗ੍ਰਥਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵ੍ਰਤ ਲਿਖ ਕੇ ਦੁਜਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯੈਰਵਾਪ੍ਯਤੇ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਮਨ੍ਵਂਤਰਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨੈਵ ਮਾਨਵੈਃ
ਸੈਂਕੜੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਵਿੱਖੇ ਗਿਆਨੀ, ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਇਹ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ।
ਕਲੌ ਯੇ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ । ਤੇषਾਂ ਜਨ੍ਮਫਲਂ ਚੈਵ ਜੀਵਿਤਂ ਵਿਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਮਿਲੀ ਹੋਣ ਤੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਤੇ ਜੀਵਨ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਤੈਃ ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਵਿਨਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੈਰ੍ਵਿਨਾ ਸੁਤੈਃ । ਕृਤਾ ਯੈਸ੍ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਕਰ ਲਈ, ਵਿੱਖੇ ਗਿਆਨੀ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਯੇ ਪੁਤ੍ਰ ਗਤੋऽਹਂ ਵਿष੍ਣੁਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਤਤ੍ਰ ਪृष੍ਟਂ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਭਵਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਕ ਵਾਰੀ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕੀਦृਸ਼ੀ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਦ੍ਵਾਦਸ਼ਿਕਾ ਪਰਾ । ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤੇ ਫਲਂ ਕੀਦृਗ੍ਵਦ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਪ੍ਰਭੋ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਉਸ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਦੱਸੋ ਜੀ, ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ- ਇਯਮੇਕਾਦਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਾ । ऋਕ੍ਸ਼ਯੋਗੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਚੈਵ ਜਯਂਤੀ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਸ਼੍ਚੈਤਾਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਫਲਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ ਅਤੇ ਜਯੰਤੀਆਂ — ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੋ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਦਾ ऋਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ । ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਾ ਚ ਜਯਾ ਖ੍ਯਾਤਾ ਤਿਥੀਨਾਮੁਤ੍ਤਮਾ ਤਿਥਿਃ
ਜਦੋਂ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰਵਸੂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਜਯਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰਃ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯਦਾ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕਲ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਵੇ—
ਵਿਜਯਾ ਸਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਤਿਥੀਨਾਮੁਤ੍ਤਮਾ ਤਿਥਿਃ । ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤਂ ਦਾਨਂ ਯਸ੍ਯਾਂ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰ ਭੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਦਿਨ ਵਿਜਯਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹੋਮਸ੍ਤਥੋਪਵਾਸਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਧਿਫਲਪ੍ਰਦਃ । ਯਦਾ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਹਿ ਜਾਯਤੇ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣਾ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕਲ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿਆ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਵੇ—
ਜਯਂਤੀ ਨਾਮ ਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਤਿਥਿਃ । ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਬਹੁ
ਉਹ ਦਿਨ ਜਯੰਤੀਆਂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਵੱਧ—
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯਤਿ ਗੋਵਿਂਦਸ੍ਤਸ੍ਯਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਯਦਾ ਵੈ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਉਹ ਦਿਨ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਧੋ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕਲ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਆ ਜਾਵੇ—
ਤਦਾ ਤੁ ਸਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਭਵਿਤਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਤਦ ਉਹ ਦਿਨ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਸਾਲ ਉਸ ਦਿਨ ਤਿਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸਥਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਉਪਵਾਸਂ ਚ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਕਰੋਤ੍ਯੇਤਤ੍ਸਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਰ੍ਦੇਵਸ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਿਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦਿਨ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹਰਿ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵ ਤਤ੍ਰਾਨਂਤਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਸਗਰੇਣ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥੇਨ ਨਹੁषੇਣ ਚ ਸਾਧਿਤਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਲ ਅਨੰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਸਾਗਰ, ਕਕੁਤਥ ਅਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮਾਰਾਧਿਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਦਤ੍ਤਵਾਨਖਿਲਂ ਭੁਵਿ । ਵਾਚਿਕਾਨ੍ਮਾਨਸਾਦ੍ਵਾਪਿ ਕਾਯਜਾਚ੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦਿਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਪ ਚਾਹੇ ਬੋਲ, ਮਨ ਜਾਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਹੋਏ ਹੋਣ—
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਾਮੇਕਾਂ ਸਮੁਪੋष੍ਯਾਥ ਪੁਣ੍ਯਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਚੰਗੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਇਕ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣ ਨਾਲ—
ਏਕਾਦਸ਼ੀਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੋ ਦੇਵਤਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ, ਹੋਮ, ਪਾਠ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ—
ਯਤ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦੇषਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਯਤ੍ਨੇਨ ਫਲਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਉਸ ਦਿਨ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚਮੇਨਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਯਦਿ ਸ੍ਨਾਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕृष੍ਣਂ ਯਦੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹਮ੍
ਪੰਜਵੇਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮਵਾਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਉਪਵਾਸਸ੍ਯ ਨਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵੇਕਭੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ । ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਪਵਾਸ, ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ—ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਹੈ? ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਹੇਮਂਤੇ ਚੈਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਾਸੇ ਮਾਰ੍ਗੇ ਚ ਸ਼ੋਭਨੇ । ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਯਾ ਪਾਰ੍ਥ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਤਾਮੁਪੋषਯੇਤ੍ । ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਚੈਕਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਚਿਤ੍ਤੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਜਦੋਂ ਹੇਮੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਪਾਰਥ, ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਦਸਮੀ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਤਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਃ ਸਦਾ । ਦਿਵਸਸ੍ਯਾष੍ਟਮੇ ਭਾਗੇ ਮਂਦੀਭੂਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਦਸਮੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਰਹੋ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਓ, ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਦਾ ਅਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮੰਦ ਹੋ ਜਾਵੇ।