ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦੇਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੈਃ ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਉਵਾਚ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤਂ ਰੂਪਂ ਸਂਹਰ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ
ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦੇ ਚਿਨ੍ਹ੍ਹ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਵੇਖ ਕੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਇਹ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੋ।'
ਭੀਤੋਹਂ ਦੇਵ ਕਂਸਸ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ। ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾ ਹਤਾਸ੍ਤੇਨ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ षਡ੍ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਕਂਸ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਛੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਵਸੁਦੇਵਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੂਪਂ ਸਂਹਰਦਚ੍ਯੁਤਃ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਤੁ ਤਂ ਸ਼ੌਰਿਰ੍ਨਨ੍ਦਗੋਪਗृਹੇਨਯਤ੍
ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੰਦਗੋਪ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਦਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨਂਦਗੋਪਾਯ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਤਸ੍ਤੁਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਂ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਨੰਦਗੋਪ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।' ਇਸ ਕਰਕੇ ਯਾਦਵਾਂ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਆਉਣਗੇ।
ਅਯਂ ਤੁ ਗਰ੍ਭੋ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਯਾਵਤ੍ਕਂਸਂ ਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਤਾਵਤ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਭਵਿਤਾ ਕ੍ਸ਼ੇਮੋ ਭਾਰਾਵਹਃ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਂਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਕ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਭਾਰ ਹਟ ਕੇ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ।
ਯੇ ਵੈ ਦੁष੍ਟਾਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾਨਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਰਣੇ ਭੂਤੇ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਮਾਗਮੇ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਮਾੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਹ ਮਾਰੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਸਾਰੇ ਖ਼ਤਰੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ।
ਸਾਰਥ੍ਯਮਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਧਰਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼ੇषਤਾਂ ਗਤਾਮ੍
ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਏਗਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਏਗਾ।
ਸਰ੍ਵਂ ਯਦੁਕੁਲਂ ਚੈਵ ਦੇਵਲੋਕਂ ਨਯਿष੍ਯਤਿ। ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਕ ਏष ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤੁ ਦੇਵਕੀ ਕਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵ ਕੁਲ ਨੂੰ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਵਸੁਦੇਵ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਯਸ਼ਸਵਤੀ ਦੇਵਕੀ ਕੌਣ ਹੈ?
ਨਂਦਗੋਪਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਚੈਵ ਯਸ਼ੋਦਾ ਕਾ ਮਹਾਵ੍ਰਤਾ। ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪੋषਿਤਵਤੀ ਯਾਂ ਸ ਮਾਤੇਤ੍ਯਭਾषਤ
ਨੰਦਗੋਪ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਵਾਲੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮਾਂ ਆਖਦਾ ਸੀ?
ਯਾ ਗਰ੍ਭਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਯਾ ਚੈਨਂ ਸਮਵਰ੍ਦ੍ਧਯਤ੍। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਪੁਰੁषਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚਾਸਾਵਦਿਤਿਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਆ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ? ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਪੁਰਸ਼ ਕਸ਼ਯਪ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਦੀ ਪਿਆਰੀ ਅਦਿਤੀ ਸੀ।
ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਦਿਤਿਸ੍ਤਥਾ। ਨਂਦੋ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਯਸ਼ੋਦਾਥ ਧਰਾਭਵਤ੍
ਕਸ਼ਯਪ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ। ਨੰਦ ਨੂੰ ਦ੍ਰੋਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਸ਼ੋਦਾ ਧਰਤੀ ਬਣੀ ਸੀ।
ਅਥਕਾਮਾਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਸਮਪੂਰਯਤ੍। ਯੇ ਤਯਾ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਮਜਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਫਿਰ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਜੋ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਅਚਿਰਂ ਸ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਮਾਨੁषੀਂ ਤਨੁਂ। ਮੋਹਯਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਯੋਗਾਦ੍ਯੋਗੀ ਸਮਾਯਯੌ
ਜਲਦੀ ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਨष੍ਟੇ ਧਰ੍ਮੇ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵृष੍ਣਿਕੁਲੇ ਵਿਭੁਃ। ਕਰ੍ਤੁਂ ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਮਸੁਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍੧੫੦ 1.13.
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਤੇ ਯਜਨ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵ੍ਰਸ਼ਣੀ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਆਇਆ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਚ ਸਤ੍ਯਾ ਨਾਗ੍ਨਿਜਿਤੀ ਤਥਾ। ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਗਾਂਧਾਰੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਤਥਾ
ਰੁਕਮੀਣੀ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਸਤ੍ਯਾ, ਨਾਗਨਜਿਤੀ, ਸੁਮਿਤਰਾ, ਸ਼ੈਬਿਆ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣਾ,
ਸੁਭੀਮਾ ਚ ਤਥਾ ਮਾਦ੍ਰੀ ਕੌਸ਼ਲ੍ਯਾ ਵਿਜਯਾ ਤਥਾ। ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਦੇਵੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ षੋਡਸ਼
ਸੁਭੀਮਾ, ਮਾਦਰੀ, ਕੌਸ਼ਲਿਆ, ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਵੀ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਨ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਜਨਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸ਼ृਣੁ ਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍। ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਂ ਰਣੇਸ਼ੂਰਂ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਞ੍ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਰੁਕਮੀਣੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ — ਸੁਣੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ: ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ,
ਸੁਚਾਰੁਂ ਚਾਰੁਭਦ੍ਰਞ੍ਚ ਸਦਸ਼੍ਵਂ ਹ੍ਰਸ੍ਵਮੇਵ ਚ। ਸਪ੍ਤਮਞ੍ਚਾਰੁਗੁਪ੍ਤਞ੍ਚ ਚਾਰੁਭਦ੍ਰਞ੍ਚ ਚਾਰੁਕਂ
ਸੁਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਭਦ੍ਰ, ਸਦਸ਼ਵ, ਹ੍ਰਸਵ, ਸੱਤਵਾਂ ਚਾਰੁਗੁਪਤ, ਚਾਰੁਭਦ੍ਰ, ਤੇ ਚਾਰੁਕ।
ਚਾਰੁਹਾਸਂ ਕਨਿष੍ਠਞ੍ਚ ਕਨ੍ਯਾਞ੍ਚਾਰੁਮਤੀਂ ਤਥਾ। ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਯਾ ਭਾਨੁਰ੍ਭੀਮਰਥਃ ਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਤੋਂ ਚਾਰੁਹਾਸਾ, ਕਨਿਸ਼ਠ, ਕਨਿਆ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਚਾਰੁਮਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਭਾਨੁ, ਭੀਮਰਥ ਅਤੇ ਕਸ਼ਣ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮੇ।
ਰੋਹਿਤੋ ਦੀਪ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਮ੍ਰਬਂਧੋ ਜਲਂਧਮਃ। ਚਤਸ੍ਰੋ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਸ਼੍ਚ ਯਵੀਯਸੀਃ
ਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਮ੍ਰਬੰਧ ਅਤੇ ਜਲੰਧਮਾ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਚਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਭੈਣਾਂ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ।
ਜਾਂਬਵਤ੍ਯਾਃ ਸੁਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਸਾਂਬਸ਼੍ਚੈਵਾਤਿਸ਼ੋਭਨਃ। ਸੌਰਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵੈ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਮਂਦਿਰਸ੍ਯ ਚ
ਜਾਂਬਵਤੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਂਬਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮੂਲਸ੍ਥਾਨੇ ਨਿਵੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਤੁष੍ਟੇਨ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਕੁष੍ਠਰੋਗੋ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਮੂਲ ਥਾਂ 'ਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਕੁਸ਼ਠ ਰੋਗ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਮਿਤ੍ਰਂ ਚਾਰੁਮਿਤ੍ਰਂ ਚ ਮਿਤ੍ਰਵਿਂਦਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਮਿਤ੍ਰਬਾਹੁਃ ਸੁਨੀਥਸ਼੍ਚ ਨਾਗ੍ਨਜਿਤ੍ਯਾਂ ਬਭੂਵਤੁਃ
ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ, ਚਾਰੁਮਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਨਾਗਨਜਿਤੀ ਤੋਂ ਮਿਤ੍ਰਬਾਹੁ ਅਤੇ ਸੁਨੀਥ ਵੀ ਜਨਮੇ।
ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ। ਅਸ਼ੀਤਿਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸੁਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੁਣੋ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਅਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸਨ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਚ ਦਾਯਾਦੋ ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਅਨਿਰੁਦ੍ਧੋ ਰਣੇ ਯੋਦ੍ਧਾ ਜਜ੍ਞੇਸ੍ਯ ਮृਗਕੇਤਨਃ
ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਦਾ ਵਾਰਸ, ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਵੈਦਰਭੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਅਨਿਰੁੱਧ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯੋਧਾ ਸੀ, ਮ੍ਰਿਗਕੇਤਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮ੍ਯਾ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਨਯਾ ਸਾਂਬਾਲ੍ਲੇਭੇ ਤਰਸ੍ਵਿਨਮ੍। ਸਤ੍ਤ੍ਵਪ੍ਰਕृਤਯੋ ਦੇਵਾਃ ਪਰਾਃ ਪਂਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਕਾਮਿਆ, ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ ਦੀ ਧੀ, ਸਾਂਬਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਤ੍ਵ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵੀਰਾਣਾਂ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਂ। षष੍ਟਿਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵੀਰ੍ਯਵਂਤੋ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਵੱਡੇ ਯਾਦਵ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਸਨ। ਅਤੇ ਸਾਠ ਲੱਖ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਵੀ ਸਨ।
ਦੇਵਾਂਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੇਹ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਮਹੌਜਸਃ। ਦੈਵਾਸੁਰੇ ਹਤਾ ਯੇ ਵਾ ਅਸੁਰਾਸ੍ਤੁ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਮਹਾ ਉਜਾਸ ਵਾਲੇ ਇੱਥੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਜਨਮੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਿਆ, ਉਹ ਮਹਾ ਬਲਵਾਨ ਅਸੁਰ ਵੀ ਸਨ।
ਇਹੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਬਾਧਂਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਨਵਾਨ੍। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਯਾਦਵੇ ਕੁਲੇ
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਉਹ ਯਾਦਵ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ।
ਕੁਲਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੇਕਂ ਚ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਣੇਤਾ ਚ ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵੇ ਚ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਸੌ ਕੁਲ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਅਗਵਾਈ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰੀ ਸੰਭਾਲੀ।