ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਕਪਿਲਂ ਚੈਵ ਵਸੁਦੇਵਾਤ੍ਮਜੋ ਬਲੀ। ਜਨਾਨਾਂ ਚ ਵਿषਾਦੋਭੂਤ੍ਪ੍ਰਥਮਃ ਸ ਧਨੁਰ੍ਦ੍ਧਰਃ
ਵਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਕਪਿਲਾ ਨਾਮਕ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨੁਰਧਰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਇਆ।
ਸੌਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਭਵਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਸਤ੍ਵੌ ਬਭੂਵਤੁਃ। ਦੇਵਭਾਗਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਃ ਸ ਬੁਧਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਸੌਭਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਭਵ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਜਨਮੇ; ਅਤੇ ਦੇਵਭਾਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਤਾਵ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੁਧਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਣ੍ਡਿਤਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਬਾਹੁ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਸਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਤੋ ਯਸ੍ਯ ਮਨਸ੍ਵਿਨ੍ਯਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਪਹਿਲਾ ਪੰਡਿਤ, ਫਿਰ ਬਾਹੂ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਸ; ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਨਸਵਿਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਤਸ੍ਮਾਦਜਾਯਤ। ਗਂਡੂषਾਯਾਮਪਤ੍ਯਾਨਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸ਼ਤਂ ਦਦੌ
ਨਿਵ੍ਰਿਤਸ਼ਤ੍ਰੁ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਰਧਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਗੰਡੂਸ਼ਾ ਨੂੰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ।
ਸ ਚਂਦ੍ਰਂ ਤੁ ਮਹਾਭਾਗਂ ਵੀਰ੍ਯਵਂਤਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਰਂਤਿਪਾਲਸ਼੍ਚ ਰਂਤਿਸ਼੍ਚ ਨਂਦਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾਵੁਭੌ
ਉਸ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲ ਹੈ, ਦਿੱਤਾ; ਰੰਤਿਪਾਲ ਅਤੇ ਰੰਤੀ, ਦੋਵੇਂ ਨੰਦਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਸ਼ਮੀਕਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵਿਕ੍ਰਾਂਤਾਃ ਸੁਮਹਾਬਲਾਃ। ਵਿਰਜਸ਼੍ਚ ਧਨੁਸ਼੍ਚੈਵ ਵ੍ਯੋਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ ਸृਂਜਯਃ
ਸ਼ਮੀਕ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੇ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲ ਹਨ: ਵਿਰਜ, ਧਨੁ, ਵਿਯੋਮ ਅਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯ।
ਅਨਪਤ੍ਯੋਭਵਦ੍ਵ੍ਯੋਮਃ ਸृਂਜਯਸ੍ਯ ਧਨਂਜਯਃ। ਯੋ ਜਾਯਮਾਨੋ ਭੋਜਤ੍ਵਂ ਰਾਜਰ੍षਿਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਵਿਯੋਮ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਸ੍ਰੰਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਸੀ, ਜੋ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਭੋਜਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਅਤੇ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮਾਭ੍ਯੁਦਯਂ ਯਃ ਕੀਰ੍ਤਯਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ ਨਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਵਿਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਸ ਦੇਵੋਸੌ ਮਾਨੁषੇष੍ਵਪ੍ਯਜਾਯਤ
ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ, ਵਿਹਾਰ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਦੇਵਕ੍ਯਾਂ ਵਸੁਦੇਵੇਨ ਤਪਸਾ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਸ੍ਤੁ ਸਂਜਾਤੋ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪੋ ਜਨਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਦੇਵਕੀ ਵਿੱਚ, ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਜਨਮਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦੇਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੈਃ ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਉਵਾਚ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤਂ ਰੂਪਂ ਸਂਹਰ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ
ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦੇ ਚਿਨ੍ਹ੍ਹ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਵੇਖ ਕੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਇਹ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੋ।'
ਭੀਤੋਹਂ ਦੇਵ ਕਂਸਸ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ। ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾ ਹਤਾਸ੍ਤੇਨ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ षਡ੍ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਕਂਸ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਛੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਵਸੁਦੇਵਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੂਪਂ ਸਂਹਰਦਚ੍ਯੁਤਃ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਤੁ ਤਂ ਸ਼ੌਰਿਰ੍ਨਨ੍ਦਗੋਪਗृਹੇਨਯਤ੍
ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੰਦਗੋਪ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਦਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨਂਦਗੋਪਾਯ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਤਸ੍ਤੁਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਂ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਨੰਦਗੋਪ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।' ਇਸ ਕਰਕੇ ਯਾਦਵਾਂ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਆਉਣਗੇ।
ਅਯਂ ਤੁ ਗਰ੍ਭੋ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਯਾਵਤ੍ਕਂਸਂ ਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਤਾਵਤ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਭਵਿਤਾ ਕ੍ਸ਼ੇਮੋ ਭਾਰਾਵਹਃ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਂਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਕ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਭਾਰ ਹਟ ਕੇ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ।
ਯੇ ਵੈ ਦੁष੍ਟਾਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾਨਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਰਣੇ ਭੂਤੇ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਮਾਗਮੇ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਮਾੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਹ ਮਾਰੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਸਾਰੇ ਖ਼ਤਰੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ।
ਸਾਰਥ੍ਯਮਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਧਰਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼ੇषਤਾਂ ਗਤਾਮ੍
ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਏਗਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਏਗਾ।
ਸਰ੍ਵਂ ਯਦੁਕੁਲਂ ਚੈਵ ਦੇਵਲੋਕਂ ਨਯਿष੍ਯਤਿ। ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਕ ਏष ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤੁ ਦੇਵਕੀ ਕਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵ ਕੁਲ ਨੂੰ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਵਸੁਦੇਵ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਯਸ਼ਸਵਤੀ ਦੇਵਕੀ ਕੌਣ ਹੈ?
ਨਂਦਗੋਪਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਚੈਵ ਯਸ਼ੋਦਾ ਕਾ ਮਹਾਵ੍ਰਤਾ। ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪੋषਿਤਵਤੀ ਯਾਂ ਸ ਮਾਤੇਤ੍ਯਭਾषਤ
ਨੰਦਗੋਪ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਵਾਲੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮਾਂ ਆਖਦਾ ਸੀ?
ਯਾ ਗਰ੍ਭਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਯਾ ਚੈਨਂ ਸਮਵਰ੍ਦ੍ਧਯਤ੍। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਪੁਰੁषਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚਾਸਾਵਦਿਤਿਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਆ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ? ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਪੁਰਸ਼ ਕਸ਼ਯਪ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਦੀ ਪਿਆਰੀ ਅਦਿਤੀ ਸੀ।
ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਦਿਤਿਸ੍ਤਥਾ। ਨਂਦੋ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਯਸ਼ੋਦਾਥ ਧਰਾਭਵਤ੍
ਕਸ਼ਯਪ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ। ਨੰਦ ਨੂੰ ਦ੍ਰੋਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਸ਼ੋਦਾ ਧਰਤੀ ਬਣੀ ਸੀ।
ਅਥਕਾਮਾਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਸਮਪੂਰਯਤ੍। ਯੇ ਤਯਾ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਮਜਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਫਿਰ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਜੋ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਅਚਿਰਂ ਸ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਮਾਨੁषੀਂ ਤਨੁਂ। ਮੋਹਯਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਯੋਗਾਦ੍ਯੋਗੀ ਸਮਾਯਯੌ
ਜਲਦੀ ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਨष੍ਟੇ ਧਰ੍ਮੇ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵृष੍ਣਿਕੁਲੇ ਵਿਭੁਃ। ਕਰ੍ਤੁਂ ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਮਸੁਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍੧੫੦ 1.13.
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਤੇ ਯਜਨ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵ੍ਰਸ਼ਣੀ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਆਇਆ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਚ ਸਤ੍ਯਾ ਨਾਗ੍ਨਿਜਿਤੀ ਤਥਾ। ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਗਾਂਧਾਰੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਤਥਾ
ਰੁਕਮੀਣੀ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਸਤ੍ਯਾ, ਨਾਗਨਜਿਤੀ, ਸੁਮਿਤਰਾ, ਸ਼ੈਬਿਆ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣਾ,
ਸੁਭੀਮਾ ਚ ਤਥਾ ਮਾਦ੍ਰੀ ਕੌਸ਼ਲ੍ਯਾ ਵਿਜਯਾ ਤਥਾ। ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਦੇਵੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ षੋਡਸ਼
ਸੁਭੀਮਾ, ਮਾਦਰੀ, ਕੌਸ਼ਲਿਆ, ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਵੀ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਨ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਜਨਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸ਼ृਣੁ ਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍। ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਂ ਰਣੇਸ਼ੂਰਂ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਞ੍ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਰੁਕਮੀਣੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ — ਸੁਣੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ: ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ,
ਸੁਚਾਰੁਂ ਚਾਰੁਭਦ੍ਰਞ੍ਚ ਸਦਸ਼੍ਵਂ ਹ੍ਰਸ੍ਵਮੇਵ ਚ। ਸਪ੍ਤਮਞ੍ਚਾਰੁਗੁਪ੍ਤਞ੍ਚ ਚਾਰੁਭਦ੍ਰਞ੍ਚ ਚਾਰੁਕਂ
ਸੁਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਭਦ੍ਰ, ਸਦਸ਼ਵ, ਹ੍ਰਸਵ, ਸੱਤਵਾਂ ਚਾਰੁਗੁਪਤ, ਚਾਰੁਭਦ੍ਰ, ਤੇ ਚਾਰੁਕ।
ਚਾਰੁਹਾਸਂ ਕਨਿष੍ਠਞ੍ਚ ਕਨ੍ਯਾਞ੍ਚਾਰੁਮਤੀਂ ਤਥਾ। ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਯਾ ਭਾਨੁਰ੍ਭੀਮਰਥਃ ਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਤੋਂ ਚਾਰੁਹਾਸਾ, ਕਨਿਸ਼ਠ, ਕਨਿਆ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਚਾਰੁਮਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਭਾਨੁ, ਭੀਮਰਥ ਅਤੇ ਕਸ਼ਣ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮੇ।
ਰੋਹਿਤੋ ਦੀਪ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਮ੍ਰਬਂਧੋ ਜਲਂਧਮਃ। ਚਤਸ੍ਰੋ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਸ਼੍ਚ ਯਵੀਯਸੀਃ
ਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਮ੍ਰਬੰਧ ਅਤੇ ਜਲੰਧਮਾ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਚਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਭੈਣਾਂ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ।