ਨਿਸ਼ਾਂਤੇ ਚੈਵ ਦੇਵਾਯ ਦਤ੍ਵਾ ਚਾਰ੍ਘਂ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੁਂਜੀਯਾਦ੍ਵਾਡਵੈਃ ਸਹ
ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਅਰਘ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਸਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ- ਦ੍ਵਿਜੈਤਤ੍ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਖ੍ਯਾਨਮਦ੍ਭੁਤਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਲਭਤੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਗਂਗਾਂ ਸ੍ਨਾਨਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੁਜਾਤਿ, ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਾਜਪੇਯਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਸਮੁਪੋषਣਾਤ੍
ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਉਪਵਾਸ ਇਕ ਵਾਰੀ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਸੌ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਪਕ੍ਸ਼ੋ ਮਾਤृਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਚੈਵਾਤ੍ਮਪਕ੍ਸ਼ਕਃ । ਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਹ ਸਂਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਪਿਤਾ ਪੱਖ, ਮਾਤਾ ਪੱਖ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪੱਖ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਕੋਟਿषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਕੋਟਿषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਸਮੁਪੋषਣਾਤ੍
ਲੱਖਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਲੱਖਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਤੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯੇऽਪਿ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਕृष੍ਣਮਾਨਸਾਃ । ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਵਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਜਨ੍ਮਾਨੋ ਯੇ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯਜਾਤਯਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ—
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਯਾਂਤਿ ਭੁਵਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਮਂਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਂਤ੍ਰਰਾਜੋऽਥ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਃ
—ਇਹ ਸਭ, ਦੁਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਵਾਦਸ਼ ਅੱਖਰ ਮੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਚੈषਾ ਯੇਨ ਵੈ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਕृਤਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਕृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਰਾਜਰ੍षਿਭਿਃ ਕृਤਾ
ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਨੇ।
ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਕਾ ਕਥਾ ਵਤ੍ਸ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਿਨੀ । ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਸਂਭਵਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ, ਪੁੱਤਰ? ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਵ੍ਰਤ ਸਥਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ृਣੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ । ਗਂਗਾਵਗਾਹਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਮਨ੍ਵਂਤਰਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਕਾਰਕੋ ਹਿ ਤਤ੍ । ਪ੍ਰਾਚੀ ਚ ਯਮੁਨਾ ਸ੍ਨਾਨੇ ਵਰ੍षੈਰ੍ਯਤ੍ਕੋਟਿਭਿਃ ਫਲਮ੍
—ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁਗ ਤਕ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਕਰਨ ਦਾ ਪੁੰਨ, ਜਾਂ ਪੂਰਬੀ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ—
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਵ੍ਰਤਕृਨ੍ਨਰਃ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹਣਕੋਟਿਭਿਃ
—ਇਹ ਫਲ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਹੇਮਭਾਰਸ਼ਤੈਰ੍ਦਾਨੈਸ੍ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਕਰਣੇਨ ਤਤ੍ । ਪਾਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਤ੍ਯਾਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸੈਂਕੜੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜ ਪਾਪ ਤੇ ਹਤਿਆ ਦੇ ਸੌ ਕਰੋੜ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕੇਨੈਵੋਪਵਾਸੇਨ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਭਸ੍ਮਸਾਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਯਾ ਵ੍ਰਤਂ ਯਤ੍ਤੁ ਅਗਤੀਨਾਂ ਗਤਿਪ੍ਰਦਮ੍
ਇੱਕ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਜਲਦੀ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਵ੍ਰਤ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।
ਗਤਿਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਮਹਤ੍ਪਾਪਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਵਯਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਕਥਿਤਂ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਰਾਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵਿੱਖੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ—ਇਹ ਸਵੈਮ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਤਿ ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਵੈष੍ਣਵਂ ਦ੍ਵਿਜੇ । ਪਾਪੋਘੈਰ੍ਗ੍ਰਥਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵ੍ਰਤ ਲਿਖ ਕੇ ਦੁਜਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯੈਰਵਾਪ੍ਯਤੇ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਮਨ੍ਵਂਤਰਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨੈਵ ਮਾਨਵੈਃ
ਸੈਂਕੜੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਵਿੱਖੇ ਗਿਆਨੀ, ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਇਹ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ।
ਕਲੌ ਯੇ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ । ਤੇषਾਂ ਜਨ੍ਮਫਲਂ ਚੈਵ ਜੀਵਿਤਂ ਵਿਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਮਿਲੀ ਹੋਣ ਤੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਤੇ ਜੀਵਨ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਤੈਃ ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਵਿਨਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੈਰ੍ਵਿਨਾ ਸੁਤੈਃ । ਕृਤਾ ਯੈਸ੍ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਕਰ ਲਈ, ਵਿੱਖੇ ਗਿਆਨੀ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਯੇ ਪੁਤ੍ਰ ਗਤੋऽਹਂ ਵਿष੍ਣੁਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਤਤ੍ਰ ਪृष੍ਟਂ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਭਵਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਕ ਵਾਰੀ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕੀਦृਸ਼ੀ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਦ੍ਵਾਦਸ਼ਿਕਾ ਪਰਾ । ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤੇ ਫਲਂ ਕੀਦृਗ੍ਵਦ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਪ੍ਰਭੋ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਉਸ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਦੱਸੋ ਜੀ, ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ- ਇਯਮੇਕਾਦਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਾ । ऋਕ੍ਸ਼ਯੋਗੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਚੈਵ ਜਯਂਤੀ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਸ਼੍ਚੈਤਾਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਫਲਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ ਅਤੇ ਜਯੰਤੀਆਂ — ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੋ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਦਾ ऋਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ । ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਾ ਚ ਜਯਾ ਖ੍ਯਾਤਾ ਤਿਥੀਨਾਮੁਤ੍ਤਮਾ ਤਿਥਿਃ
ਜਦੋਂ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰਵਸੂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਜਯਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰਃ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯਦਾ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕਲ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਵੇ—
ਵਿਜਯਾ ਸਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਤਿਥੀਨਾਮੁਤ੍ਤਮਾ ਤਿਥਿਃ । ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤਂ ਦਾਨਂ ਯਸ੍ਯਾਂ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰ ਭੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਦਿਨ ਵਿਜਯਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹੋਮਸ੍ਤਥੋਪਵਾਸਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਧਿਫਲਪ੍ਰਦਃ । ਯਦਾ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਹਿ ਜਾਯਤੇ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣਾ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕਲ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿਆ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਵੇ—
ਜਯਂਤੀ ਨਾਮ ਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਤਿਥਿਃ । ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਬਹੁ
ਉਹ ਦਿਨ ਜਯੰਤੀਆਂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਵੱਧ—
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯਤਿ ਗੋਵਿਂਦਸ੍ਤਸ੍ਯਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਯਦਾ ਵੈ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਉਹ ਦਿਨ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਧੋ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕਲ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਆ ਜਾਵੇ—
ਤਦਾ ਤੁ ਸਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਭਵਿਤਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਤਦ ਉਹ ਦਿਨ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਸਾਲ ਉਸ ਦਿਨ ਤਿਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸਥਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—