ਖ੍ਯਾਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮਾਨ੍ਯਚ੍ਚਂਦਨੋਦਕਦੁਂਦੁਭਿਃ। ਅਸ੍ਯਾਸੀਦਭਿਜਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਜਾਤਃ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਚੰਦਨ, ਉਦਕ ਤੇ ਦੁੰਦੁਭੀ ਵਖ਼ਰੀਆ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ। ਅਭਿਜਿਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪੁਨਰਵਸੁ ਜੰਮਿਆ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋਹ੍ਯਭਿਜਿਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮृषਿਭਿਃ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਮੁਦਾ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂਤੁਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮਾਜੁਹਾਵਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਅਭਿਜਿਤ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਸੀ, ਪਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਵਿਚਰਤਃ ਸਭਾਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ। ਅਨ੍ਧਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਯਜ੍ਞਦਾਤਾ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ
ਜਦ ਉਹ ਸਭਾ ਵਿਚ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਥੋਂ ਪੁਨਰਵਸੁ ਉਠਿਆ, ਜੋ ਅੰਨ੍ਹਾ ਸੀ ਪਰ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪੁਤ੍ਰਮਿਥੁਨਂ ਵਸੋਸ਼੍ਚਾਰਿਜਿਤਃ ਕਿਲ। ਆਹੁਕਸ਼੍ਚਾਹੁਕੀ ਚੈਵ ਖ੍ਯਾਤਾ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰ੫੦ 1.13.
ਪੁਨਰਵਸੁ ਦੇ ਜੁੜਵੇਂ ਬੱਚੇ ਸਨ: ਵਸੁ ਤੇ ਆਰਿਜਿਤ। ਆਹੁਕ ਤੇ ਆਹੁਕੀ ਵੀ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ।
ਇਮਾਂਸ਼੍ਚੋਦਾਹਰਂਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚਾਤਿਰਸਾਤ੍ਮਕਾਨ੍। ਸੋਪਾਸਂਗਾਨੁਕਰ੍षਾਣਾਂ ਤਨੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਰੂਥਿਨਾਮ੍
ਇਥੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਪੰਕਤੀਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰਥਾਨਾਂ ਮੇਘਘੋषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ੈਵ ਤੁ। ਨਾਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੋ ਭੋਜਾ ਨਾਯਜ੍ਞਾ ਨਾਸਹਸ੍ਰਦਾਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ। ਭੋਜ ਲੋਕ ਨਾ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ, ਨਾ ਯਜਨ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ।
ਨਾਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨਾਪ੍ਯਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਨ ਭੋਜਾਦਧਿਕੋਭਵਤ੍। ਆਹੁਕਾਂ ਤਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਤ੍ਯੇषੋਨ੍ਵਯ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਭੋਜ ਲੋਕ ਨਾ ਗੰਦੇ ਸਨ, ਨਾ ਅਗਿਆਨਵਾਨ। ਕੋਈ ਵੀ ਭੋਜ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਹੁਕਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਆਹੁਕਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਵਂਤੀषੁ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਚਾਹੁਕੀਂ ਦਦੌ। ਆਹੁਕਸ੍ਯੈਵ ਦੁਹਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਸਮਸੂਯਤ
ਆਹੁਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਆਹੁਕੀ ਨੂੰ ਅਵੰਤੀ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ। ਆਹੁਕ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ।
ਦੇਵਕਂ ਚੋਗ੍ਰਸੇਨਂ ਚ ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮਾਵੁਭੌ। ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਃ
ਦੇਵਕ ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵੀ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜੰਮੇ। ਦੇਵਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਨ।
ਦੇਵਵਾਨੁਪਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸੁਦੇਵੋ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਸਪ੍ਤੈਵ ਵਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾ ਦਦੌ
ਦੇਵਵਾਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੁਦੇਵ ਤੇ ਦੇਵਰਖ਼ਿਤ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦੇਵਕੀ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ ਚ ਯਸ਼ੋਦਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼੍ਰਵਾ। ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ ਚੋਪਦੇਵਾ ਚ ਸੁਰੂਪਾ ਚੇਤਿ ਸਪ੍ਤਮੀ
ਦੇਵਕੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼੍ਰਵਾ, ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ, ਉਪਦੇਵਾ ਤੇ ਸੁਰੂਪਾ — ਇਹ ਸੱਤ ਹਨ।
ਨਵੋਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਕਂਸਸ੍ਤੇषਾਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਜਃ। ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ੍ਤੁ ਸੁਨਾਮਾ ਚ ਕਂਕਃ ਸ਼ਂਕੁਃ ਸੁਭੂਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਕਂਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਨਯਗ੍ਰੋਧ, ਸੁਨਾਮਾ, ਕਂਕਾ, ਸ਼ੰਕੁ ਤੇ ਸੁਭੂ ਵੀ ਸਨ।
ਅਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲਸ਼੍ਚ ਬਦ੍ਧਮੁष੍ਟਿਃ ਸਮੁष੍ਟਿਕਃ। ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਪਂਚਾਸਨ੍ਕਂਸਾ ਕਂਸਵਤੀ ਤਥਾ
ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਬੱਧਮੁਸ਼ਟੀ ਤੇ ਸਮੁਸ਼ਟਿਕਾ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ ਕਂਸਾ, ਕਂਸਵਤੀ ਆਦਿ ਸਨ।
ਸੁਰਭੀ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲੀ ਚ ਕਂਕਾ ਚੇਤਿ ਵਰਾਂਗਨਾਃ। ਉਗ੍ਰਸੇਨਃ ਸਹਾਪਤ੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਃ ਕੁਕੁਰੋਦ੍ਭਵਃ
ਸੁਰਭੀ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲੀ ਤੇ ਕਂਕਾ — ਇਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਤੀਆਂ ਸਨ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਕੁਰ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਭਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋਭੂਦ੍ਰਥਿਮੁਖ੍ਯੋ ਵਿਦੂਰਥਃ। ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਃ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਵਿਦੂਰਥਸੁਤੋਭਵਤ੍
ਭਜਮਾਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਥਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਵਿਦੂਰਥਾ ਸੀ। ਰਾਜਾਧਿਦੇਵ ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਵੀ ਜੰਮੇ, ਵਿਦੂਰਥਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ।
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਤੌ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਵੀਰਸਂਮਤੌ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵ੍ਰਤੇਤਿਨਿਰਤੌ ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਵੀਰਤਾ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ: ਸ਼ੋਣਾਸ਼ਵ ਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਪਂਚ ਸ਼ੂਰਾ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ। ਸ਼ਮੀ ਚ ਰਾਜਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚ ਨਿਮੂਰ੍ਤ੍ਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਸ਼ੋਣਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ: ਸ਼ਮੀ, ਰਾਜਸ਼ਰਮਾ, ਨਿਮੂਰਤਾ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ ਤੇ ਸ਼ੁਚੀ।
ਸ਼ਮੀਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ। ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੁਤੋ ਭੋਜੋ ਹृਦੀਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ। ਹृਦੀਕਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਦਸ਼ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੋਜ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹ੍ਰਦੀਕ ਸੀ। ਹ੍ਰਦੀਕ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਭੀਮ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ।
ਕृਤਵਰ੍ਮਾਗ੍ਰਜਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਾ ਚ ਸਤ੍ਤਮਃ। ਦੇਵਾਰ੍ਹਸ਼੍ਚ ਸੁਭਾਨੁਸ਼੍ਚ ਭੀषਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ; ਦੇਵਾਰ੍ਹਾ, ਸੁਭਾਨੂ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਣ, ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ।
ਅਜਾਤਸ਼੍ਚ ਵਿਜਾਤਸ਼੍ਚ ਕਰਕਸ਼੍ਚ ਕਰਂਧਮਃ। ਦੇਵਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਜਜ੍ਞੇ ਕਂਬਲਬਰ੍ਹਿषਃ
ਅਜਾਤ, ਵਿਜਾਤ, ਕਰਕ ਅਤੇ ਕਰੰਧਮ — ਇਹ ਸਾਰੇ; ਅਤੇ ਦੇਵਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼ ਜਨਮਿਆ।
ਅਸਮੌਜਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਮੌਜਾਸ਼੍ਚ ਸੁਤਾਵੁਭੌ। ਅਜਾਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸੁਤੌ ਪ੍ਰਜਾਯੇਤੇ ਸਮੌਜਸੌ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਅਸਮੌਜਾ ਅਤੇ ਸਮੌਜਾ ਹੋਏ; ਅਜਾਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵੀ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਦੋਵੇਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਮੌਜਾ ਸੀ।
ਸਮੌਜਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ। ਸੁਦਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸੁਵਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣ ਇਤ੍ਯਨੁਨਾਮਤਃ
ਸਮੌਜਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸਨ: ਸੁਦੰਸ਼, ਸੁਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ।
ਅਂਧਕਾਨਾਮਿਮਂ ਵਂਸ਼ਂ ਯਃ ਕੀਰ੍ਤਯਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਆਤ੍ਮਨੋ ਵਿਪੁਲਂ ਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਜਾਮਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਯਂ ਤਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਅੰਧਕਾਂ ਦੀ ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਨਿੱਤ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸੰਤਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਾਂਧਾਰੀ ਚੈਵ ਮਾਦ੍ਰੀ ਚ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸੁਨਿਤ੍ਰਂ ਮਿਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ, ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ; ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੁਨਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਮਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਾਦ੍ਰੀ ਯੁਧਾਜਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਵੈ ਦੇਵਮੀਢੁषਂ। ਅਨਮਿਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਨਿਂ ਚੈਵ ਪਂਚਾਤ੍ਰ ਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਦੇਵਮੀਢੁਸ਼; ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਨੀ ਵੀ — ਇਹ ਪੰਜੇ ਹੀ ਵੱਖਰੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਅਨਮਿਤ੍ਰਸੁਤੋ ਨਿਘ੍ਨੋ ਨਿਘ੍ਨਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਦ੍ਵੌ ਸੁਤੌ। ਪ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੇਨਸ਼੍ਚ ਤਾਵੁਭੌ
ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਘਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਿਘਨ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਪ੍ਰਸੇਨਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤਿਸੇਨਾ।
ਸ੍ਯਮਂਤਕਂ ਪ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਮਣਿਰਤ੍ਨਮਨੁਤ੍ਤਮਂ। ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਮਣਿਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਰਾਜੇਤਿ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਦਾ ਸੀਮੰਤਕ, ਉਹ ਮਣੀ ਰਤਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰਾਜਾ ਮਣੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹृਦਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਬਹੁਸ਼ੋ ਮਣਿਂ ਤਂ ਸ ਵ੍ਯਰਾਜਤ। ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਯਯਾਚੇਥ ਰਾਜਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ੌਰਿਰੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਮਣੀ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਰਾਜ ਲਈ ਉਹ ਉੱਤਮ ਮਣੀ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਗੀ।
ਗੋਵਿਂਦਸ਼੍ਚ ਨ ਤਂ ਲੇਭੇ ਸ਼ਕ੍ਤੋਪਿ ਨ ਜਹਾਰ ਸਃ। ਕਦਾਚਿਨ੍ਮृਗਯਾਂ ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਸੇਨਸ੍ਤੇਨ ਭੂषਿਤਃ
ਗੋਵਿੰਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਮਣੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛੀਨਿਆ; ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪ੍ਰਸੇਨਾ, ਉਹ ਮਣੀ ਪਹਿਨ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਿਆ।
ਬਿਲੇ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਕृਤਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍। ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸ ਬਿਲਂ ਪ੍ਰਸੇਨੋ ਹ੍ਯृਕ੍ਸ਼ਮਾਸਦਤ੍
ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ; ਫਿਰ, ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਦੀ ਭਾਲੂ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ।