ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਚਰਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼ੋਚ ਨਿਮ੍ਨਗਾਤਤਃ। ਚਿਂਤਯਾਥ ਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਜਗਾਮਾਥ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦਰਿਆ ਉਸ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਭੂਤ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਨਾਰੀ ਯਸ੍ਯਾਮੇਵਂ ਵਿਧਃ ਸੁਤਃ। ਜਾਯੇਤ ਤਸ੍ਮਾਦਦ੍ਯਾਹਂ ਭਵਾਮ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਤਪ੍ਰਦਾ
'ਮੈਂ ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ; ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂ।'
ਅਥ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰੀ ਸਾ ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਪਰਮਂ ਵਪੁਃ। ਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਰਾਜਾਨਂ ਤਾਮਿਯੇष ਨृਪਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰ ਕੁਆਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ।
ਅਥਸਾਨਵਮੇਮਾਸਿਸੁषੁਵੇਸਰਿਤਾਂਵਰਾ। ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਂ ਬਭ੍ਰੁਂ ਦੇਵਾਵृਧਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨੇਕੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ — ਬਭਰੂ, ਜੋ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤਮ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰ ਵਂਸ਼ੇ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾ ਬ੍ਰੁਵਂਤੀਤਿ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਗੁਣਾਨ੍ਦੇਵਾਵृਧਸ੍ਯਾਥ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਂਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਬਭ੍ਰੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦੇਵੈਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਃ ਸਮਃ। षष੍ਟਿਃ ਸ਼ਤਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਪ੍ਤਤਿਃ
ਬਭਰੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਏਤੇਮृਤਤ੍ਵਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬਭ੍ਰੋਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਾਦਪਿ। ਯਜ੍ਞਦਾਨਤਪੋਧੀਮਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਸੁਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਬਭਰੂ ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ; ਉਹ ਯਜਨ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਗਿਆਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।
ਰੂਪਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭੋਜੋਤੋਮृਤਕਾਵਤੀਮ੍। ਸ਼ਰਕਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਸੁषੁਵੇ ਚਤੁਰਃ ਸੁਤਾਨ੍
ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਭੋਜਾ ਨੇ ਮ੍ਰਿਤਕਾਵਤੀ, ਜੋ ਸ਼ਰਕਾਂਤ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਕੁਕੁਰਂ ਭਜਮਾਨਂ ਚ ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਕਂਬਲਬਰ੍ਹਿषਮ੍। ਕੁਕੁਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ਵृष੍ਟਿਰ੍ਵृष੍ਟੇਸ੍ਤੁ ਤਨਯੋ ਧृਤਿਃ
ਕੁਕੁਰਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ਿਆਮਾ ਤੇ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼; ਕੁਕੁਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੀ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਤੀ ਸੀ।
ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ। ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਰਿਃ ਕਿਲ
ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਤੇ ਤਿਤਤਿਰੀ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨਰੀ ਸੀ।
ਖ੍ਯਾਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮਾਨ੍ਯਚ੍ਚਂਦਨੋਦਕਦੁਂਦੁਭਿਃ। ਅਸ੍ਯਾਸੀਦਭਿਜਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਜਾਤਃ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਚੰਦਨ, ਉਦਕ ਤੇ ਦੁੰਦੁਭੀ ਵਖ਼ਰੀਆ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ। ਅਭਿਜਿਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪੁਨਰਵਸੁ ਜੰਮਿਆ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋਹ੍ਯਭਿਜਿਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮृषਿਭਿਃ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਮੁਦਾ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂਤੁਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮਾਜੁਹਾਵਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਅਭਿਜਿਤ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਸੀ, ਪਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਵਿਚਰਤਃ ਸਭਾਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ। ਅਨ੍ਧਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਯਜ੍ਞਦਾਤਾ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ
ਜਦ ਉਹ ਸਭਾ ਵਿਚ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਥੋਂ ਪੁਨਰਵਸੁ ਉਠਿਆ, ਜੋ ਅੰਨ੍ਹਾ ਸੀ ਪਰ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪੁਤ੍ਰਮਿਥੁਨਂ ਵਸੋਸ਼੍ਚਾਰਿਜਿਤਃ ਕਿਲ। ਆਹੁਕਸ਼੍ਚਾਹੁਕੀ ਚੈਵ ਖ੍ਯਾਤਾ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰ੫੦ 1.13.
ਪੁਨਰਵਸੁ ਦੇ ਜੁੜਵੇਂ ਬੱਚੇ ਸਨ: ਵਸੁ ਤੇ ਆਰਿਜਿਤ। ਆਹੁਕ ਤੇ ਆਹੁਕੀ ਵੀ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ।
ਇਮਾਂਸ਼੍ਚੋਦਾਹਰਂਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚਾਤਿਰਸਾਤ੍ਮਕਾਨ੍। ਸੋਪਾਸਂਗਾਨੁਕਰ੍षਾਣਾਂ ਤਨੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਰੂਥਿਨਾਮ੍
ਇਥੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਪੰਕਤੀਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰਥਾਨਾਂ ਮੇਘਘੋषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ੈਵ ਤੁ। ਨਾਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੋ ਭੋਜਾ ਨਾਯਜ੍ਞਾ ਨਾਸਹਸ੍ਰਦਾਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ। ਭੋਜ ਲੋਕ ਨਾ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ, ਨਾ ਯਜਨ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ।
ਨਾਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨਾਪ੍ਯਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਨ ਭੋਜਾਦਧਿਕੋਭਵਤ੍। ਆਹੁਕਾਂ ਤਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਤ੍ਯੇषੋਨ੍ਵਯ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਭੋਜ ਲੋਕ ਨਾ ਗੰਦੇ ਸਨ, ਨਾ ਅਗਿਆਨਵਾਨ। ਕੋਈ ਵੀ ਭੋਜ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਹੁਕਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਆਹੁਕਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਵਂਤੀषੁ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਚਾਹੁਕੀਂ ਦਦੌ। ਆਹੁਕਸ੍ਯੈਵ ਦੁਹਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਸਮਸੂਯਤ
ਆਹੁਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਆਹੁਕੀ ਨੂੰ ਅਵੰਤੀ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ। ਆਹੁਕ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ।
ਦੇਵਕਂ ਚੋਗ੍ਰਸੇਨਂ ਚ ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮਾਵੁਭੌ। ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਃ
ਦੇਵਕ ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵੀ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜੰਮੇ। ਦੇਵਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਨ।
ਦੇਵਵਾਨੁਪਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸੁਦੇਵੋ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਸਪ੍ਤੈਵ ਵਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾ ਦਦੌ
ਦੇਵਵਾਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੁਦੇਵ ਤੇ ਦੇਵਰਖ਼ਿਤ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦੇਵਕੀ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ ਚ ਯਸ਼ੋਦਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼੍ਰਵਾ। ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ ਚੋਪਦੇਵਾ ਚ ਸੁਰੂਪਾ ਚੇਤਿ ਸਪ੍ਤਮੀ
ਦੇਵਕੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ, ਯਸ਼ੋਦਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼੍ਰਵਾ, ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ, ਉਪਦੇਵਾ ਤੇ ਸੁਰੂਪਾ — ਇਹ ਸੱਤ ਹਨ।
ਨਵੋਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਕਂਸਸ੍ਤੇषਾਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਜਃ। ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ੍ਤੁ ਸੁਨਾਮਾ ਚ ਕਂਕਃ ਸ਼ਂਕੁਃ ਸੁਭੂਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਕਂਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਨਯਗ੍ਰੋਧ, ਸੁਨਾਮਾ, ਕਂਕਾ, ਸ਼ੰਕੁ ਤੇ ਸੁਭੂ ਵੀ ਸਨ।
ਅਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲਸ਼੍ਚ ਬਦ੍ਧਮੁष੍ਟਿਃ ਸਮੁष੍ਟਿਕਃ। ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਪਂਚਾਸਨ੍ਕਂਸਾ ਕਂਸਵਤੀ ਤਥਾ
ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਬੱਧਮੁਸ਼ਟੀ ਤੇ ਸਮੁਸ਼ਟਿਕਾ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ ਕਂਸਾ, ਕਂਸਵਤੀ ਆਦਿ ਸਨ।
ਸੁਰਭੀ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲੀ ਚ ਕਂਕਾ ਚੇਤਿ ਵਰਾਂਗਨਾਃ। ਉਗ੍ਰਸੇਨਃ ਸਹਾਪਤ੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਃ ਕੁਕੁਰੋਦ੍ਭਵਃ
ਸੁਰਭੀ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲੀ ਤੇ ਕਂਕਾ — ਇਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਤੀਆਂ ਸਨ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਕੁਰ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਭਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋਭੂਦ੍ਰਥਿਮੁਖ੍ਯੋ ਵਿਦੂਰਥਃ। ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਃ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਵਿਦੂਰਥਸੁਤੋਭਵਤ੍
ਭਜਮਾਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਥਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਵਿਦੂਰਥਾ ਸੀ। ਰਾਜਾਧਿਦੇਵ ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਵੀ ਜੰਮੇ, ਵਿਦੂਰਥਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ।
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਤੌ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਵੀਰਸਂਮਤੌ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵ੍ਰਤੇਤਿਨਿਰਤੌ ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਵੀਰਤਾ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ: ਸ਼ੋਣਾਸ਼ਵ ਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਪਂਚ ਸ਼ੂਰਾ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ। ਸ਼ਮੀ ਚ ਰਾਜਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚ ਨਿਮੂਰ੍ਤ੍ਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਸ਼ੋਣਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ: ਸ਼ਮੀ, ਰਾਜਸ਼ਰਮਾ, ਨਿਮੂਰਤਾ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ ਤੇ ਸ਼ੁਚੀ।
ਸ਼ਮੀਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ। ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੁਤੋ ਭੋਜੋ ਹृਦੀਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ। ਹृਦੀਕਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਦਸ਼ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੋਜ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹ੍ਰਦੀਕ ਸੀ। ਹ੍ਰਦੀਕ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਭੀਮ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ।
ਕृਤਵਰ੍ਮਾਗ੍ਰਜਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਾ ਚ ਸਤ੍ਤਮਃ। ਦੇਵਾਰ੍ਹਸ਼੍ਚ ਸੁਭਾਨੁਸ਼੍ਚ ਭੀषਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ; ਦੇਵਾਰ੍ਹਾ, ਸੁਭਾਨੂ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਣ, ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ।
ਅਜਾਤਸ਼੍ਚ ਵਿਜਾਤਸ਼੍ਚ ਕਰਕਸ਼੍ਚ ਕਰਂਧਮਃ। ਦੇਵਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਜਜ੍ਞੇ ਕਂਬਲਬਰ੍ਹਿषਃ
ਅਜਾਤ, ਵਿਜਾਤ, ਕਰਕ ਅਤੇ ਕਰੰਧਮ — ਇਹ ਸਾਰੇ; ਅਤੇ ਦੇਵਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼ ਜਨਮਿਆ।