ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮੋ ਜਜ੍ਞੇ ਦੇਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਂਦਨਃ। ਮਧੁਰ੍ਨਾਮਮਹਾਤੇਜਾ ਮਧੋਃ ਕੁਰੁਵਸ਼ਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਮਧੁਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇਜ ਸੀ। ਮਧੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਧੁ, ਜੋ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਆਸੀਤ੍ਕੁਰੁਵਸ਼ਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਰੁਹੋਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਅਂਸ਼ੁਰ੍ਜਜ੍ਞੇਥ ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਰਵਂਤ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁਹੋਤ੍ਰਤਃ
ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਪੁਰੁਹੋਤ੍ਰ ਜਨਮਿਆ। ਪੁਰੁਹੋਤ੍ਰ ਤੇ ਵਿਦਰਭਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦ੍ਰਵੰਤੀ ਤੋਂ ਅੰਸ਼ੁ ਜਨਮਿਆ।
ਵੇਤ੍ਰਕੀ ਤ੍ਵਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਅਂਸ਼ੋਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਸਾਤ੍ਵਤਃ ਸਤ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਾਤ੍ਵਤਾਨ੍ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਵੇਤ੍ਰਕੀ ਅੰਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਤਵਤ ਜਨਮਿਆ ਜੋ ਬੜੀ ਨੇਕੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਇਮਾਂ ਵਿਸृष੍ਟਿਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਪ੍ਰਜਾਵਾਨੇਤਿ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਯਾਮਘ ਦੀ ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸਮਝ ਕੇ ਜਾਣ ਲਓ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੋਮ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸਾਤ੍ਵਤਾਨ੍ਸਤ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨਾ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਸੁषੁਵੇ ਸੁਤਾਨ੍। ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੈਵ ਤਾਨ੍ਸ਼ृਣੁ
ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਸਾਤਵਤ ਲਈ ਨੇਕੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ; ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਾਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਭਜਮਾਨਸ੍ਯ ਸृਂਜਯ੍ਯਾਂ ਭਾਜਨਾਮਾ ਸੁਤੋਭਵਤ੍। ਸृਂਜਯਸ੍ਯ ਸੁਤਾਯਾਂ ਤੁ ਭਾਜਕਾਸ੍ਤੁ ਤਤੋਭਵਨ੍
ਭਜਮਾਨਾ ਨੂੰ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਤੋਂ ਭਾਜਨਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਭਾਜਕਾ ਜਨਮੇ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਜਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਸੁषੁਵਾਤੇ ਸੁਤਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਨੇਮਿਂ ਚਕृਕਣਂ ਚੈਵ ਵृष੍ਣਿਂ ਪਰਪੁਰਂਜਯਂ
ਭਾਜਨਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਨੇਮੀ, ਚਕ੍ਰਕਣ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਪਰਪੁਰੰਜਯ।
ਤੇ ਭਾਜਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਭਜਮਾਨਾਦ੍ਵਿ ਜਜ੍ਞਿਰੇ। ਦੇਵਾਵृਧਃ ਪृਥੁਰ੍ਨਾਮ ਮਧੂਨਾਂ ਮਿਤ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਭਜਮਾਨਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਭਾਜਕਾ ਕਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ, ਪ੍ਰਥੁ ਤੇ ਮਧੂਆਂ ਵਿਚ ਮਿਤਰਵਰਧਨ ਜਨਮੇ।
ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਚਚਾਰ ਪਰਮਂ ਤਪਃ। ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤੋ ਮਮ ਭੂਯਾਦਿਤਿ ਸ੍ਪृਹਨ੍
ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਨੇਕ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ, 'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।'
ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਕृष੍ਣਮੇਵਾਥ ਪਰ੍ਣਾਸ਼ਾਯਾ ਜਲਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍। ਸਾ ਤੋਯਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਂ ਨਿਮ੍ਨਗਾ ਹ੍ਯਗਾਤ੍
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇ ਪਰਨਾਸਾ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਦਰਿਆ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਚਰਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼ੋਚ ਨਿਮ੍ਨਗਾਤਤਃ। ਚਿਂਤਯਾਥ ਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਜਗਾਮਾਥ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦਰਿਆ ਉਸ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਭੂਤ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਨਾਰੀ ਯਸ੍ਯਾਮੇਵਂ ਵਿਧਃ ਸੁਤਃ। ਜਾਯੇਤ ਤਸ੍ਮਾਦਦ੍ਯਾਹਂ ਭਵਾਮ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਤਪ੍ਰਦਾ
'ਮੈਂ ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ; ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂ।'
ਅਥ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰੀ ਸਾ ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਪਰਮਂ ਵਪੁਃ। ਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਰਾਜਾਨਂ ਤਾਮਿਯੇष ਨृਪਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰ ਕੁਆਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ।
ਅਥਸਾਨਵਮੇਮਾਸਿਸੁषੁਵੇਸਰਿਤਾਂਵਰਾ। ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਂ ਬਭ੍ਰੁਂ ਦੇਵਾਵृਧਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨੇਕੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ — ਬਭਰੂ, ਜੋ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤਮ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰ ਵਂਸ਼ੇ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾ ਬ੍ਰੁਵਂਤੀਤਿ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਗੁਣਾਨ੍ਦੇਵਾਵृਧਸ੍ਯਾਥ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਂਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਬਭ੍ਰੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦੇਵੈਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਃ ਸਮਃ। षष੍ਟਿਃ ਸ਼ਤਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਪ੍ਤਤਿਃ
ਬਭਰੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਏਤੇਮृਤਤ੍ਵਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬਭ੍ਰੋਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਾਦਪਿ। ਯਜ੍ਞਦਾਨਤਪੋਧੀਮਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਸੁਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਬਭਰੂ ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ; ਉਹ ਯਜਨ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਗਿਆਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।
ਰੂਪਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭੋਜੋਤੋਮृਤਕਾਵਤੀਮ੍। ਸ਼ਰਕਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਸੁषੁਵੇ ਚਤੁਰਃ ਸੁਤਾਨ੍
ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਭੋਜਾ ਨੇ ਮ੍ਰਿਤਕਾਵਤੀ, ਜੋ ਸ਼ਰਕਾਂਤ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਕੁਕੁਰਂ ਭਜਮਾਨਂ ਚ ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਕਂਬਲਬਰ੍ਹਿषਮ੍। ਕੁਕੁਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ਵृष੍ਟਿਰ੍ਵृष੍ਟੇਸ੍ਤੁ ਤਨਯੋ ਧृਤਿਃ
ਕੁਕੁਰਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ਿਆਮਾ ਤੇ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼; ਕੁਕੁਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੀ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਤੀ ਸੀ।
ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ। ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਰਿਃ ਕਿਲ
ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਤੇ ਤਿਤਤਿਰੀ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨਰੀ ਸੀ।
ਖ੍ਯਾਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮਾਨ੍ਯਚ੍ਚਂਦਨੋਦਕਦੁਂਦੁਭਿਃ। ਅਸ੍ਯਾਸੀਦਭਿਜਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਜਾਤਃ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਚੰਦਨ, ਉਦਕ ਤੇ ਦੁੰਦੁਭੀ ਵਖ਼ਰੀਆ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ। ਅਭਿਜਿਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪੁਨਰਵਸੁ ਜੰਮਿਆ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋਹ੍ਯਭਿਜਿਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮृषਿਭਿਃ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਮੁਦਾ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂਤੁਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮਾਜੁਹਾਵਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਅਭਿਜਿਤ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਸੀ, ਪਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਵਿਚਰਤਃ ਸਭਾਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ। ਅਨ੍ਧਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਯਜ੍ਞਦਾਤਾ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ
ਜਦ ਉਹ ਸਭਾ ਵਿਚ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਥੋਂ ਪੁਨਰਵਸੁ ਉਠਿਆ, ਜੋ ਅੰਨ੍ਹਾ ਸੀ ਪਰ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪੁਤ੍ਰਮਿਥੁਨਂ ਵਸੋਸ਼੍ਚਾਰਿਜਿਤਃ ਕਿਲ। ਆਹੁਕਸ਼੍ਚਾਹੁਕੀ ਚੈਵ ਖ੍ਯਾਤਾ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰ੫੦ 1.13.
ਪੁਨਰਵਸੁ ਦੇ ਜੁੜਵੇਂ ਬੱਚੇ ਸਨ: ਵਸੁ ਤੇ ਆਰਿਜਿਤ। ਆਹੁਕ ਤੇ ਆਹੁਕੀ ਵੀ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ।
ਇਮਾਂਸ਼੍ਚੋਦਾਹਰਂਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚਾਤਿਰਸਾਤ੍ਮਕਾਨ੍। ਸੋਪਾਸਂਗਾਨੁਕਰ੍षਾਣਾਂ ਤਨੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਰੂਥਿਨਾਮ੍
ਇਥੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਪੰਕਤੀਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰਥਾਨਾਂ ਮੇਘਘੋषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ੈਵ ਤੁ। ਨਾਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੋ ਭੋਜਾ ਨਾਯਜ੍ਞਾ ਨਾਸਹਸ੍ਰਦਾਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ। ਭੋਜ ਲੋਕ ਨਾ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ, ਨਾ ਯਜਨ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ।
ਨਾਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨਾਪ੍ਯਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਨ ਭੋਜਾਦਧਿਕੋਭਵਤ੍। ਆਹੁਕਾਂ ਤਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਤ੍ਯੇषੋਨ੍ਵਯ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਭੋਜ ਲੋਕ ਨਾ ਗੰਦੇ ਸਨ, ਨਾ ਅਗਿਆਨਵਾਨ। ਕੋਈ ਵੀ ਭੋਜ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਹੁਕਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਆਹੁਕਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਵਂਤੀषੁ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਚਾਹੁਕੀਂ ਦਦੌ। ਆਹੁਕਸ੍ਯੈਵ ਦੁਹਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਸਮਸੂਯਤ
ਆਹੁਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਆਹੁਕੀ ਨੂੰ ਅਵੰਤੀ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ। ਆਹੁਕ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ।
ਦੇਵਕਂ ਚੋਗ੍ਰਸੇਨਂ ਚ ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮਾਵੁਭੌ। ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਃ
ਦੇਵਕ ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵੀ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜੰਮੇ। ਦੇਵਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਨ।
ਦੇਵਵਾਨੁਪਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸੁਦੇਵੋ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਸਪ੍ਤੈਵ ਵਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾ ਦਦੌ
ਦੇਵਵਾਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੁਦੇਵ ਤੇ ਦੇਵਰਖ਼ਿਤ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀਆਂ।