ਜਨਾਨਾਂ ਤੁ ਸ ਤੇਜਾਂਸਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਵਾਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ਬਲੀ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਾ ਦੇਵਰ੍षਿਭਿਃ ਸਹ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਆਏ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਗृਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਤਕਰ੍ਮੋਤ੍ਸਵੇ ਤਦਾ। ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਸ੍ਤੇ ਸੁਰਾਸ੍ਤਾਰਾਂ ਕੇਨ ਜਾਤਃ ਕੁਮਾਰਕਃ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਸਮਾਰੋਹ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸ ਦੇ ਵਲੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ?'
ਤਤਃ ਸਾ ਲਜ੍ਜਿਤਾ ਤੇषਾਂ ਨ ਕਿਂਚਿਦਵਦਤ੍ਤਦਾ। ਪੁਨਃ ਪੁਨਸ੍ਤਦਾ ਪृष੍ਟਾ ਲਜ੍ਜਯਂਤੀ ਵਰਾਂਗਨਾ
ਉਹ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਰਹੀ ਤੇ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ। ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਰਹੀ।
ਸੋਮਸ੍ਯੇਤਿ ਚਿਰਾਦਾਹ ਤਤੋ ਗृਹ੍ਣਾਦ੍ਵਿਧੁਃ ਸੁਤਂ। ਬੁਧ ਇਤ੍ਯਕਰੋਨ੍ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਭੂਤਲੇ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸੋਮ ਦੇ ਵਲੋਂ,' ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਬੁਧ' ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਭਿषੇਕਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਾਨਮਕਰੋਦ੍ਵਿਭੁਃ। ਗ੍ਰਹਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਯਾਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਰ੍ਯੁਤਃ੫੦ 1.12.
ਫਿਰ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਪਹਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰਧੀਯਤ। ਇਲੋਦਰੇ ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਬੁਧਃ ਪੁਤ੍ਰਮਜੀਜਨਤ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੇ ਬੁਧ ਨੇ ਇਲਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤਂਸਾਗ੍ਰਮਕਰੋਦ੍ਯਸ੍ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ। ਪੁਰੂਰਵਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਉਹ 'ਪੁਰੂਰਵ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਹਿਮਵਚ੍ਛਿਖਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਂ। ਲੋਕੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਗਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਰਵਸੰਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਕੇਸ਼ਿਪ੍ਰਭृਤਯੋ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਭृਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਸਮਾਗਤਾਃ। ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਯਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਤ੍ਵਮਗਮਦ੍ਰੂਪਮੋਹਿਤਾ
ਕੇਸ਼ੀ ਆਦਿ ਦੈਤ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੌਕਰ ਬਣ ਗਏ। ਉਸ ਦੀ ਰੂਪ-ਮੋਹਿਤਾ ਉਰਵਸ਼ੀ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਗਈ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਵਸੁਮਤੀ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ। ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਿਤਾ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤੈषਿਣਾ
ਸੱਤ ਟਾਪਿਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਜਿਸ 'ਚ ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਰੱਖੀ।
ਚਾਮਰਗ੍ਰਹਣਾਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਯਂ ਚੈਵਾਂਗਵਾਹਿਕਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਦੇਵੇਂਦ੍ਰੋ ਦਦਾਵਰ੍ਦ੍ਧਾਸਨਂ ਤਦਾ
ਚਾਮਰ ਫੜਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਆਪਣੇ ਸੰਗੀ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਾਨ੍ਧਰ੍ਮੇਣ ਸਮਵੇਤੋਭ੍ਯਪਾਲਯਤ੍। ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਾਸ੍ਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਕੌਤੁਕਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ। ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਰੂਪ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਆਏ।
ਜਿਜ੍ਞਾਸਵਸ੍ਤਚ੍ਚਰਿਤਂ ਕਥਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਨਃ ਸਮਮ੍। ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਕ੍ਰੇ ਤਤਸ੍ਤੇषਾਮਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਜਾਣਨ ਤੇ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਾਨ ਵੇਖੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਸਨਤ੍ਰਯਮਾਨੀਯ ਦਿਵ੍ਯਂ ਕਨਕਭੂषਣਮ੍। ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਾਥਾਕਰੋਤ੍ਪੂਜਾਮੀषਦ੍ਧਰ੍ਮੇਧਿਕਾਂ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਆਸਨ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੀ ਧਰਮ ਵੱਲ ਝੁਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਜਗ੍ਮਤੁਸ੍ਤੌ ਚ ਕਾਮਾਰ੍ਥਾਵਤਿਕੋਪਂ ਨृਪਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਅਰ੍ਥਃ ਸ਼ਾਪਮਦਾਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਲੋਭਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਮੇष੍ਯਸਿ
ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ, ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ। ਧਨ ਨੇ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੂੰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਕਾਮੋਪ੍ਯਾਹ ਤਵੋਨ੍ਮਾਦੋ ਭਵਿਤਾ ਗਂਧਮਾਦਨੇ। ਕੁਮਾਰਵਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿਯੋਗਾਚ੍ਚੋਰ੍ਵਸ਼ੀਭਵਾਤ੍
ਇੱਛਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਕੁਮਾਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਧਰ੍ਮੋਪ੍ਯਾਹ ਚਿਰਾਯੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਸਂਤਤਿਸ੍ਤਵ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਯਾਵਦਾਚਂਦ੍ਰਤਾਰਕਮ੍
ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਵੇਂਗਾ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼, ਰਾਜੇ, ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਦਾ ਰਹੇਗੀ।'
ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਵृਦ੍ਧਿਮਾਯਾਤਿ ਨ ਨਾਸ਼ਂ ਭੁਵਿ ਯਾਸ੍ਯਤਿ। षष੍ਟਿਂ ਵਰ੍षਾਣਿ ਚੋਨ੍ਮਾਦ ਊਰ੍ਵਸ਼ੀਕਾਮਸਂਭਵਃ
ਉਹ ਵੰਸ਼ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਧੇਗਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਸਠ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਤੂੰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਰਹੇਗਾ।
ਅਚਿਰਾਦੇਵ ਭਾਰ੍ਯਾਪਿ ਵਸ਼ਮੇष੍ਯਤਿ ਚਾਪ੍ਸਰਾਃ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂਤਰ੍ਦਧੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਜਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਦਾਨ੍ਵਭੂਤ੍
ਜਲਦੀ ਹੀ, ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ — ਉਹ ਅਪਸਰਾ — ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੁਕ ਗਏ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਯਾਤਿ ਪੁਰੂਰਵਾਃ। ਕਦਾਚਿਦਾਰੁਹ੍ਯ ਰਥਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਬਰਚਾਰਿਣਾ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਪੁਰੂਰਵ ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੱਖਣੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਲਿਆ।
ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨੀਯਮਾਨਾਮਥਾਂਬਰੇ। ਕੇਸ਼ਿਨਾ ਦਾਨਵੇਂਦ੍ਰੇਣ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾਮਥੋਰ੍ਵਸ਼ੀਮ੍
ਉਥੇ, ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੇਸ਼ਿਨ — ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ — ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਸਮੇਤ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਂ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਵਿਵਿਧਾਯੁਧਪਾਤਨੈਃ। ਪੁਰਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋਪਿ ਸਮਰੇ ਯੇਨ ਵਜ੍ਰੀ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ; ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦ੍ਰ — ਵਜਰਧਾਰੀ — ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ।
ਮਿਤ੍ਰਤ੍ਵਮਗਮਤ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਦਾਦਿਂਦ੍ਰਾਯ ਚੋਰ੍ਵਸ਼ੀਂ। ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਮਿਤ੍ਰਤ੍ਵਮਗਮਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਉਸ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਣੀ ਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਉਸ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਤਿਸ਼ਯਿਤਂ ਪੁਰੂਰਵਸਮੇਵ ਤਮ੍। ਪ੍ਰਾਹ ਵਜ੍ਰੀ ਤੁ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਨੀਯਤਾਮਿਯਮੇਵ ਚ
ਫਿਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਇੰਦ੍ਰ, ਪੁਰੂਰਵ ਰਾਜਾ — ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਧਿਆ ਸੀ — ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੋ।'
ਸਾ ਪੁਰੂਰਵਸਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਚਾਗਾਯਚ੍ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਵਯਂਵਰਂਨਾਮ ਭਰਤੇਨ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਪੁਰੂਰਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕਹਾਣੀ ਗਾਈ — ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸਵੈਯੰਵਰ ਦੀ, ਜੋ ਭਰਤ ਨੇ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ।
ਮੇਨਕਾਂ ਚੋਰ੍ਵਸ਼ੀਂ ਰਂਭਾਂ ਨृਤ੍ਯਧ੍ਵਮਿਤਿ ਚਾਦਿਸ਼ਤ੍। ਨਨਰ੍ਤ ਸਲਯਂ ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੂਪੇਣ ਚੋਰ੍ਵਸ਼ੀ
ਉਸ ਨੇ ਮੇਨਕਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੇ ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਨੱਚਣ ਲਈ ਆਖਿਆ; ਉਥੇ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਨੱਚੀ।
ਸਾ ਪੁਰੂਰਵਸਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨृਤ੍ਯਂਤੀ ਕਾਮਪੀਡਿਤਾ। ਵਿਸ੍ਮृਤਾਭਿਨਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਪੁਰਾਤਨਚੋਦਿਤਮ੍
ਨੱਚਦਿਆਂ, ਉਰਵਸ਼ੀ, ਪੁਰੂਰਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਈ; ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਸਿਖਾਈ ਹੋਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭੰਗੀਮਾਵਾਂ ਭੁੱਲ ਗਈ।
ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਭਰਤਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਵਿਯੋਗਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਭੂਤਲੇ। ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਦਬ੍ਦਾਨਿ ਲਤਾਭੂਤਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਭਰਤ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਿੱਛੋੜੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਪਚਵੰਜਾ ਸਾਲ ਲਈ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਤਾ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗੀ।'
ਤਤਸ੍ਤਮੁਰ੍ਵਸ਼ੀ ਗਤ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਮਕਰੋਚ੍ਚਿਰਂ। ਸ਼ਾਪਾਨੁਭਵਨਾਂਤੇ ਚ ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਬੁਧਸੂਨੁਨਾ
ਉਰਵਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ। ਸ਼ਾਪ ਭੋਗਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਬੁਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ।
ਅਜੀਜਨਤ੍ਸੁਤਾਨष੍ਟੌ ਨਾਮਤਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ। ਆਯੁਰ੍ਦृਢਾਯੁਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾਯੁਰ੍ਬਲਾਯੁਰ੍ਧृਤਿਮਾਨ੍ਵਸੁਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਠ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਸੁਣ: ਆਯੁ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਾਯੁ, ਵਸ਼ਿਆਯੁ, ਬਲਾਯੁ, ਧ੍ਰਿਤਿਮਾਨ, ਵਸੁ,