ਅਥਾਭਵਦ੍ਭੀषਣ ਭੀਮ ਸੋਮ ਸੈਨ੍ਯਦ੍ਵਯਸ੍ਯਾਥ ਮਹਾਹਵੋਸੌ। ਅਸ਼ੇषਸਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਯਕृਤ੍ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਪ੍ਰਧਾਨੋ ਜ੍ਵਲਨੈਕਰੂਪਃ
ਫਿਰ ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦੋਨਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਮਹਾ-ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਇਹ ਲੜਾਈ ਇੰਨੀ ਤੀਖੀ ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅੱਗ ਦੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰਥਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਸ਼ੇषਸੈਨ੍ਯਂ ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਜਗਾਮਕ੍ਸ਼ਯਮੁਗ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ। ਪਤਂਤਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥੋਜ੍ਵਲਾਨਿ ਸ੍ਵਰ੍ਭੂਮਿਪਾਤਾਲਮਲਂ ਦਹਂਤਿ
ਫਿਰ ਦੋਨਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤੀਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਲਦੇ ਹਥਿਆਰ ਆਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜਦੇ ਹੋਏ ਡਿੱਗੇ।
ਰੁਦ੍ਰਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰੋ ਮੁਮੋਚ ਸੋਮੋਪਿ ਸੋਮਾਸ੍ਤ੍ਰਮਮੋਘਵੀਰ੍ਯਂ। ਤਯੋਰ੍ਨਿਪਾਤੇਨ ਸਮੁਦ੍ਰਭੂਮ੍ਯੋਰਥਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਭੀਤਿਰਾਸੀਤ੍
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾਸ਼ਿਰ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਨੇ ਅਟੱਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੋਮ-ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ। ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਸੁਯੁਦ੍ਧਂ ਜਗਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹੋਪਿ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਥ ਕਥਂਚਿਦੇਵ ਨਿਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸੁਰੈਃ ਸਹੈਵ
ਜਦੋਂ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਮਹਾ-ਯੁੱਧ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਤੇ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਅਕਾਰਣਂ ਕਿਂ ਕ੍ਸ਼ਯਕृਜ੍ਜਨਾਨਾਂ ਸੋਮ ਤ੍ਵਯਾਪੀਦਮਕਾਰ੍ਯਕਾਰ੍ਯਂ। ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਹਰਣਾਯ ਸੋਮ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਂ ਯੁਦ੍ਧਮਤੀਵ ਭੀਮਮ੍
ਸੋਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ? ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਪਾਪਗ੍ਰਹਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿਤਾ ਜਨੇषੁ ਪਾਪੋਸ੍ਯਲਂ ਵਹ੍ਨਿਮੁਖਾਸ਼ਿਨਾਂ ਤ੍ਵਂ। ਭਾਰ੍ਯਾਮਿਮਾਮਰ੍ਪਯ ਵਾਕ੍ਪਤੇਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਮਾਣਯਨ੍ਨੇਵ ਮਦੀਯ ਵਾਚਮ੍
ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਅੱਗ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਇਹ ਪਤਨੀ ਵਾਕਪਤੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਮੰਨਦਿਆਂ।
ਤਥੇਤਿ ਚੋਵਾਚ ਹਿਮਾਂਸ਼ੁਮਾਲੀ ਯੁਦ੍ਧਾਦਪਾਕ੍ਰਾਮਦਤਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਃ। ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ੍ਤਾਮਥ ਗृਹ੍ਯ ਤਾਰਾਂ ਹृष੍ਟੋ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਚ ਰੁਦ੍ਰਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਮਕੁਟ ਵਾਲੇ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਕਹਿ ਕੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਂਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਸਨ੍ਨਿਭਃ। ਦਿਵ੍ਯਪੀਤਾਮ੍ਬਰਧਰੋ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਚੋਲਾ ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਤਾਰੋਦਰਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਕੁਮਾਰਸ੍ਸੂਰ੍ਯਸਨ੍ਨਿਭਃ। ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਹਸ੍ਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਕਃ
ਤਾਰਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਨਾਮਯਦ੍ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋਯਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਰਾਜਵੈਦ੍ਯਕਃ। ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਾਦ੍ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਬੁਧਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਰਾਜ-ਵੈਦਿਆ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਾ ਸੋਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਬੁਧ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਜਨਾਨਾਂ ਤੁ ਸ ਤੇਜਾਂਸਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਵਾਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ਬਲੀ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਾ ਦੇਵਰ੍षਿਭਿਃ ਸਹ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਆਏ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਗृਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਤਕਰ੍ਮੋਤ੍ਸਵੇ ਤਦਾ। ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਸ੍ਤੇ ਸੁਰਾਸ੍ਤਾਰਾਂ ਕੇਨ ਜਾਤਃ ਕੁਮਾਰਕਃ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਸਮਾਰੋਹ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸ ਦੇ ਵਲੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ?'
ਤਤਃ ਸਾ ਲਜ੍ਜਿਤਾ ਤੇषਾਂ ਨ ਕਿਂਚਿਦਵਦਤ੍ਤਦਾ। ਪੁਨਃ ਪੁਨਸ੍ਤਦਾ ਪृष੍ਟਾ ਲਜ੍ਜਯਂਤੀ ਵਰਾਂਗਨਾ
ਉਹ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਰਹੀ ਤੇ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ। ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਰਹੀ।
ਸੋਮਸ੍ਯੇਤਿ ਚਿਰਾਦਾਹ ਤਤੋ ਗृਹ੍ਣਾਦ੍ਵਿਧੁਃ ਸੁਤਂ। ਬੁਧ ਇਤ੍ਯਕਰੋਨ੍ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਭੂਤਲੇ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸੋਮ ਦੇ ਵਲੋਂ,' ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਬੁਧ' ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਭਿषੇਕਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਾਨਮਕਰੋਦ੍ਵਿਭੁਃ। ਗ੍ਰਹਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਯਾਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਰ੍ਯੁਤਃ੫੦ 1.12.
ਫਿਰ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਪਹਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰਧੀਯਤ। ਇਲੋਦਰੇ ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਬੁਧਃ ਪੁਤ੍ਰਮਜੀਜਨਤ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੇ ਬੁਧ ਨੇ ਇਲਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤਂਸਾਗ੍ਰਮਕਰੋਦ੍ਯਸ੍ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ। ਪੁਰੂਰਵਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਉਹ 'ਪੁਰੂਰਵ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਹਿਮਵਚ੍ਛਿਖਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਂ। ਲੋਕੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਗਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਰਵਸੰਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਕੇਸ਼ਿਪ੍ਰਭृਤਯੋ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਭृਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਸਮਾਗਤਾਃ। ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਯਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਤ੍ਵਮਗਮਦ੍ਰੂਪਮੋਹਿਤਾ
ਕੇਸ਼ੀ ਆਦਿ ਦੈਤ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੌਕਰ ਬਣ ਗਏ। ਉਸ ਦੀ ਰੂਪ-ਮੋਹਿਤਾ ਉਰਵਸ਼ੀ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਗਈ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਵਸੁਮਤੀ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ। ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਿਤਾ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤੈषਿਣਾ
ਸੱਤ ਟਾਪਿਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਜਿਸ 'ਚ ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਰੱਖੀ।
ਚਾਮਰਗ੍ਰਹਣਾਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਯਂ ਚੈਵਾਂਗਵਾਹਿਕਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਦੇਵੇਂਦ੍ਰੋ ਦਦਾਵਰ੍ਦ੍ਧਾਸਨਂ ਤਦਾ
ਚਾਮਰ ਫੜਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਆਪਣੇ ਸੰਗੀ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਾਨ੍ਧਰ੍ਮੇਣ ਸਮਵੇਤੋਭ੍ਯਪਾਲਯਤ੍। ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਾਸ੍ਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਕੌਤੁਕਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ। ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਰੂਪ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਆਏ।
ਜਿਜ੍ਞਾਸਵਸ੍ਤਚ੍ਚਰਿਤਂ ਕਥਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਨਃ ਸਮਮ੍। ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਕ੍ਰੇ ਤਤਸ੍ਤੇषਾਮਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਜਾਣਨ ਤੇ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਾਨ ਵੇਖੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਸਨਤ੍ਰਯਮਾਨੀਯ ਦਿਵ੍ਯਂ ਕਨਕਭੂषਣਮ੍। ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਾਥਾਕਰੋਤ੍ਪੂਜਾਮੀषਦ੍ਧਰ੍ਮੇਧਿਕਾਂ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਆਸਨ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੀ ਧਰਮ ਵੱਲ ਝੁਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਜਗ੍ਮਤੁਸ੍ਤੌ ਚ ਕਾਮਾਰ੍ਥਾਵਤਿਕੋਪਂ ਨृਪਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਅਰ੍ਥਃ ਸ਼ਾਪਮਦਾਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਲੋਭਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਮੇष੍ਯਸਿ
ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ, ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ। ਧਨ ਨੇ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੂੰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਕਾਮੋਪ੍ਯਾਹ ਤਵੋਨ੍ਮਾਦੋ ਭਵਿਤਾ ਗਂਧਮਾਦਨੇ। ਕੁਮਾਰਵਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿਯੋਗਾਚ੍ਚੋਰ੍ਵਸ਼ੀਭਵਾਤ੍
ਇੱਛਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਕੁਮਾਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਧਰ੍ਮੋਪ੍ਯਾਹ ਚਿਰਾਯੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਸਂਤਤਿਸ੍ਤਵ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਯਾਵਦਾਚਂਦ੍ਰਤਾਰਕਮ੍
ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਵੇਂਗਾ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼, ਰਾਜੇ, ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਦਾ ਰਹੇਗੀ।'
ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਵृਦ੍ਧਿਮਾਯਾਤਿ ਨ ਨਾਸ਼ਂ ਭੁਵਿ ਯਾਸ੍ਯਤਿ। षष੍ਟਿਂ ਵਰ੍षਾਣਿ ਚੋਨ੍ਮਾਦ ਊਰ੍ਵਸ਼ੀਕਾਮਸਂਭਵਃ
ਉਹ ਵੰਸ਼ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਧੇਗਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਸਠ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਤੂੰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਰਹੇਗਾ।
ਅਚਿਰਾਦੇਵ ਭਾਰ੍ਯਾਪਿ ਵਸ਼ਮੇष੍ਯਤਿ ਚਾਪ੍ਸਰਾਃ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂਤਰ੍ਦਧੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਜਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਦਾਨ੍ਵਭੂਤ੍
ਜਲਦੀ ਹੀ, ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ — ਉਹ ਅਪਸਰਾ — ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੁਕ ਗਏ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਯਾਤਿ ਪੁਰੂਰਵਾਃ। ਕਦਾਚਿਦਾਰੁਹ੍ਯ ਰਥਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਬਰਚਾਰਿਣਾ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਪੁਰੂਰਵ ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੱਖਣੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਲਿਆ।