ਹਤ੍ਯਾਯੁਤਸ਼ਤਂ ਹਂਤਿ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਸਮੁਪੋषਿਤਾ । ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਚ ਰਾਤ੍ਰਿਸ਼ੇषੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਕਾਦਸ਼ੀ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ।
ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਸਾ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਦਸ਼ਮੀਸਹਿਤਾ ਨ ਹਿ । ਕृਤ੍ਵਾਪਰਾਧਂ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਕृਤੇ ਨਰਃ
ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦਸਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਸਮਝੋ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮੀਵੇਧਜਂ ਦੋषਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਾਮਿ ਸੁਰਾਪਗੇ । ਭੁਕ੍ਤਂ ਹਾਲਾਹਲਂ ਤੇਨ ਵਿषਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਸਰਿਤਾ ਦੇਵੀ, ਦਸਵੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਏ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਹਲਾਹਲ ਵਿਸ਼ ਖਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।
ਦਸ਼ਮੀਮਿਸ਼੍ਰਿਤਂ ਯੇਨ ਕृਤਮੇਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਦ੍ਦਿਨਂ ਦਸ਼ਮੀਯੁਤਮ੍ 6.34.
ਜੇ ਕੋਈ ਦਸਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਦਸਵੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਕृਤਂਪੁਣ੍ਯਂ ਸਂਤਾਨਂ ਯਾਤਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਪਾਤਯੇਤ੍ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨਯਤੇ ਰੌਰਵਾਦਿਕਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਪੁੰਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਰੌਰਵ ਆਦਿ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦੇਹਂ ਸ਼ੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮਮ ਵਾਸਰਃ । ਵृਦ੍ਧੌ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਵਿਨਾ ਵੇਧਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦਿषੁ ਸਂਯੁਤਾ
ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵਾਧਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਹੀ ਜੋੜ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਸੁਣਨ, ਨਾਲ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਜਨ੍ਮਪੁਣ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਾਮ੍ । ਸਂਵृਦ੍ਧੌ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਂਦੇਹੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਜਨਮ ਦੀ ਪੁੰਨ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ।
ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵਲ੍ਲਭਾ ਮਮ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਮਨਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯੁਵਾਚ- ਕਰਿष੍ਯੇऽਹਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਂ ਵਚਨਾਤ੍ਤਵ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਜਾਹਨਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਮਨਾਵਾਂਗੀ; ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨ ਭੀਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਕਦਾਚਨ । ਤਵ ਦੇਵਿ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠੇ ਨ ਪਾਪਂ ਸਂਕ੍ਰਮਿष੍ਯਤਿ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਸਰਿਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵੀ, ਕੋਈ ਪਾਪ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀਤੋਯੇ ਯੇऽਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਧਵਮ੍ । ਪ੍ਰਣਮਂਤਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯੁਵਾਚ-। ਵਿਧਾਨਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਰ੍ਵਸ੍ਵੇਨ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ । ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦਾਮੋਦਰਮਨਾਮਯਮ੍
ਜਾਹਨਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦਾਮੋਦਰ, ਨਿਰਮਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਚੀਮਾਧਵ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਯਾ ਵਿਧਾਨਕਮ੍ । ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਪਿ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠੇ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕੈਰ੍ਨਰਃ
ਪ੍ਰਾਚੀਮਾਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਸਰਿਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਲੇਨ ਚ ਪਲਾਰ੍ਧੇਨ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧੇਨਾਪਿ ਵਾਪਗੇ । ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਮਮ ਸੌਵਰ੍ਣਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਭਵਸਾਰਤਃ
ਪਲ, ਅੱਧਾ ਪਲ ਜਾਂ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ, ਹੇ ਸਰਿਤਾ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਰਮਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਿਲੈਸ੍ਤੁ ਪਰਿਪੂਰਿਤਮ੍ । ਸਜਲਂ ਤੁ ਘਟਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਦਾ ਇੱਕ ਬਰਤਨ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਵੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਃ ਕਰ੍ਪੂਰਾਗੁਰੁਵਾਸਿਤਮ੍ । ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਦਾਮੋਦਰਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਲਿਪ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਲੇਪ ਲਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਧਾਨਂ ਤਤਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮੇਨ ਚਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣੈਃ ਸਮੁਦੀਰਿਤੈਃ । ਪੁष੍ਪੈਃ ਕਾਲੋਦ੍ਭਵੈਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਸ੍ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕੋਮਲੈਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਹਿਨਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਮੌਸਮ ਦੇ ਤਾਜੇ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਨਰਮ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ।
ਛਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿष੍ਣਵੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦੁਕਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਸਂਯੁਤਮ੍ । ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਨਿ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਸੁਬਹੂਨ੍ਯਪਿ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਛਤਰੀ ਅਤੇ ਜੁੱਤੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਆਦਲੇ ਫਲ ਵੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਪਵੀਤਂ ਤੁ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸੋਤ੍ਤਰੀਯਂ ਨਵਂ ਦृਢਮ੍ । ਵੈਣਵਂ ਦਾਪਯੇਦ੍ਦਂਡਂ ਸੁਰੂਪਂ ਸੋਨ੍ਨਤਂ ਦृਢਮ੍
ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਨਵਾਂ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਉਪਰਲਾ ਕਪੜਾ। ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੰਡ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਾਮੋਦਰਾਯ ਵੈ ਪਾਦੌ ਜਾਨੁਨੀ ਮਾਧਵਾਯ ਚ । ਗੁਹ੍ਯਂ ਕਾਮਪ੍ਰਦਾਯੇਤਿ ਕਟਿਂ ਵਾਮਨਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਪੈਰ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਗੋਡੇ, ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਨੂੰ ਕਮਰ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਯ ਨਾਭਿਂ ਤੁ ਜਠਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਯੇ । ਹृਦਯਂ ਜ੍ਞਾਨਗਮ੍ਯਾਯ ਕਂਠਂ ਵੈਕੁਂਠਗਾਮਿਨੇ
ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਾਭੀ, ਵਿਸ਼ਵਯੋਨੀ ਨੂੰ ਪੇਟ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿਲ, ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗਲਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਬਾਹਵੇ ਬਾਹੂ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ ਯੋਗਰੂਪਿਣੇ । ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ, ਯੋਗ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਰਘ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭ੍ਰੇਣ ਨਾਲਿਕੇਰੇਣ ਸ਼ਂਖੋਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤੇਨ ਹਿ । ਸੂਤ੍ਰੈਰਾਵੇष੍ਟਿਤੇਨੈਵ ਹਸ੍ਤਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ
ਸਾਫ ਨਾਰੀਅਲ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਮृਤੋ ਹਰਸਿ ਪਾਪਾਨਿ ਯਦਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਦੁਰ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਮਨਸਾ ਦੁਰ੍ਵਿਚਿਨ੍ਵਿਤਾ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੇ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਪਾਪ, ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ, ਮਾੜੇ ਸ਼ਗਨ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਕਂ ਤੁ ਭਯਂ ਦੇਵ ਭਯਦੁਰ੍ਗਤਿਸਂਭਵਮ੍ । ਯਨ੍ਮਮ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵ ਐਹਿਕਂ ਪਾਰਲੌਕਿਕਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਹੜਾ ਨਰਕ ਦਾ ਡਰ, ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਜਾਂ ਦੁਖ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ—
ਤੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ ਮਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘਂ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਕृਪਾਦृष੍ਟਿਃ ਸਦੈਵਾਸ੍ਤੁ ਦਾਮੋਦਰ ਮਮੋਪਰਿ
ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ; ਇਹ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦਾਮੋਦਰ, ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ।
ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨੀਰਾਜਨਂ ਤਤਃ । ਸ਼ੀਰ੍षੋਪਰਿ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠੇ ਭ੍ਰਾਮਯੇਦ੍ਵਾਰਿਜਂ ਹਰੇਃ
ਧੂਪ, ਦੀਵਾ ਤੇ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਨੀਰਾਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ ਲਈ, ਸਰਵੋਤਮ ਦਰਿਆ ਦੇ ਉੱਤੇ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਮੇਤਦ੍ਧਿ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸ੍ਵਗੁਰੁਂ ਤਤਃ । ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸੋष੍ਣੀषਂ ਚੈਵ ਕਂਚੁਕਮ੍
ਇਹ ਵਿਧੀ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੋਨਾ, ਕਪੜੇ, ਪੱਗ ਅਤੇ ਕੰਜੀਕਾ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪਾਨਹੋऽਪਿ ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਮੁਦ੍ਰਿਕਾਂ ਚ ਕਮਂਡਲੁਮ੍ । ਭੋਜਨਂ ਚੈਵ ਤਾਂਬੂਲਂ ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਪਾਨਹ, ਛਤਰੀ, ਮੁਦਰਾ, ਕਮੰਡਲ, ਭੋਜਨ, ਤਾਂਬੂਲ, ਸੱਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ਣਾ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰੁਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਕੁਰ੍ਯਾਜ੍ਜਾਗਰਣਂ ਹਰੇਃ । ਗੀਤਨृਤ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤਥਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਲਈ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੀਤ, ਨ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪਾਠ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ।