ਹਾ ਵਯਂ ਕਰ੍ਮਵਿਭ੍ਰष੍ਟਾਃ ਕਾਮਤਃ ਕਰ੍ਮਬਂਧਨਾਤ੍। ਏਵਂ ਵਿਲਪ੍ਯ ਬਹੁਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਯੋਗਪਾਰਗਾਃ
'ਹਾਏ, ਅਸੀਂ ਕਰਮ ਤੋਂ ਭਟਕ ਗਏ ਹਾਂ, ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹਾਂ!' ਇੰਝ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਜੋਗ ਦੇ ਮਾਹਰ ਤੇ ਕਈ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ—
ਵਿਸ੍ਮਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਹਾਮ੍ਯਮਭਿਨਂਦ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਸ ਤੁ ਤਸ੍ਮੈ ਧਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭੂਤਗ੍ਰਾਮਸਂਯੁਤਮ੍
ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਲਾਹਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਤੇ ਕਈ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤੇ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਤਂ ਚ ਵृਦ੍ਧਂ ਧਨਮਦਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਆਤ੍ਮੀਯਂ ਨृਪਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨृਪਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਨ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਾਸੇ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸੀ ਲਕੜੀਆਂ ਸਨ, ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨਾਭਿਧਾਨਂ ਚ ਰਾਜਾਰਾਜ੍ਯੇਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍। ਮਾਨਸੇ ਸਲਿਲੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਤਸ੍ਤੇ ਯੋਗਿਨਾਂ ਵਰਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਯੋਗੀ, ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਾਦਯਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਤृਭਕ੍ਤਾ ਵਿਮਤ੍ਸਰਾਃ। ਸਨ੍ਨਤਿਸ਼੍ਚਾਭਵਦ੍ਧृष੍ਟਾ ਮਯੈਵ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਅਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ, ਨਿਮਰਤਾ ਵਿਚ ਵੀ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਰਾਜਨ੍ਯੋਗਫਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦੇਤਦਭਿਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ। ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਾਹ ਰਾਜਾਪਿ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਭਿਨਂਦਯਨ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਰਾਜਯੋਗ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਫਲ ਚਾਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ।'
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਯੈਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਫਲਮ੍
'ਇਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।'
ਤਤਸ੍ਤੇ ਯੋਗਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਵਨੌਕਸਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਂਧ੍ਰੇਣ ਪਰਮਂ ਪਦਮਾਪੁਸ੍ਤਪੋਬਲਾਤ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਕਰਕੇ, ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਰੰਧਰ ਰਾਹੀਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲਏ।
ਏਵਮਾਯੁਰ੍ਧਨਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਸੁਖਾਨਿ ਚ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਸੁਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨृਣਾਂ ਤੁष੍ਟਾਃ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾਮਹ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਧਨ, ਗਿਆਨ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਵੀ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਚ ਪਿਤृਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਨृਪ। ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸ਼ृਣੋਤਿ ਪਠਤੇਪਿ ਵਾ। ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਇਹ ਮਹਿਮਾ—ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਜਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਏ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਸੌ ਕਰੋੜ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਵਾਸਰਭਾਗੇ ਤੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਕੇषੁ ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤਂ ਬਹੁਫਲਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜ?
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਂ ਨਾਮ ਯਤ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਮਨੋਰਥਮਿਵ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਪੁਸ਼ਕਰ' ਨਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਜਪ੍ਤਮਨਨ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਲ੍ਲਭਂ ਨਿਤ੍ਯਮृषੀਣਾਂ ਪਰਮਂ ਮਤਮ੍
ਉਥੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਹੋਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਜਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਦਾ ਲਈ ਅਨੰਤ ਤੇ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਂਦਾਥ ਲਲਿਤਾ ਤਦ੍ਵਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਾਯਾਪੁਰੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਤਥਾ ਮਿਤ੍ਰਪਦਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤਃ ਕੇਦਾਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੰਦਾ ਤੇ ਲਲਿਤਾ, ਤੇ ਮਾਇਆਪੁਰੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ; ਮਿਤ੍ਰਪਦ, ਤੇ ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੇਦਾਰ।
ਗਂਗਾਸਾਗਰਮਿਤ੍ਯਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਤੀਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਰਸ੍ਤਦ੍ਵਚ੍ਛਤਦ੍ਰੁਸਲਿਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਗੰਗਾ-ਸਾਗਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਰੋਵਰ, ਤੇ ਸ਼ਤਦ੍ਰੁ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵੀ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਨੈਮਿषਂ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਪ੍ਰਦਮ੍। ਗਂਗੋਦ੍ਭੇਦਸ੍ਤੁ ਗੋਮਤ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਰੋਦ੍ਭੂਤਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਨੈਮੀਸ਼ ਨਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਗੋਮਤੀ ਵਿੱਚ ਸਦੀਵੀ ਗੰਗਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਵਰਾਹਸ੍ਤੁ ਦੇਵਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਲਧृਕ੍। ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਕਾਂਚਨਂ ਦਾਨਮष੍ਟਾਦਸ਼ਭੁਜੋ ਹਰਃ
ਉਥੇ ਯਜ्ञਵਰਾਹ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜੋ ਸ਼ੂਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਅਠਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹਰਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨੇਮਿਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ੀਰ੍ਣਾ ਯਤ੍ਰਾਭਵਤ੍ਪੁਰਾ। ਤਦੇਤਨ੍ਨੈਮਿਸ਼ਾਰਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਚੱਕਰ ਦਾ ਨੇਮੀ ਘਿਸ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਹ ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੀਰਥ ਆ ਕੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਵਰਾਹਸ੍ਯ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸ ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਨਾਰਾਯਣਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਥੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਤੇ ਵਰਾਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਹੈ; ਜੋ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਕੋਕਾਮੁਖਂ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਾਰ੍ਗੋਪਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ। ਅਥਾਪਿ ਪਿਤृਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਵ੍ਯਕ੍ਤਜਨ੍ਮਨਃ
ਕੋਕਾਮੁਖ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰਮਾਰਗ ਵੀ; ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਨਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ।
ਪੁष੍ਕਰਾਰਣ੍ਯਸਂਸ੍ਥੋਸੌ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਵਿਰਿਂਚਿਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਪਵਰ੍ਗਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਮਹਾ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਂ ਨਾਮ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਨਿषੂਦਨਮ੍। ਯਤ੍ਰਾਦ੍ਯੋ ਨਾਰਸਿਂਹਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਆਦਿ ਨਰਸਿੰਘ, ਜਨਾਰਦਨ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤੀਰ੍ਥਮਿਕ੍ਸ਼ੁਮਤੀਨਾਮ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਸ਼ੁਭਾਵਹਾ। ਤੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਂਗਾਯਮੁਨਸਂਗਮੇ
ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ 'ਇਕਸ਼ੁਮਤੀ' ਨਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਪਿਤਰ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰ ਮਾਰ੍ਗੋਪਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ। ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਪਿਤृਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਰਾਹ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਅੱਜ ਵੀ ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਘਾਟ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨੀਲਕਣ੍ਠਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਪਿਤृਤੀਰ੍ਥਂ ਨਰਾਧਿਪ। ਤਥਾ ਭਦ੍ਰਸਰਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰੋ ਮਾਨਸਮੇਵ ਚ
ਨੀਲਕੰਠ ਨਾਮਕ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਘਾਟ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਭਦ੍ਰਸਰ ਅਤੇ ਮਾਨਸਾ ਝੀਲ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਮਂਦਾਕਿਨੀ ਤਥਾऽਚ੍ਛੋਦਾ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ। ਸਰ੍ਵਮਿਤ੍ਰਪਦਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵੈਦ੍ਯਨਾਥਂ ਮਹਾਫਲਮ੍
ਮੰਦਾਕਿਨੀ, ਅਛੋਦਾ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ; ਸਰਵਮਿਤ੍ਰਪਦ ਅਤੇ ਵੈਦ੍ਯਨਾਥ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਨਦੀ ਤਥਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਤਥਾ ਕਾਲਞ੍ਜਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਤੀਰ੍ਥੋਦ੍ਭੇਦਂ ਹਰੋਦ੍ਭੇਦਂ ਗਰ੍ਭਭੇਦਂ ਮਹਾਲਯਮ੍
ਕਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਕਾਲੰਜਰ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਉਪਜ, ਹਰਾ ਦੀ ਉਪਜ, ਗਰਭਭੇਦ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਮੰਦਰ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਭਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿष੍ਣੁਪਦਂ ਨਰ੍ਮਦਾ ਦ੍ਵਾਰਮੇਵ ਚ। ਗਯਾਪਿਂਡਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸਮਾਨ੍ਯਾਹੁਰ੍ਮਹਰ੍षਯਃ
ਭਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ, ਵਿਸ਼ਨੁਪਦ ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ; ਮਹਾਰਸ਼ੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਏਤਾਨਿ ਪਿਤृਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਣਿ ਚ। ਸ੍ਮਰਣਾਦਪਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਕਿਮੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਪ੍ਰਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਘਾਟ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੀ ਕਹਿਣਾ!
ੴਕਾਰਂ ਪਿਤृਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਕਾਵੇਰੀਕਪਿਲੋਦਕਮ੍। ਸਂਭੇਦਸ਼੍ਚਣ੍ਡਵੇਗਾਯਾਂ ਤਥੈਵਾਮਰਕਂਟਕਮ੍
ਓੰਕਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਘਾਟ ਹੈ, ਕਾਵੇਰੀ ਅਤੇ ਕਪਿਲਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ; ਚੰਡਵੇਗਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ, ਅਮਰਕੰਟਕ ਵੀ।