ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਗਂਧਾਦ੍ਯੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਪਿਤृਯਜ੍ਞਂ ਸਮਾਰਭੇਤ੍। ਦਰ੍ਭਾਸਨਾਦਿ ਕृਤ੍ਵਾਦੌ ਤ੍ਰੀਣਿ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਪਿਤਰ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਪਹਿਲਾਂ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦਾ ਆਸਨ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਪਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਸਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾਦੌ ਸ਼ਨ੍ਨੋਦੇਵੀਤ੍ਯਪਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍। ਤਿਲੋਸੀਤਿ ਤਿਲਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਕਂ ਪੁਨਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਪਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਕੇ ‘ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀ’ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਪਾਓ। ‘ਤਿਲੋਸੀ’ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਤਿਲ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਪਾਤ੍ਰਂ ਵਨਸ੍ਪਤਿਮਯਂ ਤਥਾ ਪਰ੍ਣਮਯਂ ਪੁਨਃ। ਰਾਜਤਂ ਵਾ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਤਥਾ ਸਾਗਰਸਂਭਵਮ੍
ਪਤ੍ਰ ਲੱਕੜ ਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ, ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ, ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਕਿਸੇ ਪਦਾਰਥ ਦੇ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਤਂ ਤਾਮ੍ਰਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਾਤ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਰਜਤਸ੍ਯ ਕਥਾ ਵਾਪਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦਾਨਮੇਵ ਚ
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਤਾਂਬੇ ਦਾ ਪਤ੍ਰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਦਾਨ—all ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਤੈਰ੍ਭਾਜਨੈਰੇषਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਰਜਤਾਨ੍ਵਿਤੈਃ। ਵਾਰ੍ਯਪਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਦਤ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਯਾਯੋਪਕਲ੍ਪਤੇ
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਤ੍ਰਾਂ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਪਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਖੂਤ ਫਲ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਪਿਤृਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਪਿਤॄਣਾਂ ਰਾਜਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਸ਼ਿਵਨੇਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵਂ ਯਸ੍ਮਾਦੁਤ੍ਤਮਂ ਪਿਤृਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਅੱਜ ਵੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਪਤ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਯਥਾਲਾਭਂ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ। ਯਾ ਦਿਵ੍ਯੇਤਿ ਪਿਤੁਰ੍ਨਾਮ ਗੋਤ੍ਰੇ ਦਰ੍ਭਾਨ੍ਕਰੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪਤ੍ਰ ਚੁਣ ਕੇ, ਵਿਨਾ ਈਰਖਾ, ‘ਯਾ ਦਿਵ੍ਯੇਤੀ’ ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਅਤੇ ਗੋਤ ਲੈ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਪਿਤॄਨਾਵਾਹਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤੈਃ ਪੁਨਃ। ਉਸ਼ਂਤਸ੍ਤ੍ਵਾ ਤਥਾਯਨ੍ਤੁ ऋਗ੍ਮ੍ਯਾਮਾਵਾਹਯੇਤ੍ਪਿਤॄਨ੍
‘ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾਂਗਾ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ Ṛਗਵੈਦਿਕ ਮੰਤਰ ‘ਉਸ਼ੰਤਸਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਯੰਤੁ’ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ।
ਯਾ ਦਿਵ੍ਯੇਤ੍ਯਰ੍ਘ੍ਯਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗਂਧਾਦਿਕਂ ਤਤਃ। ਵਸ੍ਤ੍ਰੋਤ੍ਤਰਂ ਦਰ੍ਭਪੂਰ੍ਵਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸਂਸ਼੍ਰਯਮਾਦਿਤਃ
‘ਯਾ ਦਿਵ੍ਯੇਤੀ’ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਅਰਘ ਭੇਟ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਦਿਓ। ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਕਪੜਾ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਸਰਾ ਦਿਓ।
ਪਿਤृਪਾਤ੍ਰੇ ਨਿਧਾਯਾਥ ਨ੍ਯੁਬ੍ਜਮੁਤ੍ਤਰਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਸ੍ਥਾਨਮਸੀਤਿ ਨਿਧਾਯ ਪਰਿਵੇषਯੇਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਰੱਖ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰੱਖੋ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਆਸਨ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਭੇਟ ਪਰੋਸੋ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ। ਉਭਾਭ੍ਯਾਮਪਿ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮਾਹृਤ੍ਯ ਪਰਿਵੇषਯੇਤ੍੧੫੦ 1.9.
ਉਥੇ ਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਭੋਗ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵੇਤਿ ਤਂ ਦਰ੍ਭਂ ਪਾਣਿਭਕ੍ਤਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਕਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
‘ਉਸ਼ੰਤਸਤ੍ਵ’ ਪਾਠਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਦਰਭਾ ਘਾਸ਼ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਚੰਗੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭੋਗ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਂ ਚ ਸਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਗੋਘृਤਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਨ੍ਵਿਤਂ। ਮਾਸਂ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਵੈ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨਿਤ੍ਯਾਹ ਪਦ੍ਮਜਃ
ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਗਾਊ ਦੇ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚਾਵਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਐਸਾ ਪਦਮਜ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵੌ ਮਾਸੌ ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਾਂਸੇਨ ਤ੍ਰੀਨ੍ਮਾਸਾਨ੍ਹਾਰਿਣੇਨ ਤੁ। ਔਰਭ੍ਰੇਣਾਥ ਚਤੁਰਃ ਸ਼ਾਕੁਨੇਨਾਥ ਪਂਚ ਵੈ
ਮੱਛੀ ਦਾ ਮਾਸ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਲਈ, ਹਿਰਨ ਦਾ ਮਾਸ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਲਈ, ਭੇਡ ਦਾ ਮਾਸ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਲਈ, ਤੇ ਪੰਛੀ ਦਾ ਮਾਸ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਹਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਂਸੇਨ षਣ੍ਮਾਸਂ ਤृਪ੍ਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ। ਸਪ੍ਤਲੋਹਸ੍ਯ ਮਾਂਸੇਨ ਤਥਾष੍ਟਾਵਾਜਕੇਨ ਤੁ
ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ-ਖੁਰ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਮਾਸ ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਲਈ, ਤੇ ਬਕਰੀ ਦਾ ਮਾਸ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪृषਤਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਂਸੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਮਾਸਾਨ੍ਨਵੈਵ ਤੁ। ਦਸ਼ਮਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਤृਪ੍ਯਂਤੇ ਵਰਾਹਮਹਿषਾਮਿषੈਃ
ਚਿਤਕਬਰ ਹਿਰਨ ਦਾ ਮਾਸ ਨੌ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰ ਤੇ ਮਹਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਸ਼ਕੂਰ੍ਮਯੋਸ੍ਤੁ ਮਾਂਸੇਨ ਮਾਸਾਨੇਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ। ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਤੁ ਗਵ੍ਯੇਨ ਪਯਸਾ ਪਾਯਸੇਨ ਵਾ
ਖਰਗੋਸ਼ ਤੇ ਕਛੂਆ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਗਿਆਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਗਾਊ ਦੇ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਦੁੱਧ-ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਤਕ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੌਕਰੇਣ ਤੁ ਤृਪ੍ਯਂਤੇ ਮਾਸਾਨ੍ਪਂਚਦਸ਼ੈਵ ਤੁ। ਵਾਰ੍ਧ੍ਰੀਣਸਸ੍ਯ ਮਾਂਸੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕੀ
ਸੂਰ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਪੰਦਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਗੈਂਡੇ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਸ਼ਾਕੇਨ ਚਾਨਂਤ੍ਯਂ ਖਡ੍ਗਮਾਂਸੇਨ ਚੈਵ ਹਿ। ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਨ੍ਮਧੁਨਾ ਮਿਸ਼੍ਰਂ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦਧਿਪਾਯਸਮ੍
ਕਾਲਾ-ਸਾਗ ਤੇ ਖੜਗ ਮੱਛੀ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਅੰਤਹੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ—ਗਾਊ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ ਜਾਂ ਦੁੱਧ-ਚਾਵਲ—ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਦਤ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਯਮਿਤ੍ਯਾਹੁਃ ਪਿਤਰਃ ਪੂਰ੍ਵਦੇਵਤਾਃ। ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ੍ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਾਨ੍ਯਖਿਲਾਨਿ ਚ
ਪਿਤਰ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ, ਵੈਦ ਪਾਠ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਠਵਾਏ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਕਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ੍ਤਵਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਇਂਦ੍ਰੇਸ਼ਸੋਮਸੂਕ੍ਤਾਨਿ ਪਾਵਮਾਨੀਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਇੰਦਰ, ਈਸ਼, ਸੋਮਾ ਤੇ ਪਾਵਮਾਨਾ ਦੇ ਸੂਕਤ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਪਾਠ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਬृਹਦ੍ਰਥਂਤਰਂ ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸਾਮਾਥ ਰੌਰਵਂ। ਤਥੈਵ ਸ਼ਾਂਤਿਕਾਧ੍ਯਾਯਂ ਮਧੁਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮੇਵ ਚ
ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਤ ਤੇ ਰਥੰਤਰਾ ਸਾਮ, ਜੇਠਾ ਸਾਮ, ਰੌਰਵ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇ ਮਧੁ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਪਾਠ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਣ੍ਡਲਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਕਾਰਿ ਚ ਯਤ੍ਪੁਨਃ। ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਡਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਪਾਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤਾਧ੍ਯਯਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਰਮਪ੍ਰਿਯਂ। ਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਸੁ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਭੋਜ੍ਯਤੋਯਾਦਿਕਂ ਨृਪ
ਭਾਰਤ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲੈਂ, ਫਿਰ ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸਾਰ੍ਵਵਰ੍ਣਿਕਮਨ੍ਨਾਦ੍ਯਮਾਨਯੇਤ੍ਸਾਵਧਾਰਣਂ। ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਦ੍ਭੁਕ੍ਤਵਤਾਮਗ੍ਰਤੋ ਵਿਕਿਰਾਨ੍ਭੁਵਿ
ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਭੋਜਨ ਆਦਰ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਬਚਤ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਛਿੜਕਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਜੀਵਾ ਯੇਪ੍ਯਦਗ੍ਧਾਃ ਕੁਲੇ ਮਮ। ਭੂਮੌ ਦਤ੍ਤੇਨ ਤृਪ੍ਯਂਤੁ ਤृਪ੍ਤਾ ਯਾਂਤੁ ਪਰਾਂ ਗਤਿਂ
ਮੇਰੇ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਭੂਮਿ ਤੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਭੋਗ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ। ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣ।
ਯੇषਾਂ ਨ ਮਾਤਾ ਨ ਪਿਤਾ ਨ ਬਂਧੁਰ੍ਨ ਚਾਪਿ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਤਥਾਨ੍ਨਮਸ੍ਤਿ। ਤਤ੍ਤॄਪ੍ਤਯੇਨ੍ਨਂ ਭੁਵਿ ਦਤ੍ਤਮੇਤਤ੍ਪਯਾਤੁ ਯੋਗਾਯ ਯਤੋ ਯਤਸ੍ਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਮਾਂ ਹੈ, ਨਾ ਪਿਤਾ, ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਨਾ ਮਿਤਰ, ਨਾ ਭੋਜਨ—ਇਹ ਭੂਮਿ ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ ਤੇ ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣ।
ਅਸਂਸ੍ਕृਤਪ੍ਰਮੀਤਾਨਾਂ ਤ੍ਯਾਗਿਨਾਂ ਕੁਲਭਾਗਿਨਾਂ। ਉਛਿष੍ਟਭਾਗਧੇਯਾਨਾਂ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਵਿਕਿਰਾਸਨਂ
ਜੋ ਸੰਸਕਾਰ ਰਹਿਤ ਮਰੇ, ਜੋ ਤਿਆਗੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਉਚਿਸ਼ਟ ਭਾਗ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਰਭਾ ਘਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਭੋਗ ਛਿੜਕ ਕੇ ਅਸਨ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤृਪ੍ਤਾਨ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੋਦਕਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਕृਦ੍ਵਿਕਿਰਣੇ ਤਥਾ। ਵਿਪ੍ਰਲਿਪ੍ਤਮਹੀਪृष੍ਟੇ ਗੋਸ਼ਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰਵਾਰਿਣਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਪਾਣੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਛਿੜਕਣ ਸਮੇਂ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਗੋ-ਮਲ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ।
ਨਿਧਾਯ ਦਰ੍ਭਾਨ੍ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ। ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਵਿਧਾਨੇਨ ਪਿਂਡਾਂਸ਼੍ਚ ਪਿਤृਯਜ੍ਞਵਤ੍
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।