ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਕ੍ਰੋਧਪਰਤਾਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਹਰਿਮ੍। ਤृਪ੍ਤਾਨ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਕਿਰਂ ਸਾਰ੍ਵਵਰ੍ਣਿਕਂ
ਕ੍ਰੋਧੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਨਾਰਾਇਣ ਹਰਿ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੁੜ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਵਿਖੇਰਣ ਕਰਮ ਕਰੋ।
ਵਿਧृਤ੍ਯ ਸੋਦਕਂ ਤ੍ਵਨ੍ਨਂ ਸਤਿਲਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਭੁਵਿ। ਆਚਾਂਤੇषੁ ਪੁਨਰ੍ਦਦ੍ਯਾਜ੍ਜਲਂ ਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੋਦਕਮ੍
ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਖੇਰੋ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਚਮਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁੜ ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਅਕਸ਼ਤ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਸ੍ਵਧਾਵਾਚਨਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਿਂਡੋਪਰਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਦੇਵਾਦ੍ਯਂਤਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਨਾਸ਼ੋਨ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਸਭ ਪਿੰਡਾਂ 'ਤੇ ਸਵਧਾ ਉਚਾਰੋ; ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਣਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਦਿਸ਼ਮਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ਨ੍ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਾਨਵਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੇ।
ਦਾਤਾਰੋ ਨੋਭਿਵਰ੍ਦ੍ਧਂਤਾਂ ਵੇਦਾਃ ਸਨ੍ਤਤਿਰੇਵ ਚ। ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਨੋ ਮਾ ਵ੍ਯਗਮਦ੍ਬਹੁਦੇਯਂ ਚ ਨੋਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਸਾਡੇ ਦਾਨੀ ਵਧਣ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲਣ, ਸਾਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਨਂ ਚ ਨੋ ਬਹੁਭਵੇਦਤਿਥੀਂਸ਼੍ਚ ਲਭੇਮਹਿ। ਯਾਚਿਤਾਰਸ਼੍ਚ ਨਃ ਸਂਤੁ ਮਾ ਚ ਯਾਚਿष੍ਮ ਕਂਚਨ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਭੋਜਨ ਵਾਫ਼ਰ ਹੋਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਮਿਲਣ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਪਵੇ।
ਏਤਦਗ੍ਨਿਮਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨ੍ਵਾਹਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਣਂ। ਯਥੇਂਦੁਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ ਤਦ੍ਵਦਨ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਅਨ੍ਵਾਹਾਰਯ ਯਜਨਾ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਜੋ ਅਗਨਿਮਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਘਟਨਾ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਂਡਾਂਸ੍ਤੁ ਗੋਜਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦਗ੍ਨੌ ਜਲੇਪਿ ਵਾ। ਵਪ੍ਰਾਂਤੇ ਵਾਥ ਵਿਕਿਰੇਦਾਪੋਭਿਰਥ ਵਾਪਯੇਤ੍
ਪਿੰਡਾਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਜਾਂ ਖੇਤ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਛਿੜਕਣ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਿਗਾ ਦੇਣ।
ਪਤ੍ਨੀਂ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਂ ਪਿਂਡਂ ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਦ੍ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਆਧਤ੍ਤ ਪਿਤਰੋ ਗਰ੍ਭਂ ਪੁਤ੍ਰਸਂਤਾਨਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ
ਪਤਨੀ, ਜੋ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਮੱਧਲਾ ਪਿੰਡ ਖਾਏ; ਪਿਤਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਬੀਜ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਪਣਂ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਯਾਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਪਿਤृਕਰ੍ਮਣਃ
ਨਿਵਾਪਣ ਦੀ ਰਸਮ ਤਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦ ਤਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂਦੇ ਨਹੀਂ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇष੍ਟੈਃ ਸਹ ਤਤਃ ਸ਼ਾਂਤੋ ਭੁਂਜੀਤ ਪਿਤृਸੇਵਿਤਮ੍। ਪੁਨਰ੍ਭੋਜਨਮਧ੍ਵਾਨਂ ਯਾਨਮਾਯਾਸਮੈਥੁਨਮ੍
ਫਿਰ, ਸਨਮਾਨਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਖਾਓ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਦੁਬਾਰਾ ਭੋਜਨ, ਯਾਤਰਾ, ਮਿਹਨਤ ਜਾਂ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਭੁਗ੍ਯੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍। ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਕਲਹਂ ਚੈਵ ਦਿਵਾਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਜੋ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਧ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਬਚੇ: ਦੂਜਾ ਭੋਜਨ, ਯਾਤਰਾ, ਮਿਹਨਤ, ਮਿਲਾਪ, ਪਾਠ, ਝਗੜਾ ਅਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੌਣਾ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਸ੍ਯੇਹ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍। ਕਨ੍ਯਾ ਕੁਂਭ ਵृषਸ੍ਥੇਰ੍ਕੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਨਿਆ, ਕੁੰਭ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਜਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ।
ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਪਿਂਡੀਕਰਣਾਤ੍ਮਕਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਨੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦੇਯਮਗ੍ਨਿਮਤਾ ਸਦਾ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸਪੀੰਡਿਕਰਨ ਲਈ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਅਗਨਿ-ਵਿਦਿਆ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦੇਵੇ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਯਦੁਦੀਰਿਤਮ੍। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਾਧਾਰਣਂ ਨਾਮ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ: 'ਸਧਾਰਣ' ਸ਼ਰਾਧ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਚੈਵ ਅਮਾਵਸ੍ਯਾਰ੍ਕਸਂਕ੍ਰਮੇ। ਅਮਾਵਸ੍ਯਾष੍ਟਕਾ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ ਪਂਚਦਸ਼ੀषੁ ਚ
ਸੰਕਰਾਂਤੀ, ਵਿਸ਼ੁ, ਅਮਾਵਸ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਸੀ ਬਦਲਣ, ਅਮਾਵਸ-ਅਸ਼ਟਕਾ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ—ਇਹ ਸਮੇਂ ਹਨ।
ਆਰ੍ਦ੍ਰਾ ਮਘਾ ਰੋਹਿਣੀषੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਂਗਮੇ। ਗਜਚ੍ਛਾਯਾਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਵਿष੍ਟਿਵੈਧृਤਿਵਾਸਰੇ
ਆਰਦਰਾ, ਮਘਾ, ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਿਲਣ; ਗਜਛਾਇਆ, ਵਿਅਤੀਪਾਤ, ਵਿਟੀ ਅਤੇ ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਦਿਨ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਨਵਮੀਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਚ। ਪਂਚਦਸ਼ੀ ਤੁ ਮਾਘਸ੍ਯ ਨਭਸ੍ਯੇ ਚ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੀ ਤੀਜ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਨੌਂ, ਮਾਘ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਅਤੇ ਨਭਸਿਆ ਦੀ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ।
ਯੁਗਾਦਯਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਹ੍ਯੇਤਾਃ ਪਿਤॄਪਕ੍ਸ਼ੋਪਕਾਰਿਕਾਃ। ਤਥਾ ਮਨ੍ਵਂਤਰਾਦੌ ਚ ਦੇਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨਵੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਵੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ।
ਅਸ਼੍ਵਯੁਙ੍ਨਵਮੀ ਚੈਵ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਤਥਾ। ਤृਤੀਯਾ ਚੈਤ੍ਰਮਾਸਸ੍ਯ ਤਥਾ ਭਾਦ੍ਰਪਦਸ੍ਯ ਚ
ਅਸ਼ਵਯੁਜ ਦੀ ਨੌਂ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਬਾਰਵੀਂ, ਚੈਤਰ ਦੀ ਤੀਜ ਅਤੇ ਭਾਦਰਪਦ ਦੀ ਤੀਜ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਪੌषਸ੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀ ਤਥਾ। ਆषਾਢਸ੍ਯਾਪਿ ਦਸ਼ਮੀ ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮੀ
ਫਾਲਗੁਨ ਦੀ ਅਮਾਵਸ, ਪੌਸ਼ ਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ, ਆਾਢ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਅਤੇ ਮਾਘ ਦੀ ਸਤਵੀਂ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਚਾष੍ਟਮੀ ਕृष੍ਣਾ ਤਥਾषਾਢੀ ਚ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ। ਕਾਰ੍ਤਿਕੀ ਫਾਲ੍ਗੁਨੀ ਚੈਵਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਪਂਚਦਸ਼ੀ ਸਿਤਾ
ਸ਼ਰਾਵਣ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਅਸ਼ਟਮੀ, ਆਾਢ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ, ਕਾਰਤਿਕੀ ਅਤੇ ਫਾਲਗੁਨੀ ਪੂਰਨਿਮਾ, ਅਤੇ ਜਯੇਸ਼ਠ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਸਫੇਦ ਪੱਖ।
ਮਨ੍ਵਂਤਰਾਦਯਸ੍ਤ੍ਵੇਤਾ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਿਕਾਃ। ਪਾਨੀਯਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਤਿਲੈਰ੍ਵਿਮਿਸ਼੍ਰਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਤੋ ਮਨੁष੍ਯਃ
ਮਨਵੰਤਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਕਰਮ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਅਖੂਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਜੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਸਮਾਸ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਰਹਸ੍ਯਮੇਤਤ੍ਪਿਤਰੋ ਵਦਂਤਿ। ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਮੁਪਵਾਸੇषੁ ਤਥੋਤ੍ਸਵਮਹਾਲਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ੍ਰਾਧ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਗੁਪਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਉਪਵਾਸਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਲਯਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ।
ਤੀਰ੍ਥਾਯਤਨਗੋष੍ਠੇषੁ ਦ੍ਵੀਪੋਦ੍ਯਾਨਗृਹੇषੁ ਚ। ਵਿਵਿਕ੍ਤੇषੂਪਲਿਪ੍ਤੇषੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦੇਯਂ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਸ੍ਰਾਧ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਤੀਰਥ, ਮੰਦਰ, ਗਉਸ਼ਾਲਾ, ਟਾਪੂ, ਬਾਗ, ਘਰ ਅਤੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ, ਇਕਾਂਤ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵੇਪਰੇਚਾਹ੍ਨਿ ਵਿਨੀਤਾਤ੍ਮਾਨਿ ਮਂਤ੍ਰਯੇਤ੍। ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤਗੁਣੋਪੇਤਾਨ੍ਵਯੋਰੂਪਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਪਿਛਲੇ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।
ਦ੍ਵੌ ਦੈਵੇ ਪਿਤृਕृਤ੍ਯੇ ਤ੍ਰੀਨੇਕੈਕਮੁਭਯਤ੍ਰ ਵਾ। ਭੋਜਯੇਤ੍ਸੁਸਮृਦ੍ਧੋਪਿ ਨ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਦੋ, ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਲਈ ਤਿੰਨ, ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਇੱਕ-ਇੱਕ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ। ਚਾਹੇ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਹੋ, ਪਰ ਭੇਟ ਵਧੇਰੇ ਨਾ ਕਰੋ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਨ੍ਯਵੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਾਸਨਪੂਰ੍ਵਕਂ। ਪੂਰਯੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਤੁ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਂ ਦਰ੍ਭਪਵਿਤ੍ਰਕੇ
ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਠੀਕ ਬੈਠਕ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਪਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਭਰੋ ਅਤੇ ਉਹ ਦਰਭਾ ਘਾਸ 'ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਸ਼ਨ੍ਨੋਦੇਵੀਤ੍ਯਪਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਵੋਸੀਤਿ ਯਵਾਨਪਿ। ਗਂਧਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤੁ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
‘ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀ’ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਪਾਓ, ਜਾਂ ‘ਯਵੋਸੀ’ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਜੌ ਪਾਓ। ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿਓ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ ਇਤ੍ਯਾਭ੍ਯਾਮਾਵਾਹ੍ਯ ਵਿਕਿਰੇਦ੍ਯਵਾਨ੍। ਯਵੋਸਿ ਧਾਨ੍ਯਰਾਜਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਰੁਣੋ ਮਧੁਮਿਸ਼੍ਰਿਤਃ
‘ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ’ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਜੌ ਛਿੜਕੋ। ‘ਯਵੋਸੀ, ਤੂੰ ਧਾਣੇ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਜੌ, ਜੋ ਮਧੂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ।’