ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਣੀਤੇਨ ਸ ਏਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਤਤਃ ਪਰ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਕਮ੍
ਦੱਖਣੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਛਿੜਕਣ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤਿਨਾ ਕਾਰ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਜਾਨਤਾ। ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪਿਂਡਾਨ੍ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਚੋਦਕਂ੧੦੦ 1.9.
ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤ ਆਸਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰੇ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭੇਟ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਪਾਣੀ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਦਦ੍ਯਾਦੁਦਕਪਾਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਸਲਿਲਂ ਸਵ੍ਯਪਾਣਿਨਾ। ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦਮਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਹਰ ਚੀਜ਼ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਨਿਰਵੈਰਤਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਵਿਧਾਯ ਰੇਖਾਂ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਿਰ੍ਵਪੇਦਵਨੇਜਨਂ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਦਰ੍ਭਾਨ੍ਨਿਧਾਯ ਵੈ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੇਖਾ ਖਿੱਚੋ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਰੱਖੋ; ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਲਗਾਓ।
ਨਿਧਾਯ ਪਿਂਡਮੇਕੈਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦਰ੍ਭੋਪਰਿਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਨਿਰ੍ਵਪੇਦਥ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਨਾਮਗੋਤ੍ਰਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੈਃ
ਹਰ ਪਿੰਡ ਦਰਭਾ ਘਾਸ 'ਤੇ ਰੱਖੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਦਰਭਾ 'ਤੇ ਪਿੰਡ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ।
ਤੇषੁ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਤਂ ਹਸ੍ਤਂ ਵਿਮृਜ੍ਯਾਲ੍ਲੇਪਭਾਗਿਨਾਂ। ਤਥੈਵ ਚ ਜਪਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਨੇਜਨਮ੍
ਉਹ ਦਰਭਾ 'ਤੇ, ਹੱਥ ਪਿੰਡ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪੂੰਝੋ; ਫਿਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੋ ਤੇ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਮ ਕਰੋ।
ਜਲਯੁਕ੍ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗਂਧਧੂਪਾਰ੍ਚਨਾਦਿਭਿਃ। ਏਵਮਾਵਾਹ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਦਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਯਥੋਦਿਤੈਃ
ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਧੂਪ, ਗੰਧ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਓ।
ਏਕਾਗ੍ਨਰੇਕਏਵਾਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਵਪੇਦ੍ਦਰ੍ਵਿਕਾਂ ਤਥਾ। ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ਬੁਧਃ
ਇਕ ਅੱਗ ਤੇ ਇਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ, ਪਿੰਡ ਰੱਖੋ; ਫਿਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਪਿਂਡਾਦਿਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਵਾਹਨਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍। ਤਤੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡੇਭ੍ਯੋ ਮਾਤ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ
ਫਿਰ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਆਵਾਹਨ ਤੇ ਵਿਸਰਜਨ ਕਰਮ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਭਾਗ ਵੰਡੋ।
ਤਾਨੇਵ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਥਮਮਾਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਨਵਃ। ਵਰ੍ਣਯਨ੍ਭੋਜਯੇਦਨ੍ਨਮਿष੍ਟਂ ਪੂਰ੍ਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ; ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ।
ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਕ੍ਰੋਧਪਰਤਾਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਹਰਿਮ੍। ਤृਪ੍ਤਾਨ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਕਿਰਂ ਸਾਰ੍ਵਵਰ੍ਣਿਕਂ
ਕ੍ਰੋਧੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਨਾਰਾਇਣ ਹਰਿ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੁੜ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਵਿਖੇਰਣ ਕਰਮ ਕਰੋ।
ਵਿਧृਤ੍ਯ ਸੋਦਕਂ ਤ੍ਵਨ੍ਨਂ ਸਤਿਲਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਭੁਵਿ। ਆਚਾਂਤੇषੁ ਪੁਨਰ੍ਦਦ੍ਯਾਜ੍ਜਲਂ ਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੋਦਕਮ੍
ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਖੇਰੋ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਚਮਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁੜ ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਅਕਸ਼ਤ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਸ੍ਵਧਾਵਾਚਨਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਿਂਡੋਪਰਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਦੇਵਾਦ੍ਯਂਤਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਨਾਸ਼ੋਨ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਸਭ ਪਿੰਡਾਂ 'ਤੇ ਸਵਧਾ ਉਚਾਰੋ; ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਣਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਦਿਸ਼ਮਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ਨ੍ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਾਨਵਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੇ।
ਦਾਤਾਰੋ ਨੋਭਿਵਰ੍ਦ੍ਧਂਤਾਂ ਵੇਦਾਃ ਸਨ੍ਤਤਿਰੇਵ ਚ। ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਨੋ ਮਾ ਵ੍ਯਗਮਦ੍ਬਹੁਦੇਯਂ ਚ ਨੋਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਸਾਡੇ ਦਾਨੀ ਵਧਣ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲਣ, ਸਾਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਨਂ ਚ ਨੋ ਬਹੁਭਵੇਦਤਿਥੀਂਸ਼੍ਚ ਲਭੇਮਹਿ। ਯਾਚਿਤਾਰਸ਼੍ਚ ਨਃ ਸਂਤੁ ਮਾ ਚ ਯਾਚਿष੍ਮ ਕਂਚਨ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਭੋਜਨ ਵਾਫ਼ਰ ਹੋਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਮਿਲਣ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਪਵੇ।
ਏਤਦਗ੍ਨਿਮਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨ੍ਵਾਹਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਣਂ। ਯਥੇਂਦੁਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ ਤਦ੍ਵਦਨ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਅਨ੍ਵਾਹਾਰਯ ਯਜਨਾ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਜੋ ਅਗਨਿਮਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਘਟਨਾ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਂਡਾਂਸ੍ਤੁ ਗੋਜਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦਗ੍ਨੌ ਜਲੇਪਿ ਵਾ। ਵਪ੍ਰਾਂਤੇ ਵਾਥ ਵਿਕਿਰੇਦਾਪੋਭਿਰਥ ਵਾਪਯੇਤ੍
ਪਿੰਡਾਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਜਾਂ ਖੇਤ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਛਿੜਕਣ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਿਗਾ ਦੇਣ।
ਪਤ੍ਨੀਂ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਂ ਪਿਂਡਂ ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਦ੍ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਆਧਤ੍ਤ ਪਿਤਰੋ ਗਰ੍ਭਂ ਪੁਤ੍ਰਸਂਤਾਨਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ
ਪਤਨੀ, ਜੋ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਮੱਧਲਾ ਪਿੰਡ ਖਾਏ; ਪਿਤਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਬੀਜ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਪਣਂ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਯਾਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਪਿਤृਕਰ੍ਮਣਃ
ਨਿਵਾਪਣ ਦੀ ਰਸਮ ਤਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦ ਤਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂਦੇ ਨਹੀਂ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇष੍ਟੈਃ ਸਹ ਤਤਃ ਸ਼ਾਂਤੋ ਭੁਂਜੀਤ ਪਿਤृਸੇਵਿਤਮ੍। ਪੁਨਰ੍ਭੋਜਨਮਧ੍ਵਾਨਂ ਯਾਨਮਾਯਾਸਮੈਥੁਨਮ੍
ਫਿਰ, ਸਨਮਾਨਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਖਾਓ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਦੁਬਾਰਾ ਭੋਜਨ, ਯਾਤਰਾ, ਮਿਹਨਤ ਜਾਂ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਭੁਗ੍ਯੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍। ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਕਲਹਂ ਚੈਵ ਦਿਵਾਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਜੋ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਧ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਬਚੇ: ਦੂਜਾ ਭੋਜਨ, ਯਾਤਰਾ, ਮਿਹਨਤ, ਮਿਲਾਪ, ਪਾਠ, ਝਗੜਾ ਅਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੌਣਾ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਸ੍ਯੇਹ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍। ਕਨ੍ਯਾ ਕੁਂਭ ਵृषਸ੍ਥੇਰ੍ਕੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਨਿਆ, ਕੁੰਭ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਜਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ।
ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਪਿਂਡੀਕਰਣਾਤ੍ਮਕਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਨੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦੇਯਮਗ੍ਨਿਮਤਾ ਸਦਾ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸਪੀੰਡਿਕਰਨ ਲਈ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਅਗਨਿ-ਵਿਦਿਆ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦੇਵੇ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਯਦੁਦੀਰਿਤਮ੍। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਾਧਾਰਣਂ ਨਾਮ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ: 'ਸਧਾਰਣ' ਸ਼ਰਾਧ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਚੈਵ ਅਮਾਵਸ੍ਯਾਰ੍ਕਸਂਕ੍ਰਮੇ। ਅਮਾਵਸ੍ਯਾष੍ਟਕਾ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ ਪਂਚਦਸ਼ੀषੁ ਚ
ਸੰਕਰਾਂਤੀ, ਵਿਸ਼ੁ, ਅਮਾਵਸ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਸੀ ਬਦਲਣ, ਅਮਾਵਸ-ਅਸ਼ਟਕਾ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ—ਇਹ ਸਮੇਂ ਹਨ।
ਆਰ੍ਦ੍ਰਾ ਮਘਾ ਰੋਹਿਣੀषੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਂਗਮੇ। ਗਜਚ੍ਛਾਯਾਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਵਿष੍ਟਿਵੈਧृਤਿਵਾਸਰੇ
ਆਰਦਰਾ, ਮਘਾ, ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਿਲਣ; ਗਜਛਾਇਆ, ਵਿਅਤੀਪਾਤ, ਵਿਟੀ ਅਤੇ ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਦਿਨ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਨਵਮੀਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਚ। ਪਂਚਦਸ਼ੀ ਤੁ ਮਾਘਸ੍ਯ ਨਭਸ੍ਯੇ ਚ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੀ ਤੀਜ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਨੌਂ, ਮਾਘ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਅਤੇ ਨਭਸਿਆ ਦੀ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ।
ਯੁਗਾਦਯਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਹ੍ਯੇਤਾਃ ਪਿਤॄਪਕ੍ਸ਼ੋਪਕਾਰਿਕਾਃ। ਤਥਾ ਮਨ੍ਵਂਤਰਾਦੌ ਚ ਦੇਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨਵੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਵੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ।
ਅਸ਼੍ਵਯੁਙ੍ਨਵਮੀ ਚੈਵ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਤਥਾ। ਤृਤੀਯਾ ਚੈਤ੍ਰਮਾਸਸ੍ਯ ਤਥਾ ਭਾਦ੍ਰਪਦਸ੍ਯ ਚ
ਅਸ਼ਵਯੁਜ ਦੀ ਨੌਂ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਬਾਰਵੀਂ, ਚੈਤਰ ਦੀ ਤੀਜ ਅਤੇ ਭਾਦਰਪਦ ਦੀ ਤੀਜ।