ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਵਪਾਮੀਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਅਭਿਘਾਰ੍ਯ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਪਤ੍ਰਯਮਗ੍ਰਤਃ
‘ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਵਿਤਸ੍ਤ੍ਯਾਯਤਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰਙ੍ਗੁਲਵਿਸ੍ਤृਤਾਃ। ਦਰ੍ਵੀਤ੍ਰਯਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਖਾਦਿਰਂ ਰਜਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਟਸਤ (ਹੱਥ ਦੀ ਲੰਬਾਈ) ਅਤੇ ਚਾਰ ਉਂਗਲਾਂ ਚੌੜੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਚਮਚੇ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰਂ ਪਰਿਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਹਸ੍ਤਾਕਾਰਾਗ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਉਦਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕਾਂਸ੍ਯਸ੍ਯ ਮੇਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਰਤਨੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੱਟਾ, ਹੱਥ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਚੋਟੀ ਹੋਵੇ; ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਮਿੱਥ, ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ।
ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਦ੍ਵਾਸੋ ਗਂਧਧੂਪਾਨੁਲੇਪਨਮ੍। ਆਹਰੇਦਪਸਵ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਸ਼ਨੈਃ
ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਲੇਟ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਧੂਪ ਅਤੇ ਲੇਪ ਲਿਆਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਨਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇਂਤਰੇ। ਗੋਮਯੇਨਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਗੋਮੂਤ੍ਰੇਣ ਚ ਮਂਡਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਘਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਗੋ-ਮਯ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ ਥਾਂ ਤੇ, ਗੋ-ਮੂਤਰ ਨਾਲ ਮੰਡਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਤਾਭਿਃ ਸਪੁष੍ਪਾਭਿਰਦ੍ਭਿਃ ਸਵ੍ਯਾਪਸਵ੍ਯਵਤ੍। ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਤ੍ਪਾਦਾਵਭਿਵਂਦ੍ਯ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਸਾਫ ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸਨੇषੂਪਵਿष੍ਟੇषੁ ਦਰ੍ਭਵਤ੍ਸੁ ਵਿਧਾਨਤਃ। ਉਪਸ੍ਪृष੍ਟੋਦਕਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨੁਪਵੇਸ਼੍ਯਾਨੁਮਂਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਆਸਨ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਠੀਕ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵੌ ਦੈਵੇ ਪਿਤृਕृਤ੍ਯੇ ਤ੍ਰੀਨੇਕੈਕਂ ਚੋਭਯਤ੍ਰ ਵਾ। ਭੋਜਯੇਦੀਸ਼੍ਵਰੋਪੀਹ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਬੁਧਃ
ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਦੋ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ, ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਇਕ-ਇਕ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ—ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ, ਪਰ ਇਹ ਭੋਜਨ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਦੈਵਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਥ ਵਿਪ੍ਰਾਨਰ੍ਘਾਦਿਨਾ ਬੁਧੈਃ। ਅਗ੍ਨੌ ਕੁਰ੍ਯਾਦਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਭੇਟ ਰੱਖੋ; ਫਿਰ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਰਘ ਤੇ ਹੋਰ ਸੰਮਾਨ ਦਿਓ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਕਰੋ।
ਸ੍ਵਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਕਾਲੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਂਤਤਃ। ਅਗ੍ਨੀषੋਮਮਯਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਬੁਧਃ
ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਆਪਿਆਯਨ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਣੀਤੇਨ ਸ ਏਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਤਤਃ ਪਰ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਕਮ੍
ਦੱਖਣੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਛਿੜਕਣ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤਿਨਾ ਕਾਰ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਜਾਨਤਾ। ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪਿਂਡਾਨ੍ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਚੋਦਕਂ੧੦੦ 1.9.
ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤ ਆਸਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰੇ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭੇਟ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਪਾਣੀ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਦਦ੍ਯਾਦੁਦਕਪਾਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਸਲਿਲਂ ਸਵ੍ਯਪਾਣਿਨਾ। ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦਮਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਹਰ ਚੀਜ਼ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਨਿਰਵੈਰਤਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਵਿਧਾਯ ਰੇਖਾਂ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਿਰ੍ਵਪੇਦਵਨੇਜਨਂ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਦਰ੍ਭਾਨ੍ਨਿਧਾਯ ਵੈ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੇਖਾ ਖਿੱਚੋ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਰੱਖੋ; ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਲਗਾਓ।
ਨਿਧਾਯ ਪਿਂਡਮੇਕੈਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦਰ੍ਭੋਪਰਿਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਨਿਰ੍ਵਪੇਦਥ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਨਾਮਗੋਤ੍ਰਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੈਃ
ਹਰ ਪਿੰਡ ਦਰਭਾ ਘਾਸ 'ਤੇ ਰੱਖੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਦਰਭਾ 'ਤੇ ਪਿੰਡ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ।
ਤੇषੁ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਤਂ ਹਸ੍ਤਂ ਵਿਮृਜ੍ਯਾਲ੍ਲੇਪਭਾਗਿਨਾਂ। ਤਥੈਵ ਚ ਜਪਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਨੇਜਨਮ੍
ਉਹ ਦਰਭਾ 'ਤੇ, ਹੱਥ ਪਿੰਡ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪੂੰਝੋ; ਫਿਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੋ ਤੇ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਮ ਕਰੋ।
ਜਲਯੁਕ੍ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗਂਧਧੂਪਾਰ੍ਚਨਾਦਿਭਿਃ। ਏਵਮਾਵਾਹ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਦਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਯਥੋਦਿਤੈਃ
ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਧੂਪ, ਗੰਧ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਓ।
ਏਕਾਗ੍ਨਰੇਕਏਵਾਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਵਪੇਦ੍ਦਰ੍ਵਿਕਾਂ ਤਥਾ। ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ਬੁਧਃ
ਇਕ ਅੱਗ ਤੇ ਇਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ, ਪਿੰਡ ਰੱਖੋ; ਫਿਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਪਿਂਡਾਦਿਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਵਾਹਨਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍। ਤਤੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡੇਭ੍ਯੋ ਮਾਤ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ
ਫਿਰ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਆਵਾਹਨ ਤੇ ਵਿਸਰਜਨ ਕਰਮ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਭਾਗ ਵੰਡੋ।
ਤਾਨੇਵ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਥਮਮਾਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਨਵਃ। ਵਰ੍ਣਯਨ੍ਭੋਜਯੇਦਨ੍ਨਮਿष੍ਟਂ ਪੂਰ੍ਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ; ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ।
ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਕ੍ਰੋਧਪਰਤਾਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਹਰਿਮ੍। ਤृਪ੍ਤਾਨ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਕਿਰਂ ਸਾਰ੍ਵਵਰ੍ਣਿਕਂ
ਕ੍ਰੋਧੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਨਾਰਾਇਣ ਹਰਿ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੁੜ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਵਿਖੇਰਣ ਕਰਮ ਕਰੋ।
ਵਿਧृਤ੍ਯ ਸੋਦਕਂ ਤ੍ਵਨ੍ਨਂ ਸਤਿਲਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਭੁਵਿ। ਆਚਾਂਤੇषੁ ਪੁਨਰ੍ਦਦ੍ਯਾਜ੍ਜਲਂ ਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੋਦਕਮ੍
ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਖੇਰੋ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਚਮਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁੜ ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਅਕਸ਼ਤ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਸ੍ਵਧਾਵਾਚਨਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਿਂਡੋਪਰਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਦੇਵਾਦ੍ਯਂਤਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਨਾਸ਼ੋਨ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਸਭ ਪਿੰਡਾਂ 'ਤੇ ਸਵਧਾ ਉਚਾਰੋ; ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਣਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਦਿਸ਼ਮਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ਨ੍ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਾਨਵਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੇ।
ਦਾਤਾਰੋ ਨੋਭਿਵਰ੍ਦ੍ਧਂਤਾਂ ਵੇਦਾਃ ਸਨ੍ਤਤਿਰੇਵ ਚ। ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਨੋ ਮਾ ਵ੍ਯਗਮਦ੍ਬਹੁਦੇਯਂ ਚ ਨੋਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਸਾਡੇ ਦਾਨੀ ਵਧਣ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲਣ, ਸਾਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਨਂ ਚ ਨੋ ਬਹੁਭਵੇਦਤਿਥੀਂਸ਼੍ਚ ਲਭੇਮਹਿ। ਯਾਚਿਤਾਰਸ਼੍ਚ ਨਃ ਸਂਤੁ ਮਾ ਚ ਯਾਚਿष੍ਮ ਕਂਚਨ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਭੋਜਨ ਵਾਫ਼ਰ ਹੋਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਮਿਲਣ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਪਵੇ।
ਏਤਦਗ੍ਨਿਮਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨ੍ਵਾਹਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਣਂ। ਯਥੇਂਦੁਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ ਤਦ੍ਵਦਨ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਅਨ੍ਵਾਹਾਰਯ ਯਜਨਾ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਜੋ ਅਗਨਿਮਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਘਟਨਾ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਂਡਾਂਸ੍ਤੁ ਗੋਜਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦਗ੍ਨੌ ਜਲੇਪਿ ਵਾ। ਵਪ੍ਰਾਂਤੇ ਵਾਥ ਵਿਕਿਰੇਦਾਪੋਭਿਰਥ ਵਾਪਯੇਤ੍
ਪਿੰਡਾਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਜਾਂ ਖੇਤ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਛਿੜਕਣ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਿਗਾ ਦੇਣ।
ਪਤ੍ਨੀਂ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਂ ਪਿਂਡਂ ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਦ੍ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਆਧਤ੍ਤ ਪਿਤਰੋ ਗਰ੍ਭਂ ਪੁਤ੍ਰਸਂਤਾਨਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ
ਪਤਨੀ, ਜੋ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਮੱਧਲਾ ਪਿੰਡ ਖਾਏ; ਪਿਤਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਬੀਜ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਪਣਂ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਯਾਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਪਿਤृਕਰ੍ਮਣਃ
ਨਿਵਾਪਣ ਦੀ ਰਸਮ ਤਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦ ਤਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂਦੇ ਨਹੀਂ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।