ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸੁਤੋ ਵਿਧਿਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ। ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਵੇਦਵਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰੀ ਜ੍ਞਾਨਵਂਸ਼ਕੁਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੋਤਰੀ, ਸ਼੍ਰੋਤਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਵਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੀਣ, ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ।
ਤ੍ਰਿਣਾਚਿਕੇਤਸ੍ਤ੍ਰਿਮਧੁਃ ਸ਼੍ਰੁਤੇष੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ। ਪੁਰਾਣਵੇਤ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੀ ਜਪਤਤ੍ਪਰਃ
ਤਿੰਨ ਨਾਚਿਕੇਤ ਅੱਗਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਮਧੁ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੋਰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰਸਮਾਂ ਵਿਚ ਸਥਿਰ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਵ-ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਲਗਨ, ਅਤੇ ਜਪ ਕਰਨ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਕ੍ਤਃ ਪਿਤृਪਰਃ ਸੂਰ੍ਯਭਕ੍ਤੋਥ ਵੈष੍ਣਵਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯੋਗਨਿष੍ਠਾਤ੍ਮਾ ਵਿਜਿਤਾਤ੍ਮਾ ਸੁਸ਼ੀਲਵਾਨ੍
ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਭਗਤ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਭਗਤ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਜੋਗ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ।
ਏਤੇ ਤੋष੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਰ੍ਜਨੀਯਾਨਿਮਾਨ੍ਸ਼ृਣੁ। ਪਤਿਤਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤਃ ਕ੍ਲੀਬਃ ਪਿਸ਼ੁਨੋ ਵ੍ਯਂਗਰੋਗਿਤਃ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਮਾਨਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਕਿ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਪੁੰਸਕ, ਚੁਗਲਖੋਰ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਿਖਣ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋਵੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਤੁ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਵੈ ਧਰ੍ਮਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ। ਪੂਰ੍ਵੇਦ੍ਯੁਰਪਰੇਦ੍ਯੁਰ੍ਵਾ ਵਿਨੀਤਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਮਂਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਸਮੇਂ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਨਿਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਮਂਤ੍ਰਿਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰ ਉਪਤਿष੍ਠਂਤਿ ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍। ਵਾਯੁਭੂਤਾਨਿ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਤਥਾਸੀਨਾਨੁਪਾਸਤੇ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਰ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਜਾਨੁਚਾਲਭ੍ਯ ਵਾਮਂ ਪਾਤ੍ਯਨਿਮਂਤ੍ਰਯੇਤ੍। ਅਕ੍ਰੋਧਨੈਃ ਸ਼ੌਚਪਰੈਃ ਸੁਸ੍ਨਾਤੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਸੱਜਾ ਘੁੱਟ ਛੂਹ ਕੇ, ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਵਰਤ ਕੇ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਲਗਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਭਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤੁ ਮਯਾ ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ। ਪਿਤृਯਜ੍ਞਂ ਵਿਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਤਰ੍ਪਣਾਖ੍ਯਂ ਤੁ ਯੋਗ੍ਨਿਮਾਨ੍
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਤੂੰ ਅਤੇ ਮੈਂ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਰ-ਯਜਨਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਂਡਾਨ੍ਵਾਹਾਰ੍ਯਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਮਿਂਦੁਕ੍ਸ਼ਯੇ ਤਥਾ। ਗੋਮਯੇਨਾਨੁਲਿਪ੍ਤੇ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਪ੍ਲਵਨਸ੍ਥਲੇ
ਚੰਦ ਦੀ ਘਟਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਵਾਹਾਰਿਆਕ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਗੋ-ਮਯ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਰਭੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੋष੍ਠੇ ਵਾ ਜਲਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਅਗ੍ਨਿਮਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਚਰੁਂ ਵਾ ਸਕ੍ਤੁਮੁष੍ਟਿਭਿਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਚਰੂ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ, ਜਾਂ ਭੁੰਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅਣਜ ਦੀ ਮੁੱਠਾਂ ਨਾਲ।
ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਵਪਾਮੀਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਅਭਿਘਾਰ੍ਯ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਪਤ੍ਰਯਮਗ੍ਰਤਃ
‘ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਵਿਤਸ੍ਤ੍ਯਾਯਤਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰਙ੍ਗੁਲਵਿਸ੍ਤृਤਾਃ। ਦਰ੍ਵੀਤ੍ਰਯਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਖਾਦਿਰਂ ਰਜਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਟਸਤ (ਹੱਥ ਦੀ ਲੰਬਾਈ) ਅਤੇ ਚਾਰ ਉਂਗਲਾਂ ਚੌੜੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਚਮਚੇ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰਂ ਪਰਿਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਹਸ੍ਤਾਕਾਰਾਗ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਉਦਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕਾਂਸ੍ਯਸ੍ਯ ਮੇਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਰਤਨੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੱਟਾ, ਹੱਥ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਚੋਟੀ ਹੋਵੇ; ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਮਿੱਥ, ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ।
ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਦ੍ਵਾਸੋ ਗਂਧਧੂਪਾਨੁਲੇਪਨਮ੍। ਆਹਰੇਦਪਸਵ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਸ਼ਨੈਃ
ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਲੇਟ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਧੂਪ ਅਤੇ ਲੇਪ ਲਿਆਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਨਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇਂਤਰੇ। ਗੋਮਯੇਨਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਗੋਮੂਤ੍ਰੇਣ ਚ ਮਂਡਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਘਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਗੋ-ਮਯ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ ਥਾਂ ਤੇ, ਗੋ-ਮੂਤਰ ਨਾਲ ਮੰਡਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਤਾਭਿਃ ਸਪੁष੍ਪਾਭਿਰਦ੍ਭਿਃ ਸਵ੍ਯਾਪਸਵ੍ਯਵਤ੍। ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਤ੍ਪਾਦਾਵਭਿਵਂਦ੍ਯ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਸਾਫ ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸਨੇषੂਪਵਿष੍ਟੇषੁ ਦਰ੍ਭਵਤ੍ਸੁ ਵਿਧਾਨਤਃ। ਉਪਸ੍ਪृष੍ਟੋਦਕਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨੁਪਵੇਸ਼੍ਯਾਨੁਮਂਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਆਸਨ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਠੀਕ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵੌ ਦੈਵੇ ਪਿਤृਕृਤ੍ਯੇ ਤ੍ਰੀਨੇਕੈਕਂ ਚੋਭਯਤ੍ਰ ਵਾ। ਭੋਜਯੇਦੀਸ਼੍ਵਰੋਪੀਹ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਬੁਧਃ
ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਦੋ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ, ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਇਕ-ਇਕ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ—ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ, ਪਰ ਇਹ ਭੋਜਨ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਦੈਵਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਥ ਵਿਪ੍ਰਾਨਰ੍ਘਾਦਿਨਾ ਬੁਧੈਃ। ਅਗ੍ਨੌ ਕੁਰ੍ਯਾਦਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਭੇਟ ਰੱਖੋ; ਫਿਰ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਰਘ ਤੇ ਹੋਰ ਸੰਮਾਨ ਦਿਓ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਕਰੋ।
ਸ੍ਵਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਕਾਲੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਂਤਤਃ। ਅਗ੍ਨੀषੋਮਮਯਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਬੁਧਃ
ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਆਪਿਆਯਨ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਣੀਤੇਨ ਸ ਏਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਤਤਃ ਪਰ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਕਮ੍
ਦੱਖਣੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਛਿੜਕਣ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤਿਨਾ ਕਾਰ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਜਾਨਤਾ। ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪਿਂਡਾਨ੍ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਚੋਦਕਂ੧੦੦ 1.9.
ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤ ਆਸਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰੇ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭੇਟ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਪਾਣੀ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਦਦ੍ਯਾਦੁਦਕਪਾਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਸਲਿਲਂ ਸਵ੍ਯਪਾਣਿਨਾ। ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦਮਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਹਰ ਚੀਜ਼ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਨਿਰਵੈਰਤਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਵਿਧਾਯ ਰੇਖਾਂ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਿਰ੍ਵਪੇਦਵਨੇਜਨਂ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਦਰ੍ਭਾਨ੍ਨਿਧਾਯ ਵੈ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੇਖਾ ਖਿੱਚੋ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਰੱਖੋ; ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਲਗਾਓ।
ਨਿਧਾਯ ਪਿਂਡਮੇਕੈਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦਰ੍ਭੋਪਰਿਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਨਿਰ੍ਵਪੇਦਥ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਨਾਮਗੋਤ੍ਰਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੈਃ
ਹਰ ਪਿੰਡ ਦਰਭਾ ਘਾਸ 'ਤੇ ਰੱਖੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਦਰਭਾ 'ਤੇ ਪਿੰਡ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ।
ਤੇषੁ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਤਂ ਹਸ੍ਤਂ ਵਿਮृਜ੍ਯਾਲ੍ਲੇਪਭਾਗਿਨਾਂ। ਤਥੈਵ ਚ ਜਪਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਨੇਜਨਮ੍
ਉਹ ਦਰਭਾ 'ਤੇ, ਹੱਥ ਪਿੰਡ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪੂੰਝੋ; ਫਿਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੋ ਤੇ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਮ ਕਰੋ।
ਜਲਯੁਕ੍ਤਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗਂਧਧੂਪਾਰ੍ਚਨਾਦਿਭਿਃ। ਏਵਮਾਵਾਹ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਦਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਯਥੋਦਿਤੈਃ
ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਧੂਪ, ਗੰਧ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਓ।
ਏਕਾਗ੍ਨਰੇਕਏਵਾਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਵਪੇਦ੍ਦਰ੍ਵਿਕਾਂ ਤਥਾ। ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ਬੁਧਃ
ਇਕ ਅੱਗ ਤੇ ਇਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ, ਪਿੰਡ ਰੱਖੋ; ਫਿਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਪਿਂਡਾਦਿਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਵਾਹਨਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍। ਤਤੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡੇਭ੍ਯੋ ਮਾਤ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ
ਫਿਰ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਆਵਾਹਨ ਤੇ ਵਿਸਰਜਨ ਕਰਮ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਭਾਗ ਵੰਡੋ।
ਤਾਨੇਵ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਥਮਮਾਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਨਵਃ। ਵਰ੍ਣਯਨ੍ਭੋਜਯੇਦਨ੍ਨਮਿष੍ਟਂ ਪੂਰ੍ਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ; ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ।