ਉਵਾਚ ਦੇਵੋ ਭਵਿਤਾ ਵ੍ਯਾਸਪੁਤ੍ਰੋ ਯਦਾ ਸ਼ੁਕਃ। ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਯੋਗਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤਾ
ਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਵਿਆਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਤੂੰ, ਨੇਕ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਯੋਗ ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਂਗਾ।"
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚ ਤੇ ਕਨ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਤੀਨਾਮਾਥ ਯੋਗਿਨੀ। ਪਾਂਚਾਲਪਤਯੇ ਦੇਯਾ ਸਾਤ੍ਵਤਾਯ ਤੁ ਸਾ ਤਦਾ
ਤੇਰੇ ਘਰ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕ੍ਰਿੱਤੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਯੋਗਿਨੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸਾਤਵਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਜਨਨੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯੋਗਸਿਦ੍ਧਾਂਤਗਾ ਸ੍ਮृਤਾ। ਕृष੍ਣ ਗੌਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਭੁਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਚ ਤੇ ਸੁਤਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਗੌਰਾ ਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਹੋਣਗੇ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧੇषੁ ਵਿਮਾਨੇष੍ਵਪਿ ਪਾਵਨਾਃ। ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਭਕ੍ਤਿਮਂਤਃ ਕ੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਮਾਨੀ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇਗੀ!
ਗੌਰ੍ਨਾਮ ਕਨ੍ਯਾ ਯੇषਾਂ ਤੁ ਮਾਨਸੀ ਦਿਵਿ ਰਾਜਤੇ। ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਦਯਿਤਾ ਪਤ੍ਨੀ ਸਾਧ੍ਯਾਨਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਿਨੀ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਗੌਰਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਸੁਕੰਨਿਆ, ਜੋ ਸਾਧਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਮਰੀਚਿਗਰ੍ਭਨਾਮਾਨੋ ਲੋਕੇ ਮਾਰ੍ਤਂਡਮਂਡਲੇ। ਪਿਤਰੋ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਹਵਿष੍ਮਂਤੋਂਗਿਰਃ ਸੁਤਾਃ
ਮਰੀਚੀਗਰਭ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ, ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ, ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਪ੍ਰਦਾ ਯਾਂਤਿ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਪਿਤਰਸ੍ਤੇ ਵੈ ਸ੍ਵਰ੍ਗਭੋਗਫਲਪ੍ਰਦਾਃ
ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਸ਼ਤਰੀ ਉਥੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗਮ ਸੁਖਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇषਾਂ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਪਤ੍ਨੀ ਯਾਂਸ਼ੁਮਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਸ੍ਨੁषਾ ਪਂਚਜਨਸ੍ਯ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮਾਨਸਿਕ ਕੁੜੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਸ਼ੁਮਤ ਦੀ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੰਚਜਨ ਦੀ ਵੁਹੂ ਹੈ।
ਜਨਨ੍ਯਥ ਦਿਲੀਪਸ੍ਯ ਭਗੀਰਥਪਿਤਾਮਹੀ। ਲੋਕਾਃ ਕਾਮਦੁਘਾ ਨਾਮ ਕਾਮਭੋਗਫਲਪ੍ਰਦਾਃ
ਉਹ ਦਿਲੀਪ ਦੀ ਮਾਂ ਤੇ ਭਾਗੀਰਥ ਦੀ ਦਾਦੀ ਹੈ। ਕਾਮਦੁਘਾ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਸੁਖਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਸ੍ਵਧਾ ਨਾਮ ਪਿਤਰੋ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸੁਤਾਃ। ਆਜ੍ਯਪਾ ਨਾਮ ਲੋਕੇषੁ ਕਰ੍ਦਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਜਿੱਥੇ ਸੁਸਵਧਾ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਜਯਪਾ, ਕਰਦਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ।
ਪੁਲਹਾਗ੍ਰਜਦਾਯਾਦਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤਾਨ੍ਭਾਵਯਂਤਿ ਹ। ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕृਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯੁਗਪਦ੍ਗਤਾਃ
ਪੁਲਹਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਵੈਸ਼ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸ਼ਰਾਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਵਿਅਕਤੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤृਭ੍ਰਾਤृਪਿਤृਸ੍ਵਸॄਃ ਸਖਿਸਂਬਂਧਿਬਾਂਧਵਾਨ੍। ਅਪਿਜਨ੍ਮਾਯੁਤੈਰ੍ਦृष੍ਟਾਨਨੁਭੂਤਾਨ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ੫੦ 1.9.
ਮਾਵਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭੈਣਾਂ, ਦੋਸਤ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਸਾਕ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਏਤੇषਾਂ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਾ ਵਿਰਜਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਸਾ ਪਤ੍ਨੀ ਨਹੁषਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਯਯਾਤੇਰ੍ਜਨਨੀ ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮਾਨਸਿਕ ਕੁੜੀ ਵਿਰਜਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਹ ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ।
ਏषਾष੍ਟਕਾਭਵਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਗਤਾ ਸਤੀ। ਤ੍ਰਯ ਏਤੇ ਗਣਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਤੁ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਸ਼ਟਕਾ ਬਣੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਚਲੀ ਗਈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਗਰੁੱਪ ਦੱਸੇ ਗਏ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਚੌਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਲੋਕਾਃ ਸੁਮਨਸੋ ਨਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੋਪਰਿਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਸੋਮਪਾ ਨਾਮ ਪਿਤਰੋ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ
ਸੁਮਨਸਾ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਉਪਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਸੋਮਪਾ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਸਦੀਵੀ ਪਿਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਲਯਾਂਤੇ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੋਗਿਨਃ
ਸਭ ਧਰਮ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਉਪਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਯੋਗੀ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸृष੍ਟ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਨਸੇ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਨਰ੍ਮਦਾ ਨਾਮ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਤੋਯਵਹਾ ਸਰਿਤ੍
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਸਭ ਮਾਨਸਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਨਰਮਦਾ ਨਾਮ ਦੀ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਾਹਣ ਵਾਲੀ ਦਰਿਆ ਹੈ।
ਭੂਤਾਨਿ ਪੁਨਤੀ ਯਾ ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਿਮੋਦਧਿਗਾਮਿਨੀ। ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਮਨੁਜਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗੇ ਚ ਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ, ਹਰ ਥਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਧਰ੍ਮਭਾਵੇਨ ਸਰ੍ਵਦਾ। ਸਰ੍ਵਦਾ ਤੇਭ੍ਯ ਏਵਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਯੋਗਸਂਤਤਿਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਯੋਗ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਚਲਦੀ ਹੈ।
ਪਿਤॄਣਾਮਾਦਿਸਰ੍ਗੇ ਤੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮੇਵਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍। ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਰਾਜਤਂ ਪਾਤ੍ਰਮਥਵਾ ਰਾਜਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਾਧ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਸਭ ਲਈ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਤਰਾ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਪਤਰਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤਂ ਸ੍ਵਧਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯ ਪਿਤॄਨ੍ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ। ਆਗ੍ਨੀਧ੍ਰਸੋਮਪਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਮਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਬੁਧੈਃ
ਪੁਜਾਰੀ ਨੂੰ ਸਵਧਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਗਨੀਧ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਮਪਾ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੀਤਿ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨ੍ਯਭਾਵੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਣੌ ਵਾਥ ਜਲੇਪਿ ਵਾ। ਅਜਾਕਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਕਰ੍ਣੇ ਵਾ ਗੋष੍ਠੇ ਵਾਥ ਸ਼ਿਵਾਂਤਿਕੇ
ਜੇ ਅੱਗ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਕੰਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਜਾਂ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸ਼ਿਵਾ ਰੁੱਖ ਦੇ ਨੇੜੇ ਭੋਗ ਚੜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤॄਣਾਮਮਲਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦਿਕ੍ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ। ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤਮੁਦਕਂ ਤਿਲਸਂਤ੍ਯਾਗਮੇਵ ਚ
ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਾਫ ਸਥਾਨ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਚੜਾਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਤਿਲ ਵਰਤੇ ਜਾਣ।
ਖਡ੍ਗਿਗਨਾਮਾਮਿषਂ ਚੈਵਮਨ੍ਨਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਕਸ਼ਾਲਯਃ। ਯਵਨੀਵਾਰਮੁਦ੍ਗੇਕ੍ਸ਼ੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਖੜਗ ਬੀਨ, ਮਾਸ, ਚੌਲ, ਕਾਲਾ ਬਾਜਰਾ, ਜੌ, ਯਵਨੀ, ਗਹੂੰ, ਗੰਨਾ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫਲ—
ਵਲ੍ਲਭਾਨਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਨਿ ਪਿਤॄਣਾਮਿਹ ਸਰ੍ਵਦਾ। ਦਰ੍ਭਾ ਮਾषष੍षष੍ਟਿਕਾਨ੍ਨਂ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿषੀ
—ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਹਨ: ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਮਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਦਾਲਾਂ, ਸਸ਼ਟਿਕ ਚੌਲ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘੀ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ। ਮਸੂਰ ਸ਼ਣ ਨਿष੍ਪਾਵਾ ਰਾਜਮਾषਾਃ ਕੁਲੁਤ੍ਥਕਾਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਭੋਜਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿੱਚ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ: ਮਸੂਰ, ਭੰਗ, ਨਿਸਪਾਵਾ ਦੀਆਂ ਦਾਲਾਂ, ਰਾਜ ਮਾਸ਼ ਅਤੇ ਕੁਲਥ ਦੀਆਂ ਦਾਲਾਂ।
ਪਦ੍ਮ ਬਿਲ੍ਵਾਰ੍ਕਾਦੁਤ੍ਤੂਰ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰਾਟਰੂषਕਾਃ। ਨ ਦੇਯਾਃ ਪਿਤृਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਪਯਸ਼੍ਚਾਜਾਵਿਕਂ ਤਥਾ
ਕੰਵਲ, ਬੇਲ, ਅਰਕ, ਧਤੂਰਾ, ਪਾਰਿਭਦਰ, ਅਟਰੂਸ਼ਕ—ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਚੜਾਉਣੇ, ਅਤੇ ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਕੋਦ੍ਰਵੋਦਾਰਵਰਟਕਪਿਤ੍ਥਂ ਮਧੁਕਾਤਸੀ। ਏਤਾਨ੍ਯਪਿ ਨ ਦੇਯਾਨਿ ਪਿਤॄਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਿਯਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਕੋਦਰਾ, ਉਦਾਰਾ, ਵਰਟਕਾ, ਕਪਿੱਥ, ਮਧੁਕਾ ਅਤੇ ਅਤਸੀ—ਇਹ ਵੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੜਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਚੜਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਿਤृਨ੍ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੀਣਯਂਤਿ ਤਂ। ਯਚ੍ਛਂਤਿ ਪਿਤਰਃ ਪੁष੍ਟਿਂ ਸ੍ਵਾਂਗਾਰੋਗ੍ਯਂ ਪ੍ਰਜਾਫਲਮ੍
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਿਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ, ਸਰੀਰਕ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਦਪਿ ਪੁਨਃ ਪਿਤृਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ। ਦੇਵਤਾਭ੍ਯਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਮਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤਿ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।