ਵੀਰਸੇਨਸੁਤਸ੍ਤਦ੍ਵਨ੍ਨੈषਧਸ਼੍ਚ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਏਤੇ ਵਿਵਸ੍ਵਤੋ ਵਂਸ਼ੇ ਰਾਜਾਨੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਵੀਰਸੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਨੈਸ਼ਧਾ ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਇਹ ਰਾਜੇ ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਸਨ, ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਸਨ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਪ੍ਰਭਵਾਃ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਲੇਖ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਭਗਵਨ੍ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਂਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਰਵੇਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦੇਵਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰਵੀ, ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਬਾਰੇ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਹਂਤ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਂਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪਿਤृਗਣਾਃ ਸਪ੍ਤ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇषਾਮਮੂਰ੍ਤਯਃ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਚਲੋ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮੂਹ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤਿੰਨ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹਨ।
ਮੂਰ੍ਤਿਮਂਤੋਥ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਮਿਤੌਜਸਾਂ। ਅਮੂਰ੍ਤ੍ਤਯਃ ਪਿਤृਗਣਾ ਵੈਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਚਾਰ ਸਮੂਹ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵੈਰਾਜਾ ਦੇ ਹਨ।
ਯਜਨ੍ਤਿ ਯਾਨ੍ਦੇਵਗਣਾ ਵੈਰਾਜਾ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ। ਯੇ ਵੈ ਤੇ ਯੋਗਵਿਭ੍ਰष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ਲੋਕਾਨ੍ਸਨਾਤਨਾਨ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਮੂਹ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਰਾਜਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਜੋ ਯੋਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਿਨਾਂਤੇ ਤੁ ਜਾਯਂਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ। ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਂ ਸ੍ਮृਤਿਂ ਭੂਯੋ ਯੋਗਂ ਸਾਂਖ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਕ ਹੋਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਯਾਦ ਪਾ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਉੱਚਤਮ ਜੋਗ ਅਤੇ ਸਾਂਖਿਆ ਦੀ ਰਾਹ ਪਕੜਦੇ ਹਨ।
ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਯੋਗੇਨ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਮ੍। ਯੋਗਿਨਾਮੇਵ ਦੇਯਾਨਿ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਧਾਨਿ ਦਾਤृਭਿਃ
ਉਹ ਜੋਗ ਰਾਹੀਂ ਉਹੋ ਜ਼ rar ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇषਾਂ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਾ ਪਤ੍ਨੀ ਹਿਮਵਤੋ ਮਤਾ। ਮੈਨਾਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਃ ਕ੍ਰੌਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋਭਵਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਮਨ ਦੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਕੁੜੀ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਨਾਕਾ ਉਸ ਦਾ ਵਾਰਸ ਸੀ, ਅਤੇ ਕ੍ਰੌਚਾ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ।
ਕ੍ਰੌਂਚਦ੍ਵੀਪਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਯੇਨ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਧृਤਸਂਯੁਤਃ। ਮੇਨਾ ਤੁ ਸੁषਵੇ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕਨ੍ਯਾ ਯੋਗਵਤੀਸ੍ਤਤਃ
ਕ੍ਰੌਚਾ, ਜੋ ਚੌਥਾ ਅਤੇ ਢਿੱਠ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਕ੍ਰੌਚਦਵੀਪ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਮੇਨਾ ਨੇ ਸੁਸ਼ਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਜਣੀਆਂ, ਜੋ ਜੋਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਉਮੈਕਪਰ੍ਣਾ ਪਰ੍ਣਾ ਚ ਤੀਵ੍ਰਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ। ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯੈਕਾ ਭृਗੋਸ਼੍ਚੈਕਾ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਪਰਾ
ਉਮਾ, ਏਕਪਰਨਾ ਅਤੇ ਪਰਨਾ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਹੀ ਕੜੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਇੱਕ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਇੱਕ ਭਰਗੂ ਨੂੰ, ਤੇ ਇੱਕ ਜੈਗੀਸ਼ਵਿਆ ਨੂੰ।
ਦਤ੍ਤਾ ਹਿਮਵਤਾ ਬਾਲਾਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਤਪੋਧਿਕਾਃ। ਪਿਤॄਣਾਂ ਲੋਕਸਂਗੀਤਂ ਕਥਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍
ਹਿਮਾਵਤ ਨੇ ਇਹ ਕੁੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਈਆਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ।
ਲੋਕਾਃ ਸੋਮਪਥਾ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰ ਮਾਰੀਚਨਂਦਨਾਃ। ਵਰ੍ਤ੍ਤਂਤੇ ਯੇਨ ਪਿਤਰੋ ਯਾਨ੍ਦੇਵਾ ਭਾਵਯਨ੍ਤ੍ਯਲਮ੍
ਸੋਮਪਥਾ ਨਾਮ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਰੀਚੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾ ਯਜ੍ਵਾਨੋ ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਅਚ੍ਛੋਦਾ ਨਾਮ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾਭੂਦ੍ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਥੇ, ਅੱਗਨਿਸਵਾਤਤ ਨਾਮ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਕੁੜੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅੱਛੋਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਸੀ।
ਅਚ੍ਛੋਦਂ ਚ ਸਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਪੁਰਾ। ਅਚ੍ਛੋਦਾਥ ਤਪਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਉਥੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਛੋਦਾ ਸਰੋਵਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਅੱਛੋਦਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਦਿਵਿਆ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤੁष੍ਟਾ ਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਃ ਕਿਲ ਤੇ ਵਰਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਾਃ
ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਏ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾ ਤੇ ਲੇਪ ਲਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਧਾਨਾ ਬਲਿਨਃ ਕੁਸੁਮਾਯੁਧਸਨ੍ਨਿਭਾਃ। ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇਮਾਵਸੁਂ ਨਾਮ ਪਿਤਰਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਾਂਗਨਾ
ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਵਾਂਗੂ ਸੋਹਣੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਅੱਛੋਦਾ ਨੇ ਅਮਾਵਸੁ ਨਾਮ ਦੇ ਪਿਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਵਵ੍ਰੇ ਵਰਾਰ੍ਥਿਨੀ ਸਂਗਂ ਕੁਸੁਮਾਯੁਧਪੀਡਿਤਾ। ਯੋਗਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਤੁ ਸਾ ਤੇਨ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰੇਣ ਭਾਮਿਨੀ
ਵਰ ਮੰਗਣ ਵਾਲੀ ਨੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ। ਪਰ, ਉਸ ਭੁਲਾਵੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੋਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।
ਧਰਾਨ੍ਨ ਸ੍ਪृਸ਼ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਾਤਾਥ ਭੁਵਸ੍ਤਲੇ। ਤਥੈਵਾਮਾਵਸੁਰ੍ਯੋਯਮਿਚ੍ਛਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਨ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੁਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਆ ਗਈ। ਅਮਾਵਸੁ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਵੱਲ ਨਹੀਂ।
ਧੈਰ੍ਯੇਣ ਤਸ੍ਯ ਸਾ ਲੋਕੇ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਲ੍ਲਭਾ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਦਤ੍ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਿਕਾ
ਉਸ ਦੀ ਧੀਰਜ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਅਮਾਵਾਸਿਆ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਖੂਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਅਚ੍ਛੋਦਾਧੋਮੁਖੀ ਦੀਨਾ ਲਜ੍ਜਿਤਾ ਤਪਸਃ ਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍। ਸਾ ਪਿਤॄਨ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਪੁਨਰਾਤ੍ਮਸਮृਦ੍ਧਯੇ
ਅੱਛੋਦਾ, ਆਪਣੀ ਤਪ ਦੀ ਹਾਨੀ ਕਰਕੇ ਲੱਜਤ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।
ਵਿਲਜ੍ਜਮਾਨਾ ਪਿਤृਭਿਰਿਦਮੁਕ੍ਤਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ। ਭਵਿष੍ਯਮਥ ਚਾਲੋਕ੍ਯ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਤਦਾ
ਲੱਜਤ ਹੋਈ ਤਪਸਵਿਨੀ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਤੇ ਦੇਵਕਾਜ ਵੇਖਿਆ।
ਇਦਮੂਚੁਰ੍ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦ ਸ਼ੁਭਯਾਗਿਰਾ। ਦਿਵਿ ਦਿਵ੍ਯਸ਼ਰੀਰੇਣ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ: 'ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ—'
ਤੇਨੈਵ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਫਲਂ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਸਦ੍ਯਃ ਫਲਂਤਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਦੇਵਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯਮਾਨੁषੇ
'ਉਸ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਉਹੀ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ। ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਾਨਵ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।'
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸੁਕृਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍। ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨਿਜਾ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਫਲ ਪਾਵੇਂਗਾ। ਅਠਾਈਂ ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੱਛੀ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ।
ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੁ ਕष੍ਟਂ ਕੁਲਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਸੋਃ ਕਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਮਵਸ਼੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਕਲੀਫ ਆਵੇਗੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਵਸੁ ਦੀ ਧੀ ਜਰੂਰ ਬਣੇਂਗਾ।
ਕਨ੍ਯਾਤ੍ਵੇ ਦੇਵਲੋਕਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਨ੍। ਪਰਾਸ਼ਰਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਪੁਤ੍ਰਮੇਕਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਕੁਆਰੀ ਹੋਣ ਸਮੇਂ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ। ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਦ੍ਵੀਪੇ ਤੁ ਬਦਰੀਪ੍ਰਾਯੇ ਬਾਦਰਾਯਣਮਪ੍ਯੁਤ। ਸ ਵੇਦਮੇਕਂ ਬਹੁਧਾ ਵਿਭਜਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਸੁਤਃ
ਬਦਰੀ ਟਾਪੂ 'ਤੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਾਦਰਾਯਣ, ਇੱਕ ਵੇਦ ਨੂੰ ਕਈ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇਗਾ।
ਪੌਰਵਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੌ ਦ੍ਵੌ ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਰਾਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਂਤਨੋਃ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤਨਯਸ੍ਤਥਾ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦੋ ਨृਪਃ
ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਸਮੁਦਰਾਂਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ: ਰਾਜਾ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਅਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ।
ਇਮਾਵੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਤਨਯੌ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜੌ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਪ੍ਰੌष੍ਠਪਦ੍ਯष੍ਟਕਾਭੂਯਃ ਪਿਤृਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਇਹ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਖੇਤਰਜ, ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਲਈ ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਪ੍ਰੌਠਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਅਸ਼ਟਕਾ ਬਣੇਂਗਾ।