ਭ੍ਰਮਮਾਣਾ ਵਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਭਾਮਿਨੀ। ਕੋ ਮੇ ਪਿਤਾ ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਵਾ ਕੋ ਮੇ ਤ੍ਰਾਤਾ ਭਵੇਦਿਹ
ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ: 'ਇਥੇ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਕੌਣ ਹੈ ਜਾਂ ਭਰਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਥੇ ਕੌਣ ਹੈ?'
ਕਸ੍ਯ ਭਰ੍ਤ੍ਤੁਰਹਂ ਦਤ੍ਤਾ ਕਿਯਦ੍ਵਰ੍षਾਸ੍ਮਿ ਭੂਤਲੇ। ਚਿਂਤਯਂਤੀ ਚ ਦਦृਸ਼ੇ ਸੋਮਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਾਙ੍ਗਨਾ
'ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹਾਂ? ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿੰਨੇ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ?' ਐਸਾ ਸੋਚਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਇਲਾਰੂਪ ਸਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ ਮਨਸਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਬੁਧਸ੍ਤਦਾਪ੍ਤਯੇ ਯਤ੍ਨਮਕਰੋਤ੍ਕਾਮਪੀਡਿਤਃ
ਇਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋਈ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ, ਬੁਧ ਨੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਕਾਰਵਾਨ੍ਮੁਂਡੀ ਸ ਕਮਂਡਲੁਪੁਸ੍ਤਕਃ। ਵੇਣੁਦਂਡਕृਤਾਵੇਸ਼ਃ ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਖਨਿਤ੍ਰਕਃ
ਵੱਖਰੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ, ਮੂੰਡਾ ਹੋਇਆ, ਕਮੰਡਲ ਤੇ ਪੁਸਤਕ ਲੈ ਕੇ, ਬਾਂਸ ਦੀ ਲਾਠੀ, ਜਨੇਉ ਤੇ ਖੁਰਪਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਦ੍ਵਿਜਰੂਪਃ ਸ਼ਿਖੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਿਗਦਨ੍ਕਰ੍ਣਕੁਂਡਲੀ। ਵਟੁਭਿਸ਼੍ਚਾਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਮਿਤ੍ਪੁष੍ਪਕੁਸ਼ੋਦਕੈਃ
ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ, ਚੋਟੀ, ਜਨੇਊ ਤੇ ਕੰਡੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਨੌਜਵਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਜੋ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਫੁੱਲ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਤੇ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ—
ਕਾਲੇਨ੍ਵਿष੍ਯਾਂ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਜੁਹਾਵ ਸ ਤਾਮਿਲਾਮ੍। ਬਹਿਰ੍ਵਨਸ੍ਯਾਂਤਰਿਤਃ ਕਿਲ ਪਾਦਪਮਂਡਪੇ
ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਹ ਨੇ ਇਲਾ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਹੇਠਲੇ ਝੁਪੜੇ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਲੇ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸਸਂਭ੍ਰਮਮਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਸੋਪਾਲਂਭਮਿਵਾਭਵਤ੍। ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਕ੍ਵ ਗਤਾ ਮਂਦਿਰਾਨ੍ਮਮ
ਅਚਾਨਕ, ਘਬਰਾਹਟ ਤੇ ਥੋੜੀ ਨਾਰਾਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਤੋਂ ਕਿੱਥੇ ਚਲੀ ਗਈ?"
ਇਯਂ ਵਿਹਾਰਵੇਲਾ ਤੇ ਅਤਿਕ੍ਰਾਮਤਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍। ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਪृਥੁਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸਂਭ੍ਰਾਂਤਾ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
"ਤੇਰਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਆ, ਆ! ਤੂੰ ਇੰਨੀ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ?"
ਇਯਂ ਸਾਯਂਤਨੀ ਵੇਲਾ ਵਿਹਾਰਸ੍ਯੇਹ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ। ਕृਤ੍ਵੋਪਲੇਪਨਂ ਪੁष੍ਪੈਰਲਂਕੁਰੁ ਗृਹਂ ਮਮ੧੦੦ 1.8.
"ਇਹ ਇੱਥੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦਾ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ; ਉਪਲੇਪਨ ਲਾ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ।"
ਸਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਿਸ੍ਮृਤਾਹਂ ਚ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਪੋਧਨ। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਕੁਲਂ ਚ ਵਦ ਮੇਨਘ
ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਤਪ ਦੇ ਧਨੀ, ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹਾਂ—ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ। ਦੱਸੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ।"
ਬੁਧਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਾਂ ਤਨ੍ਵੀਮਿਲਾ ਤ੍ਵਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਅਹਂ ਚ ਕਾਮੁਕੋ ਨਾਮ ਬਹੁਵਿਦ੍ਯੋ ਬੁਧਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਬੁਧ ਨੇ, ਪਤਲੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਇਲਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਤੂੰ ਇਲਾ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ; ਤੇ ਮੈਂ ਬੁਧ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।"
ਤੇਜਸ੍ਵਿਨਃ ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਪਿਤਾ ਮੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਧਿਪਃ। ਇਤਿ ਸਾ ਤਸ੍ਯਵਚਨਾਤ੍ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਬੁਧਮਂਦਿਰਮ੍
"ਮੈਂ ਇਕ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਲਾ ਬੁਧ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਰਤ੍ਨਸ੍ਤਂਭਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਯਾਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍। ਇਲਾ ਕृਤਾਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਤਦ੍ਭਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਜਵੇਰੀ ਥੰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਸਚਰਜ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਇਲਾ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸਮਝੀ।
ਅਹੋ ਵृਤ੍ਤਮਹੋਰੂਪਮਹੋ ਧਨਮਹੋਕੁਲਮ੍। ਮਮ ਚਾਸ੍ਯ ਚ ਭਰ੍ਤ੍ਤੁਰ੍ਵਾ ਅਹੋ ਲਾਵਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
"ਵਾਹ, ਕਿੰਨਾ ਚੰਗਾ ਚਲਣ! ਵਾਹ, ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਧਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਕੁਲ! ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਲਈ ਵੀ—ਵਾਹ, ਕਿੰਨੀ ਵਧੀਆ ਸੋਭਾ!"
ਰੇਮੇ ਚ ਸਾ ਤੇਨ ਸਮਮਤਿਕਾਲਮਿਲਾ ਵਨੇ। ਸਰ੍ਵਭੋਗਮਯੇ ਗੇਹੇ ਯਥੇਂਦ੍ਰਭਵਨੇ ਤਥਾ
ਉਥੇ, ਇਲਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਸੁਖ-ਸਹੂਲਤ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ, ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੀਤਾ।
ਅਥਾਨ੍ਵਿष੍ਯਂਤੋ ਰਾਜਾਨਂ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਨਵਾਃ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਪ੍ਰਮੁਖਾ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਰਵਣਾਂਤਿਕਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ, ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਰਵਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਡਵਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਰਤ੍ਨਪਰ੍ਯਂਤਕਿਰਣਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਉਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਇਕ ਸੋਹਣੀ ਘੋੜੀ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਜਵੇਰੀ ਸਿੰਗਾਰ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਿਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਾਃ। ਅਯਂ ਚਂਦ੍ਰਪ੍ਰਭੋ ਨਾਮ ਵਾਜੀ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ: "ਇਹ ਚੰਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਘੋੜੀ।"
ਅਗਮਦ੍ਵਡਵਾਰੂਪਮੁਤ੍ਤਮਂ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਸ੍ਵਪੁਰੋਹਿਤਮ੍
"ਇਹ ਵਧੀਆ ਘੋੜੀ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਘੋੜੀ ਬਣੀ?" ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕਿਮੇਤਦਿਤ੍ਯਭੂਚ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਵਦ ਯੋਗਵਿਦਾਂ ਵਰ। ਵਸਿष੍ਠੋਪ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਧ੍ਯਾਨਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
"ਇਹ ਕੀ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ?" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯੋਗ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ, ਧਿਆਨ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸਮਯਃ ਸ਼ਂਭੁਦਯਿਤਾ ਕृਤਃ ਸ਼ਰਵਣੇ ਪੁਰਾ। ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਚ੍ਚਾਤ੍ਰ ਸ ਨਾਰੀਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
"ਪਹਿਲਾਂ, ਸਰਵਣ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੇ ਇਕ ਨਿਯਮ ਰੱਖਿਆ ਸੀ: ਜੋ ਵੀ ਮਰਦ ਇੱਥੇ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਔਰਤ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।"
ਅਯਮਸ਼੍ਵੋਪਿ ਨਾਰੀਤ੍ਵਮਗਾਦ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਹੈਵ ਤੁ। ਇਲਃ ਪੁਰੁषਤਾਮੇਤਿ ਯਥਾਸੌ ਧਨਦੋਪਮਃ
"ਇਹ ਘੋੜਾ ਵੀ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ; ਇਲਾ ਮੁੜ ਮਰਦ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਧਨ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ।"
ਤਥੈਵ ਯਤ੍ਨਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯ ਆਰਾਧ੍ਯ ਚ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍। ਤਤਸ੍ਤੇ ਮਾਨਵਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਨਾਕੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤੁष੍ਟਵੁਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੌ। ਤਾਵੂਚਤੁਰਲਂ ਚੈष ਸਮਯਃ ਕਿਂ ਨੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕਹਿ ਉਠੇ, 'ਹੁਣ ਕਾਫੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ—ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ?'
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਰਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਯਤ੍ਫਲਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਦਾਵਯੋਃ। ਦਤ੍ਵਾ ਕਿਂਪੁਰੁषੋ ਵੀਰਃ ਸ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ। ਇਹ ਦੇ ਕੇ, ਕੀ ਉਹ ਵੀਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ?
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਤ੍ਮਜਾਃ। ਇष੍ਟ੍ਵਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਤਤ ਇਲਾ ਕਿਂਪੁਰੁषੋਭਵਤ੍
‘ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਇਲਾ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮਾਸਮੇਕਂ ਪੁਮਾਨ੍ਵੀਰਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਮਾਸਮਭੂਤ੍ਪੁਨਃ। ਬੁਧਸ੍ਯ ਭਵਨੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਿਲੋ ਗਰ੍ਭਧਰੋਭਵਤ੍
ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਉਹ ਵੀਰ ਪੁਰਖ ਰਿਹਾ, ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ ਮੁੜ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ। ਬੁਧ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਇਲਾ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਜੀਜਨਤ੍ਪੁਤ੍ਰਮੇਕਮਨੇਕਗੁਣਸਂਯੁਤਮ੍। ਬੁਧ ਉਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਤਂ ਪੂਰੁਂ ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਗਮਤ੍ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਕਈ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬੁਧ ਨੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੂਰੁ ਮੁੜ ਸੁਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਇਲਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤਦ੍ਵਰ੍षਮਿਲਾਵृਤਮਭੂਤ੍ਤਦਾ। ਸੋਮਾਰ੍ਕਵਂਸ਼ਜੋ ਰਾਜਾ ਇਲੋਭੂਦ੍ਵਂਸ਼ਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਇਲਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤਾ ਕਹਾਇਆ। ਸੋਮ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਰਾਜਾ ਇਲਾ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਇਆ।
ਏਵਂ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਪੂਰੋਰਭਵਦ੍ਵਂਸ਼ਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰਰ੍ਕਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਤਥੈਵੋਕ੍ਤੋ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂਰਵਸ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।