ਵੇਦ੍ਧੁਮੇਵੋਦ੍ਯਤਃ ਕੋਪਾਚ੍ਛਰੇਣਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਤਤੋ ਗੋਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਭੂਃ ਪਲਾਯਿਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛੇਦਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਗਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਭੱਜਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਪृष੍ਠੇ ਤ੍ਵਨ੍ਵਗਮਤ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪृਥੁਃ ਸੇषੁਸ਼ਰਾਸਨਃ। ਤਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵੈਕਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਕਿਂ ਕਰੋਮੀਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪ੍ਰਿਥੂ, ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਪृਥੁਰਪ੍ਯਵਦਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਦੇਹਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ। ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਵਰਸ੍ਯ ਚਰਸ੍ਯ ਚ
ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੀ, ਜਲਦੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਦੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਜੜ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ।'
ਤਥੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭੂਮਿਰ੍ਦੁਦੋਹ ਸ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਸ੍ਵਕੇ ਪਾਣੌ ਪृਥੁਰ੍ਵਤ੍ਸਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਂ ਮਨੁਂ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ।' ਫਿਰ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸਵਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨੂੰ ਵੱਛਾ ਬਣਾਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਲਿਆ।
ਤਦਨ੍ਨਮਭਵਦ੍ਦੁਗ੍ਧਂ ਪ੍ਰਜਾ ਜੀਵਂਤਿ ਯੇਨ ਤੁ। ਤਤਸ੍ਤੁ ऋषਿਭਿਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ ਵਤ੍ਸਃ ਸੋਮਸ੍ਤਦਾਭਵਤ੍
ਉਹ ਦੁੱਧ ਹੀ ਰੋਟੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਲਿਆ, ਤੇ ਸੋਮ ਵੱਛਾ ਬਣਿਆ।
ਦੋਗ੍ਧਾ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰਭੂਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਵੇਦਸ੍ਤਪੋ ਰਸਃ। ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਵਸੁਧਾ ਦੁਗ੍ਧਾ ਮਰੁਦ੍ਦੋਗ੍ਧਾ ਤਦਾਭਵਤ੍
ਵਾਚਸਪਤੀ ਦੁੱਧ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ, ਪਾਤਰ ਵੇਦ ਸੀ, ਤੇ ਤੱਤ ਤਪੱਸਿਆ ਸੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਲਿਆ, ਮਰੁਤ ਦੁੱਧ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਤ੍ਸਃ ਸਮਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਮੂਰ੍ਜ੍ਜਸ੍ਵਲਂ ਬਲਂ। ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਂਚਨਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਪਿਤृਣਾਂ ਰਾਜਤਂ ਤਥਾ
ਇੰਦਰ ਵੱਛਾ ਬਣਿਆ, ਦੁੱਧ ਤਾਕਤ ਸੀ ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਾਤਰ ਸੋਨਾ ਸੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਸੀ।
ਅਂਤਕਸ਼੍ਚਾਭਵਦ੍ਦੋਗ੍ਧਾ ਯਮੋ ਵਤ੍ਸਃ ਸ੍ਵਧਾ ਰਸਃ। ਬਿਲਂ ਚ ਪਾਤ੍ਰਂ ਨਾਗਾਨਾਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕੋ ਵਤ੍ਸਕੋਭਵਤ੍
ਅੰਤਕ ਦੁੱਧ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ, ਯਮ ਵੱਛਾ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਤੱਤ ਸਵਧਾ ਸੀ। ਨਾਗਾਂ ਲਈ ਪਾਤਰ ਬਿਲ ਸੀ, ਤੇ ਤਕਸ਼ਕ ਵੱਛਾ ਬਣਿਆ।
ਵਿषਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਤਤੋ ਦੋਗ੍ਧਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋਭਵਤ੍ਪੁਨਃ। ਅਸੁਰੈਰਪਿ ਦੁਗ੍ਧੇਯਂ ਆਯਸੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪੀਡਨਮ੍
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ ਦੁੱਧ ਬਣ ਗਿਆ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੁੱਧ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ। ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਲਿਆ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪਾਤ੍ਰੇ ਮਾਯਾਮਭੂਦ੍ਵਤ੍ਸਃਪ੍ਰਾਲ੍ਹਾਦਿਸ੍ਤੁਵਿਰੋਚਨਃ। ਦੋਗ੍ਧਾ ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾ ਤਤ੍ਰਾਸੀਨ੍ਮਾਯਾ ਯੇਨ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਾ
ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਮਾਇਆ ਪਾਤਰ ਸੀ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਵੱਛੇ ਬਣੇ। ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ ਦੁੱਧ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਾਇਆ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਯਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਵਸੁਧਾ ਦੁਗ੍ਧਾ ਪੁਰਾਂਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮੀਪ੍ਸੁਭਿਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਂ ਵਤ੍ਸਂ ਮਣਿਮਂਤਂ ਮਹੀਪਤੇ
ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਲਿਆ, ਲੁਕਵੇਂ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨੂੰ ਵੱਛਾ ਤੇ ਮਣੀ ਨੂੰ ਪਾਤਰ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਪ੍ਰੇਤਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣੈਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ ਵਸਾ ਰੁਧਿਰਮੁਲ੍ਬਣਂ। ਰੌਪ੍ਯਨਾਭੋਭਵਦ੍ਦੋਗ੍ਧਾ ਸੁਮਾਲੀ ਵਤ੍ਸ ਏਵ ਚ
ਪ੍ਰੇਤ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਚਰਬੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣ ਲਾਲ ਖੂਨ ਦੁੱਧ ਵਜੋਂ ਲਿਆ। ਸੁਮਾਲੀ ਦੁੱਧ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਤੇ ਉਹੀ ਵੱਛਾ ਵੀ ਸੀ।
ਗਂਧਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਦੁਗ੍ਧਾ ਵਸੁਧਾ ਸਾਪ੍ਸਰੋਗਣੈਃ। ਵਤ੍ਸਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਂਧਾਨ੍ਪਦ੍ਮਦਲੇ ਤਥਾ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁੱਧਿਆ ਗਿਆ, ਵੱਛਾ ਚਿਤਰਰਥ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਪਦਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਦੋਗ੍ਧਾਵਸੁਰੁਚਿਰ੍ਨਾਮਾਥਰ੍ਵਵੇਦਸ੍ਯ ਪਾਰਗਃ। ਗਿਰਿਭਿਰ੍ਵਸੁਧਾ ਦੁਗ੍ਧਾ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸੁਰੁਚਿਰ ਨਾਂ ਦੇ, ਅਥਰਵ ਵੇਦ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਡੋਗਧਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਛਾ ਬਣਾਕੇ ਦੁੱਧਿਆ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਔषਧਾਨਿ ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਦੋਗ੍ਧਾ ਮੇਰੁਰ੍ਮਹੀਧਰਃ। ਵਤ੍ਸੋਭੂਦ੍ਧਿਮਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਤ੍ਰਂ ਸ਼ੈਲਮਯਂ ਪੁਨਃ
ਮੇਰੂ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਲਈ ਦੁੱਧਿਆ, ਵੱਛਾ ਹਿਮਵਤ ਸੀ, ਤੇ ਪਤ੍ਰ ਪੱਥਰ ਦਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਵਸੁਧਾ ਦੁਗ੍ਧਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਛਿਨ੍ਨਪ੍ਰਰੋਹਣਂ। ਪਾਲਾਸ਼ਪਾਤ੍ਰੇ ਦੋਗ੍ਧਾ ਤੁ ਸਾਲਃ ਪੁष੍ਪਵਨਾਕੁਲਃ
ਵਿਰਖਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ, ਚੀਰ (ਰਸ) ਲਈ, ਪਾਲਾਸ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਪਤ੍ਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਾਲ ਦਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਵਿਰਖ ਦੁੱਧਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੋਭਵਤ੍ਤਤੋ ਵਤ੍ਸਃ ਸਰ੍ਵਵृਕ੍ਸ਼ਵਨਾਧਿਪਃ। ਏਵਮਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਸੁਧਾ ਤਥਾ ਦੁਗ੍ਧਾ ਯਥੇਚ੍ਛਤਃ
ਫਿਰ ਪਲਕਸ਼ ਸਭ ਵਿਰਖਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੱਛਾ ਬਣਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ।
ਆਯੁਰ੍ਦ੍ਧਨਾਨਿ ਸੌਖ੍ਯਂ ਚ ਪृਥੌ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ। ਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਤਥਾ ਰੋਗੀ ਨਾਧਨੋਨਚਪਾਪਕृਤ੍
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਿਥੂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਧਨ ਤੇ ਸੁਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਨਾ ਤਾਂ ਗਰੀਬੀ ਹੁੰਦੀ, ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਕੋਈ ਅਧਨ, ਨਾ ਪਾਪੀ।
ਨੋਪਸਰ੍ਗਾ ਨ ਚਾਘਾਤਃ ਪृਥੌ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ। ਨਿਤ੍ਯਂਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾਲੋਕਾ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਿਥੂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਉਪਦ੍ਰਵ ਜਾਂ ਚੋਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਸ਼ੋਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਧਨੁਃ ਕੋਟ੍ਯਾ ਚ ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰਾਨੁਤ੍ਸਾਰ੍ਯ ਸ ਮਹਾਬਲਃ। ਭੂਮਂਡਲਂ ਸਮਂ ਚਕ੍ਰੇ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੀ।
ਨ ਪੁਰਗ੍ਰਾਮਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਨ ਚਾਯੁਧਧਰਾ ਨਰਾਃ। ਮ੍ਰਿਯਂਤੇ ਯਤ੍ਰ ਦੁਃਖਂ ਚ ਨਾਰ੍ਥਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਦਰਃ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਸ਼ਹਿਰ, ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਕਿਲੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਨਾ ਹੀ ਹਥਿਆਰ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ; ਨਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਧਨ-ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਆਦਰ।
ਧਰ੍ਮੈਕਤਾਨਾਃ ਪੁਰੁषਾਃ ਪृਥੌ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ। ਕਥਿਤਾਨਿ ਚ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਚ ਯਥਾ ਤਵ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਿਥੂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਿਚ ਹੀ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਪਤ੍ਰ ਤੇ ਦੁੱਧ ਸਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਯੇਨ ਰੁਚਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤਂ ਵਿਜਾਨਤਾ। ਯਜ੍ਞਸ਼੍ਰੀਦੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਮਯਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਿਤਂ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੁਚੀ ਪਤਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਯਜਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੈਭਵ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਦੁਹਿਤृਤ੍ਵਂ ਗਤਾ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪृਥੋਃ ਪृਥ੍ਵੀ ਮਹਾਮਤੇ। ਤਸ੍ਯਾਨੁਸਾਰਯੋਗਾਚ੍ਚ ਪृਥਿਵੀ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਬੁਧੈਃ
ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਿਥੂ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ, ਪੰਡਿਤਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਆਦਿਤ੍ਯਵਂਸ਼ਮਖਿਲਂ ਵਦ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ। ਸੋਮਵਂਸ਼ਂ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਸੋਮ ਵੰਸ਼ ਵੀ, ਹੇ ਤੱਤ-ਗਿਆਨੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮਦਿਤ੍ਯਾਮਭਵਤ੍ਪੁਰਾ। ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਤ੍ਰਯਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਂਜ੍ਞਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਪ੍ਰਭਾ ਤਥਾ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਵਸਵਾਨ ਕਸ਼ਯਪ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਸੰਜਨਾ, ਰਾਜਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾ।
ਰੈਵਤਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਰੇਵਤਂ ਸੁषੁਵੇ ਸੁਤਂ। ਪ੍ਰਭਾ ਪ੍ਰਭਾਤਂ ਸੁषੁਵੇ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਂਜ੍ਞਾ ਤਥਾ ਮਨੁਂ
ਰਾਜਨੀ, ਰੈਵਤ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਰੈਵਤ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਪ੍ਰਭਾਤਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸੰਜਨਾ ਨੇ ਤਵਸ਼ਟਰ ਤੇ ਮਨੂ ਨੂੰ।
ਯਮਸ਼੍ਚ ਯਮੁਨਾ ਚੈਵ ਯਮਲੌ ਚ ਬਭੂਵਤੁਃ। ਤਤਸ੍ਤੇਜੋਮਯਂ ਰੂਪਮਸਹਂਤੀ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਯਮ ਤੇ ਯਮੁਨਾ, ਤੇ ਯਮਲ ਜੋੜੇ ਜਨਮੇ; ਫਿਰ ਵਿਵਸਵਾਨ ਦੀ ਤੇਜ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ, ਤੇ ਉਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ।
ਨਾਰੀਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰਾਦਨਿਂਦਿਤਾਂ। ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰੀ ਸ੍ਵਰੂਪਰੂਪੇਣ ਨਾਮ੍ਨਾ ਛਾਯੇਤਿ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਨਾਰੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਉਸੇ ਜਿਹਾ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਤੇ ਨਾਮ ਚਾਯਾ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਕਿਂਕਰੋਮੀਤਿ ਪੁਰਤਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਂ ਤਾਮਭਾषਤ। ਛਾਯੇ ਤ੍ਵਂ ਭਜ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਮਦੀਯਂ ਤਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਚਾਯਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ।'