ਤਾਮਸਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਸ਼ਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਾਃ। ਪਂਚਮਸ੍ਯ ਮਨੋਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਰੈਵਤਸ੍ਯਾਂਤਰਂ ਸ਼ृਣੁ
ਤਾਮਸਾ ਦੇ ਸਭ ਪੁੱਤਰ, ਦਸ, ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਪੰਜਵੇਂ ਮਨੂ ਰੈਵਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ।
ਦੇਵਬਾਹੁਃ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਜ੍ਯਨ੍ਯਃ ਸਮਯੋਮੁਨਿਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਰੋਮਾ ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵਃ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ऋषਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਦੇਵਬਾਹੁ, ਸੁਬਾਹੁ, ਪਰਜਨਿਆ, ਸਮਯੋ ਮੁਨੀ, ਹਿਰਣਯਰੋਮਾ ਅਤੇ ਸਪਤਾਸ਼ਵ—ਇਹ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਭੂਤਰਜਸਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਅਵਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ੀ ਚ ਵੀਤਿਮਾਨ੍ਹਵ੍ਯਪਃ ਕਪਿਃ
ਦੇਵਤੇ ਭੂਤਰਾਜਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਵਸ਼ਾ, ਤਤਵਦਰਸ਼ੀ, ਵੀਤਿਮਾਨ, ਹਵਯਪਾ ਅਤੇ ਕਪੀ।
ਮੁਕ੍ਤੋ ਨਿਰੁਤ੍ਸੁਕਃ ਸਤ੍ਵੋ ਨਿਰ੍ਮੋਹੋਥ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਃ। ਧਰ੍ਮਵੀਰ੍ਯਬਲੋਪੇਤਾ ਦਸ਼ੈਤੇ ਰੇਵਤਾਤ੍ਮਜਾਃ੧੦੦ 1.7.
ਮੁਕਤ, ਨਿਰੁਤਸੁਕ, ਸਤਵ, ਨਿਰਮੋਹ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ; ਧਰਮ, ਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਯੁਕਤ—ਇਹ ਦਸ ਰੈਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਭृਗੁਃ ਸੁਧਾਮਾ ਵਿਰਜਃ ਸਹਿष੍ਣੁਰ੍ਨਾਰਦਸ੍ਤਥਾ। ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ਕृਤਿਨਾਮਾ ਚ ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯੋਪਰੇ
ਭ੍ਰਿਗੁ, ਸੁਧਾਮਾ, ਵਿਰਜਾ, ਸਹਿਸ਼ਣੁ, ਨਾਰਦ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤਿ—ਇਹ ਸੱਤੋਂ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਏ।
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਂਤਰੇ ਦੇਵਾ ਲੇਖਾਨਾਮਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ। ਵਿਭਵੋਥ ਪृਥਕ੍ਚਾਨੁ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਃ
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ ਲੇਖਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਵਿਭਵ ਅਤੇ ਪ੍ਰਥਕਚਾਨੁ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਂਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਂਚਮੋ ਜਨਃ। ਰੁਰੁਪ੍ਰਭृਤਯਸ੍ਤਦ੍ਵਚ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਦਸ਼
ਜਦੋਂ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁਅੰਤਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਉਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਟੋਲੀ ਹੋਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ, ਰੁਰੂ ਆਦਿਕ, ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੇ ਵਂਸ਼ੇ ਯੇ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਤੇ। ਅਨ੍ਤਰਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਂ ਚੈਵ ਮਯਾ ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਂ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ੍ਵਾਯੰਭੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਅਤੇ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁਅੰਤਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮਂ ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਦ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਅਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਗੌਤਮਸ੍ਤਥਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੱਤਵੇਂ ਮਨੁਅੰਤਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਤ੍ਰੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਹਨ।
ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਤਥਾ ਯੋਗੀ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਜਮਦਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤੇ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਭਾਰਦਵਾਜ, ਜੋਗੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਜਮਦਗਨੀ—ਇਹ ਸੱਤੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਂ। ਸਾਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਨੋਰ੍ਭਾਵਿ ਤਥਾਂਤਰਂ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵ੍ਯਵਸਥਾ ਕਰਕੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਾਵਰਣਿ ਮਨੂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਸ਼ਰਦ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਗਾਲਵਸ੍ਤਥਾ। ਸ਼ਤਾਨਂਦਃ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ऋषਯ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਅਸ਼੍ਵੱਥਾਮਾ, ਸ਼ਰਦਵਾਨ, ਕੌਸ਼ਿਕ, ਗਾਲਵ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਅਤੇ ਰਾਮ—ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧृਤਿਰ੍ਵਰੀਯਾਨ੍ਯਵਸੁਃ ਸੁਵਰ੍ਣੋ ਧृਤਿਰੇਵ ਚ। ਵਰਿष੍ਣੁਵੀਰ੍ਯਃ ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਸੁਸ਼੍ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਧ੍ਰਿਤੀ, ਵਰੀਯਾਨ, ਯਵਸੁ, ਸੁਵਰਨ, ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤੀ, ਵਰੀਸ਼੍ਣੁਵੀਰ, ਸੁਮਤੀ, ਵਸੁ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਭਵਿष੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਕਸਾਵਰ੍ਣੇਰ੍ਮਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਰੌਚ੍ਯਾਦਯਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇਪਿ ਮਨਵਃ ਸਂਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮਨੂ ਅਰਕ ਸਾਵਰਣਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਰੌਚਯ ਆਦਿਕ ਹੋਰ ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵੀ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰੁਚੇਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰੌਚ੍ਯੋ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਮਨੁਰ੍ਭੂਤਿਸੁਤਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਭੌਤ੍ਯੋ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਰੁਚਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੌਚਯ ਨਾਮ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਭੂਤਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨੂ ਵੀ ਭੌਤਯ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਮੇਰੁਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੁਨੁਰ੍ਮਨੁਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ऋਭੁਸ਼੍ਚ ॠਤੁਧਾਮਾ ਚ ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨੋ ਮਨੁਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ ਮੇਰੁਸਾਵਰਣਿ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਮਨੂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭੁ, ਤੁਧਾਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਕਸੇਨ ਵੀ ਮਨੂ ਹਨ।
ਅਤੀਤਾਨਾਗਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਨਵਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਯੁਗਸਾਹਸ੍ਰਮੇਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਜੋ ਮਨੂ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸ੍ਵੇਸ੍ਵੇਨ੍ਤਰੇ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਚਰਾਚਰਂ। ਕਲ੍ਪਕ੍ਸ਼ਯੇ ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ
ਹਰ ਇੱਕ ਮਨੁਅੰਤਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਚਲਦੀ-ਫਿਰਦੀ ਤੇ ਅਡੋਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਲਪ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਮੇਤ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮੀਯੁਗਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਤਤੋ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਵੈ ਨृਪ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਬਹੁਭਿਰ੍ਦ੍ਧਰਣੀ ਭੁਕ੍ਤਾ ਭੂਪਾਲੈਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਪੁਰਾ। ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਪृਥਿਵੀਯੋਗਾਤ੍ਪृਥਿਵੀ ਕਸ੍ਯ ਯੋਗਤਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਈ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਭੋਗਿਆ। ਪਰ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਕਿਸ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚ ਕृਤਾ ਸਂਜ੍ਞਾ ਭੂਮੇਸ੍ਸਾ ਪਾਰਿਭਾषਿਕੀ। ਗੌਰਿਤੀਯਂ ਚ ਸਂਜ੍ਞਾ ਵਾ ਭੁਵਃ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ
ਇਹ ਭੂਮੀ ਨਾਮ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ? ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਗੌਰੀ ਕਿਉਂ ਆਖਦੇ ਹਨ? ਇਹਨਾਂ ਨਾਵਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਪੁਰਾ ਕृਤਯੁਗਸ੍ਯਾਸੀਦਂਗੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਮृਤ੍ਯੋਸ੍ਤੁ ਦੁਹਿਤਾ ਤੇਨ ਪਰਿਣੀਤਾਤਿਦੁਰ੍ਮੁਖੀ
ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਕਲਯੁਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅੰਗ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੌਤ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭੈੜੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਸੁਨੀਥਾ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵੇਨੋ ਨਾਮ ਸੁਤਃ ਪੁਰਾ। ਅਧਰ੍ਮਨਿਰਤਃ ਕਾਮੀ ਬਲਵਾਨ੍ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਨੀਥਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵੇਨ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪਰ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਕਾਮੀ ਸੀ।
ਲੋਕਸ੍ਯਾਧਰ੍ਮਕृਚ੍ਚਾਪਿ ਪਰਭਾਰ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ। ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਯਰ੍ਥਂ ਜਗਦਰ੍ਥਂ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਆਹਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੱਕ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ—
ਅਨੁਨੀਤੋਪਿ ਨ ਦਦਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾऽਭਯਂ ਤਤਃ। ਸ਼ਾਪੇਨ ਮਾਰਯਿਤ੍ਵੈਨਮਰਾਜਕਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਵਾਲਾ, ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਤੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਮਂਥੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਲਾਦ੍ਦੇਹਮਕਲ੍ਮषਾਃ। ਤਤ੍ਕਾਯਾਨ੍ਮਥ੍ਯਮਾਨਾਤ੍ਤੁ ਜਨਿਤਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਯਃ
ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮਥਿਆ। ਉਸ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਥਣ ਨਾਲੋਂ ਹੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ।
ਸ਼ਰੀਰੇ ਮਾਤੁਰਂਸ਼ੇਨ ਕृष੍ਣਾਂਜਨਸਮਪ੍ਰਭਾਃ। ਪਿਤੁਰਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸਂਗੇਨ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਧਰ੍ਮਕਾਰਕਃ
ਮਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਕਾਲੇ ਅੰਜਨ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਪਿਉ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਕ ਨੇਕ ਅਤੇ ਧਰਮ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ।
ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦ੍ਧਸ੍ਤਾਤ੍ਸਧਨੁਃ ਸਸ਼ਰੋ ਗਦੀ। ਦਿਵ੍ਯਤੇਜੋਮਯਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਸਰਤ੍ਨਕਵਚਾਂਗਦਃ
ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਨੁਸ਼, ਤੀਰ ਤੇ ਗਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਕਵਚ ਤੇ ਕੰਗਣ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਪृਥੁਰੇਵਾਭਵਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ ਚ ਵਿष੍ਣੁਰਜਾਯਤ। ਸ ਵਿਪ੍ਰੈਰਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਸਂਸ੍ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁष੍ਕਰਂ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਿਥੂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ ਜਨਮਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਰੇਣ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵਮਗਮਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਨਿਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵषਟ੍ਕਾਰਂ ਨਿਰ੍ਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੂਤਲਂ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉੱਥੇ ਨਾ ਪਾਠ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਹਵਨ, ਨਾ ਹੀ ਧਰਮ, ਤਾਂ—