ਨਾਮਂਗਲ੍ਯਾਂ ਵਦੇਦ੍ਵਾਚਂ ਨ ਚ ਹਾਸ੍ਯਾਧਿਕਾਭਵੇਤ੍। ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਗੁਰੁਭਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਾਂ ਮਾਂਗਲ੍ਯਤਤ੍ਪਰਾ
'ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਨਾ ਬੋਲੇ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਹੱਸੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਵਾਲੀ ਹੋਣ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖੇ।'
ਸਰ੍ਵੌषਧੀਭਿਃ ਸृष੍ਟੇਨ ਵਾਰਿਣਾ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍। ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਾ ਭਰ੍ਤृਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾ। ਨ ਗਰ੍ਹਯੇਚ੍ਚ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਾਵਸ੍ਥਮਪਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
'ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੇ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੇ।'
ਕृਸ਼ਾਹਂ ਦੁਰ੍ਬਲਾ ਚੈਵ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕ੍ਯਂ ਮਮ ਚਾਗਤਮ੍। ਸ੍ਤਨੌ ਮੇ ਚਲਿਤੌ ਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਮੁਖਂ ਚ ਵਲਿਭਂਗੁਰਮ੍
ਮੈਂ ਪਤਲੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬੁੱਢਾਪਾ ਆ ਚੁਕਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਸਿਨੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਢੀਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਵੀਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂਵਿਧਾ ਤ੍ਵਯਾ ਚਾਹਂ ਕृਤੇਤਿ ਨ ਵਦੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁਤੇ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਪੁਨਃ੫੦ 1.7.
ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ 'ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇੰਝ ਕੀਤਾ।' ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰੀ ਵਧਾਈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ। ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ।'
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰਧੀਯਤ। ਤਤਃ ਸਾ ਭਰ੍ਤृਵਾਚੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸਮਤਿष੍ਠਤ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲ ਪਈ।
ਅਥ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਥੇਂਦ੍ਰੋਪਿ ਦਿਤੇਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ। ਵਿਹਾਯ ਦੇਵਸਦਨਂ ਤਾਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਰਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਦਿਤੇਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਾਂਤਰਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰਭਵਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ। ਵਿਪਰੀਤੋਂਤਰਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਤੋ ਬਹਿਃ
ਪਾਕਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀਰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਅੰਦਰੋਂ ਉਹ ਬੇਚੈਨ ਤੇ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਹਰੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਸੀ।
ਅਜਾਨਨ੍ਨਿਵ ਤਤ੍ਤ੍ਕਾਰ੍ਯਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਸ਼ੁਭਮਾਚਰਨ੍। ਤਤੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਂਤੇ ਸਾ ਨ੍ਯੂਨੇ ਤੁ ਦਿਵਸੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਨੀਅਤ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਬਣ ਕੇ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਏ।
ਮੇਨੇ ਕृਤਾਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਮਾਨਸਾ। ਅਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਯੋਃ ਸ਼ੌਚਂ ਸ਼ਯਾਨਾ ਮੁਕ੍ਤਮੂਰ੍ਧਜਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਮਯਾਬ ਸਮਝੀ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਸੀ। ਪੈਰ ਧੋਏ ਬਿਨਾ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੇਟ ਗਈ।
ਨਿਦ੍ਰਾਭਰਸਮਾਕ੍ਰਾਂਤਾ ਦਿਵਾ ਪਰਸ਼ਿਰਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਤਤਸ੍ਤਦਂਤਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਂਤਃ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ
ਉਹ ਨੀਂਦ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਦਿਨ ਦੌਰਾਨ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਿਰ ਕਰਕੇ ਲੇਟ ਗਈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮੌਕਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਜ੍ਰੇਣ ਸਪ੍ਤਧਾ ਚਕ੍ਰੇ ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਪਃ। ਤਤਃ ਸਪ੍ਤ ਚ ਤੇ ਜਾਤਾਃ ਕੁਮਾਰਾਃ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ।
ਰੁਦਂਤਃ ਸਪ੍ਤ ਤੇ ਬਾਲਾ ਨਿषਿਦ੍ਧਾ ਦਾਨਵਾਰਿਣਾ। ਭੂਯੋਪਿ ਰੁਦਮਾਨਾਂਸ੍ਤਾਨੇਕੈਕਾਨ੍ਸਪ੍ਤਧਾ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਸੱਤ ਬੱਚੇ ਰੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ, ਜਦ ਉਹ ਮੁੜ ਰੋਏ, ਹਰੀ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤੋ ਵੈ ਪੁਨਃ ਸ੍ਤੂਦਰਸਂਸ੍ਥਿਤਾਨ੍। ਏਵਮੇਕੋਨਪਂਚਾਸ਼ਦ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੇ ਰੁਰੁਦੁਰ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮੁੜ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਇਕਵੰਜਾ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋਣ ਲੱਗੇ।
ਇਂਦ੍ਰੋ ਨਿਵਾਰਯਾਮਾਸ ਮਾ ਰੁਦਧ੍ਵਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਤਤਃ ਸ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਵਿਤਰ੍ਕਮਿਤਿ ਵृਤ੍ਰਹਾ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਾ ਰੋਵੋ।' ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਕਰ੍ਮਣਃ ਕਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਪੁਨਃ ਸਂਜੀਵਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਮੀ। ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਯੋਗੇਨ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸੀਫਲਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍
ਕਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਇਹ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਹੋ ਗਏ? ਉਹ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਪੁੰਨ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੀ ਰਾਤ ਦਾ ਫਲ ਹੈ।
ਨੂਨਮੇਤਤ੍ਪਰਿਣਤਮਥਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੂਜਨਾਤ੍। ਵਜ੍ਰੇਣਾਭਿਹਤਾਃ ਸਂਤੋ ਨ ਵਿਨਾਸ਼ਮੁਪਾਯਯੁਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਹੋਇਆ। ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਏਕੋਪ੍ਯਨੇਕਤਾਮਾਪ ਯਸ੍ਮਾਦੁਦਰਗੋਪਨਮ੍। ਅਵਧ੍ਯਾ ਨੂਨਮੇਤੇ ਵੈ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਾ ਭਵਂਤ੍ਵਿਤਿ
ਇਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਅਨੇਕ ਹੋ ਗਏ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ। ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਬਣ ਜਾਣ।
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾ ਰੁਦ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਰੁਦਂਤੋ ਗਰ੍ਭਸਂਭਵਾਃ। ਮਰੁਤੋ ਨਾਮ ਤੇ ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਵਂਤੁ ਸੁਖਭਾਗਿਨਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਨਾ ਰੋਵੋ' ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਰੋਏ, ਤੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ, ਉਹ ਮਰੁਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਣ, ਤੇ ਸੁਖ ਪਾਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵੇਤਿ ਦਿਤਿਂ ਪੁਨਃ। ਅਰ੍ਥਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਮਯੈਤਦ੍ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਮੁੜ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ।' ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਗਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਇਹ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮਰੁਦ੍ਗਣਂ ਦੇਵੈਃ ਸਮਾਨਮਮਰਾਧਿਪਃ। ਦਿਤਿਂ ਵਿਮਾਨਮਾਰੋਪ੍ਯ ਸਸੁਤਾਮਗਮਦ੍ਦਿਵਮ੍
ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਰਕੇ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਯਜ੍ਞਭਾਗਭੁਜਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਰੁਤਸ੍ਤੇ ਤਤੋਭਵਨ੍। ਨ ਜਗ੍ਮੁਰੈਕ੍ਯਮਸੁਰੈਰਤਸ੍ਤੇ ਸੁਰਵਲ੍ਲਭਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ ਬਣ ਗਏ। ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਰਹੇ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਆਦਿਸਰ੍ਗਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਥਿਤੋ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮੇ। ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਯੋ ਯੇषਾਮਧਿਪਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਹੁਤ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਦੂਜੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਰੇਕ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਯਦਾਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਸਕਲੇਪਿ ਰਾਜ੍ਯੇ ਪृਥੁਰ੍ਦ੍ਧਰਿਤ੍ਰ੍ਯਾਮਧਿਪੋ ਬਭੂਵ। ਤਥੌषਧੀਨਾਮਧਿਪਂ ਚਕਾਰ ਯਜ੍ਞਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਤਪਸਾਂ ਚ ਸੋਮਮ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਥੂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੌਦਿਆਂ, ਯਜਨ, ਵਰਤਾਂ ਅਤੇ ਤਪਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾਇਆ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਤਾਰਾਦ੍ਵਿਜਵृਕ੍ਸ਼ਗੁਲ੍ਮਲਤਾਵਿਤਾਨਸ੍ਯ ਚ ਰੁਕ੍ਮਗਰ੍ਭਮ੍। ਅਪਾਮਧੀਸ਼ਂ ਵਰੁਣਂ ਧਨਾਨਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਭੁਂ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਂ ਚ ਤਦ੍ਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਧਨ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤਾਰੇ, ਪੁਜਾਰੀ, ਰੁੱਖ, ਬੂਟੇ ਅਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾਇਆ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਰਵੀਣਾਮਧਿਪਂ ਵਸੂਨਾਮਗ੍ਨਿਂ ਚ ਲੋਕਾਧਿਪਤਿਂ ਚਕਾਰ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨਾਮਧਿਪਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਚਕਾਰ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਮਰੁਤਾਮਧੀਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸੂਰਜਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਵਸੂਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾਇਆ।
ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪਾਨਾਮਥ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਮੀਸ਼ਂ ਚ ਯਮਂ ਪਿਤॄਣਾਮ੍। ਪਿਸ਼ਾਚਰਕ੍ਸ਼ਃਪਸ਼ੁਭੂਤਯਕ੍ਸ਼ਵੇਤਾਲਰਾਜਂ ਹ੍ਯਥ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਯਮ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਿਸ਼ਾਚ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਪਸ਼ੂ, ਭੂਤ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਵੇਤਾਲਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰਾਲੇਯਸ਼ੈਲਂ ਚ ਪਤਿਂ ਗਿਰੀਣਾਮੀਸ਼ਂ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸਰਿਤਾਮਧੀਸ਼ਮ੍। ਗਂਧਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਰਕਿਨ੍ਨਰਾਣਾਮੀਸ਼ਂ ਪੁਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰਥਂ ਚਕਾਰ
ਉਸ ਨੇ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਚਿਤਰਰਥ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾਇਆ।
ਨਾਗਾਧਿਪਂ ਵਾਸੁਕਿਮੁਗ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਪਾਧਿਪਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕਮਾਦਿਦੇਸ਼। ਦਿਗ੍ਵਾਰਣਾਨਾਮਧਿਪਂ ਚਕਾਰ ਗਜੇਂਦ੍ਰਮੈਰਾਵਣਨਾਮਧੇਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤਕਸ਼ਕ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਐਰਾਵਤ ਨੂੰ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾਇਆ।
ਸੁਪਰ੍ਣਮੀਸ਼ਂ ਪਤਤਾਮਥਾਰ੍ਵਤਾਂ ਰਾਜਾਨਮੁਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਸਂ ਚਕਾਰ। ਸਿਂਹਂ ਮृਗਾਣਾਂ ਵृषਭਂ ਗਵਾਂ ਚ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਵਨਸ੍ਪਤੀਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਪਰਨ ਨੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਉਚੈਸ਼ਰਵਸ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵੱਛ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਪਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾਇਆ।
ਪਿਤਾਮਹਃ ਪੂਰ੍ਵਮਥਾਭ੍ਯषਿਂਚਦੇਤਾਨ੍ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਦਿਸ਼ਾਧਿਨਾਥਾਨ੍। ਪੂਰ੍ਵੇਸ਼ ਦਿਕ੍ਪਾਲਮਥਾਭ੍ਯषਿਂਚਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਸੁਵਰ੍ਮਾਣਮਰਾਤਿਕੇਤੁਂ
ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਫਿਰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ। ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਵਰਮਾਣ ਅਤੇ ਅਰਾਤਿਕੇਤੁ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।