ਹਂਸ ਸਾਰਸ ਕਾਰਂਡ ਪ੍ਲਵਾਨ੍ਸ਼ੁਚਿਰਜੀਜਨਤ੍। ਏਤੇ ਤਾਮ੍ਰਾਸੁਤਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵਿਨਤਾਯਾ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਸ਼ੁਚੀ ਨੇ ਹੰਸ, ਸਾਰਸ, ਕਾਰੰਡਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੰਛੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਤਾਮਰਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਵਿਨਤਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਗਰੁਡਃ ਪਤਗਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋऽਰੁਣਸ਼੍ਚੇਸ਼ਃ ਪਤਤ੍ਰਿਣਾਮ੍। ਸੌਦਾਮਿਨੀ ਤਥਾ ਕਨ੍ਯਾ ਯੇਯਂ ਨਭਸਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਗਰੁੜ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਤੇ ਅਰੁਣ, ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਸੌਦਾਮਿਨੀ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁੜੀ ਹੈ।
ਸਂਪਾਤਿਸ਼੍ਚ ਜਟਾਯੁਸ਼੍ਚ ਅਰੁਣਸ੍ਯ ਸੁਤਾਵੁਭੌ। ਸਂਪਾਤਿਪੁਤ੍ਰੋ ਬਭ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਸ਼੍ਚਾਤਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸੰਪਾਤੀ ਅਤੇ ਜਟਾਯੂ, ਦੋਵੇਂ ਅਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਸੰਪਾਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਭਰੂ ਅਤੇ ਸੀਘਰਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਜਟਾਯੋਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਗਾਮੀ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੌ। ਤੇषਾਮਸਂਖ੍ਯਮਭਵਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਕਮ੍
ਜਟਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਰਣਿਕਾਰਾ ਅਤੇ ਸ਼ਤਗਾਮੀ, ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੇਅੰਤ ਸੀ।
ਸੁਰਸਾਯਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸਰ੍ਪਾਣਾਮਭਵਤ੍ਪੁਰਾ। ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਰਸਾਂ ਕਦ੍ਰੂਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ ਸੁਵ੍ਰਤਾ
ਸੁਰਸਾ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਕਦਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਚਰਿਤਰ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਪ੍ਰਧਾਨਾਸ੍ਤੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ष੍षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਰਰਿਨ੍ਦਮ। ਸ਼ੇषਵਾਸੁਕਿਕਰ੍ਕੋਟ ਸ਼ਂਖੈਰਾਵਤਕਂਬਲਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਛਬੀਸ ਮੁੱਖ ਸੱਪ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ: ਸ਼ੇਸ਼, ਵਾਸੁਕੀ, ਕਰਕੋਟ, ਸ਼ੰਖ, ਐਰਾਵਤ, ਕੰਬਲਾ।
ਧਨਂਜਯ ਮਹਾਨੀਲ ਪਦ੍ਮਾਸ਼੍ਵਤਰ ਤਕ੍ਸ਼ਕਾਃ। ਏਲਾਪਤ੍ਰ ਮਹਾਪਦ੍ਮ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰ ਬਲਾਹਕਾਃ
ਧਨੰਜਯ, ਮਹਾਨੀਲ, ਪਦਮ, ਅਸ਼ਵਤਰਾ, ਤਕਸ਼ਕ, ਇਲਾਪਤ੍ਰ, ਮਹਾਪਦਮ, ਧ੍ਰਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਬਲਾਹਕਾ।
ਸ਼ਂਖਪਾਲ ਮਹਾਸ਼ਂਖ ਪੁष੍ਪਦਂष੍ਟ੍ਰਂ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾਃ। ਸ਼ਂਖਰੋਮਾ ਚ ਨਹੁषੋ ਰਮਣਃ ਪਣਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਸ਼ੰਖਪਾਲ, ਮਹਾਸ਼ੰਖ, ਪੁਸ਼ਪਦੰਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਸੁਭ ਅਨਨ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਸ਼ੰਖਰੋਮਾ, ਨਹੁਸ਼, ਰਮਣ ਅਤੇ ਪਣੀ।
ਕਪਿਲੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਤਂਜਲਿਮੁਖਾਸ੍ਤਥਾ। ਏषਾਮਨਂਤਮਭਵਤ੍ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਕਮ੍
ਕਪਿਲ, ਦੁਰਮੁਖ, ਪਤੰਜਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਬੇਅੰਤ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼ੋ ਯਤ੍ਪੁਰਾਦਗ੍ਧਂ ਜਨਮੇਜਯਮਂਦਿਰੇ। ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਂ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਸੁਨਾਮਾਨਮਜੀਜਨਤ੍
ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਾੜੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੱਖਤੌਰ ਤੇ ਸੁਨਾਮਨ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣਾਂ ਨਿਯੁਤਂ ਤੇषਾਂ ਭੀਮਸੇਨਾਦਗਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਦਂष੍ਟ੍ਰਿ ਗੋਮਾਯੁ ਕਾਕਾਦੀਨ੍ਮਹਿषੀਰ੍ਗੋਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ
ਦੰਸ਼ਟ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਦੰਸ਼ਟ ਵਾਲੇ, ਗੋਮਾਯੂ, ਕਾਕ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਮਹਿਸੀ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਗੋਵਨੀਆਂ ਵੀ।
ਸੁਰਭਿਰ੍ਜਨਯਾਮਾਸ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਤ੍ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਪੁਰਾ। ਮੁਨਿਰ੍ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਗਣਂ ਗਣਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਤਥਾ
ਸੁਰਭੀ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਜਨਮੀਆਂ: ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ, ਮੁਨੀਆਂ ਦਾ ਗਣ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ।
ਤਥਾ ਕਿਨ੍ਨਰਗਂਧਰ੍ਵਾਨਰਿष੍ਟਾ ਜਨਯਦ੍ਬਹੂਨ੍। ਤृਣਵृਕ੍ਸ਼ਲਤਾ ਗੁਲ੍ਮਮਿਰਾ ਸਰ੍ਵਮਜੀਜਨਤਤ੍
ਇਰਾ ਨੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਜਨਮਾਏ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਘਾਹ, ਰੁੱਖ, ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਬੂਟੇ।
ਖਸਾ ਤੁ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਜਨਯਾਮਾਸ ਕੋਟਿਸ਼ਃ। ਏਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪਦਾਯਾਦਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਖਸਾ ਨੇ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮਾਇਆ; ਇਹ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਏष ਮਨ੍ਵਂਤਰੇ ਭੀष੍ਮ ਸਰ੍ਗਃ ਸ੍ਵਾਰੋਚਿषੇ ਸ੍ਮृਤਃ। ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੇਕੋਨਪਂਚਾਸ਼ਨ੍ਮਰੁਤਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਦ੍ਦਿਤਿਃ। ਜਨਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਾਨਮਰਵਲ੍ਲਭਾਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਇਸ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਉਨੰਜਾ ਮਰੁਤ ਜਨਮਾਏ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕਥਂ ਜਾਤਾ ਮਰੁਤੋ ਦੇਵਵਲ੍ਲਭਾਃ। ਦੇਵੈਰ੍ਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚ ਸਾਪਤ੍ਨੈਃ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਸਖ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਰੁਤ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਕਿਵੇਂ ਜਨਮ ਲਏ? ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿਤਰਤਾ ਕਿਵੇਂ ਪਾਈ?
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਪੁਰਾ ਦੈਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਹਤੇषੁ ਹਰਿਣਾ ਸੁਰੈਃ। ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੇषੁ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਾ ਗਤਾ ਭੂਲੋਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਤਾਂ ਦੁਖੀ ਦਿਤੀ ਉੱਚੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਗਈ।
ਪੁष੍ਕਰੇषੁ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤਟੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਭਰ੍ਤ੍ਤੁਰਾਰਾਧਨਪਰਾ ਤਪ ਉਗ੍ਰਂ ਚਚਾਰ ਹ
ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਮਹਾਂ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਦਿਤਿਰ੍ਵੈ ਦੈਤ੍ਯਮਾਤਾ ਤੁ ऋषਿਕਾਰ੍ਯੇਣ ਸੁਵ੍ਰਤਾ। ਫਲਾਹਾਰਾ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਦਿਭਿਃ
ਦਿਤੀ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਪੱਕੀ ਨਿਯਤ ਵਾਲੀ, ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਤੇ ਚਾਂਦਰਾਯਣ ਵਰਗੀਆਂ ਕਠਿਨ ਤਪਸਿਆਵਾਂ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਜਰਾਸ਼ੋਕਸਮਾਕੁਲਾ। ਤਤਃ ਸਾ ਤਪਸਾ ਤਪ੍ਤਾ ਵਸਿष੍ਠਾਦੀਨਪृਚ੍ਛਤ
ਉਹ ਸੌ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ; ਫਿਰ, ਤਪ ਨਾਲ ਥੱਕੀ ਹੋਈ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕਥਯਂਤੁ ਭਵਂਤੋ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਵ੍ਰਤਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਫਲਦਮਿਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਐਸਾ ਵਰਤ ਦੱਸੋ ਜੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਵੇ।'
ਊਚੁਰ੍ਵਸਿष੍ਠਪ੍ਰਮੁਖਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਵ੍ਰਤਮ੍। ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਭਵਤ੍ਸੁਤਸ਼ੋਕਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦਾ ਵਰਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।'
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਵ੍ਰਤਮ੍। ਸੁਤਾਨੇਕੋਨਪਂਚਾਸ਼ਦ੍ਯੇਨ ਲੇਭੇ ਪੁਨਰ੍ਦਿਤਿਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇਠ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦਾ ਉਹ ਵਰਤ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਉਨੰਜਾ ਪੁੱਤਰ ਮੁੜ ਮਿਲੇ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਯਦ੍ਵਸਿष੍ਠਾਦਿਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਿਤ੍ਯੈ ਸਂਕਥਿਤਂ ਵ੍ਰਤਮ੍। ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਦੇਵੇਦਂ ਮਤ੍ਸਕਾਸ਼ਾਨ੍ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਵਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਯਤਵ੍ਰਤਾ। ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਵ੍ਰਣਂ ਕੁਂਭਂ ਸਿਤਤਣ੍ਡੁਲਪੂਰਿਤਮ੍
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੰਨਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਟੁੱਟਾ ਨਾ ਹੋਇਆ ਘੜਾ ਰੱਖੇ।
ਨਾਨਾਫਲਯੁਤਂ ਤਦ੍ਵਦਿਕ੍ਸ਼ੁਦਂਡਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਂਸਿਤਚਂਦਨਚਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਘੜਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ, ਕਾਂਡੇ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸਮੋਪੇਤਂ ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ। ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਂ ਗੁਡੋਪੇਤਂ ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਰੱਖੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਬਰਤਨ ਰੱਖੋ।
ਤਸ੍ਮਾਦੁਪਰਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਪਦ੍ਮਕੋਟਰੇ। ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ਼ਰ੍ਕਰਯੋਪੇਤਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਤਸ੍ਯ ਵਾਮਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ, ਕਮਲ-ਆਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਓ; ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਸ਼ਕਰ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸਾਵਿਤਰੀ ਰੱਖੋ।
ਗਂਧਂਧੂਪਂ ਤਯੋਰ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੀਤਂ ਵਾਦ੍ਯਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਤਦਭਾਵੇ ਕਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾ ਪਦ੍ਮੇ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਵਾਜਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ, ਤਾਂ ਕਮਲ ਲਈ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਹ੍ਵਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੁਡਮਯੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਤਿਲੈਰਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪਦ੍ਮਸਂਭਵਮ੍
ਗੁੜ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਮ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਕਮਲ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਕੱਚੇ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਕਰੋ।