ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਤਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਥ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਨਿਕੇਤਂ ਤੁ ਗਣਾਨਾਮੇਵ ਪਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਦੱਖ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਦ ਗਣਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।
ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ੋਕੇਨ ਵੈ ਦੇਵੋ ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਤਦਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਤਾਂ ਸਤੀਂ ਚਿਂਤਯਾਨਸ੍ਤੁ ਕ੍ਵ ਨੁ ਸਾਮੇਪ੍ਰਿਯਾਗਤਾ
ਪਤਨੀ ਦੇ ਦੁਖ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਤੀ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ: 'ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਕਿੱਥੇ ਗਈ?'
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੋਕਾਭਿਭੂਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦੋ ਭਵਸਂਨ੍ਨਿਧੌ। ਸਾ ਤੇ ਸਤੀ ਯਾ ਦੇਵੇਸ਼ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਣਸਮਾਮृਤਾ
ਜਦ ਉਹ ਦੁਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਭਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਉਹ ਸਤੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ।'
ਹਿਮਵਦ੍ਦੁਹਿਤਾ ਸਾ ਚ ਮੇਨਾਗਰ੍ਭਸਮੁਦ੍ਭਵਾ। ਜਗ੍ਰਾਹ ਦੇਹਮਨ੍ਯਂ ਸਾ ਵੇਦਵੇਦਾਰ੍ਥਵੇਦਿਨੀ
ਉਹ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਮੇਨਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਜਾਣਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਸ੍ਤਦਾ ਧ੍ਯਾਨਮਵਤੀਰ੍ਣਾਮਪਸ਼੍ਯਤ। ਕृਤਕृਤ੍ਯਮਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਸ੍ਤਦਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਉਤਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਾ ਦੇਵੀ ਪੁਨਰੇਵ ਵਿਵਾਹਿਤਾ। ਏਵਂ ਹਿ ਕਥਿਤਂ ਭੀष੍ਮ ਯਥਾ ਯਜ੍ਞੋ ਹਤਃ ਪੁਰਾ
ਦੇਵੀ, ਜਵਾਨੀ ਪਾ ਕੇ, ਮੁੜ ਵਿਆਹੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੋਰਗਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੇਮਾਂ ਗੁਰੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗੁਰੂ ਜੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਓ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਸਂਕਲ੍ਪਾਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਸृष੍ਟਿਰੁਚ੍ਯਤੇ। ਦਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਾਚੇਤਸਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਮੈਥੁਨਸਂਭਵਾ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮਨ, ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਛੂਹ ਤੋਂ ਹੋਈ ਸੀ; ਪਰ ਦਕਸ਼, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਹੋਈ।
ਯਥਾ ਸਸਰ੍ਜ ਚੈਵਾਸੌ ਤਥੈਵ ਸ਼ृਣੁ ਕੌਰਵ। ਯਦਾ ਤੁ ਸृਜਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਪਨ੍ਨਗਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਤੂੰ ਸੁਣ, ਕੌਰਵ। ਜਦ ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਨ ਵृਦ੍ਧਿਮਗਮਲ੍ਲੋਕਸ੍ਤਦਾ ਮੈਥੁਨਯੋਗਤਃ। ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਦਾਸਿਕ੍ਨ੍ਯਾਮਜੀਜਨਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਵਧੀ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਸਿਕਨੀ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗਾਨ੍ਸਿਸृਕ੍ਸ਼ੂਨ੍ਵਿਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰਾਹ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਾਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸਮਾਗਤਾਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸੀ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਰੀਅਸ਼ਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਭੁਵਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤੁ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੋਰ੍ਦ੍ਧਮਧ ਏਵ ਵਾ। ਤਤਃ ਸृष੍ਟਿਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕੁਰੁਧ੍ਵਮृषਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮਾਪ ਜਾਣ ਕੇ, ਚਾਹੇ ਉਪਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ, ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰੋ।
ਤੇ ਤੁ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍। ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਂਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਿਵ ਸਿਂਧਵਃ
ਉਹ ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਲੇ ਗਏ; ਅੱਜ ਵੀ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਣष੍ਟੇषੁ ਪੁਨਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਵੀਰਿਣ੍ਯਾਮੇਵ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਮਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜਦ ਹਰੀਅਸ਼ਵ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ, ਤਦ ਦਕਸ਼, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਿਰਿਨੀ ਤੋਂ ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੇ।
ਸ਼ਬਲਾਸ਼੍ਵਾ ਨਾਮ ਤੇ ਚ ਸਮੇਤਾਃ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਮਣਿ। ਨਾਰਦੋਨੁਗਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਪੁਨਸ੍ਤਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਵਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਬਲਾਅਸ਼ਵ ਸੀ, ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਭੁਵਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤੁ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤॄਨਥੋ ਪੁਨਃ। ਆਗਤ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਸृष੍ਟਿਂ ਕਰਿष੍ਯਥ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਪ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰੋਗੇ।
ਤੇਪਿ ਤੇਨੈਵ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਨੁਗਾਸ੍ਤਦਾ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਨ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਕਨੀਯਾਨ੍ਮਾਰ੍ਗਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਉਸੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲੇ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਅਨ੍ਵੇष੍ਟਾ ਦੁਃਖਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੇਨ ਤਤ੍ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍। ਤਤਸ੍ਤੇष੍ਵਪਿ ਨष੍ਟੇषੁ(ਯੁ) षष੍ਟਿਂ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਰਾਹ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਵੀ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ, ਤਦ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸੱਠ ਕੁੜੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ।
ਵੀਰਿਣ੍ਯਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸਸ੍ਤਦਾ। ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਸ ਦਸ਼ ਧਰ੍ਮਾਯ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦਕਸ਼, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਰਿਨੀ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦਸ ਧਰਮ ਨੂੰ, ਤੇਰਾਂ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਪ੍ਤ ਸੋਮਾਯ ਚਤਸ੍ਰੋਰਿष੍ਟਨੇਮਿਨੇ। ਦ੍ਵੇ ਚੈਵ ਭृਗੁਪੁਤ੍ਰਾਯ ਦ੍ਵੇ ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਾਯ ਧੀਮਤੇ
ਸਤਾਈਂ ਸੋਮ ਨੂੰ, ਚਾਰ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਨੂੰ, ਦੋ ਭਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਤੇ ਦੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਅਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦ੍ਵੇ ਚੈਵਾਂਗਿਰਸੇ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਤਾਸਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍। ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਮਾਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰਜਾਵਿਸ੍ਤਾਰਮਾਦਿਤਃ
ਦੋ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਵਿਸਥਾਰ ਸੁਣ।
ਅਰੁਂਧਤੀ ਵਸੁਰ੍ਜਾਮਿਰ੍ਲਮ੍ਬਾ ਭਾਨੁਰ੍ਮਰੁਤ੍ਵਤੀ। ਸਂਕਲ੍ਪਾ ਚ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾ ਚ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਭਾਮਿਨੀ
ਅਰੁੰਧਤੀ, ਵਸੁ, ਜਾਮਿਲ, ਲੰਬਾ, ਭਾਨੁ, ਮਰੁਤਵਤੀ, ਸੰਕਲਪਾ, ਮੁਹੂਰਤਾ, ਸਾਧਿਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾ — ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਾਸਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ। ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਸਾਧ੍ਯਾਨਜੀਜਨਤ੍
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ: ਵਿਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਤੇ ਸਾਧਿਆ ਤੋਂ ਸਾਧਿਆ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਮਰੁਤ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਮਰੁਤ੍ਵਂਤੋ ਵਸੋਸ੍ਤੁ ਵਸਵਸ੍ਤਥਾ। ਭਾਨੋਸ੍ਤੁ ਭਾਨਵੋ ਜਾਤਾ ਮੂਹੂਰ੍ਤ੍ਤਾਯਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਜਾਃ
ਮਰੁਤਵਤੀ ਤੋਂ ਮਰੁਤ, ਵਸੁ ਤੋਂ ਵਸੁ, ਭਾਨੁ ਤੋਂ ਭਾਨੁ, ਤੇ ਮੁਹੂਰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਹੂਰਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਲਂਬਾਯਾਂ ਘੋषਨਾਮਾਨੋ ਨਾਗਵੀਥੀ ਤੁ ਜਾਮਿਜਾ। ਪृਥਿਵੀਤਲਸਂਭੂਤਮਰੁਂਧਤ੍ਯਾਮਜਾਯਤ
ਲੰਬਾ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦਾ, ਅਤੇ ਨਾਗਵੀਥੀ ਵਿੱਚ ਜਾਮਿਜਾ; ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਮਰੁੰਧਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਸਂਕਲ੍ਪਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸਂਕਲ੍ਪਾ ਵਸੁ ਸृष੍ਟਿਂ ਨਿਧਾਰਯ। ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤਂਸ਼੍ਚ ਯੇ ਦੇਵਾ ਵ੍ਯਾਪਕਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍
ਸੰਕਲਪਾ ਤੋਂ ਸੰਕਲਪ ਜਨਮਿਆ; ਵਸੁ, ਤੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕਰ। ਤੇ ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ।
ਵਸਵਸ੍ਤੇ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ। ਆਪੋ ਧ੍ਰੁਵਸ਼੍ਚ ਸੋਮਸ਼੍ਚ ਧਰਸ਼੍ਚੈਵਾਨਿਲੋਨਲਃ
ਇਹ ਵਸੁਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣ: ਆਪ, ਧ੍ਰੁਵ, ਸੋਮਾ, ਧਰਾ, ਅਤੇ ਅਨਿਲ ਤੇ ਅਨਲ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਸਸ਼੍ਚ ਵਸਵੋष੍ਟੌ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਆਪਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸ਼੍ਰਾਂਤੋ ਵੈਤਣ੍ਡ ਏਵ ਚ
ਪ੍ਰਤਿਊਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਸ ਵੀ ਅੱਠ ਵਸੁਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਆਪ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹਨ: ਸ਼੍ਰਾਂਤ ਅਤੇ ਵੈਤੰਡ ਵੀ।
ਅਪਿ ਸ਼ਾਂਤੋ ਮੁਨਿਰ੍ਵਭ੍ਰੁਰ੍ਯਜ੍ਞਰਕ੍ਸ਼ਾਧਿਕਾਰਿਣਃ। ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯ ਕਾਲਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਰ੍ਚਾਃ ਸੋਮਾਦਜਾਯਤ
ਸ਼ਾਂਤ, ਮੁਨੀ ਵਭ੍ਰੂ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਧ੍ਰੁਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਵਰਚਾ ਜਨਮਿਆ।
ਦ੍ਰਵਿਣੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਸ਼੍ਚ ਧਰ ਪੁਤ੍ਰਾਵਿਮੌ ਸ੍ਮृਤੌ। ਕਲ੍ਪਾਂਤਸ੍ਥਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਣੋ ਰਮਣਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੋਪਿ ਚ
ਧਰਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹਨ: ਦ੍ਰਵਿਨ ਅਤੇ ਹਵਿਆਵਾਹ; ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ, ਰਮਣ ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰ ਵੀ ਜਨਮ ਲਏ।