ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੇਹਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਾਯਾਮਿਤਾਯ ਚ। ਗਿਰੀਸ਼ਾਯ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸਹਾਇਕ, ਤੇ ਅਣਗਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਤਿਵਜ੍ਰਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯ ਕ੍ਰਥਨਾਯ ਚ। ਸੁਰਾਸੁਰਾਧਿਪਤਯੇ ਯਤੀਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਰੁਦਰ ਨੂੰ, ਵਿਦਯੁਤ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਤੇ ਚੀਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਯਤੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਧੂਮ੍ਰੋਗ੍ਰਾਯ ਵਿਰੂਪਾਯ ਯਜ੍ਵਨੇ ਘੋਰਰੂਪਿਣੇ। ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਾਸ਼ੁਭਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਵਿਅੰਗ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਿਅੰਗ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਸ਼ੁਭ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮੁਂਡਾਯ ਚਂਡਮੁਣ੍ਡਾਯ ਵਰਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਧਾਰਿਣੇ। ਕਵ੍ਯਰੂਪਾਯ ਹਵ੍ਯਾਯ ਸਰ੍ਵਸਂਹਾਰਿਣੇ ਨਮਃ
ਖੋਪੜੀ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਖੋਪੜੀ ਵਾਲੇ, ਉੱਤਮ ਗਦਾ ਪਕੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਵਿ ਰੂਪ, ਹਵਿ ਰੂਪ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਕ੍ਤਾਨੁਕਂਪਿਨੇਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਰੁਦ੍ਰਜਾਪ੍ਯਸ੍ਤੁਤਾਯ ਚ। ਵਿਰੂਪਾਯ ਸੁਰੂਪਾਯ ਰੂਪਾਣਾਂ ਸ਼ਤਕਾਰਿਣੇ
ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੁਦਰ ਜਪ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਹੋਏ, ਵਿਅੰਗ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸੌ ਰੂਪ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਂਚਾਸ੍ਯਾਯ ਸ਼ੁਭਾਸ੍ਯਾਯ ਚਂਦ੍ਰਾਸ੍ਯਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ। ਵਰਦਾਯ ਵਰਾਰ੍ਹਾਯ ਕੂਰ੍ਮਾਯ ਚ ਮृਗਾਯ ਚ
ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਸੁਭ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਚੰਦ੍ਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਵਰ ਦੇ ਯੋਗ, ਕਛੂਆ ਤੇ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਲੀਲਾਲਕਸ਼ਿਖਂਡਾਯ ਕਮਂਡਲੁਧਰਾਯ ਚ। ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਮ੍ਨੇਥ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਜਟਾ ਵਾਲੇ, ਕਮੰਡਲ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਿਸ਼ਵ ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਤ੍ਰਾਣਮਸ੍ਮਾਕਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਘ੍ਨਵਿਧੀਯਤਾਂ। ਵਾਙ੍ਮਨਃ ਕਾਯਭਾਵੈਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਸ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬੋਲ, ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਂ-ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵੋ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣਾਪਨ੍ਨਦੇਹਿਨਾ। ਦਿਵ੍ਯੇਨਾਨੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਭृਸ਼ਮਾਰਾਧਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੱਖ ਨੇ, ਸਰੀਰਕ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਇਸ ਦਿਵਿਆ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਸਮਗ੍ਰਂ ਤੇ ਯਜ੍ਞਫਲਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ। ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਸਿਰ੍ਦ੍ਧ੍ਯ੍ਥਂਫਲਂਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਯਜਨ ਫਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਤੂੰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉੱਤਮ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਤਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਥ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਨਿਕੇਤਂ ਤੁ ਗਣਾਨਾਮੇਵ ਪਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਦੱਖ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਦ ਗਣਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।
ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ੋਕੇਨ ਵੈ ਦੇਵੋ ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਤਦਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਤਾਂ ਸਤੀਂ ਚਿਂਤਯਾਨਸ੍ਤੁ ਕ੍ਵ ਨੁ ਸਾਮੇਪ੍ਰਿਯਾਗਤਾ
ਪਤਨੀ ਦੇ ਦੁਖ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਤੀ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ: 'ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਕਿੱਥੇ ਗਈ?'
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੋਕਾਭਿਭੂਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦੋ ਭਵਸਂਨ੍ਨਿਧੌ। ਸਾ ਤੇ ਸਤੀ ਯਾ ਦੇਵੇਸ਼ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਣਸਮਾਮृਤਾ
ਜਦ ਉਹ ਦੁਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਭਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਉਹ ਸਤੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ।'
ਹਿਮਵਦ੍ਦੁਹਿਤਾ ਸਾ ਚ ਮੇਨਾਗਰ੍ਭਸਮੁਦ੍ਭਵਾ। ਜਗ੍ਰਾਹ ਦੇਹਮਨ੍ਯਂ ਸਾ ਵੇਦਵੇਦਾਰ੍ਥਵੇਦਿਨੀ
ਉਹ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਮੇਨਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਜਾਣਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਸ੍ਤਦਾ ਧ੍ਯਾਨਮਵਤੀਰ੍ਣਾਮਪਸ਼੍ਯਤ। ਕृਤਕृਤ੍ਯਮਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਸ੍ਤਦਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਉਤਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਾ ਦੇਵੀ ਪੁਨਰੇਵ ਵਿਵਾਹਿਤਾ। ਏਵਂ ਹਿ ਕਥਿਤਂ ਭੀष੍ਮ ਯਥਾ ਯਜ੍ਞੋ ਹਤਃ ਪੁਰਾ
ਦੇਵੀ, ਜਵਾਨੀ ਪਾ ਕੇ, ਮੁੜ ਵਿਆਹੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਗਂਧਰ੍ਵੋਰਗਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੇਮਾਂ ਗੁਰੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗੁਰੂ ਜੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਓ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਸਂਕਲ੍ਪਾਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਸृष੍ਟਿਰੁਚ੍ਯਤੇ। ਦਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਾਚੇਤਸਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਮੈਥੁਨਸਂਭਵਾ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮਨ, ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਛੂਹ ਤੋਂ ਹੋਈ ਸੀ; ਪਰ ਦਕਸ਼, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਹੋਈ।
ਯਥਾ ਸਸਰ੍ਜ ਚੈਵਾਸੌ ਤਥੈਵ ਸ਼ृਣੁ ਕੌਰਵ। ਯਦਾ ਤੁ ਸृਜਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਪਨ੍ਨਗਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਤੂੰ ਸੁਣ, ਕੌਰਵ। ਜਦ ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਨ ਵृਦ੍ਧਿਮਗਮਲ੍ਲੋਕਸ੍ਤਦਾ ਮੈਥੁਨਯੋਗਤਃ। ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਦਾਸਿਕ੍ਨ੍ਯਾਮਜੀਜਨਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਵਧੀ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਸਿਕਨੀ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗਾਨ੍ਸਿਸृਕ੍ਸ਼ੂਨ੍ਵਿਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰਾਹ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਾਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸਮਾਗਤਾਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸੀ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਰੀਅਸ਼ਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਭੁਵਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤੁ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੋਰ੍ਦ੍ਧਮਧ ਏਵ ਵਾ। ਤਤਃ ਸृष੍ਟਿਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕੁਰੁਧ੍ਵਮृषਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮਾਪ ਜਾਣ ਕੇ, ਚਾਹੇ ਉਪਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ, ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰੋ।
ਤੇ ਤੁ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍। ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਂਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਿਵ ਸਿਂਧਵਃ
ਉਹ ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਲੇ ਗਏ; ਅੱਜ ਵੀ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਣष੍ਟੇषੁ ਪੁਨਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਵੀਰਿਣ੍ਯਾਮੇਵ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਮਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜਦ ਹਰੀਅਸ਼ਵ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ, ਤਦ ਦਕਸ਼, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਿਰਿਨੀ ਤੋਂ ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੇ।
ਸ਼ਬਲਾਸ਼੍ਵਾ ਨਾਮ ਤੇ ਚ ਸਮੇਤਾਃ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਮਣਿ। ਨਾਰਦੋਨੁਗਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਪੁਨਸ੍ਤਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਵਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਬਲਾਅਸ਼ਵ ਸੀ, ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਭੁਵਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤੁ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤॄਨਥੋ ਪੁਨਃ। ਆਗਤ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਸृष੍ਟਿਂ ਕਰਿष੍ਯਥ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਪ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰੋਗੇ।
ਤੇਪਿ ਤੇਨੈਵ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਨੁਗਾਸ੍ਤਦਾ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਨ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਕਨੀਯਾਨ੍ਮਾਰ੍ਗਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਉਸੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲੇ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਅਨ੍ਵੇष੍ਟਾ ਦੁਃਖਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੇਨ ਤਤ੍ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍। ਤਤਸ੍ਤੇष੍ਵਪਿ ਨष੍ਟੇषੁ(ਯੁ) षष੍ਟਿਂ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਰਾਹ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਵੀ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ, ਤਦ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸੱਠ ਕੁੜੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ।
ਵੀਰਿਣ੍ਯਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸਸ੍ਤਦਾ। ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਸ ਦਸ਼ ਧਰ੍ਮਾਯ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦਕਸ਼, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਰਿਨੀ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦਸ ਧਰਮ ਨੂੰ, ਤੇਰਾਂ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਪ੍ਤ ਸੋਮਾਯ ਚਤਸ੍ਰੋਰਿष੍ਟਨੇਮਿਨੇ। ਦ੍ਵੇ ਚੈਵ ਭृਗੁਪੁਤ੍ਰਾਯ ਦ੍ਵੇ ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਾਯ ਧੀਮਤੇ
ਸਤਾਈਂ ਸੋਮ ਨੂੰ, ਚਾਰ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਨੂੰ, ਦੋ ਭਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਤੇ ਦੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਅਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।