ਆਯੁषਸ਼੍ਚ ਵਨਾਨਾਂ ਚ ਦਿਵਸਾਨਾਂ ਪਤਿਰ੍ਹਿ ਯਃ। ਸਂਜ੍ਞਾ ਪਤਿਰਿਹਾਯਾਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਲੋਕਪਾਵਨਃ
ਜੋ ਆਯੁ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਨਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਭਾਸਕਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਿਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੋ ਦ੍ਵਿਜਰਾਜੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਨਯਨਾਨਂਦਜਨਨੋ ਲੋਕਨਾਥੋ ਧਰਾਤਲੇ
ਅਤ੍ਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਜੰਮੇ, ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਦੋਜਾ ਜਾਤਿ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਓषਧੀਨਾਂ ਪਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੀਰੁਧਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਉਡੁਨਾਥਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕ ਇਹਾਯਾਤਃ ਸ਼ਸ਼ੀ ਤਵ
ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਚੰਨ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ, ਹੇ ਭਲੇ।
ਵਸਵੋष੍ਟੌ ਸਮਾਯਾਤਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਸਮਾਗਤੌ। ਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਅੱਠ ਵਸੂ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਰੁੱਖ ਤੇ ਵਨਸਪਤੀ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗੋਲ਼ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾ ਭੂਤਸਂਘਾ ਵੇਤਾਲਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਕਰ੍ਮਾਣਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਜੀਵਹਾਰਕਾਃ
ਵਿਦਿਆਧਰ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਟੋਲ, ਵੇਤਾਲ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਡਰਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਜੀਵ—all ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਨਦ੍ਯੋ ਨਦਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵੀਪਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਪਰ੍ਵਤੈਃ। ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਰਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਸ਼ਵੋ ਯਦਿਙ੍ਗਂ ਯਚ੍ਚ ਨੇਙ੍ਗਤਿ
ਨਦੀਆਂ, ਛੋਟੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜ—all ਕੁਝ; ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਪਸ਼ੂ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ, ਜੋ ਹਿਲਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਨਹੀਂ ਹਿਲਦੇ—all ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਭਗਵਾਨਤ੍ਰਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚਾਪਰੈਃ ਸਹ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਲਹਸ਼੍ਚੈਵ ਸਨਕਾਦ੍ਯਾ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਕਸ਼ਯਪ, ਵੱਡੇ ਆਤਰੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਹੋਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਪੁਲਸਤ, ਪੁਲਹ ਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀਆਂ—all ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਾ ਰਾਜਰ੍षਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਕਰ੍ਮਕਾਰਿਣਃ
ਨੇਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਲੇ, ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ—all ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਸृष੍ਟਿਰਿਹਾਗਤਾ। ਭਗਿਨ੍ਯੋ ਭਾਗਿਨੇਯਾਸ਼੍ਚ ਭਗਿਨੀਪਤਯਸ੍ਤ੍ਵਿਮੇ
ਹੁਣ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਇੱਥੇ ਆ ਗਈ ਹੈ: ਭੈਣਾਂ, ਭਾਣਜੇ ਤੇ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਪਤੀ—all ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਸਹ ਬਾਂਧਵਾਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਰ੍ਚਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਾਨਮਾਨਪਰਿਗ੍ਰਹੈਃ
ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦਾਨ, ਆਦਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਏ ਹਨ।
ਆਮਂਤ੍ਰਣਾ ਮਂਤ੍ਰਿਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਾਨਨਾ ਕृਤਾ। ਏਕ ਏਵਾਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨ੍ਪਤਿਰ੍ਮੇ ਨ ਸਮਾਗਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਤੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਪਰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਇੱਥੇ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
ਵਿਨਾ ਤੇਨ ਤ੍ਵਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ। ਮਨ੍ਯੇ ਚਾਹਂ ਤੁ ਭਵਤਾ ਪਤਿਰ੍ਮੇ ਨ ਨਿਮਂਤ੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਸੁੰਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਵਿਸ੍ਮृਤਸ੍ਤੇ ਭਵੇਨ੍ਨੂਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਂਸਤੁ ਮੇ ਭਵਾਨ੍। ਪੁਲਸ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਤੂੰ ਉਹਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸਾਰਾ ਦੱਸ। ਪੁਲਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਦੱਖ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ—
ਪਤਿਸ੍ਨੇਹ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋਪਿ ਗਰੀਯਸੀਮ੍। ਅਂਕਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤਾਂ ਬਾਲਾਂ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਪਤਿਪਰਾਯਣਾਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ, ਉਹ ਸਾਧਵੀ, ਪਤੀ-ਭਗਤ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਪਤਿਪ੍ਰਿਯਹਿਤੈषਿਣੀਮ੍। ਪ੍ਰਾਹ ਗਂਭੀਰਭਾਵੇਨ ਸ਼ृਣੁ ਵਤ੍ਸੇ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਪਤੀ-ਵਰਤਾ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਭਲੇ ਦੀ ਚਾਹ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਅਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਖਿਆ: 'ਪੁੱਤ, ਸੱਚ ਸੁਣ।'
ਯੇਨਾਦ੍ਯ ਕਾਰਣੇਨੇਹ ਪਤਿਸ੍ਤੇ ਨ ਨਿਮਂਤ੍ਰਿਤਃ। ਕਪਾਲਪਾਤ੍ਰਧृਕ੍ਚਰ੍ਮੀ ਭਸ੍ਮਾਵृਤ ਤਨੁਸ੍ਤਥਾ
ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਕਾਰਨ: ਉਹ ਖੋਪਰੀ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਫੜਦਾ, ਚਮੜਾ ਪਹਿਨਦਾ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਭਸਮ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਲੀ ਮੁਣ੍ਡੀ ਚ ਨਗ੍ਨਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਰਮਤੇ ਸਦਾ। ਵਿਭੂਤ੍ਯਾਙ੍ਗਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪਰਿਮਾਰ੍ष੍ਟਿ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਫੜਦਾ, ਮੂੰਡਾ ਹੋਇਆ, ਨੰਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਰਮਦਾ ਹੈ; ਸਦਾ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਭਸਮ ਮਲਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਪਰੀਧਾਨੋ ਹਸ੍ਤਿਚਰ੍ਮਪਰਿਚ੍ਛਦਃ। ਕਪਾਲਮਾਲਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਖਟ੍ਵਾਗਂ ਚ ਕਰੇ ਸ੍ਥਿਤਂ
ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਦਾ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੋਪਰੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਡੰਡਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਕਟ੍ਯਾਂ ਵੈ ਗੋਨਸਂ ਬਧ੍ਵਾ ਲਿਂਗੇऽਸ੍ਥ੍ਨਾਂ ਵਲਯਂ ਤਥਾ। ਪਨ੍ਨਗਾਨਾਂ ਤੁ ਰਾਜਾਨਮੁਪਵੀਤਂ ਚ ਵਾਸੁਕਿਮ੍
ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਨਸ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਹੱਡੀ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ, ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਾਸੁਕੀ ਜਨੇਊ ਵਾਂਗ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਮਤਿ ਚਾਨੇਨ ਰੂਪੇਣ ਸਤਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ। ਨਗ੍ਨਾ ਗਣਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਭੂਤਸਂਘਾ ਹ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਇਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਨੰਗੇ, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਅਨੇਕ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਟੋਲ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੀ ਚ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਰਤਸ੍ਸਦਾ। ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਨਿ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਦਾ ਤੇ ਕੁਰੁਤੇ ਪਤਿਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ, ਸਦਾ ਗੀਤ ਤੇ ਨੱਚ ਵਿਚ ਰਮਣ ਵਾਲਾ; ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਅਜੀਬ-ਅਜੀਬ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਪਾਕਰੋ ਭਵੇਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਂਨਿਧਿਃ ਕਥਂ। ਕੀਦृਕ੍ਚ ਵਸਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕੇਤਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਨਾਰ੍ਹਤਿ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਰਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੇ ਕਪੜੇ ਕਿਵੇਂ ਹਨ, ਉਹ ਘਰ ਲਈ ਢੁੱਕਵਾਂ ਨਹੀਂ।
ਏਤੈਰ੍ਦੋषੈਰ੍ਮਯਾ ਵਤ੍ਸੇ ਲੋਕਾਨਾਂ ਚੈਵ ਲਜ੍ਜਯਾ। ਨਾਹ੍ਵਾਨਂ ਤੁ ਕृਤਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਰਣੇਨ ਮਯਾ ਸੁਤੇ
ਇਹਨਾਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰੀ ਧੀਏ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲਾਜ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਧੀਏ.
ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਮਾਪ੍ਤੌ ਤੁ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ। ਆਨੀਯ ਤਵ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਪਰ ਇਸ ਯਜਨ ਦੇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਲਿਆਵਾਂਗਾ.
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯਾਧਿਕਾਂ ਪੂਜਾਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਚ ਸਤ੍ਕृਤੈਃ। ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤ੍ਰਪਾਯਾਃ ਕਾਰਣਂ ਮਹਤ੍
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਲਾਜ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ.
ਨਾਤ੍ਰ ਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸ੍ਵਂ ਭਾਗਮਰ੍ਹਤਿ। ਅਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਯੈਰ੍ਯਾਦृਕ੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਤੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ—
ਇਹ ਜਨ੍ਮਨਿ ਤੇ ਤਾਦृਕ੍ਪੁਤ੍ਰਿਕੇ ਭੁਂਜਤੇ ਫਲਮ੍। ਪਰਿਤਾਪਂ ਮਾ ਕृਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਫਲਂ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪੁਰਾਕृਤਮ੍
ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਧੀਏ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪਰਗਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਸ਼ੋਭਨਾਮ੍। ਰੂਪਂ ਚ ਕਾਂਤਿਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਰਮ੍ਯਾਣ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਧਨ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚਾਹ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਣੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਕੁਲੇਮਹਤਿਵੈਜਨ੍ਮਵਪੁਸ਼੍ਚਾਤੀਵਸੁਂਦਰਮ੍। ਪੂਰ੍ਵਭਾਗ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਲਭ੍ਯਂਤੇ ਨਰੈਰੇਤਾਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਉੱਚ ਘਰ, ਚੰਗਾ ਜਨਮ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ—ਇਹ ਸਭ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪਿਛਲੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਨੇਕ ਧੀਏ.
ਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਿਨਿਂਦੇਥਾਮਾਚ ਭਾਗ੍ਯਾਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ। ਫਲਂ ਚੈਵਂ ਵਿਧਿਕृਤਂ ਦਾਤੁਂ ਕਸ੍ਯ ਤੁ ਕਃ ਕ੍ਸ਼ਮਃ੫੦ 1.5.
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਨਾ ਸਮਝ, ਨੇਕ ਧੀਏ; ਭਾਗਾਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਦੇ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੈ?