ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਸ਼ਕ੍ਰਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਤੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਤਦਾਸਾਨੁਨਯਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮਭਾषਤ
ਜਦੋਂ ਸਤੀਆਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨੇਕ ਸਤੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬੋਲਿਆ।
ਸਤ੍ਯੁਵਾਚ। ਐਰਾਵਤਂ ਸਮਾਰੂਢੋ ਦੇਵਰਾਜਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ। ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸਹਾਯਾਤਃ ਕृਤਾਵਾਸਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਸਤੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਤਕ੍ਰਤੁ, ਐਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਚੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ ਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਵੱਸ ਗਏ ਹਨ।
ਪਾਪਾਨਾਂ ਯੋ ਯਮਯਿਤਾ ਧਰ੍ਮੇਣਾਧਰ੍ਮਿਣਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਧੂਮੋਰ੍ਣਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਿਹਾਯਾਤਃ ਸ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਅਧਰਮੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਧੂਮੋਰਨਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਯਾਦਸਾਂ ਚ ਪਤਿਰ੍ਦ੍ਦੇਵੋ ਵਰੁਣੋ ਲੋਕਭਾਵਨਃ। ਗੌਰ੍ਯ੍ਯਾ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਹਾਯਾਤਃ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਮਂਡਪੇ ਤ੍ਵਿਹ
ਜਲਚਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਦੇਵਤਾ ਵਰੁਣ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਗੌਰੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਾਧਿਪੋ ਦੇਵਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸੋ ਮੁਨੇਃ। ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਿਹ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸਹ ਦੇਵ੍ਯਾ ਧਨਾਧਿਪਃ
ਸਾਰੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਿਸ਼ਰਵਾਸ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ।
ਮੁਖਂ ਯਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਜਂਤੂਨਾਮੁਦਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਵੇਦਾ ਯਦਰ੍ਥਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਸ੍ਸੋਯਂ ਯਜ੍ਞਮੁਪਾਗਤਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਵੇਦ ਬਣੇ, ਉਹ ਵੀ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।
ਨਿऋਤੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸੌ ਦਿਕ੍ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਨਿਯੋਜਿਤਃ। ਸ ਚ ਤ੍ਵਿਹਾਗਤਸ੍ਤਾਤ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕ੍ਰਤਾਵਿਹ
ਨਿਰਤੀ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਯਜਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਜੀ।
ਆਯੁਃਪ੍ਰਦੋ ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ ਪੁਰਾ। ਪ੍ਰਾਣੋਪਾਨੋਵ੍ਯਾਨਉਦਾਨਸ੍ਸਮਾਨਾਹ੍ਵਯਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਜਗਤ ਵਿਚ ਆਯੁ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਇਆ, ਪ੍ਰਾਣ, ਅਪਾਨ, ਵਿਆਨ, ਉਦਾਨ ਤੇ ਸਮਾਨ — ਇਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਏਕੋਨਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਕੇਨ ਗਣੇਨ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ। ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚਾਸੌ ਵਾਯੁਰ੍ਦੇਵਃਸਮਾਗਤਃ
ਉਨੰਜਾ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਤ੍ਮਾ ਗ੍ਰਹਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਵਿਹ। ਪਾਤਿ ਵੈ ਭੁਵਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਯਃ ਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਦੇਖ-ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਗਤ ਦੀ ਅੱਖ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਆਯੁषਸ਼੍ਚ ਵਨਾਨਾਂ ਚ ਦਿਵਸਾਨਾਂ ਪਤਿਰ੍ਹਿ ਯਃ। ਸਂਜ੍ਞਾ ਪਤਿਰਿਹਾਯਾਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਲੋਕਪਾਵਨਃ
ਜੋ ਆਯੁ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਨਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਭਾਸਕਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਿਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੋ ਦ੍ਵਿਜਰਾਜੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਨਯਨਾਨਂਦਜਨਨੋ ਲੋਕਨਾਥੋ ਧਰਾਤਲੇ
ਅਤ੍ਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਜੰਮੇ, ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਦੋਜਾ ਜਾਤਿ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਓषਧੀਨਾਂ ਪਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੀਰੁਧਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਉਡੁਨਾਥਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕ ਇਹਾਯਾਤਃ ਸ਼ਸ਼ੀ ਤਵ
ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਚੰਨ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ, ਹੇ ਭਲੇ।
ਵਸਵੋष੍ਟੌ ਸਮਾਯਾਤਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਸਮਾਗਤੌ। ਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਅੱਠ ਵਸੂ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਰੁੱਖ ਤੇ ਵਨਸਪਤੀ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗੋਲ਼ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾ ਭੂਤਸਂਘਾ ਵੇਤਾਲਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਕਰ੍ਮਾਣਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਜੀਵਹਾਰਕਾਃ
ਵਿਦਿਆਧਰ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਟੋਲ, ਵੇਤਾਲ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਡਰਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਜੀਵ—all ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਨਦ੍ਯੋ ਨਦਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵੀਪਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਪਰ੍ਵਤੈਃ। ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਰਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਸ਼ਵੋ ਯਦਿਙ੍ਗਂ ਯਚ੍ਚ ਨੇਙ੍ਗਤਿ
ਨਦੀਆਂ, ਛੋਟੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜ—all ਕੁਝ; ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਪਸ਼ੂ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ, ਜੋ ਹਿਲਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਨਹੀਂ ਹਿਲਦੇ—all ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਭਗਵਾਨਤ੍ਰਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚਾਪਰੈਃ ਸਹ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਲਹਸ਼੍ਚੈਵ ਸਨਕਾਦ੍ਯਾ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਕਸ਼ਯਪ, ਵੱਡੇ ਆਤਰੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਹੋਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਪੁਲਸਤ, ਪੁਲਹ ਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀਆਂ—all ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਾ ਰਾਜਰ੍षਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਕਰ੍ਮਕਾਰਿਣਃ
ਨੇਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਲੇ, ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ—all ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਸृष੍ਟਿਰਿਹਾਗਤਾ। ਭਗਿਨ੍ਯੋ ਭਾਗਿਨੇਯਾਸ਼੍ਚ ਭਗਿਨੀਪਤਯਸ੍ਤ੍ਵਿਮੇ
ਹੁਣ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਇੱਥੇ ਆ ਗਈ ਹੈ: ਭੈਣਾਂ, ਭਾਣਜੇ ਤੇ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਪਤੀ—all ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਸਹ ਬਾਂਧਵਾਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਰ੍ਚਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਾਨਮਾਨਪਰਿਗ੍ਰਹੈਃ
ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦਾਨ, ਆਦਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਏ ਹਨ।
ਆਮਂਤ੍ਰਣਾ ਮਂਤ੍ਰਿਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਾਨਨਾ ਕृਤਾ। ਏਕ ਏਵਾਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨ੍ਪਤਿਰ੍ਮੇ ਨ ਸਮਾਗਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਤੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਪਰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਇੱਥੇ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
ਵਿਨਾ ਤੇਨ ਤ੍ਵਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ। ਮਨ੍ਯੇ ਚਾਹਂ ਤੁ ਭਵਤਾ ਪਤਿਰ੍ਮੇ ਨ ਨਿਮਂਤ੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਸੁੰਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਵਿਸ੍ਮृਤਸ੍ਤੇ ਭਵੇਨ੍ਨੂਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਂਸਤੁ ਮੇ ਭਵਾਨ੍। ਪੁਲਸ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਤੂੰ ਉਹਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸਾਰਾ ਦੱਸ। ਪੁਲਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਦੱਖ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ—
ਪਤਿਸ੍ਨੇਹ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋਪਿ ਗਰੀਯਸੀਮ੍। ਅਂਕਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤਾਂ ਬਾਲਾਂ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਪਤਿਪਰਾਯਣਾਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ, ਉਹ ਸਾਧਵੀ, ਪਤੀ-ਭਗਤ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਪਤਿਪ੍ਰਿਯਹਿਤੈषਿਣੀਮ੍। ਪ੍ਰਾਹ ਗਂਭੀਰਭਾਵੇਨ ਸ਼ृਣੁ ਵਤ੍ਸੇ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਪਤੀ-ਵਰਤਾ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਭਲੇ ਦੀ ਚਾਹ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਅਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਖਿਆ: 'ਪੁੱਤ, ਸੱਚ ਸੁਣ।'
ਯੇਨਾਦ੍ਯ ਕਾਰਣੇਨੇਹ ਪਤਿਸ੍ਤੇ ਨ ਨਿਮਂਤ੍ਰਿਤਃ। ਕਪਾਲਪਾਤ੍ਰਧृਕ੍ਚਰ੍ਮੀ ਭਸ੍ਮਾਵृਤ ਤਨੁਸ੍ਤਥਾ
ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਕਾਰਨ: ਉਹ ਖੋਪਰੀ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਫੜਦਾ, ਚਮੜਾ ਪਹਿਨਦਾ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਭਸਮ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਲੀ ਮੁਣ੍ਡੀ ਚ ਨਗ੍ਨਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਰਮਤੇ ਸਦਾ। ਵਿਭੂਤ੍ਯਾਙ੍ਗਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪਰਿਮਾਰ੍ष੍ਟਿ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਫੜਦਾ, ਮੂੰਡਾ ਹੋਇਆ, ਨੰਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਰਮਦਾ ਹੈ; ਸਦਾ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਭਸਮ ਮਲਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਪਰੀਧਾਨੋ ਹਸ੍ਤਿਚਰ੍ਮਪਰਿਚ੍ਛਦਃ। ਕਪਾਲਮਾਲਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਖਟ੍ਵਾਗਂ ਚ ਕਰੇ ਸ੍ਥਿਤਂ
ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਦਾ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੋਪਰੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਡੰਡਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਕਟ੍ਯਾਂ ਵੈ ਗੋਨਸਂ ਬਧ੍ਵਾ ਲਿਂਗੇऽਸ੍ਥ੍ਨਾਂ ਵਲਯਂ ਤਥਾ। ਪਨ੍ਨਗਾਨਾਂ ਤੁ ਰਾਜਾਨਮੁਪਵੀਤਂ ਚ ਵਾਸੁਕਿਮ੍
ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਨਸ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਹੱਡੀ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ, ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਾਸੁਕੀ ਜਨੇਊ ਵਾਂਗ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਮਤਿ ਚਾਨੇਨ ਰੂਪੇਣ ਸਤਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ। ਨਗ੍ਨਾ ਗਣਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਭੂਤਸਂਘਾ ਹ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਇਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਨੰਗੇ, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਅਨੇਕ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਟੋਲ ਹਨ।