ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਕਥਂ ਸਤੀ ਦਕ੍ਸ਼ਸੁਤਾ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਃ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਸਤੀ, ਜੋ ਦੱਖਣ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡਿਆ? ਤੇ ਰੁਦਰ ਨੇ ਦੱਖਣ ਦਾ ਯਜਨ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ?
ਏਤਨ੍ਮੇ ਕੌਤੁਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਥਂ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਜਗਾਮਾਥ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰਿਰ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ: ਮਹਾਂਯਸ਼ਵਾਨ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ?
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਪੁਰਾ ਭੀष੍ਮ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਯਜ੍ਞਮਥਾਰਭਤ੍। ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸੁਰਗਣਾਃ ਪਿਤਰੋਥ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭੀਸ਼ਮ, ਇਕ ਵਾਰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੱਖਣ ਨੇ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮੁਦਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ। ਨਾਗਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਵੀਰੁਦੋषਧਯਸ੍ਤਥਾ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਏ। ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਸੁਪਰਨ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਪੌਦੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ।
ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਭਗਵਾਨਤ੍ਰਿਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਲਹਃ ਕ੍ਰਤੁਃ। ਪ੍ਰਚੇਤਸੋਂਗਿਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਕਸ਼ਯਪ, ਮਾਣਯੋਗ ਅਤ੍ਰਿ, ਪੁਲਸਤਯ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਅੰਗਿਰਸ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਤਪੀ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਵੇਦੀਂ ਸਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਤੁਰ੍ਹੋਤ੍ਰਂ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍। ਹੋਤਾ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਰਾਸੀਦਂਗਿਰਾਧ੍ਵਰ੍ਯੁਸਤ੍ਤਮਃ
ਉੱਥੇ ਸਮਤਲ ਵੇਦੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਤੇ ਚਾਰ ਹੋਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਰੱਖੀ ਗਈ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਹੋਤ੍ਰੀ ਬਣਿਆ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਧਵਰਿਉ ਸੀ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਥੋਦ੍ਗਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵੈ ਨਾਰਦਸ੍ਤਥਾ। ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੌ ਤੁ ਹੂਯਮਾਨੇषੁ ਚਾਗ੍ਨਿषੁ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਫਿਰ ਉਦਗਾਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਦੀ ਰਸਮ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਅੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਆਗਤਾ ਵਸਵਃ ਸਰ੍ਵ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ। ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚੈਵ ਮਨਵਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਸਾਰੇ ਵਸੂ, ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਮਨੂ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਏਵਂ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਹੂਯਮਾਨੇषੁ ਚਾਗ੍ਨਿषੁ। ਵਿਭੂਤਿਂ ਤਾਂ ਪਰਾਂ ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਕृਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਅੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਬਰਕਤ ਆ ਗਈ।
ਆਲੋਕ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੋ ਭੂਮਿਂ ਸਮਂਤਾਦ੍ਦਸ਼ਯੋਜਨਮ੍। ਮਹਾਵੇਦੀ ਕृਤਾ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਦੱਸ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਥੇ ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਵੇਦੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਸ਼ਕ੍ਰਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਤੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਤਦਾਸਾਨੁਨਯਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮਭਾषਤ
ਜਦੋਂ ਸਤੀਆਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨੇਕ ਸਤੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬੋਲਿਆ।
ਸਤ੍ਯੁਵਾਚ। ਐਰਾਵਤਂ ਸਮਾਰੂਢੋ ਦੇਵਰਾਜਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ। ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸਹਾਯਾਤਃ ਕृਤਾਵਾਸਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਸਤੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਤਕ੍ਰਤੁ, ਐਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਚੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ ਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਵੱਸ ਗਏ ਹਨ।
ਪਾਪਾਨਾਂ ਯੋ ਯਮਯਿਤਾ ਧਰ੍ਮੇਣਾਧਰ੍ਮਿਣਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਧੂਮੋਰ੍ਣਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਿਹਾਯਾਤਃ ਸ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਅਧਰਮੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਧੂਮੋਰਨਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਯਾਦਸਾਂ ਚ ਪਤਿਰ੍ਦ੍ਦੇਵੋ ਵਰੁਣੋ ਲੋਕਭਾਵਨਃ। ਗੌਰ੍ਯ੍ਯਾ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਹਾਯਾਤਃ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਮਂਡਪੇ ਤ੍ਵਿਹ
ਜਲਚਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਦੇਵਤਾ ਵਰੁਣ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਗੌਰੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਾਧਿਪੋ ਦੇਵਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸੋ ਮੁਨੇਃ। ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਿਹ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸਹ ਦੇਵ੍ਯਾ ਧਨਾਧਿਪਃ
ਸਾਰੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਿਸ਼ਰਵਾਸ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ।
ਮੁਖਂ ਯਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਜਂਤੂਨਾਮੁਦਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਵੇਦਾ ਯਦਰ੍ਥਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਸ੍ਸੋਯਂ ਯਜ੍ਞਮੁਪਾਗਤਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਵੇਦ ਬਣੇ, ਉਹ ਵੀ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।
ਨਿऋਤੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸੌ ਦਿਕ੍ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਨਿਯੋਜਿਤਃ। ਸ ਚ ਤ੍ਵਿਹਾਗਤਸ੍ਤਾਤ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕ੍ਰਤਾਵਿਹ
ਨਿਰਤੀ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਯਜਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਜੀ।
ਆਯੁਃਪ੍ਰਦੋ ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ ਪੁਰਾ। ਪ੍ਰਾਣੋਪਾਨੋਵ੍ਯਾਨਉਦਾਨਸ੍ਸਮਾਨਾਹ੍ਵਯਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਜਗਤ ਵਿਚ ਆਯੁ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਇਆ, ਪ੍ਰਾਣ, ਅਪਾਨ, ਵਿਆਨ, ਉਦਾਨ ਤੇ ਸਮਾਨ — ਇਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਏਕੋਨਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਕੇਨ ਗਣੇਨ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ। ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚਾਸੌ ਵਾਯੁਰ੍ਦੇਵਃਸਮਾਗਤਃ
ਉਨੰਜਾ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਤ੍ਮਾ ਗ੍ਰਹਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਵਿਹ। ਪਾਤਿ ਵੈ ਭੁਵਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਯਃ ਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਦੇਖ-ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਗਤ ਦੀ ਅੱਖ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਆਯੁषਸ਼੍ਚ ਵਨਾਨਾਂ ਚ ਦਿਵਸਾਨਾਂ ਪਤਿਰ੍ਹਿ ਯਃ। ਸਂਜ੍ਞਾ ਪਤਿਰਿਹਾਯਾਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਲੋਕਪਾਵਨਃ
ਜੋ ਆਯੁ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਨਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਭਾਸਕਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਿਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੋ ਦ੍ਵਿਜਰਾਜੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਨਯਨਾਨਂਦਜਨਨੋ ਲੋਕਨਾਥੋ ਧਰਾਤਲੇ
ਅਤ੍ਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਜੰਮੇ, ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਦੋਜਾ ਜਾਤਿ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਓषਧੀਨਾਂ ਪਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੀਰੁਧਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਉਡੁਨਾਥਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕ ਇਹਾਯਾਤਃ ਸ਼ਸ਼ੀ ਤਵ
ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਚੰਨ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ, ਹੇ ਭਲੇ।
ਵਸਵੋष੍ਟੌ ਸਮਾਯਾਤਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਸਮਾਗਤੌ। ਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਅੱਠ ਵਸੂ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਰੁੱਖ ਤੇ ਵਨਸਪਤੀ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗੋਲ਼ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾ ਭੂਤਸਂਘਾ ਵੇਤਾਲਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਕਰ੍ਮਾਣਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਜੀਵਹਾਰਕਾਃ
ਵਿਦਿਆਧਰ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਟੋਲ, ਵੇਤਾਲ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਡਰਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਜੀਵ—all ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਨਦ੍ਯੋ ਨਦਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵੀਪਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਪਰ੍ਵਤੈਃ। ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਰਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਸ਼ਵੋ ਯਦਿਙ੍ਗਂ ਯਚ੍ਚ ਨੇਙ੍ਗਤਿ
ਨਦੀਆਂ, ਛੋਟੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜ—all ਕੁਝ; ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਪਸ਼ੂ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ, ਜੋ ਹਿਲਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਨਹੀਂ ਹਿਲਦੇ—all ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਭਗਵਾਨਤ੍ਰਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚਾਪਰੈਃ ਸਹ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਲਹਸ਼੍ਚੈਵ ਸਨਕਾਦ੍ਯਾ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਕਸ਼ਯਪ, ਵੱਡੇ ਆਤਰੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਹੋਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਪੁਲਸਤ, ਪੁਲਹ ਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀਆਂ—all ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਾ ਰਾਜਰ੍षਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਕਰ੍ਮਕਾਰਿਣਃ
ਨੇਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਲੇ, ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ—all ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਸृष੍ਟਿਰਿਹਾਗਤਾ। ਭਗਿਨ੍ਯੋ ਭਾਗਿਨੇਯਾਸ਼੍ਚ ਭਗਿਨੀਪਤਯਸ੍ਤ੍ਵਿਮੇ
ਹੁਣ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਇੱਥੇ ਆ ਗਈ ਹੈ: ਭੈਣਾਂ, ਭਾਣਜੇ ਤੇ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਪਤੀ—all ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਸਹ ਬਾਂਧਵਾਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਰ੍ਚਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਾਨਮਾਨਪਰਿਗ੍ਰਹੈਃ
ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦਾਨ, ਆਦਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਏ ਹਨ।