ਵਿਭਜਾਤ੍ਮਾਨਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਤਰ੍ਦਧੇਃ ਤਤਃ। ਤਥੋਕ੍ਤੋਸੌ ਦ੍ਵਿਧਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਤ੍ਵਂ ਤਥਾਕਰੋਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੰਡ ਲੈ,' ਤੇ ਆਪ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਰੁਦਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਾਰੀ ਤੇ ਨਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ।
ਬਿਭੇਦ ਪੁਰੁषਤ੍ਵਂ ਚ ਦਸ਼ਧਾ ਚੈਕਧਾ ਚ ਸਃ। ਸੌਮ੍ਯਾਸੌਮ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਰੂਪੈਃ ਸ਼ਾਂਤੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਚ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਦੱਸ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਫਿਰ ਇਕ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ। ਇੰਝ ਹੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ।
ਬਿਭੇਦ ਬਹੁਧਾ ਚੈਵ ਸ੍ਵਰੂਪੈਰਸਿਤੈਃ ਸਿਤੈਃ। ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਂਭੂਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ, ਕਦੇ ਕਾਲੇ, ਕਦੇ ਚਿੱਟੇ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਆਪ ਉਪਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਆਤ੍ਮਾਨਮੇਵ ਕृਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤ੍ਯੇ ਮਨੁਂ ਨृਪ। ਸ਼ਤਰੂਪਾਂ ਚ ਤਾਂ ਨਾਰੀਂ ਤਪੋਨਿਰ੍ਦ੍ਧੂਤਕਲ੍ਮषਾਮ੍
ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨੂ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੋ ਮਨੁਰ੍ਨਾਮ ਪਤ੍ਨੀਤ੍ਵੇ ਜਗृਹੇ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਪੁਰੁषਾਦ੍ਦੇਵੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਹੀ ਦੇਵੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਜਨਮੀ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਤਨਪਾਦ ਪ੍ਰਸੂਤ੍ਯਾਕੂਤਿ ਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍। ਦਦੌ ਪ੍ਰਸੂਤਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਆਕੂਤਿਂ ਰੁਚਯੇ ਪੁਰਾ
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ, ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਤੇ ਆਕੂਤੀ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਨੂੰ ਦੱਖ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਆਕੂਤੀ ਨੂੰ ਰੁਚਿ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਸ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਯੋਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਜ੍ਞੋ ਮਹਾਭਾਗ ਦਂਪਤ੍ਯੋਰ੍ਮਿਥੁਨਂ ਤਤਃ
ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੱਖ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਜੋੜੇ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਯਜ੍ਯ ਜਨਮਿਆ।
ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਜਜ੍ਞਿਰੇ। ਯਾਮਾ ਇਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੇ ਮਨੌ
ਯਜ੍ਯ ਤੇ ਦੱਖਣਾ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਮਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਸੂਤ੍ਯਾਂ ਚ ਤਥਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਤਥਾ। ਸਸਰ੍ਜ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਾਸਾਂ ਤੁ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨਾਮਾਨਿ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਤੋਂ ਦੱਖ ਨੇ ਚੌਵੀ ਕਨਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਹੀ ਨਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਸੀਰ੍ਧृਤਿਃ ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਮੇਧਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਤਥਾ। ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਲਜ੍ਜਾਵਪੁਃ ਸ਼ਾਂਤਿਰ੍ऋਦ੍ਧਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਸ਼ਰਧਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਮੈਧਾ, ਕਰਿਆ, ਬੁੱਧੀ, ਲੱਜਾ, ਵਪੁ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਰਿੱਧੀ ਤੇ ਕੀਰਤੀ — ਇਹ ਤੈਰਾਂ ਹਨ।
ਪਤ੍ਨ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮੋ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਿਣੀਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਤਾਭ੍ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਟਾ ਯਵੀਯਸ੍ਯ(ਸ੍ਪ?) ਏਕਾਦਸ਼ ਸੁਲੋਚਨਾਃ
ਧਰਮ ਨੇ ਦੱਖ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਹੋਰ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ।
ਖ੍ਯਾਤਿਃ ਸਤ੍ਯਥ ਸਂਭੂਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਃ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਤਥਾ। ਸਨ੍ਨਤਿਸ਼੍ਚਾਨਸੂਯਾ ਚ ਊਰ੍ਜ੍ਜਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਧਾ ਤਥਾ
ਖਿਆਤੀ, ਸਤਿਆ, ਸੰਭੂਤੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਪ੍ਰੀਤੀ, ਖ਼ਮਾ, ਸਨ੍ਨਤੀ, ਅਨਸੂਯਾ, ਊਰਜਾ, ਸ੍ਵਾਹਾ ਤੇ ਸ੍ਵਧਾ ਵੀ।
ਭृਗੁਰ੍ਭਵੋ ਮਰੀਚਿਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਚੈਵਾਂਗਿਰਾ ਮੁਨਿਃ। ਅਹਂ ਚ ਪੁਲਹਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ਮੁਨਿਵਰਸ੍ਤਥਾ
ਭਰਗੁ, ਭਵ, ਮਰੀਚੀ, ਤੇ ਅੰਗਿਰਾ ਮੁਨੀ; ਮੈਂ ਆਪ, ਪੁਲਹਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਕ੍ਰਤੁ।
ਅਤ੍ਰਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠੋ ਵਹ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਖ੍ਯਾਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਜਗृਹੁਃ ਕਨ੍ਯਾ ਮੁਨਯੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਅਤ੍ਰਿ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਹਿਨੀ ਤੇ ਪਿਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਮ ਹੈ। ਰਾਜਾ! ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਖਿਆਤੀ ਆਦਿਕ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਕਾਮਂ ਬਲਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਿਯਮਂ ਧृਤਿਰਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਸਂਤੋषਂ ਚ ਤਥਾ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਲੋਭਂ ਪੁष੍ਟਿਰਸੂਯਤ
ਸਰਧਾ, ਇੱਛਾ, ਤਾਕਤ, ਦੌਲਤ, ਸਯਾਮ, ਹੌਸਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ, ਸੰਤੋਖ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਮੇਧਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਕ੍ਰਿਯਾ ਦਣ੍ਡਂ ਨਯਂ ਵਿਨਯਮਵੇ ਚ। ਬੋਧਂ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਥਾ ਲਜ੍ਜਾ ਵਿਨਯਂ ਵਪੁਰਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਸਮਝ, ਗਿਆਨ, ਕਰਮ, ਸਜ਼ਾ, ਚਲਾਕੀ, ਨਿਮਰਤਾ, ਬੁੱਧੀ, ਲਾਜ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਪ੍ਰਜਜ੍ਞੇ ਵੈ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਸੂਯਤ। ਸੁਖਮृਦ੍ਧਿਰ੍ਯਸ਼ਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰਿਤ੍ਯੇਤੇ ਧਰ੍ਮਸੂਨਵਃ
ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ, ਸੁਖ-ਚੈਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਇਜ਼ਤ, ਤੇ ਮਾਣ—all ਇਹ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਕਾਮਾਨ੍ਨਂਦੀ ਸੁਤਂ ਹਰ੍षਂ ਧਰ੍ਮਪੌਤ੍ਰਮਸੂਯਤ। ਹਿਂਸਾ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਵਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਤਦਾਨृਤਂ
ਇੱਛਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਲਾਸ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਹਰਸ਼ ਧਰਮ ਦਾ ਪੌਤਾ ਬਣਿਆ। ਹਿੰਸਾ ਅਧਰਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਤੋਂ ਝੂਠ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਕਨ੍ਯਾ ਚ ਨਿਕृਤਿਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਭਯਂ ਨਰਕ ਏਵ ਚ। ਮਾਯਾ ਚ ਵੇਦਨਾ ਚੈਵ ਮਿਥੁਨਂ ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਇੱਕ ਧੀ, ਧੋਖਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਤੇ ਨਰਕ; ਫਿਰ ਮਾਇਆ ਤੇ ਦਰਦ, ਇਹ ਜੋੜਾ, ਤੇ ਦੁਲਾਪਣ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਯੋਰ੍ਜਜ੍ਞੇਥ ਵੈ ਮਾਯਾ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਭੂਤਾਪਹਾਰਿਣਮ੍। ਵੇਦਨਾਯਾਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੁਃਖਂ ਜਜ੍ਞੇਥ ਰੌਰਵਾਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਮਾਇਆ ਨੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਰਦ ਤੋਂ ਰੌਰਵ ਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਜਰਾਸ਼ੋਕ ਤृष੍ਣਾਕ੍ਰੋਧਾਸ਼੍ਚ ਜਜ੍ਞਿਰੇ। ਦੁਃਖੋਤ੍ਤਰਾਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਧਰ੍ਮਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਿਮਾਰੀ, ਬੁੱਢਾਪਾ, ਗ਼ਮ, ਪਿਆਸ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹਨ।
ਨੈषਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਃ। ਰੌਦ੍ਰਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਰੂਪਾਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਨृਵਰਾਤ੍ਮਜ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਨਾ ਤਾ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਉੱਚੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੀ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਲਯਹੇਤੁਤ੍ਵਂ ਜਗਤੋਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਵੈ। ਰੁਦ੍ਰਸਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਕਾਰ ਹਾ(?)
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਰੁਦਰ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਕਲ੍ਪਾਦਾਵਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਧ੍ਯਾਯਤਸ੍ਤਤਃ। ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਭੋਰਂਕੇ ਕੁਮਾਰੋ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ
ਕਲਪ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਚਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਨੀਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਰੁਦਨ੍ਵੈ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਸੋਥ ਦ੍ਰਵਂਸ਼੍ਚ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ। ਕਿਂ ਰੋਦਿषੀਤਿ ਤਂ ਦੇਵੋ ਰੁਦਂਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋਇਆ ਤੇ ਅੰਸੂ ਵਗਾਏ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਨਾਮਧੇਹੀਤਿ ਤਂ ਸੋਥ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍। ਰੋਦਨਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਨਾਮਾਸਿ ਮਾ ਰੋਦੀਰ੍ਧੈਰ੍ਯਮਾਵਹ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੇਰਾ ਨਾਂ ਕੀ ਹੈ?' ਤਦ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਰੋਂਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰਾ ਨਾਂ ਰੁਦਰ ਹੈ। ਹੁਣ ਨਾ ਰੋ, ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪੁਨਸ੍ਸੋਥ ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋ ਰੁਰੋਦ ਹ। ਤਤੋਨ੍ਯਾਨਿ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸਪ੍ਤਨਾਮਾਨਿ ਵੈ ਪ੍ਰਭੁਃ ੨੦੦ 1.3.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਫਿਰ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਰੋਇਆ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਸੱਤ ਨਾਂ ਦਿੱਤੇ।
ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਨਾਂ ਚੈਵਮष੍ਟਾਨਾਂ ਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਚਕਾਰ ਹ। ਭਵਂ ਸ਼ਰ੍ਵਮਥੇਸ਼ਾਨਂ ਤਥਾ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਨृਪ
ਇਹ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਅੱਠ ਥਾਂ ਬਣਾਈਆਂ: ਭਵ, ਸ਼ਰਵ, ਈਸ਼ਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ,
ਭੀਮਮੁਗ੍ਰਂ ਮਹਾਦੇਵਮੁਵਾਚ ਸ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਸੂਰ੍ਯੋ ਜਲਂ ਮਹੀ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵਾਯੁਰਾਕਾਸ਼ਮੇਵ ਚ
ਭੀਮ, ਉਗ੍ਰ, ਮਹਾਦੇਵ—ਇਹ ਨਾਂ ਵੀ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਰੱਖੇ। ਸੂਰਜ, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਤੇ ਆਕਾਸ਼,
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸੋਮ ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਤਨਵਃ ਕਮਾਤ੍। ਏਵਂ ਪ੍ਰਕਾਰੋ ਰੁਦ੍ਰੋਸੌ ਸਤੀਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਵਿਂਦਤ
ਦীক্ষਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੋਮ—ਇਹ ਵੀ ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਸਤੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਮਿਲੀ।